II SA/Po 479/23

II SA/Po 479/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra /sprawozdawca/
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /przewodniczący/
Wiesława Batorowicz
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2021
art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 3 i 10, art. 7 ust. 5 i 7
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
art. 57 par. 5 ust. 2, art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2023 r. w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 kwietnia 2023 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania T. G. (dalej również jako "Skarżący"), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 14 lutego 2023 r., nr [...] o przyznaniu dodatku mieszkaniowego.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia 14 lutego 2023r., działając na podstawie przepisów: art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 6a, art. 7 ust. 1 i 1a, 1d, ust. 2a, ust. 5, art. 8 ust. 1, ust. 2, ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz.U. z 202lr. poz. 2021) przyznał T. G. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie, na okres 6 miesięcy od dnia 1 marca 2023 r. do 31 sierpnia 2023r. na pokrycie opłat za zajmowany lokal mieszkalny w P. przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% miesięcznych dochodów, przy czym w przypadku przekroczenia dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego dodatek obliczany w ten sposób obniża się o kwotę stanowiącą nadwyżkę dochodu. Wysokość świadczenia nie może przekraczać 70% faktycznych wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu lub 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że wydatki na normatywną/faktyczną powierzchnię użytkową mieszkania wynoszą - [...] zł, wydatki wnioskodawcy (15% dochodu) - [...] zł, wobec tego dodatek wynosi [...] zł. W kwocie dodatku mieszkaniowego mieści się ryczałt za brak instalacji gazowej- [...] zł.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył T. G., kwestionując datę początkową od której przyznany został dodatek mieszkaniowy. Odwołujący wskazał, iż w dniu 31 stycznia 2023r. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego jako przesyłkę poleconą. Zdaniem Odwołującego niesłusznie uznano datę wpływu wniosku do Urzędu jako datę złożenia wniosku.
Odwołujący podniósł, iż wniosek należy złożyć do ostatniego dnia 6 miesiąca okresu, na który przyznano dodatek mieszkaniowy tj. do końca stycznia 2023r. Ustawa nie precyzuje sposobu w jaki powinien zostać złożony wniosek wobec tego Odwołujący uważa, że nadając go w urzędzie pocztowym w dniu 31 stycznia 2023r. zachował ciągłość.
Wobec tego Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu dodatku od 1 lutego 2023r. a nie od 1 marca 2023r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, po przytoczeniu treści przepisów prawa, wskazało, iż w związku z odwołaniem T. G. należy wyjaśnić co należy rozumieć pod pojęciem "data złożenia wniosku" czy jest to data wpływu wniosku do organu czy data nadania w urzędzie pocztowym.
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 61 § 1 stanowi, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.
W badanej sprawie mamy do czynienia z działaniem na żądanie (wniosek) strony a zatem w zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjęto jako datę wszczęcia postępowania datę wpływu wniosku do organu tj. datę 1 lutego 2023r. a nie datę nadania wniosku u operatora pocztowego tj. 31 stycznia 2023r.
Stanowisko organów administracji w tej sprawie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych np.: w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28.08.2018r. sygn. akt II SA/Ol 484/18 (LEX nr 2552291), zgodnie z którym "W odniesieniu do treści art. 61 § 3 k.p.a. nie ma żadnego znaczenia okoliczność, kiedy wniosek strony zostaje nadany u operatora pocztowego, jeśli to za jego pomocą jest składany w organie, bowiem decydującą jest okoliczność daty, w jakiej taki wniosek/żądanie wpływa do organu administracji publicznej. Bowiem dopiero z datą wpływu wniosku do organu zaczynają materializować się konkretne uprawnienia dla wnioskodawcy wynikające z przepisów prawa materialnego, gdyż od tej daty organ jest związany treścią wniosku co do przedmiotu i zakresu rozpoznawanej sprawy."
W dalszej części decyzji organ wskazał, iż zajmowany przez T. G. lokal mieszkalny ma powierzchnię - 41,37 m2, wyższą od normatywnej, która wynosi - 35 m . Do obliczania wysokości należnego dodatku mieszkaniowego przyjmuje się powierzchnię normatywną lokalu tj. 35 m.
Organ podkreślił, iż przy obliczaniu wydatków na lokal branych pod uwagę przy ustalaniu należnego dodatku mieszkaniowego nie jest uwzględniany w pełnej wysokości czynsz ustalany przez wynajmującego, ponieważ według art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych do wyliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wysokość czynszu, jaki obowiązuje w lokalach komunalnych.
Odwołujący utrzymuje się z renty w łącznej wysokości (za 3 miesiące poprzedzające datę złożenia wniosku) - [...] zł, średnio miesięcznie -[...] zł.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Organ I instancji prawidłowo przyjął dane pozwalające na ustalenie dodatku mieszkaniowego tj. dochód oraz wysokość ponoszonych wydatków, co potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w aktach I instancji.
Zgodnie z art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy łącznie z ryczałtem nie może przekraczać 70% wydatków na normatywna powierzchnie mieszkaniową lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych na lokal mieszkalny jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa powierzchni normatywnej.
Wobec powyższego dodatek należało przyznać w wysokości - [...] zł (70% z kwoty [...]zł).
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł T. G. wskazując, iż w decyzji widnieje "napis", że każdy kolejny wniosek o dodatek mieszkaniowy winien być złożony do 6-tego ostatniego dnia miesiące celem jego przedłużenia, co w ocenie Skarżącego uczynił o czym świadczy pieczęć Poczty Polskiej na kopercie listu poleconego.
Skarżący wskazał, iż powyższe spowodowało brak przyznania dodatku mieszkaniowego na jeden miesiąc.
Zdaniem Skarżącego nie może być tak, że zapisy w decyzjach PCŚ dokonują mylnych interpretacji słownych i co spowodowało u niego zadłużenie na kwotę [...]zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2023 r. Skarżący powtórzył zarzuty skargi podnosząc, iż nie popełnił żadnego błędu składając wniosek zgodnie z brzmieniem i interpretacją decyzji PCŚ.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P. z dnia 14 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SPP/Po [...] umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowiono radcę prawnego.
W piśmie procesowym z dnia 6 listopada 2023 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik podtrzymał skargę zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, tj. regulacji zawartych w art. 9 w zw. z art. 61 § 3 w zw. z art. 57 § 5 ust 2 K.p.a. poprzez brak uwzględnienia przez Organ faktu, przy wydawaniu poprzedniej decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego za okres od 01.08.2022 do 31.01.2023 organ pierwszej instancji nie poinformował skarżącego, iż złożenie kolejnego wniosku o przyznanie świadczenia w terminie od pierwszego do ostatniego dnia 6-tego miesiąca okresu, na który został przyznany dodatek mieszkaniowy będzie skuteczne, gdy pismo z wnioskiem zostanie doręczone organowi administracji publicznej w tym terminie, a nie jedynie nadane na poczcie przesyłką poleconą co miało istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ skarżący działając w dobrej wierze wysłał kolejny wniosek ostatniego dnia miesiąca przesyłką poleconą wierząc, że dochował przy tym terminu.
Wskazując na powyższe pełnomocnik wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji ewentualnie zmianę decyzji poprzez przyznanie dodatku mieszkaniowego. Ponadto pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, które to koszty nie zostały pokryte przez skarżącego nawet w części.
W uzasadnieniu pisma pełnomocnik, po przytoczeniu orzecznictwa sądów administracyjnych, wskazał, że w niniejszej sprawie należałoby przyjąć, iż to organ powinien był wyraźnie poinformować skarżącego, że wniosek o przyznanie kolejnego świadczenia należy złożyć fizycznie do organu we wskazanym terminie. W szczególności, że w tym przypadku nie obowiązuje zasada wynikająca z art. 57 § 5 ust 2 K.p.a., iż nadanie pisma przesyłką poleconą jest jednoznaczne ze złożeniem go w organie.
W ocenie pełnomocnika, zasada płynąca z art. 57 § 5 ust 2 K.p.a. jest powszechnie znana i stosowana w społeczeństwie. Wiedzą jednak niepowszechną jest to, iż art. 57 § 5 ust 2 K.p.a. ma zastosowanie do terminów procesowych, zaś nie dotyczy czynności o charakterze materialnoprawnym. Brak wiedzy w tym zakresie występuje nawet u profesjonalnych pełnomocników. W związku z tym trudno oczekiwać, iż Skarżący, który jest osobą nieposiadającą wykształcenia prawniczego dostrzeże, że w tym przypadku ma do czynienia z czynnością materialnoprawną dla której art. 57 § 5 ust 2 K.p.a. nie ma zastosowania.
Tymczasem w niniejszej sprawie nikt z pracowników odpowiedzialnych za przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego nie poinformował Skarżącego o tym jak faktycznie należy złożyć wniosek o dodatek za kolejny okres, tak aby można było przyznać dodatek w sposób ciągły tj. od 01 lutego 2023r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny mogą rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona lub uczestnik postępowania wniosą o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Wniosek strony lub uczestnika postępowania wiąże sąd.
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 25 lipca 2023 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a żadna ze stron poinformowana o powyższym nie wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o przyznaniu Skarżącemu dodatku mieszkaniowego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż istota sporu w niniejszej sprawy nie odnosi się do spełnienia przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego oraz samej wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego ale wyłącznie kwestii daty złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, bowiem od tego zależy czy organ I instancji słusznie orzekł o przyznaniu dodatku mieszkaniowego od 1 marca 2023 r., a nie od 1 lutego 2023 r. jak oczekuje tego Skarżący.
Wobec powyższego wskazać należy, iż zasady i tryb przyznawania dodatku mieszkaniowego ustalone zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (obecnie Dz. U. z 2023 r., poz. 1335).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.
Z kolei art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.
Z uwagi na fakt, iż przyznanie dodatku mieszkaniowego następuje w drodze decyzji to w zakresie samego postępowania znajdują zastosowanie przepisy ustawy ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. – dalej "K.p.a.") z modyfikacjami przewidzianymi w ustawie choćby w odniesieniu do terminu wydania decyzji.
Natomiast komentowana ustawa nie zawiera żadnych regulacji odnośnie kwestii daty wszczęcia postępowania. Z tych też względów odwołać należy się do art. 61 § 3 K.p.a. zgodnie z którym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Jeżeli więc strona skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego - co jest okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie - to data nadania tej przesyłki nie ma znaczenia w postępowaniu o przyznanie tego dodatku. Postępowanie zostaje bowiem wszczęte z chwilą, kiedy przesyłka zostanie doręczona właściwemu organowi. Odmienna interpretacja przepisu art. 7 ust. 5 w zw. z art. 7 ust. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych prowadziłaby do sytuacji, w której organ, nie wiedząc o dacie wszczęcia postępowania pozostawałby w zwłoce z przyczyn od niego niezależnych i narażony byłby na zarzut przewlekłości postępowania.
Odnosząc się do zarzutu sformułowanego przez pełnomocnika z urzędu tj. zarzutu naruszenia art. 9 w zw. z art. 61 § 3 w zw. z art. 57 § 5 ust. 2 K.p.a. wskazać należy, iż przepisy art. 57 K.p.a. odnoszą się do terminów już wszczętego i prowadzonego postępowania administracyjnego. Ponadto jak słusznie wskazał pełnomocnik Skarżącego przepis ten nie ma zastosowania do przepisów prawa materialnego. Postępowanie w przedmiocie dodatku mieszkaniowego jest postępowaniem wnioskowym co wynika wprost z art. 7 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Z tego względu zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego jest dzień doręczenia żądania organowi, a nie dzień nadania go w placówce pocztowej.
Z tych też względów skoro stosowny wniosek wpłynął do organu w dniu 1 lutego 2023 r., to organ zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przyznał dodatek mieszkaniowy od 1 marca 2023 r. tj. licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.
Odnosząc się natomiast do kwestii ewentualnego braku pouczenia Skarżącego, iż dla zachowania ciągłości świadczenia konieczne jest złożenie wniosku tak aby wpłynął on do organu przed upływem ostatniego dnia miesiąca wskazać należy, że zgodnie z art. 9 K.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Nie ulęga wątpliwości, iż obowiązkiem organu jest czuwanie nad tym aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa to jednakże powyższego nie można utożsamiać z udzielaniem stronom pomocy prawnej czy zastępowaniem ich aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania. O tym, czy określone czynności procesowe zostaną przez stronę podjęte, decyduje sama strona. Użyty w przepisie art. 9 k.p.a. zwrot "należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych" nie może być utożsamiony z udzielaniem stronom pomocy prawnej czy zastępowaniem ich aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 896/20).
Ponadto wskazać należy, iż nawet gdyby uznać, że organ miał obowiązek pouczyć Skarżącego, że dla zachowania ciągłości otrzymania dodatku mieszkaniowego konieczne jest złożenie wniosku tak aby wpłynął do organu przed upływem ostatniego dnia 6-tego miesiąca okresu, na który przyznano ostatni dodatek mieszkaniowy, to uchybienie powyższemu nie ma wpływu na wynik obecnie prowadzonego postępowania, w którym wniosek, jak wskazano wyżej wpłynął w dniu 1 lutego 2023 r.. Tym samym organ w obecnie prowadzonym postępowaniu nie mógł przyznać Skarżącemu dodatku mieszkaniowego od dnia 1 lutego 2023 r. gdyż powyższe stanowiłoby naruszenie art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Odnosząc się natomiast do samej wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego, która to nie jest przedmiotem sporu, a którą Sąd skontrolował z urzędu, wskazać należy, iż organ prawidłowo określił wysokość przyznanego świadczenia.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy w wysokości:
1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym;
2) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym;
3) 10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iz zajmowany przez Pana T. G. lokal mieszkalny nie wchodzący w skład mieszkaniowego zasobu gminy ma powierzchnię - 41,37 m2, a więc powierzchnię wyższą od normatywnej, która stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych w przypadku Skarżącego prowadzącego jednoosobowe gospodarstwo domowe wynosi - 35 m . Z tych też względów do obliczania wysokości należnego dodatku mieszkaniowego organy zasadnie przyjęły powierzchnię normatywną lokalu tj. 35 m2.
Omawiając zaś kwestę wydatków wskazać należy, iż w myśl art. 6 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.
Co istotne w niniejszej sprawie stosownie do art. 6 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:
1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy;
2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.
Z tych względów organ przyjął jako czynsz bazowy po korektach kwotę [...]zł za m2. Na tej podstawie organ wyliczył czynsz na kwotę [...]zł powiększając ją o kwoty ponoszonych wydatków ([...] zł) stosownie do powierzchni normatywnej co łącznie dało kwotę [...]zł na powierzchnię normatywną.
Jak wynika z akt sprawy Skarżący utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł miesięcznie. Tym samym kwota wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy została obliczona prawidłowo na kwotę [...]zł ( [...] zł x 15% ).
Wobec powyższego uznać należy, iż dodatek mieszkaniowy jako różnica pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy została prawidłowo obliczona na [...] zł.
Jednakże należy pamiętać, iż stosownie do art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego.
W przedmiotowej sprawie 70% wydatków na powierzchnię normatywną ([...] zł) stanowi kwota [...]zł i w takiej wysokości został przyznany dodatek mieszkaniowy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wskazać należy, iż zgodnie z art. 258 § 1 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Z treści art. 258 § 2 pkt 8 wynika, że do czynności, o których mowa w § 1, należy w szczególności wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. W związku z powyższym orzeczenie w tym zakresie zostanie wydane odrębnym postanowieniem referendarza sądowego.
-----------------------
1