II SA/Po 482/22

II SA/Po 482/22 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-10-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 103/23 - Postanowienie NSA z 2023-02-21
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. H. na decyzję Wojewody z dnia 24 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 500,00 zł (pięćset złotych).
Uzasadnienie
S. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na na decyzję Wojewody z dnia 24 maja 2022 r.,nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż skarga została wniesiona przez podmiot nie będący stroną postępowania.
W piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2022 r. uczestnik postępowania P. sp. z o.o. wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż skarga została wniesiona przez podmiot nieuprawniony.
Na wezwanie Sądu o wykazanie interesu prawnego Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wskazał, że Skarżący swój interes prawny wywodzi z faktu bycia właścicielem nieruchomości [...], która jest wykorzystywana do celów związanych z produkcją rolną.
W ocenie Skarżącego obszar oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje należącą do niego działkę, ponieważ Strona przedmiotowego postępowania - Inwestor zamierza przeprowadzić sieć elektroenergetyczną kablową [...] kV przez działkę należącą do Skarżącego. Sieć miałaby służyć jako przyłącze inwestycji do sieci elektroenergetycznej. W konsekwencji planowana inwestycja bezpośrednio ingeruje w prawo własności Skarżącego. Okolicznością potwierdzającą powyższe jest wystąpienie z wnioskiem, a następnie wydanie decyzji o numerze [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 31 maja 2021 r., znak [...] Powyższa decyzja została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postępowaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po [...]. Inwestor do dnia sporządzenia niniejszego pisma nie przedstawił Skarżącemu innego sposobu dokonania przyłącza kablowego do inwestycji.
W ocenie Skarżącego planowana inwestycja, w szczególności w części obejmującej przyłącze bezpośrednio oddziałuje na posiadaną nieruchomość (prawo własności), m.in. poprzez ograniczenie wykonywania prawa własności - zmniejsza się bowiem zakres użytkowania nieruchomości (art. 140, art. 143 i art. 144 Kodeksu cywilnego). Linia kablowa stanowiąca przyłącze do inwestycji ma być przeprowadzone bezpośrednio przez działkę Skarżącego ([...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany był do zbadania jej dopuszczalności i ustalenia, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.).
Przeprowadzona w tym zakresie kontrola skargi wykazała, że skarga wniesiona przez S. H. jest niedopuszczalna ze względu na brak po jego stronie legitymacji procesowej do zaskarżenia opisanej na wstępie decyzji.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawa dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi, zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a.
W tym miejscu zaznaczyć należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, zatem przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sądy administracyjne obowiązane są do zbadania legitymacji procesowej podmiotu wnoszącego skargę. Określając krąg podmiotów uprawnionych do złożenia skargi, ustawodawca nie przewidział bowiem podejmowania z urzędu przez sądy administracyjne kontroli legalności działalności administracji publicznej. W myśl zasady skargowości postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte jedynie na żądanie uprawnionego podmiotu. Zgodnie z art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stosownie do treści wskazanego przepisu uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przyznane zostało, po pierwsze, podmiotom posiadającym własny, konkretny interes prawny, po drugie, podmiotom działającym w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób.
Oparcie legitymacji do złożenia skargi na kryterium własnego interesu prawnego oznacza, że zaskarżony akt lub czynność organu wykonującego administrację publiczną musi dotyczyć interesu prawnego podmiotu wnoszącego skargę. Istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku, przede wszystkim, z konkretną normą prawa materialnego (ewentualnie - w pewnych sytuacjach - procesowego lub ustrojowego), w oparciu o którą w postępowaniu administracyjnym, w określonym stanie faktycznym, organ administracji publicznej może dokonać konkretyzacji uprawnień lub obowiązków określonego podmiotu bądź podjąć określone czynności. Stwierdzenie zatem interesu prawnego wymaga ustalenia związku między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, który polega na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego indywidualnych praw i obowiązków wynikających z obowiązującego prawa. Od interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, który nie daje legitymacji do bycia stroną, tak postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. Występuje on wówczas, gdy określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże zainteresowanie to nie znajduje oparcia w przepisach chroniących sferę jego interesów.
Mając na uwadze powyższe wskazać przyjdzie, że na gruncie art. 50 p.p.s.a legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym zawierać musi w sobie dwa elementy. Jak trafnie zauważono w doktrynie, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności, który może być oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie, oraz interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym, czyli normami określającymi treść działania organów administracji publicznej i normami regulującymi procedurę ich podejmowania (tak: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 405).
Badając legitymację skargową Skarżącego należy pamiętać, iż przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wobec powyższego wskazać należy, iż krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę określa art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.). Zgodnie z jego treścią stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Obszar oddziaływania obiektu określony został w art. 3 pkt 20 tej ustawy, który w dacie wydania decyzji z 2 grudnia 2020 r. stanowił, że jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu.
Zatem przy ustalaniu, czy dany podmiot posiada przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę należy mieć na uwadze kategorie podmiotów wyszczególnionych w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz właściwie rozumiany obszar oddziaływania obiektu. Dodatkowo ustalając krąg osób posiadających interes prawny w postępowaniu dotyczącym udzielania pozwolenia na budowę należy mieć również na uwadze przepis art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela prezentowany w judykaturze pogląd, zgodnie z którym dla przyznania danemu podmiotowi przymiotu strony nie jest konieczne wykazanie przez ten podmiot naruszenia jego interesu prawnego wynikającego z przepisów odrębnych. Wystarczy, że pomiędzy sytuacją prawną tej osoby w zakresie prawa do zagospodarowania terenu, a przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, zachodzi potencjalny związek. Jeżeli zatem z przepisów odrębnych wynikają choćby potencjalne ograniczenia w zagospodarowaniu sąsiedniej, w stosunku do inwestycyjnej, nieruchomości, to należy uznać, że nieruchomość ta znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji (por. wyrok WSA w Krakowie z 18 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 743/20). Za utrwalone należy uznać stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym analizując oddziaływanie oznaczonej inwestycji w aspekcie interesu prawnego właścicieli nieruchomości pobliskich lub sąsiadujących bezpośrednio z terenem inwestycji organ nie może ograniczać się tylko do ustalenia takiego oddziaływania, które stanowi naruszenie określonych norm. Przy ocenie, czy dana osoba jest stroną postępowania nie ma znaczenia, czy został naruszony interes prawny tej osoby, a jedynie to, czy interes taki oznaczonej osobie przysługuje.
W sprawach pozwolenia na budowę należy zatem przyjąć, że jeżeli istnieją przepisy prawa materialnego, które nakładają na inwestora określone obowiązki czy ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową jego działki względem działki sąsiedniej, to tym samym właściciel tej działki ma status strony i to niezależnie od tego, czy projekt budowlany w ocenie organu spełnia wymagania określane stosownymi przepisami oraz aktami wykonawczymi (zob. wyroki NSA: z 30 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 574/16, z 9 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 46/13, z 25 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2271/12, z 29 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2064/12, z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1698/11, z 14 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1494/11, z 16 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OSK 832/11, z 6 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1764/10, z 14 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1182/10, z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 644/10).
Należy również zwrócić uwagę, że przymiot strony przysługujący podmiotowi innemu niż inwestor ma służyć zabezpieczeniu interesu prawnego właścicieli terenów sąsiednich w postępowaniu administracyjnym, którego konsekwencją jest wydanie decyzji administracyjnej udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, a więc stworzenie stanu, w którym istnieje prawna możliwość realizacji danej inwestycji. Podmioty, których nieruchomości potencjalnie mogą być ograniczone w możliwościach ich zagospodarowania, lub na których zamierzenie inwestycyjne w jakikolwiek sposób (także dozwolony) oddziałuje, powinny w tym postępowaniu uczestniczyć, aby móc zabezpieczyć swój interes mający oparcie w przepisach powszechnie obowiązujących.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżący swój interes prawny wywodzi z faktu bycia właścicielem nieruchomości [...], która jest wykorzystywana do celów związanych z produkcją rolną.
