II SA/PO 555/24

II SA/Po 555/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-11-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Edyta Podrazik /przewodniczący/
Paweł Daniel /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Dnia 14 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 listopada 2024 roku sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Wojewody z dnia 18 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem nr - [...] z dnia 16 maja 2024 r. Starosta [...] odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 04 lutego 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę 54 wiat inwentarskich dla hodowli norek z płytą obornikową i zbiornikiem na gnojowicę dla 55,08 DJP, na działkach o nr ewid. gr. [...], [...] obręb O.. W treści powyższego postanowienia zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zostało zawarte w treści powyżej wskazanego postanowienia.
Powyższe postanowienie organu I instancji zostało skutecznie doręczone R. M. (dalej również jako: "skarżący") w dniu 20 maja 2024 r. (dowód: potwierdzenie odbioru w aktach sprawy organu I instancji).
W dniu 5 czerwca 2024 r. do organu I instancji wpłynęło zażalenie skarżącego.
Zaskarżonym postanowieniem z 18 czerwca 2024 r. nr [...] Wojewoda (dalej jako "Wojewoda" lub "organ II instancji"), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Starosty [...] z dnia 16 maja 2024 r., nr [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia 04 lutego 2014 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. W. pozwolenia na budowę 54 wiat inwentarskich do hodowli norek z płytą obornikową i zbiornikiem w gnojowicę dla 55,08 DJP na działkach nr ewid. [...] i [...], obręb O..
W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ II instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 maja 2024 r. Tego też dnia rozpoczął swój bieg termin do wniesienia zażalenia. z adnotacji na kopercie, w której przesłano zażalenie do organu I instancji, wynika, że przesyłka została nadana w placówce pocztowej w dniu 28 maja 2024 r. Powyższe potwierdzają dane ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. (https: //emonitoring.poczta- polska.pl/) dla przesyłki o numerze [...]. Tymczasem stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako: "K.p.a."), zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu, co obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. M. zarzucając mu naruszenie:
art. 112 K.p.a. przez wyciągnięcie negatywnych konsekwencji wobec skarżącego, tj. uznanie, że pismo datowane na dzień 28 maja 2024 r. zostało wniesione przez niego z uchybieniem terminu w sytuacji, gdy było to wynikiem zastosowania się przez skarżącego do błędnego pouczenia załączonego do postanowienia Starosty [...] z dnia 16 maja 2024 r. nr [...], z którego jednoznacznie wynikało, że rozstrzygnięcie Starosty [...] należy traktować jako decyzję, od której zgodnie z przepisami służy odwołanie wnoszone w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji;
1. art. 129 § 2 K.p.a. przez uznanie, że termin na złożenie przez skarżącego pisma na złożenie środka odwoławczego upłynął wraz z 7 dniem, licząc od daty doręczenia mu rozstrzygnięcia Starosty [...], tj. w dniu 27 maja 2024 roku, w sytuacji, gdy zgodnie z tą regulacją skarżący pozostawał uprawniony do zaskarżenia decyzji Starosty [...] "w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie", tj. w dniu 3 czerwca 2024 r.;
2. art. 134 K.p.a. przez stwierdzenie uchybienia terminu na złożenie przez skarżącego pisma na złożenie środka odwoławczego od rozstrzygnięcia Starosty [...], mimo wniesienia go przez stronę z zachowaniem ustawowego terminu, tj. 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie;
3. art. 9 K.p.a. przez nienależyte i niewyczerpujące poinformowanie strony o przysługującym jej możliwości wniesienia odwołania, nieudzielenie informacji mających wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków w postępowaniu administracyjnym, tj. prawidłowe określenie rodzaju rozstrzygnięcia wydanego przez organ oraz właściwego od niego środka zaskarżenia;
4. art. 8 K.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób ograniczający zaufanie do władzy publicznej, przejawiające się w błędnym pouczeniu o przysługującym środka zaskarżenia, a następnie wywiedzeniu negatywnych konsekwencji dla strony skarżącej z zastosowania się do tego pouczenia;
5. art. 7a K.p.a. przez rozstrzyganie wątpliwości związanych z wykładnią przepisów na niekorzyść skarżącego, polegające na stwierdzeniu złożenia przez niego środka zaskarżenia po terminie w sytuacji, gdy wątpliwości winny być tłumaczone na korzyść wnoszącego środek zaskarżenia, tj. w sytuacji pouczenia przez organ o wydaniu przez siebie decyzji za dopuszczalne uznać należało złożenie przez skarżącego środka zaskarżenia w ustawowym terminie czternastu dni.
Wskazując na powyższe skarżący w skardze na postanowienie Wojewody z dnia 18 czerwca 2024 r. wniósł o jego uchylenie w całości i uznanie, że pismo datowane na 28 maja 2024 r. zostało wniesione w terminie i wywołało skutki prawne, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zaznaczenia wymaga, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 zwanej dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a z takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sąd zauważa, że w skardze zwrócono się o przeprowadzenie rozprawy, jednak wniosek powyższy nie jest wiążący, a przedmiot sprawy i zapewnienie konieczności szybkości postępowania przemawiało za rozpoznaniem sprawy w trybie uproszczonym.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego organ odwoławczy bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia zażalenia. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia.
Wydanie postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. nie zależy więc od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia, organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a.
Stosownie do treści art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie, stronie służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszona ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie - art. 141 § 2 K.p.a. A zatem warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia zażalenia – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania.
W tym miejscu należy odnieść należy się do kwestii doręczenia postanowienia skarżącemu i związany z tym bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W przepisie art. 141 § 2 K.p.a. jako datę początkową terminu do wniesienia zażalenia wskazano datę doręczenia postanowienia stronie. W przedmiotowej sprawie postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 20 maja 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 188 akt organu I intonacji).
Równocześnie Sąd zwraca uwagę – co jest szczególnie istotne z punktu widzenia podniesionych zarzutów, że w postanowieniu z dnia 16 maja 2024 r., nr [...], zawarto pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia (k. [...] akt organu I instancji). W szczególności pouczono skarżącego, że na postanowienie niniejsze przysługuje zażalenie do Wojewody za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Oznacza to, że zarzuty związane z błędnym pouczeniem skarżącego nie mogły zostać uwzględnione.
Idąc dalej, podnieść należy, że stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Jak wynika z akt sprawy zażalenie od przedmiotowego postanowienia zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 28 maja 2024 r. Zatem zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu do jego wniesienia, który jak słusznie uznał organ odwoławczy, kończył się w dniu 27 maja 2024 r.
Wobec powyższego skoro w niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem terminu do jego wniesienia, to na organie odwoławczym ciążył obowiązek wydania w oparciu o art. 134 K.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Termin do wniesienia zażalenia jest bowiem terminem wyznaczonym przez ustawodawcę, a organ nie ma żadnego wpływu na jego długość, niemożliwe jest więc jego przedłużenie. Stwierdzenie uchybienia terminu nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej.
Stosownie do treści art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jak stanowi dalej art. 58 § 2 prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie został złożony przez skarżącego – nie zawarto go w treści odwołania.
Tym samym w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do wydania postanowienia z art. 134 K.p.a., a wydając to postanowienie, organ odwoławczy działał prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa procesowego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.