II SA/Po 482/06

II SA/Po 482/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga
Elwira Brychcy /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Małek
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi B. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy terenu; o d d a l a s k a r g ę /-/ B.Drzazga /-/ E.Brychcy /-/ St.Małek
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Prezydent Miasta na podstawie art.59 ust.1 i 2, art. 60 ust.1 w zw. z art. 4 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z 2003 r.) rozpoznając wniosek z dnia [...].09.2005 r. A. i K. G. ustalił warunki zabudowy dla działki nr [...]ark.34 położonej w G. przy ulicy [...] dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny z funkcji gospodarczej na funkcję mieszkaniową jednorodzinną wraz z jego rozbudową.
W uzasadnieniu decyzji podano ,że w toku postępowania administracyjnego po zapoznaniu stron postępowania z projektem decyzji wpłynął wniosek właścicieli działki sąsiedniej nr [...]– B. i J. M. wnoszących o odmowne załatwienie wniosku. W wyniku tego przeprowadzono ponowną analizę funkcji oraz cech zabudowy zagospodarowania terenu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczącej nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania terenu (Dz.U. nr 164, poz.1588 z 2003 r.) i w wyniku tej analizy stwierdzono, że:
1. działka [...] jest odrębną nieruchomością gruntową i dla ustalenia wniosku nie ma znaczenia ,że wnioskodawca jest właścicielem sąsiedniej działki nr [...]
2. wnioskowana inwestycja spełnia wymogi wynikające z art. 61 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i stanowi kontynuacje dotychczasowej funkcji zabudowy i zagospodarowania ponieważ :
-co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczącej nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy. Działki znajdujące się na obszarze analizowanym mają zabudowę jednorodzinną i w wnioskowany rodzaj zabudowy stanowi jej kontynuację. Na działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej o numerach [...],[...],[...], budynki mieszkalne usytuowane są bezpośrednio przy granicy z działkami sąsiednimi. Linie zabudowy wyznaczono zgodnie z § 4 ust. 4 cytowanego rozporządzenia jako kontynuację linii zabudowy budynku mieszkalnego na działce [...].
Odnosząc się do uwag B. i J. M. w zakresie ochrony akustycznej w związku z przebiegającą drogą krajową – ulicą [...] – wskazano, że warunki niniejszej decyzji zostały pozytywnie uzgodnione z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych .Dalej podano, że istniejący budynek gospodarczy, który jest przedmiotem niniejszej decyzji został pobudowany na podstawie pozwolenia na budowę i że jest użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. W toku postępowania uzyskano wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i pozwolenia, a nadto, że projekt decyzji został sporządzony przez uprawnionego architekta.
Odwołanie od tej decyzji złożyli B. i J. M. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. W odwołaniu wskazano, że na wnioskowanym terenie najpierw stała altana, następnie przebudowana na budynek gospodarczy, który ma obecnie wymiary 6 x 7 metrów i w rzeczywistości jest posadowiony w odległości 20 centymetrów od granicy z ich działką nr [...]. Z mapy wynika, że elewacja frontowa to elewacja równoległa do działki [...], a nie do drogi publicznej co sprawi, że nowy budynek będzie stał frontem do działki będącej własnością także wnioskodawców, a nie do drogi publicznej. W ocenie odwołujących niniejszy wniosek ,poprzedzony przebudową altany na budynek gospodarczy ma na celu obejście przepisów o zakazie sytuowania budynków bezpośrednio na granicy działek, szczególnie § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznym jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dalej odwołujący twierdzą, że wybudowanie w granicy domu mieszkalnego ograniczy ich w prawie do korzystania ze swojej działki, ponieważ ściana budynku będzie bezpośrednio przy istniejącym murku oporowym, nie będzie należytej wentylacji, ani nawet możności otynkowania budynku bez konieczności wejścia na ich grunt.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 127 § 2 i 138 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 59 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy zaskarżona decyzje w całości.
W motywach uzasadnienia podano, że w toku rozpoznawania wniosku zachowano procedury wynikające zarówno z kodeksu postępowania administracyjnego jak i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dalej podano, że zmiana sposobu użytkowania obiektu związana jest z budynkiem wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę, decyzja nie dopuszcza do realizacji obiektu w granicy z działką skarżących skoro w tym miejscu istnieje już budynek, elewacja frontowa zgodnie z definicją jest od strony ulicy ,a nie od granicy z działką sąsiednią ,a mapa graficzna stanowiąca załącznik decyzji nie wskazuje, która to elewacja jest frontowa. Sprawy techniczne związane z otynkowaniem budynku nie są przedmiotem rozpoznawania na tym etapie, ale w decyzji o pozwolenie na budowę oraz, że powyższa decyzja nie ogranicza w niczym prawa własności odwołujących się.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli B. i J. M. zarzucając rażące naruszenie § 12 rozporządzenia ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz naruszenie art. 71 ust. 1 prawa budowlanego i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G.. Skarżący ponowili argumenty zawarte w ich odwołaniu Wskazali, że budynek mieszkalny winien być usytuowany w odległości 4 metrów od ich granicy, a fakt, że w granicy stoi budynek gospodarczy jest co najwyżej przeszkodą do usytuowania w tym samym miejscu budynku mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując wyrażona wcześniej swoją argumentacje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw jak również nie występują żadne uchybienia, które należałoby uwzględnić z urzędu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawana jest w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania terenu i stanowi akt zawierający szczegółową informację o terenie, a ściślej o możliwych sposobach zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy o p.i.z.p. decyzja taka jest możliwa gdy jest spełnionych pięć enumeratywnie wymienionych przesłanek. Jest to warunek konieczny ale i wystarczający do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Wniosek inwestorów z dnia [...].09.2005 r. związany jest ze zmianą sposobu dotychczasowego użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny oraz częściową rozbudową tego budynku. W takim przypadku zgodnie z art. 59 cyt. ustawy także należy rozpatrywać czy spełnione są przesłanki z art. 61. ustawy. Analiza funkcji oraz cech zabudowy przeprowadzona przez uprawnionego architekta wskazuje jednoznacznie są spełnione warunki z art. 61 cyt. ustawy. Należy wskazać ponownie, że działki znajdujące się w obszarze analizowanym są zabudowane zabudową mieszkaniową jednorodzinną i wnioskowany rodzaj zabudowy stanowi jej kontynuacje. Na działkach nr [...],[...],[...] dostępnych z tej samej drogi publicznej, budynki mieszkalne jednorodzinne usytuowane są bezpośrednio przy granicy z działkami sąsiednimi. Nie mają więc racji skarżący kwestionując możliwość usytuowania budynku jednorodzinnego przy granicy z ich działką. Podkreślić należy, że w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w pkt. 2.2 lit. i podano, że zmianę sposobu użytkowania oraz projekt należy wykonać zgodnie z obowiązującym prawem budowlanym i Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz innymi przepisami odrębnymi dotyczącymi wnioskowanej inwestycji. Ważne w niniejszej sprawie jest również i to, że usytuowanie obecnego budynku gospodarczego ma swoje umocowanie prawne, ponieważ jego pobudowanie nastąpiło zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z dnia [...]01.2003 r. wydaną przez Starostę G. (k.15 akt administracyjnych). Należy więc wskazać, że rozbudowywany budek w dzisiejszych granicach już istnieje, a posadowiony został zgodnie z obowiązującym prawem.
Podtrzymywany zarzut skarżących naruszenia przepisów prawa budowlanego i wydanego na ich podstawie Ropz. Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jest więc chybiony. Wskazywane przez skarżących przepisy będą brane pod rozwagę podczas wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ubocznie można tylko podać, że podawany przez skarżący przepis art. 71 ust. 1 prawa budowlanego, który miał być w sposób rażący naruszony – nie mógł być naruszony zaskarżoną decyzja także i dlatego ,że w dacie wydawania decyzji pierwszej jaki i drugiej instancji przepis art. 71 ust.1 pkt.1 prawa budowlanego nie obowiązywał, bo został uchylony z dniem 26.09.2005 r przez art. 1, pkt.18 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 163, poz. 1364 z 2005 r.).
Reasumując skarga nie ma uzasadnionych podstaw i Sąd na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) orzekł jak w wyroku.
/-/ B.Drzazga /-/ E.Brychcy /-/ St.Małek
MK