W ocenie Skarżącego obszar oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje należącą do niego działkę, ponieważ Strona przedmiotowego postępowania - Inwestor zamierza przeprowadzić sieć elektroenergetyczną kablową [...] kV przez działkę należącą do Skarżącego. Sieć miałaby służyć jako przyłącze inwestycji do sieci elektroenergetycznej. W konsekwencji planowana inwestycja bezpośrednio ingeruje w prawo własności Skarżącego. Okolicznością potwierdzającą powyższe jest wystąpienie z wnioskiem, a następnie wydanie decyzji o numerze [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 31 maja 2021 r., znak [...] Powyższa decyzja została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postępowaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po [...]. Inwestor do dnia sporządzenia niniejszego pisma nie przedstawił Skarżącemu innego sposobu dokonania przyłącza kablowego do inwestycji.
W ocenie Skarżącego planowana inwestycja, w szczególności w części obejmującej przyłącze bezpośrednio oddziałuje na posiadaną nieruchomość (prawo własności), m.in. poprzez ograniczenie wykonywania prawa własności - zmniejsza się bowiem zakres użytkowania nieruchomości (art. 140, art. 143 i art. 144 Kodeksu cywilnego). Linia kablowa stanowiąca przyłącze do inwestycji ma być przeprowadzone bezpośrednio przez działkę Skarżącego ([...]).
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zgodnie z projektem budowlanym przedmiotem opracowania jest projekt budowlany elektrowni fotowoltaicznej o mocy zainstalowanej do 4,0 MW na terenie działki o nr ewid.[...], [...], obręb ewid. [...] B. , gmina N. - etap I N. [...] o mocy do 1 MW oraz etap II N. [...] o mocy do 1 MW. Każda projektowana instalacja fotowoltaiczna składa się z: [...] szt. paneli fotowoltaicznych o mocy 450 Wp, 8 szt. falowników o maksymalnej mocy wyjściowej 116 kW, kontenerowej stacji transformatorowej, konstrukcji wsporczych pod panele fotowoltaiczne, instalacji uziemienia, okablowania nN AC oraz DC, ogrodzenia wraz z bramą wjazdową i furtką wejściową, wewnętrznej drogi dojazdowej wraz z miejscami parkingowymi i możliwością zawracania pojazdów.
Tym samym omawiany projekt nie przewiduje realizacji sieci kablowej m.in. przez nieruchomość Skarżącego. Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż z projektu budowlanego jednoznacznie wynika, iż przyłącze kablowe SN 15Kv zostanie objęte odrębnym opracowaniem (pkt 4.5. projektu budowlanego str. [...]).
Warto w tym miejscu odnotować, iż planowane przyłącze kablowe nie było objęte również decyzjami poprzedzającymi wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego tj. decyzją o warunkach zabudowy czy też decyzją środowiskową. W szczególności zwrócić należy uwagę na decyzję Burmistrza N. z dnia 23 stycznia 2020 r. o środowiskowych uwarunkowaniach. Na stronie [...] ww. decyzji opisano zamierzenie inwestycyjne jednocześnie wskazując, iż "Instalacja podłączona zostanie do systemu elektroenergetycznego. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją, Inwestor rozważa dwie koncepcje tj. podłączenie jej do linii średniego napięcia biegnącej w pobliżu miejsca posadowienia elektrowni lub do najbliższej stacji GPZ. Ostateczny wariant zostanie wybrany po uzyskaniu warunków przyłączeniowych od operatora sieci i zgodnie z zapisami w nim zawartymi."
Tym samym etap podłączenia planowanej inwestycji jest objęty odrębnym postępowaniem na co wskazuje również przywołany przez Skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po [...], a dotyczący decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie sieci elektroenergetycznej kablowej [...] kV, przewidzianej do realizacji na dz. nr geod. [...], [...], [...], [...], [...] obręb B. , gm. N. .
Wobec powyższego skoro zamierzenie inwestycyjne nie obejmuje budowy sieci elektroenergetycznej kablowej [...] kV, przewidzianej do realizacji na dz. nr geod. [...], [...], [...], [...], [...], to tym samym interes Skarżącego należy rozpatrywać wyłącznie w zakresie inwestycji określonej w projekcie budowlanym.
Badając pod tym kątem interes prawny Skarżącego należy mieć na uwadze, że kwestia oddziaływania inwestycji została szczegółowo przeanalizowana w zatwierdzonym projekcie budowlanym.
Wobec powyższego wskazać należy, iż w projekcie tym zaznaczono, że obszar oddziaływania przedmiotowego obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt. 20 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), obejmuje działki o nr ewid.[...], [...], obręb ewid. [...] B. . W projekcie wyjaśniono, iż wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu dokonano w oparciu o art. 3 pkt. 20 Prawa Budowlanego, który wyjaśnia, iż przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Do przepisów odrębnych w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należy zaliczyć przepisy rozporządzeń wykonawczych, a zatem przepisy techniczno-budowlane, ale także przepisy dotyczące m. innymi ochrony przeciwpożarowej, prawa wodnego, ochrony środowiska, zagospodarowania przestrzennego, jak i przepisy prawa miejscowego, które w myśl. Art. 87 ust. 2 Konstytucji RP są źródłem powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły.
Projektanci posiadający stosowne uprawnienie uznali, iż przyjęte w projekcie architektoniczno-budowlanym, rozwiązania przestrzenne, funkcjonalne i techniczne, ograniczają lub emitują wpływ obiektu budowlanego na środowisko przyrodnicze, zdrowie ludzi i inne obiekty budowlane, zgodnie z odrębnymi przepisami - brak negatywnego wpływu na środowisko.
Analiza obszaru oddziaływania obiektu dokonana na podstawie przepisów §12 i §13 oraz §271 i nast. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. 75, poz. 690) z późniejszymi zmianami, - usytuowanie projektowanych obiektów, nie narusza ww. przepisów, odległość od dróg jest zgodna z zapisami decyzji o warunkach zabudowy, odległość od działek sąsiednich konstrukcji oraz budynków trafostacji jest nie mniejsza niż 4 m.
Również analiza rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania otrzymywania tych poziomów (Dz. U. nr 192, poz. 1882 i 1883) nie wykazała oddziaływania na tereny sąsiednie. W projekcie budowlanym wskazano, że załącznik 1, Tabela 2, pkt. 3 - dopuszczalny poziom składowej elektrycznej 10 kV/m i składowej magnetycznej 60 A/m, dla przedmiotowego obiektu, głównym źródłem pól jest stacja transformatorowa, dla której pomierzone wartości wyniosły odpowiednio 2 kV/m i 0,05 A/m. Pozostałe elementy elektrowni wykazują parametry znacznie poniżej ww. wartości, stąd brak jest oddziaływania obiektu na tereny sąsiednie.
Również w zakresie oddziaływania akustycznego uznano, iż oddziaływanie to nie obejmie nieruchomości sąsiednich. W projekcie odwołano się do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826) wskazując, iż Tabela 3 - dopuszczalny poziom hałasu dla terenu sąsiedniego wynosi w nocy 55 dB oraz 65 dB w dzień, dla przedmiotowej inwestycji źródłem hałasu jest transformator umieszczony w kontenerowej stacji, który charakteryzuje się poziomem mocy akustycznej 65,2 dB mierzonym przy urządzeniu, na elewacji frontowej poziom hałasu osiąga 53,2 dB. W odległości 10 m od stacji, poziom spada poniżej 45 dB, przez co należy stwierdzić iż oddziaływanie zamyka się w zakresie terenu elektrowni.
W niniejszej sprawie nie może uiść uwadze, iż powyższe zapisy projektu budowlanego są zgodne z ustaleniami dokonanymi w trakcie postępowania o środowiskowe uwarunkowania inwestycji. W decyzji środowiskowej podniesiono, iż biorąc pod uwagę rodzaj, skalę i cechy przedmiotowego przedsięwzięcia, uwzględniając fakt, iż elektrownia fotowoltaiczna w trakcie swojej eksploatacji nie będzie źródłem emisji substancji do powietrza nie przewiduje się jej wpływu na stan jakości powietrza w rejonie zainwestowania.
W decyzji środowiskowej podniesiono także, iż najbliższe tereny chronione akustycznie zlokalizowane są około 20 m od granicy terenu inwestycji. W k.i.p. oraz uzupełnieniu k.i.p. wskazano, że najbliższa stacja transformatorowa zlokalizowana będzie w odległości ok. 100 m od terenów chronionych akustycznie.
