II SA/PO 553/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu uchylił postanowienie Wojewody o niedopuszczalności odwołania, uznając, że skarżący, mimo kwestionowania jego statusu strony, miał prawo do merytorycznego rozpatrzenia odwołania.
Sprawa dotyczyła odwołania A.S. na postanowienie Wojewody o niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość. Wojewoda uznał A.S. za niebędącego stroną postępowania, ponieważ organ I instancji nie zaliczył go do kręgu osób uprawnionych do odszkodowania. WSA uchylił postanowienie Wojewody, stwierdzając, że odmowa przyznania statusu strony na podstawie braku materialnoprawnych podstaw do przyznania odszkodowania jest niedopuszczalna i narusza zasadę dwuinstancyjności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Wojewody, które stwierdziło niedopuszczalność odwołania A.S. od decyzji Prezydenta Miasta K. ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość. Organ odwoławczy uznał, że skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu, ponieważ organ pierwszej instancji wyeliminował go z kręgu osób uprawnionych do odszkodowania. Sąd administracyjny uznał jednak, że takie stanowisko narusza przepisy postępowania, w szczególności art. 134 k.p.a., który nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia o braku statusu strony. Sąd podkreślił, że wyeliminowanie skarżącego z kręgu osób uprawnionych do odszkodowania jest rozstrzygnięciem merytorycznym i nie pozbawia go przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Sąd wskazał, że odrębnie należy traktować kwestię posiadania przymiotu strony, a odrębnie istnienie materialnoprawnych podstaw do przyznania odszkodowania. Skoro skarżący wykazywał interes prawny wynikający z prawa własności do masy spadkowej, a spór dotyczył składu spadku, przysługiwała mu pozycja strony w postępowaniu. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i nakazał organowi odwoławczemu merytoryczne rozpatrzenie odwołania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może stwierdzić niedopuszczalności odwołania z powodu braku przymiotu strony, jeśli skarżący kwestionuje ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące jego uprawnień do odszkodowania. Wyeliminowanie skarżącego z kręgu osób uprawnionych do odszkodowania jest rozstrzygnięciem merytorycznym i nie pozbawia go przymiotu strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odmowa przyznania statusu strony na podstawie braku materialnoprawnych podstaw do przyznania odszkodowania jest niedopuszczalna i narusza zasadę dwuinstancyjności. Przysługuje skarżącemu pozycja strony w postępowaniu, jeśli wywodzi swój interes prawny z prawa własności do masy spadkowej, a spór dotyczy składu spadku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Przymiot strony w postępowaniu administracyjnym wiąże się z kwestią interesu prawnego wywodzonego z przepisów prawa materialnego.
u.g.n.
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Podstawa do dochodzenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
u.g.n.
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami
Podstawa prawna ustalania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Pomocnicze
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia o braku statusu strony.
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
W przypadku ustalenia, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania, organ odwoławczy winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.
Ustawa z dnia 06 lipca 1972r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach art. 5 § 2
Przepis dotyczący przejścia nieruchomości rolnej na własność Skarbu Państwa w wyniku ustalenia terenu budowlanego.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania o kosztach procesu.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określenie, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący, mimo kwestionowania jego uprawnień do odszkodowania, posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, ponieważ wywodzi swój interes prawny z prawa własności do masy spadkowej. Organ odwoławczy nie może odmówić merytorycznego rozpatrzenia odwołania, powołując się na brak materialnoprawnych podstaw do przyznania odszkodowania, gdyż jest to rozstrzygnięcie merytoryczne, a nie proceduralne. Organ odwoławczy powinien był umorzyć postępowanie odwoławcze, a nie stwierdzić jego niedopuszczalność, jeśli uznałby skarżącego za niebędącego stroną.
Odrzucone argumenty
Skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, ponieważ organ pierwszej instancji ustalił, że nie należy do kręgu osób uprawnionych do odszkodowania.
Godne uwagi sformułowania
Odrębnie należy traktować zagadnienie, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony postępowania od tego czy istnieją materialnoprawne podstawy do przyznania mu uprawnienia w postaci odszkodowania. Nie jest natomiast dopuszczalne rozstrzyganie merytorycznego sporu przez odmowę przyznania statusu strony opartą na założeniu, że skoro skarżącemu w ocenie organu nie przysługuje uprawnienie do odszkodowania to tym samym nie przysługuje mu interes prawny w postępowaniu. Takie stanowisko ogranicza stosowanie zasady dwuinstancyjności i zamyka skarżącemu możność poddania merytorycznego stanowiska organu odwoławczego kontroli Sądu Administracyjnego.
Skład orzekający
Jolanta Szaniecka
przewodniczący
Wiesława Batorowicz
sprawozdawca
Aleksandra Łaskarzewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że skarżący, który kwestionuje swoje wykluczenie z kręgu osób uprawnionych do odszkodowania, posiada status strony w postępowaniu administracyjnym, nawet jeśli organ pierwszej instancji nie przyznał mu odszkodowania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z niedopuszczalnością odwołania i statusem strony w kontekście wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej.
“Czy brak przyznanego odszkodowania pozbawia Cię statusu strony? Sąd Administracyjny wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 553/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-01-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-07-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Jolanta Szaniecka /przewodniczący/ Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant Sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 100-,zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/W. Batorowicz /-/J. Szaniecka /-/A. Łaskarzewska Uzasadnienie U Z A S A D N I N I E Decyzją z dnia [...] października 2003r. Prezydent Miasta K. ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość o pow. [...] ha położoną w K. przy ul. [...] na rzecz: 1. I.S. – [...] zł; 2. M.S. – [...] zł; 3. W.N. – [...] zł; 4. A.N. – [...] zł; 5. A.O. – [...] zł; 6. B.O. – [...] zł; 7. J.S. – [...] zł; 8. D.W. – [...] zł; 9. E.W. – [...] zł; 10. D.L. – [...] zł. Do wypłacenia odszkodowania zobowiązany w decyzji został Skarb Państwa Prezydent Miasta K. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że zarządzeniem Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia [...] lutego 1982r. w sprawie ustalenia terenu budowlanego w mieście K. i jego podziale na normatywne działki budowlane, objęta została nieruchomość rolna położona w K. przy ul. [...] o pow. [...] ha, stanowiąca współwłasność W. i A. małż. O. do 2/8 części oraz J. i A. małż. S. do 6/8 części. Po dokonanym podziale część w/w nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 06 lipca 1972r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz. 192 z 1972r.) przeszła z mocy prawa na własność Skarbu Państwa z dniem [...] kwietnia 1983r. Z uwagi na to, że wszyscy wymienieni współwłaściciele zmarli, organ pierwszej instancji ustalił spadkobierców, którym przysługuje odszkodowanie. Opisana nieruchomość miała charakter rolny, który utraciła z dniem [...] grudnia 1982r. na skutek ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej Zarządzenia w wyniku, którego nastąpiło ustalenie granic terenów budownictwa mieszkaniowego i zagrodowego przejmowanych na własność Państwa. Poza sporem było, że wszyscy współwłaściciele zmarli zanim nieruchomość utraciła charakter nieruchomości rolnej. Stąd do spadków po nich należały udziały we współwłasności gospodarstwa rolnego i udziały te odziedziczyli tylko ci spadkobiercy, których sąd ustalił jako spadkobierców gospodarstwa rolnego. Udziały nabyte zostały przez spadkobierców w chwili otwarcia każdego ze spadków, a więc w chwili śmierci każdego z właścicieli. Organ ustalił krąg spadkobierców biorąc pod uwagę, że po osobach, które zmarły po odziedziczeniu gospodarstwa rolnego i po roku 1982, dziedziczą wszyscy ustawowo określeni przez sąd spadkobiercy. W ten sposób organ wyłonił 10 osób uprawnionych do odszkodowania w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 46, poz. 543 z 2000r.) i ustalił w jakich częściach osoby te dziedziczą wywłaszczone działki. Organ w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy a w szczególności opinię biegłych ustalił wartość nieruchomości w skład której wchodził grunt, nasadzenia i składniki majątkowe (drwalnik, ustępy). Operat szacunkowy uwzględniał aktualną wartość rynkową nieruchomości przy uwzględnieniu jej stanu z dnia wywłaszczenia. Tak obliczone odszkodowanie wyniosło [...] zł i przypadło osobom wymienionym w decyzji w wysokości odpowiadającej udziałowi w spadku. Na rozprawie administracyjnej strony zaakceptowały określone do odszkodowania kwoty. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożył A. S. W uzasadnieniu podniósł, że został pominięty w decyzji jako osoba uprawniona do odszkodowania z tego powodu, iż organ błędnie założył, że przedmiotowa nieruchomość była nieruchomością rolną aż do śmierci wszystkich współwłaścicieli co było podstawą ustalenia spadkobierców uprawnionych do dziedziczenia gospodarstwa rolnego. Zdaniem odwołującego jeszcze za życia współwłaścicieli grunty były użytkowane w sposób nierolniczy co skutkuje inne spadkobranie obejmujące również jego osobę. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania A. S. od zaskarżonej decyzji na podstawie art. 134 kpa. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że odwołujący się A. S. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, gdyż nie jest uprawniony do odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Zdaniem Wojewody przepis art. 127 § 1 kpa daje uprawnienie do złożenia odwołania od orzeczenia organu administracji publicznej pierwszej instancji tylko stronie w rozumieniu art. 28 kpa, a więc osobie której interesu prawnego lub obowiązku dotyczy odwołanie. Jakkolwiek w postępowaniu administracyjnym może wziąć udział każdy kto twierdzi, że postępowanie dotyczy jego interesu prawnego, jednak o tym czy interes ten rzeczywiście obiektywnie istnieje to znaczy czy jest oparty na odpowiednich przepisach prawa materialnego, orzec może organ dopiero po przeprowadzeniu odpowiednich wyjaśnień. Odwołujący bezpodstawnie twierdzi, że należy do kręgu spadkobierców przejętej nieruchomości i na tym twierdzeniu opiera swoje odwołanie. Zdaniem organu II instancji nie można przyjąć, iż odwołujący ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa skoro ustalenia poprzedzające wydanie decyzji przez organ I instancji wyeliminowały go z kręgu osób ten interes posiadających. Skargę na postanowienie Wojewody wniósł A. S., domagając się uchylenia postanowienia i uwzględnienia jego jako osoby uprawnionej do odszkodowania. W uzasadnieniu skarżący ponownie wskazał, iż niesłusznie organ ustalił, iż do kręgu osób uprawnionych do odszkodowania należą tylko te osoby co do których sądy ustaliły, że są uprawnieni do dziedziczenia gospodarstwa rolnego. Zdaniem skarżącego wywłaszczone grunty nie miały charakteru rolnego, a zatem uprawnieni do ich dziedziczenia byli wszyscy spadkobiercy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując, iż odwołanie A. S. było niedopuszczalne z uwagi na brak przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Podstawą postanowienia Wojewody stwierdzającego niedopuszczalność odwołania skarżącego było założenie, iż skarżący nie posiada przymiotu strony gdyż z ustaleń organu I instancji wynikało, że nie należy do kręgu osób uprawnionych do odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości. Powyższe postanowienie naruszało przepisy postępowania, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż przepis art. 134 kpa nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia, iż odwołujący się nie jest stroną postępowania administracyjnego. W przypadku ustalenia, że wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania organ odwoławczy winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 kpa (vide wyrok NSA z 29 listopada 1999r. sygn. akt I SA 1544/98 LEX 48751, wyrok NSA z 14 października 1999r. sygn. I SA 1321/99 LEX 48668). Skarżący brał udział w charakterze strony w postępowaniu przed organem pierwszej instancji o czym, świadczą czynności procesowe takie jak udział w rozprawie administracyjnej, zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 kpa o zebraniu materiału dowodowego przed wydaniem decyzji w niniejszej sprawie. Dopiero w decyzji organu I instancji nie został zaliczony do kręgu osób uprawnionych do odszkodowania z tytułu wywłaszczonego mienia. Wyeliminowanie skarżącego z tego kręgu jest rozstrzygnięciem merytorycznym i nie pozbawia go przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Odrębnie należy traktować zagadnienie, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony postępowania od tego czy istnieją materialnoprawne podstawy do przyznania mu uprawnienia w postaci odszkodowania. Drugie z tych zagadnień nie było przedmiotem rozważań Sądu – rozstrzyganie w tym przedmiocie byłoby przedwczesne. Oceniając pierwszą z wymienionych kwestii należało zauważyć, że art. 28 kpa wiąże przymiot strony w postępowaniu administracyjnym z kwestią interesu prawnego wywodzonego zgodnie z ustalonymi poglądami orzecznictwa z przepisami prawa materialnego. W sprawie niniejszej skarżący odwoływał się do przepisu ustawy z dnia 21 lipca 1997r. o gospodarce nieruchomościami twierdząc, że przysługuje mu odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość jako jej właścicielowi. Nie ulega wątpliwości, że skarżący należy do kręgu spadkobierców po osobach będących spadkobiercami gospodarstwa rolnego. Sprzecznym natomiast pozostaje, czy tytułem dziedziczenia nabył spadek w części stanowiącej wywłaszczoną nieruchomość. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący swój interes prawny wywodzi z prawa własności do masy spadkowej, spór natomiast dotyczy składu nabytego przez skarżącego spadku. W tej sytuacji skarżącemu przysługuje pozycja strony w postępowaniu. Nie jest natomiast dopuszczalne rozstrzyganie merytorycznego sporu przez odmowę przyznania statusu strony opartą na założeniu, że skoro skarżącemu w ocenie organu nie przysługuje uprawnienie do odszkodowania to tym samym nie przysługuje mu interes prawny w postępowaniu. Zauważyć należy, że takie stanowisko ogranicza stosowanie zasady dwuinstancyjności i zamyka skarżącemu możność poddania merytorycznego stanowiska organu odwoławczego kontroli Sądu Administracyjnego. Z wymienionych powodów Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. na wyroku Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Ponowne rozpatrzenie sprawy winno polegać na merytorycznym rozpatrzeniu odwołania przez organ odwoławczy. /-/W. Batorowicz /-/ Szaniecka /-/Łaskarzewska kk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI