II SA/Po 4626/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję o opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wskazując na błędy proceduralne i merytoryczne organów administracji.
Sprawa dotyczyła opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, naliczonej przez Burmistrza Gminy i Miasta W. po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący J. C. kwestionował sposób naliczenia opłaty, domagając się odliczenia kosztów związanych z podziałem działek i sprzedażą. WSA w Poznaniu uchylił zarówno decyzję Burmistrza, jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazując na naruszenie przepisów KPA oraz błędy w ustaleniu stanu faktycznego i wycenie nieruchomości przez biegłego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. o pobraniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Opłata została naliczona w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zmienił przeznaczenie działek z rolnych na budownictwo letniskowe i rekreacyjne. Skarżący domagał się odliczenia od naliczonej kwoty kosztów związanych z podziałem działek, rekultywacją, ogłoszeniami prasowymi oraz wytyczeniem dróg. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, jednak nie z powodów podniesionych przez skarżącego. Wskazał na istotne naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz błędy w ustaleniu stanu faktycznego i wycenie nieruchomości przez biegłego. W szczególności, organ administracyjny nieprawidłowo zidentyfikował wszystkie działki objęte opłatą i bezkrytycznie przyjął opinię biegłego, która zawierała błędy dotyczące dat sprzedaży nieruchomości. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza, zasądzając jednocześnie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracyjny naruszył przepisy KPA oraz popełnił błędy w ustaleniu stanu faktycznego i wycenie nieruchomości, co skutkowało uchyleniem decyzji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał na błędy w identyfikacji działek objętych opłatą oraz na bezkrytyczne przyjęcie opinii biegłego zawierającej błędy dotyczące dat sprzedaży nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Główne
u.z.p. art. 36 § ust. 3
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Nakłada obowiązek pobrania jednorazowej opłaty od wzrostu wartości nieruchomości, jeżeli właściciel zbył nieruchomość, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 "a" i "c"
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji w przypadku naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych.
Pomocnicze
u.g.n. art. 145 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Reguluje opłatę adiacencką.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów państwa.
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada informowania stron o ich prawach i obowiązkach.
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi formalne decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.
Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97
Przepisy przejściowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów KPA przez organy administracji. Błędy w ustaleniu stanu faktycznego i wycenie nieruchomości przez biegłego. Nieprawidłowe zidentyfikowanie wszystkich działek objętych opłatą.
Odrzucone argumenty
Możliwość odliczenia od opłaty kosztów podziału nieruchomości, rekultywacji, ogłoszeń prasowych czy wytyczenia dróg.
Godne uwagi sformułowania
Jest oczywistym, że skarżący myli dwie instytucje uregulowane prawem... Winno być jednak niespornym, że zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o przepisy art. 36 ust 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym... Cytowane przepisy zastały jednak przez organy administracyjne naruszone i to zarówno przez organ I instancji jak i organ odwoławczy... W 12 przypadkach biegły wpisał błędny miesiąc sprzedaży nieruchomości... Przyjęto opinię biegłego bezkrytycznie, powielając błędy samej opinii...
Skład orzekający
Grażyna Radzicka
sprawozdawca
Karol Pawlicki
członek
Stanisław Małek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, błędy proceduralne organów administracji, kontrola sądowa opinii biegłych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie jego wydania (ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowe błędy popełniane przez organy administracji w skomplikowanych sprawach podatkowych/finansowych, co jest cenne dla praktyków.
“Błędy urzędników kosztują podatnika: WSA uchyla decyzję o opłacie za wzrost wartości nieruchomości.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 4626/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-04-21 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-12-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Grażyna Radzicka /sprawozdawca/ Karol Pawlicki Stanisław Małek /przewodniczący/ Symbol z opisem 607 Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie NSA Grażyna Radzicka (spr.) Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2001r. Nr [...] ; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J. C. kwotę [...] zł ([...] złote [...]) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/K. Pawlicki /-/J. Szaniecka /-/ G. Radzicka Uzasadnienie Burmistrz Gminy i Miasta W. decyzją z dnia [...]sierpnia 2001r. nr [...]po ponownym rozpoznaniu sprawy orzekł o pobraniu od J. C. zamieszkałego w G. gmina W. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w G. działek [...],[...],[...],[...] , [...],[...],[...] o powierzchni [...]m2 (42 działki) w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów wsi W. i G. gmina W. – do wysokości [...]złotych i ustalił obowiązek wpłaty należności w terminie 14 dni, od dnia w którym decyzja stała się ostateczna, w Kasie Urzędu Gminy i Miasta W.. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono że: J. C. był właścicielem nieruchomości – działki użytkowanej rolniczo Nr [...] we wsi G., która na wniosek rolnika została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów wsi W. i G. gm. W., uchwalonym Uchwałą Nr XVIII/122/96 Rady Miejskiej w W. z dnia [...] listopada 1996r. Zgodnie z zatwierdzonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z działki Nr [...] zostały wydzielone 42 działki z przeznaczeniem na cele budownictwa letniskowego i rekreacyjne i nastąpił wzrost wartości gruntu tych działek. Uchwała ustaliła jednorazową opłatę od wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 15%. Z tytułu uchwalenia w/w planu wartość nieruchomości wzrosła do wysokości [...]zł (słownie: [...] złotych) na datę jej sprzedaży Wartość wzrostu nieruchomości ustalona została przez rzeczoznawcę majątkowego, wobec powyższego opłata jednorazowa z tego tytułu wynosi 15% tj. [...]zł (słownie: [...]) od ustalonej wartości wzrostu [...]zł (słownie: [...] ). Działki od nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], o powierzchni [...]m2 (42 działki) zostały zbyte przez właściciela aktami notarialnymi w okresie od kwietnia 1997r. – lipca 1999r. Postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji rozpoczęto w dniu [...].12.2000r. – (zawiadomienie Nr [...] z dnia [...].12.2000r., a strona zapoznała się z zebranymi dowodami i materiałami tj. operatem szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego w dniu [...].01.2001r. Ponieważ przepis art. 36 ust 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 7 lipca 1994r. (Dz. U. nr 89 poz. 415) zobowiązuje burmistrza do pobrania opłaty jednorazowej, jeżeli właściciel zbył nieruchomość, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stąd decyzja opisana we wstępie. W odwołaniu od decyzji J. C. zarzucił, że od naliczonej wartości winny być odliczone koszty geodezyjnego podziału działek, rekultywacji działek i ogłoszeń w prasie o zamiarze ich sprzedaży. W konkluzji odwołujący wnosił o uchylenie decyzji organu I instancji. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2001r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję i podzieliło jej argumentację. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł podobne argumenty jak w odwołaniu, a nadto zarzucił, że w wyniku podziału zostały poniesione koszty wytyczenia dróg. Twierdząc, że wadliwie została naliczona opłata adiacencka, wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, jednakże nie z powodów podniesionych w skardze. Jest oczywistym, że skarżący myli dwie instytucje uregulowane prawem, a mianowicie: - jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, którą ustala się w oparciu o przepisy art. 36 ust 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.) oraz - opłatę adiacencką z art. 145 ust 1 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. nr 46 poz. 543 ze zm.). Winno być jednak niespornym, że zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o przepisy art. 36 ust 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), a ustalając tę opłatę organ administracyjny winien przestrzegać zasad ogólnych ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 nr 98 poz. 1071 ze zm.) wyrażonych w przepisach art. 7, 8, 9 jak i przestrzegać przepisów art. 107 i 80 KPA. Cytowane przepisy zastały jednak przez organy administracyjne naruszone i to zarówno przez organ I instancji jak i organ odwoławczy, który utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Otóż w rozstrzygnięciu organ wskazuje, że opłatę pobrano z tytułu wzrostu nieruchomości łącznie za 42 działki i to w kwocie [...]złotych, natomiast zarówno rozstrzygnięciu jak i w uzasadnieniu wymieniono z numerów wyłącznie 37działki pomijając numery działek od [...] do [...]. Wynika zresztą w sposób oczywisty, że powyższe uchybienie powstało na skutek tego, że organ przepisał, do decyzji oznaczenia geodezyjne z operatu szacunkowego na stronie pierwszej mimo, że wycenie na stronie 3 operatu podlegały również działki [...],[...],[...],[...],[...]. Biegły w swoim operacie podaje, że wycena nastąpiła według przeciętnych cen z daty sprzedaży nieruchomości. Poza faktem, że strona ma prawo zapoznać się z operatem, to jego prawidłowość winien również ocenić organ administracyjny. Sąd uznał jednak, że tej kontroli nie wykonano, gdyż w 12 przypadkach biegły wpisał błędny miesiąc sprzedaży nieruchomości i dotyczy to działek [...],[...],[...],[...],[...],[...] , [...][...],[...],[...],[...],[...],[...], natomiast w jednym przypadku podano błędny rok zbycia nieruchomości (działka [...]). Winno być niespornym, że w postępowaniu administracyjnym biegły wydaje opinię dotyczącą stanu faktycznego, a jego opinia podlega ocenie organu, bo to organ, a nie biegły decyduje o załatwieniu sprawy. W niniejszej sprawie przyjęto opinię biegłego bezkrytycznie, powielając błędy samej opinii, co w wyniku kontroli sprawowanej przez Sąd Administracyjny musiało powodować uchylenie decyzji obu instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rozstrzygnięcie winno w sposób jednoznaczny wskazywać jakie opłaty z tytułu wzrostu nieruchomości i za jakie działki wymierzono przy uwzględnieniu, że wymierzenie opłaty może nastąpić wyłącznie w określonym terminie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, który wnosił o obniżenie opłaty o koszty podziału nieruchomości, koszty ogłoszeń prasowych o zamiarze sprzedaży nieruchomości, czy też odliczenie kosztów związanych z wytyczeniem dróg, należało stwierdzić, że nie są one uzasadnione i nie znajdują uzasadnienia w przepisach ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 nr 15 poz. 139 ze zm.). W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 "a" i "c", oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/Karol Pawlicki /-/Jolanta Szaniecka /-/Grażyna Radzicka kk