Organ wydając decyzję środowiskową uznał, iż mając na uwadze rodzaj i charakter przedsięwzięcia, oraz że stacja transformatorowa będzie obudowana, a także biorąc pod uwagę odległość od terenów podlegających ochronie akustycznej (ok. 100 m), nie przewiduje się negatywnego wpływu przedsięwzięcia na klimat akustyczny w rejonie zainwestowania.
Ponadto w decyzji środowiskowej, biorąc pod uwagę w szczególności cechy i parametry przedsięwzięcia, jego lokalizację oraz posadowienie transformatorów w kontenerach stacji transformatorowych w znacznej odległości od terenów zabudowy mieszkaniowej, nie przewiduje się, aby przedsięwzięcie mogło wiązać się z przekroczeniami dopuszczalnych poziomów hałasu i pól elektromagnetycznych w środowisku, określonych w przepisach szczegółowych.
Z punktu widzenia ochrony interesu prawnego Skarżącego istotne są również zapisy decyzji środowiskowej zakazującej stosować ciągłego oświetlenia terenu inwestycji w nocy.
Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że planowana inwestycja nie może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu działki, oddalonej o ponad 130 m od terenu inwestycji (zob. wydruk mapy k. [...] akt sądowych), działki skarżącego nr [...] w ujęciu § 12 ust. 1, § 13 i § 60 przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Wynika z tego również, że planowana inwestycja nie powoduje ograniczeń w zabudowie działki nr [...] w ujęciu § 271 - § 273 ww. rozporządzenia, tj. w zakresie dotyczącym usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Z akt dokumentacji projektowej spornej inwestycji wynika ponadto, że realizacja zaplanowanego przedsięwzięcia nie pozbawi nieruchomości skarżącego dostępu do drogi publicznej.
Jednocześnie podkreślić należy, iż Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie powołał żadnego przepisu prawa, na podstawie którego można byłoby stwierdzić, że planowana inwestycja wprowadza jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu działki nr [...] stanowiącej własność Skarżącego.
Warto w tym miejscu również zaznaczyć, iż ani z projektu budowlanego czy też z decyzji środowiskowej nie wynika jaki ma być sposób przyłączenia do sieci, a w szczególności, iż ma to nastąpić przez nieruchomość Skarżącego. Jak wskazano wyżej i co wynika z decyzji środowiskowej inwestor zakłada różne wariant podłączenia planowanej inwestycji do sieci. Tym samym na obecnym etapie nie ma pewności, iż planowania inwestycja zostanie połączona do sieci przez sieć kablową jako zostanie zrealizowana na nieruchomości skarżącego. W tym miejscu warto zaznaczyć, iż Skarżący jest stroną postępowania w sprawie budowy sieci elektroenergetycznej kablowej [...] kV, przewidzianej do realizacji na dz. nr geod. [...], [...], [...], [...], [...] obręb B. , gm. N. , na co wskazuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po [...] wydany po rozpoznaniu skargi S. H.. Powyższe nie może oznaczać jednak, iż w niniejszej sprawie zakres oddziaływania przedmiotowej inwestycji należy oceniać przez pryzmat potencjalnego i niepewnego przebiegu linii kablowej.
Wobec powyższego skoro realizacja przyłącza kablowego objęta jest odrębnym postępowaniem, to w ramach tych odrębnych postępowań a odnoszących się do nieruchomości Skarżącego przysługiwać będzie mu przymiot strony. W ww. postępowaniach, o ile będą prowadzone, Skarżący będzie miał prawo do kwestionowania przebiegu jak i samej realizacji linii kablowej. Natomiast skoro w niniejszej sprawie przebieg linii kablowej nie jest objęty projektem budowlanym, z uwagi na różne możliwości uzależnione od stanowiska gestora sieci, to tym samym z omówionych wyżej przyczyn nie można uznać, iż Skarżący posiada legitymację procesową.
Reasumując skargę Skarżącego, jako wniesioną przez podmiot nie mający legitymacji procesowej do złożenia skargi na decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 50 p.p.s.a. , o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienie.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.