II SA/Po 488/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nakazie rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty-zadaszenia, uznając, że nie stanowi ona obiektu budowlanego podlegającego przepisom Prawa budowlanego.
Sąd uchylił decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty-zadaszenia, uznając, że organy nadzoru budowlanego błędnie zakwalifikowały wykonane prace jako budowę obiektu budowlanego. Zdaniem sądu, zainstalowana konstrukcja stalowa, służąca jako zadaszenie nad werandą i pergola, stanowiła urządzenie budowlane, a roboty te, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, nie wymagały pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty-zadaszenia. Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego obu instancji dokonały błędnych ustaleń faktycznych, nieprawidłowo stosując tryb postępowania z art. 48 Prawa budowlanego. Zdaniem sądu, wykonana konstrukcja stalowa, będąca zadaszeniem nad werandą i pergolą, nie była wiatą ani rozbudową budynku mieszkalnego, lecz urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 9 Prawa budowlanego. Roboty polegające na instalowaniu takich urządzeń na obiektach budowlanych, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 9 Prawa budowlanego, nie wymagały pozwolenia na budowę, a zazwyczaj również zgłoszenia. W związku z tym, brak było podstaw do zastosowania art. 48 Prawa budowlanego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję, wskazując na naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, oraz nakazał ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem poczynionych ustaleń.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Konstrukcja stalowa, służąca jako zadaszenie nad werandą i pergola, stanowi urządzenie budowlane, a nie obiekt budowlany podlegający przepisom Prawa budowlanego dotyczącym samowoli budowlanej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zainstalowana konstrukcja stalowa, będąca zadaszeniem nad małą werandą i pergolą, jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 9 Prawa budowlanego. Roboty polegające na instalowaniu takich urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagały pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, co wykluczało zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
u.p.b. art. 48 § 1 i 4
Prawo budowlane
Nieprawidłowe zastosowanie trybu postępowania z art. 48 Prawa budowlanego, gdyż wykonana konstrukcja nie była obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów o samowoli budowlanej.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji organów.
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organów obu instancji.
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do określenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Pomocnicze
u.p.b. art. 3 § 9
Prawo budowlane
Definicja urządzenia budowlanego, do którego zaliczono zadaszenie.
u.p.b. art. 29 § 2 pkt 9
Prawo budowlane
Roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę.
u.p.b. art. 30 § 1 pkt 1
Prawo budowlane
Roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają zgłoszenia.
u.p.b. art. 50 § 1 pkt 2 lub 3
Prawo budowlane
Okoliczności, w których ingerencja organów nadzoru budowlanego w stosunku do robót budowlanych mogła mieć miejsce.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie przepisów postępowania.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie przepisów postępowania.
Ustawa o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych innych ustaw art. 7
Zwrócono uwagę na konieczność uwzględnienia tej ustawy z uwagi na datę wszczęcia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konstrukcja stalowa nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów o samowoli budowlanej, lecz urządzeniem budowlanym. Roboty polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Organy nadzoru budowlanego dokonały błędnych ustaleń faktycznych i nieprawidłowo zastosowały art. 48 Prawa budowlanego.
Godne uwagi sformułowania
Organy nadzoru budowlanego obu instancji dokonały błędnych ustaleń co do istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych uznając, że inwestorzy rozpoczęli budowę obiektu budowlanego wiaty-zadaszenia, co w konsekwencji skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem trybu postępowania z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Konstrukcja powyższa składała się ze stalowych kątowników, ceowników i kotew przytwierdzonych do krawędzi dachu i ściany budynku mieszkalnego oraz wolnostojącej stalowej rury podpierającej. Oprócz funkcji zadaszenia konstrukcja ta stanowić miała pergolę dla roślin pnących, jak określono to jednoznacznie w złożonym przez skarżących projekcie budowlanym. Tego typu roboty budowlane nie mogą być zasadnie uznane za budowę wiaty, ani za rozbudowę budynku mieszkalnego. Realizowane zadaszenie jest natomiast urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 9 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, zainstalowanym na budynku mieszkalnym i zapewniającym możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.
Skład orzekający
Stanisław Małek
przewodniczący
Edyta Podrazik
sprawozdawca
Barbara Drzazga
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących rozróżnienia między obiektem budowlanym a urządzeniem budowlanym, a także zakresu stosowania art. 48 Prawa budowlanego."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania i konkretnego stanu faktycznego. Może wymagać analizy zmian w przepisach Prawa budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe zakwalifikowanie robót budowlanych i jak drobne rozróżnienia mogą decydować o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Jest to praktyczny przykład dla inwestorów i prawników budowlanych.
“Czy zadaszenie nad werandą to samowola budowlana? Sąd wyjaśnia kluczowe rozróżnienie.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 488/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga Edyta Podrazik /sprawozdawca/ Stanisław Małek /przewodniczący/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi J. i C. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ B. Drzazga Uzasadnienie II SA/Po 488/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].04.2004 r., po rozpoznaniu odwołania C.K. , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].01.2004 r., w której, na podstawie art. 48 ust. 1 i 4, art. 52 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, nakazano inwestorom J. i C. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanej wiaty-zadaszenia o konstrukcji stalowej na nieruchomości położonej w M. . W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż postanowieniem z dnia [...].10.2003 r. PINB w K. wstrzymał budowę przedmiotowego zadaszenia i nakazał inwestorom przedłożenie w terminie do dnia [...].12.2003 r. określonych dokumentów i opracowań w celu zezwolenia na kontynuacje robót. Przedłożone dokumenty okazały się niekompletne i postanowieniem z dnia [...].11.2003 r. wezwano inwestorów do ich uzupełnienia o projekt zagospodarowania działki sporządzony na aktualnej kopii mapy zasadniczej. Dokumenty te nie zostały uzupełnione, w związku z czym na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane nakazano rozbiórkę zadaszenia. Wbrew twierdzeniom inwestora wykonana konstrukcja stalowa nie jest pergolą. W projekcie budowlanym złożonym przez inwestora określono ją jako zadaszenie nad wejściem do budynku mieszkalnego. Przedłożona przez inwestora kopia mapy zasadniczej nie jest aktualna, bowiem dorysowano na niej obrys budynku wozowni. Od powyższej decyzji skargę złożyli inwestorzy J. i C. K. . Skarżący podnieśli, iż organ odwoławczy oparł się wyłącznie na niezgodnych z prawdą argumentach PINB w K., nie wziął pod uwagę wyjaśnień skarżących i stanu faktycznego, pomimo skierowania przez organ I instancji zawiadomienia do prokuratury o samowoli budowlanej, Prokuratura w K. umorzyła postępowanie uznając, iż wykonana konstrukcja nie jest wiatą-zadaszeniem, organy nadzoru budowlanego błędnie uznały, że konstrukcja jest wiatą-zadaszeniem, przedłożona kopia mapy zasadniczej w ocenie skarżących jest aktualna, bowiem odzwierciedla stan faktyczny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Organy nadzoru budowlanego obu instancji dokonały błędnych ustaleń co do istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych uznając, że inwestorzy rozpoczęli budowę obiektu budowlanego wiaty-zadaszenia, co w konsekwencji skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem trybu postępowania z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Ustalenie, że realizowanym zamierzeniem budowlanym jest wiata-zadaszenie nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym przez organy materiale dowodowym. Z akt sprawy, w szczególności dokumentacji fotograficznej, konsekwentnych twierdzeń inwestorów składanych w toku postępowania oraz z przedłożonego przez nich projektu budowlanego wynika, że rozpoczęte w pierwszej dekadzie lipca 2003 r. prace polegały na zainstalowaniu na budynku mieszkalnym stalowej konstrukcji nośnej dla zadaszenia nad małą werandą przy wejściu do budynku. Konstrukcja powyższa składała się ze stalowych kątowników, ceowników i kotew przytwierdzonych do krawędzi dachu i ściany budynku mieszkalnego oraz wolnostojącej stalowej rury podpierającej. Oprócz funkcji zadaszenia konstrukcja ta stanowić miała pergolę dla roślin pnących, jak określono to jednoznacznie w złożonym przez skarżących projekcie budowlanym. Tego typu roboty budowlane nie mogą być zasadnie uznane za budowę wiaty, ani za rozbudowę budynku mieszkalnego. Realizowane zadaszenie jest natomiast urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 ust. 9 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, zainstalowanym na budynku mieszkalnym i zapewniającym możliwość użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 9 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dacie stwierdzenia przez organ I instancji rozpoczęcia robót) roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę. W świetle art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane roboty takie nie wymagały również zgłoszenia, za wyjątkiem sytuacji wymienionej w art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy. Zasadniczo są to więc roboty budowlane nie wymagające ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Ingerencja organów nadzoru budowlanego w stosunku do tych robót mogła mieć miejsce tylko w przypadku stwierdzenia przez organ okoliczności z art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy Prawo budowlane (art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym od dnia 11.07.2003 r.), tj. wykonywania robót w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach. W tej sytuacji nie było uzasadnionych podstaw do stosowania przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 80 kpa oraz art. 48 ustawy Prawo budowlane, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz wcześniejszą decyzję organu I instancji należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę należy uwzględnić poczynione wyżej ustalenia i rozważania. Ponadto wyjaśnienia wymaga czy ewentualnie instalowanie zadaszenia wymagało zgłoszenia w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy Prawo budowlane oraz czy nie zachodzą okoliczności z art. 50 ustawy Prawo budowlane. Jednocześnie organ winien mieć na względzie treść art. 7 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz. 718 z 2003 r.) z uwagi na date wszczęcia postępowania administracyjnego, co miało miejsce w dniu [...]a.07.2003 r. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania nie orzeczono, bowiem skarżący byli zwolnieni od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o treść art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ B. Drzazga
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI