II SA/PO 4451/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję przedłużającą termin uzyskania pozwolenia na użytkowanie garażu, uznając błędne zastosowanie art. 154 § 1 k.p.a.
Skarżąca E.L. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przedłużeniu terminu do uzyskania pozwolenia na użytkowanie garażu. Sąd administracyjny uznał, że zastosowanie art. 154 § 1 k.p.a. było nieprawidłowe, ponieważ decyzje nakładające obowiązek nie są decyzjami, na mocy których strona nabyła prawo w rozumieniu tego przepisu. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła skargi E.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 r. o zmianie wcześniejszej decyzji z maja 2001 r. W pierwotnej decyzji nałożono na M. i W.W. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie części gospodarczej – garażu do budynku mieszkalnego w terminie do [...] sierpnia 2001 r. Następnie, na wniosek M.W., termin ten został przesunięty do [...] października 2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę zmianę, uznając, że przedłużenie terminu nie jest nadmierne i że przepis art. 154 § 1 k.p.a. dopuszcza taką zmianę. Skarżąca E.L. zarzuciła nieprawidłowości w rozpatrywaniu sprawy samowoli budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę, uznał ją za zasadną, ale z innych przyczyn. Sąd stwierdził, że zastosowanie art. 154 § 1 k.p.a. było chybione, ponieważ decyzje nakładające na stronę obowiązek (jak w tym przypadku) nie są decyzjami, na mocy których strona nabyła prawo w rozumieniu tego przepisu. Sąd podkreślił, że skarżąca również była stroną postępowania, które zakończyło się decyzją ostateczną, i uzyskała prawo do tego, by inwestorzy wykonali obowiązek w terminie. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądził zwrot kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja nakładająca na stronę obowiązek nie jest decyzją, na mocy której strona nabyła prawo w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 154 § 1 k.p.a. dotyczy zmiany decyzji ostatecznych, na mocy których strona nabyła prawo. Decyzje nakładające obowiązek, nawet jeśli są ostateczne, nie są objęte tym przepisem, ponieważ nie dają stronie prawa do wykonania czegoś innego niż wskazany obowiązek. Strona nabywa prawo do wykonania obowiązków, a nie prawo w szerszym rozumieniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
k.p.a. art. 154 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis art. 154 § 1 k.p.a. dopuszcza zmianę decyzji ostatecznej, na mocy której strona nie nabyła prawa. Sąd uznał, że decyzje nakładające obowiązek nie są decyzjami, na mocy których strona nabyła prawo w rozumieniu tego przepisu.
Pomocnicze
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Wspomniany w kontekście definicji decyzji, na mocy której strona nabyła prawo.
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97 § § 1
Podstawa właściwości sądu do rozpoznania sprawy.
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 pkt 1
Podstawa do uchylenia decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego.
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200
Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne zastosowanie przez organy administracji art. 154 § 1 k.p.a. do zmiany decyzji nakładającej obowiązek.
Godne uwagi sformułowania
Domagając się ponownego rozpoznania sprawy skarżąca przeoczyła, iż przedmiotem postępowania przewidzianego w art. 154 kpa jest sprawa uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, na mocy której strona nie nabyła prawa. Wbrew stanowisku organów administracyjnych obu instancji do decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 154 § 1 kpa, nie należą decyzje nakładające na stronę obowiązek, bowiem nawet te decyzje są decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych, a zatem są to decyzje, na mocy których strona nabyła prawo (art. 155 kpa).
Skład orzekający
Barbara Kamieńska
przewodniczący-sprawozdawca
Grażyna Radzicka
sędzia
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 154 § 1 k.p.a. w kontekście decyzji nakładających obowiązki oraz stosowanie przepisów o pozwoleniu na użytkowanie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przedłużenia terminu uzyskania pozwolenia na użytkowanie, ale zasada interpretacji art. 154 k.p.a. ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie administracyjnym – możliwości zmiany decyzji ostatecznych. Interpretacja art. 154 k.p.a. jest kluczowa dla praktyki prawniczej.
“Czy można zmienić decyzję, która nakłada obowiązek? WSA wyjaśnia kluczowy przepis k.p.a.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 4451/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-04-07 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-11-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Kamieńska /przewodniczący sprawozdawca/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak Grażyna Radzicka Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi E.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do obowiązku uzyskania decyzji dotyczącej użytkowania obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 10,00 zł (dziesięć złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ G.Radzicka Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2001 r. nałożył na M. i W.W. obowiązek uzyskania decyzji na użytkowanie części gospodarczej - garażu do budynku mieszkalnego w terminie do [...] sierpnia 2001 r., a następnie - na wniosek M.W. - na podstawie art. 154 § 1 kpa decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. zmienił tę decyzję, przesuwając do dnia [...] października 2001 r. obowiązek uzyskania decyzji na użytkowanie części gospodarczej – garażu. W ocenie organu orzekającego na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2001 r. żadna ze stron nie nabyła jeszcze praw, a za uwzględnieniem wniosku o zmianę tej decyzji przemawia słuszny interes strony. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, rozpatrując sprawę na skutek odwołania E.L., decyzją z dnia [...] października 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję "ponieważ przedłużenie przedmiotowego terminu nie jest nadmierne", a przepis art. 154 § 1 kpa dopuszcza możliwość takiej zmiany. Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi E.L. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżącej, przy rozpatrywaniu samowoli budowlanej, jakiej dopuścili się M. i W.W., popełniono szereg nieprawidłowości i dlatego wnosi o "wnikliwe przeanalizowanie całości materiałów". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, powołując się na dotychczasową argumentację. Poinformował też, że kwestionowana przez skarżącą zabudowa uzyskała pozwolenie na użytkowanie decyzją Burmistrza Miasta z dnia [...] listopada 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) - zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Domagając się ponownego rozpoznania sprawy skarżąca przeoczyła, iż przedmiotem postępowania przewidzianego w art. 154 kpa jest sprawa uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, na mocy której strona nie nabyła prawa. Nie jest to zatem dalsze postępowanie w sprawie rozstrzygniętej taką decyzją. Ocena, czy strona nabyła względnie nie nabyła praw z decyzji ostatecznej, powinna być dokonywana na podstawie treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji ostatecznej. W niniejszej sprawie decyzją ostateczną nałożono na inwestorów obowiązek uzyskania we wskazanym terminie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Wbrew stanowisku organów administracyjnych obu instancji do decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 154 § 1 kpa, nie należą decyzje nakładające na stronę obowiązek, bowiem nawet te decyzje są decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych, a zatem są to decyzje, na mocy których strona nabyła prawo (art. 155 kpa) - patrz Komentarz do KPA M.Jaśkowska, A.Wróbel, Zakamycze 2000, teza 4 do art. 154 str. 856. Nadto stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2001 r. była także skarżąca, która w wyniku decyzji uzyskała prawo do tego, by inwestorzy, których dotyczy nakaz uzyskania do [...] sierpnia 2001 r. decyzji pozwalającej na użytkowanie, musieli ten obowiązek terminowo wykonać. Skoro zastosowanie w niniejszej sprawie nadzwyczajnego trybu zmiany decyzji przewidzianego w art. 154 § 1 kpa było chybione, należało na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzec jak w sentencji. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Kamieńska /-/ G.Radzicka MK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI