II SA/Po 516/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy, wskazując na błędy w zastosowaniu przepisów prawa i przewlekłość postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ odwoławczy nie rozpoznał sprawy merytorycznie, mimo powtarzających się błędów w stosowaniu przepisów prawa przez organ pierwszej instancji oraz przewlekłości postępowania. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy powinien był zastosować przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r., a nie nowszej ustawy z 2003 r., ponieważ wniosek został złożony przed wejściem w życie tej drugiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżąca wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla swojej działki, jednak kolejne decyzje Burmistrza Miasta i Gminy P. odmawiające wydania warunków lub ustalające je w sposób niezadowalający dla skarżącej, były uchylane przez SKO. Ostatecznie J.B. zaskarżyła działanie i bezczynność SKO, zarzucając naruszenie przepisów KPA i przewlekłość postępowania. Sąd uznał skargę za uzasadnioną w części dotyczącej nierozpoznania sprawy przez SKO w trybie art. 138 § 1 pkt 2 KPA. Sąd wskazał, że SKO powinno było zastosować przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a nie ustawy z dnia 27 marca 2003 r., ponieważ wniosek został złożony pod rządami starszej ustawy i postępowanie nie zostało zakończone decyzją ostateczną. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy ma kompetencje do merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania decyzji reformatoryjnej, a nie tylko do uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania, chyba że wymaga tego postępowanie wyjaśniające. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zasądził koszty postępowania i określił, że decyzja nie podlega wykonaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Organ odwoławczy powinien rozpoznać sprawę merytorycznie i wydać decyzję reformatoryjną, jeśli nie wymaga ona przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w części.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 138 § 1 pkt 2 KPA pozwala organowi odwoławczemu na uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, a § 2 tego przepisu ogranicza możliwość przekazania sprawy do ponownego rozpoznania tylko w przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy jest władny uchylić zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.
u.p.z.p. art. 85
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.
u.z.p.
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Przepisy tej ustawy miały zastosowanie do sprawy, ponieważ wniosek został złożony przed wejściem w życie nowej ustawy.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w części.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzeczenia o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna określenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zamiast przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. Przewlekłość postępowania administracyjnego. Nierozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy w trybie merytoryczno-reformatoryjnym (art. 138 § 1 pkt 2 KPA).
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy winien rozpoznać sprawę i wydać merytoryczne rozstrzygnięcie Niedopuszczalna jest bowiem wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 kpa W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe.
Skład orzekający
Barbara Kamieńska
przewodniczący
Wiesława Batorowicz
sprawozdawca
Edyta Podrazik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących kompetencji organu odwoławczego w przypadku błędów prawnych i przewlekłości postępowania, a także zastosowanie przepisów przejściowych przy zmianie ustawy o planowaniu przestrzennym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów prawa materialnego w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowe problemy proceduralne w polskim prawie administracyjnym, takie jak przewlekłość postępowania i błędy w stosowaniu przepisów, a także kluczowe zasady interpretacji przepisów przejściowych.
“Przewlekłe postępowanie o warunki zabudowy? Sąd wskazuje, jak organ odwoławczy powinien działać!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 516/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2007-01-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-08-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Kamieńska /przewodniczący/ Edyta Podrazik Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007r. przy udziale sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] , [...], w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 500zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska /-/W. Batorowicz Uzasadnienie Pismem z dnia 30 kwietnia 2002r. (k. 1 akt administracyjnych) J.B. wniosła o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki położonej w P., przy ul. [...] , obręb P., ark. nr [...], działka [...]. Burmistrz Miasta i Gminy P. decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] odmówił wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej przez J.B. budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami, dwóch garaży, dwóch pomieszczeń gospodarczych i zbiornika bezodpływowego na działce nr [...], ark. [...] w P. Po rozpatrzeniu odwołania J.B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji błędnie przyjął, iż postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanego przez skarżącą zamierzenia winno być prowadzone w oparciu o przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu terenu. Wniosek z dnia 30 kwietnia 2002r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożony pod rządami ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) winien zostać rozpoznany w oparciu o przepisy tej właśnie ustawy. Kolejnymi 4 decyzjami to jest decyzją z dnia [...] lutego 2003r., decyzją z dnia [...] grudnia 2003r., decyzją z dnia [...] lutego 2005r. i decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Burmistrz Miasta i Gminy P. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania działki co jednak nie spotkało się z aprobatą skarżącej i kolejne decyzje były przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylone. Podstawą odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2005r., podobnie jak wcześniejszych, był zarzut niezastosowania przez organ I instancji właściwych przepisów prawa. Nadto odwołująca wskazywała na przewlekłość postępowania. W skardze do sądu administracyjnego J.B. zaskarżyła "działanie i bezczynność" Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca podniosła, że postępowanie wszczęte z jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2002r. prowadzone jest z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Domagała się uchylenia decyzji organu I instancji i wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji w trybie art. 138 kpa i merytoryczne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona w części w jakiej odnosiła się do zarzutu nie rozpoznania sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Już w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] listopada 2005r. skarżąca wskazywała na powtarzające się w poprzednich decyzjach, a korygowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędne zastosowanie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) zamiast ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.). Wskazywana powtarzalność błędu i niewątpliwa przewlekłość postępowania (organ I instancji wydawał 5-cio krotnie decyzje) obligowało organ II instancji do zastosowania przepisu art. 136 i z urzędu przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów o ile uzna to za konieczne dla wydania decyzji merytoryczno–reformatoryjnej. Kompetencje organu odwoławczego obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu I instancji polegających na niewłaściwie zastosowanym przepisie prawa materialnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych (por. wyrok NSA z 28 maja 1989r. IV SA 1278/88). Zgodnie bowiem z art. 138 § 1 pkt 2, organ odwoławczy jest władny uchylić zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. Zakres kompetencji merytoryczno–reformatoryjnych organu odwoławczego ogranicza jedynie § 2 tego przepisu, który pozwala na uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji tylko wtedy gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w części. Oznacza to, że we wszystkich innych przypadkach organ odwoławczy winien rozpoznać sprawę i wydać merytoryczne rozstrzygnięcie. Niedopuszczalna jest bowiem wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 kpa (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 1983r. sygn. akt II SA 403/83 ONSA 1983, Nr 1, poz. 38). W sprawie niniejszej Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie wskazywało na konieczność zastosowania przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym wobec brzmienia przepisu art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Nie ulegało wątpliwości, że skarżąca złożyła wniosek [...] kwietnia 2002r., a żadna z wydanych decyzji nie nosiła cech decyzji ostatecznej kończącej postępowanie. Kilkuletnie postępowanie administracyjne pozwoli organowi I instancji na zebranie materiału dowodowego w stopniu pozwalającym na wydanie przez organ II instancji decyzji merytorycznej, po ewentualnym uzupełnieniu materiału zgodnie z przepisami art. 39 – 47 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Dodatkowo Sąd nadmienia, że odwołanie skarżącej z dnia 17 marca 2006r. wniesione zostało w terminie, na co wskazuje przedłożona koperta i oświadczenie skarżącej złożone na rozprawie 12 stycznia 2007r. W tych warunkach orzeczono jak w sentencji w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. W pkt III wyroku określone zostało, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu – art. 152 p.p.s.a. /-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska /-/W. Batorowicz kk