II SA/Po 4312/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej utraty słuchu z powodu niewystarczającego uzasadnienia organów inspekcji sanitarnej.
Skarżący B.M. domagał się stwierdzenia choroby zawodowej utraty słuchu, jednak organy inspekcji sanitarnej dwukrotnie odmówiły, powołując się na badania wskazujące na nieznaczne upośledzenie słuchu niespełniające kryteriów choroby zawodowej. Sąd uchylił te decyzje, wskazując na brak wystarczającego uzasadnienia organów co do związku przyczynowego między pracą w hałasie a stwierdzonym ubytkiem słuchu oraz na nieprawidłowe potraktowanie opinii lekarskich jako dowodów wiążących.
Sprawa dotyczyła skargi B.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej utraty słuchu. Organy inspekcji sanitarnej opierały się na orzeczeniach lekarskich, które stwierdzały obustronne, symetryczne upośledzenie słuchu miernego stopnia, ale nie uznawały go za chorobę zawodową, wskazując na brak przekroczenia norm hałasu w ostatnim okresie zatrudnienia oraz na niepełne spełnienie kryteriów choroby zawodowej. Skarżący argumentował, że utrata słuchu uniemożliwia mu podjęcie pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, stwierdzając, że organy inspekcji sanitarnej nie wykazały w sposób wystarczający braku związku przyczynowego między pracą w nadmiernym hałasie a uszkodzeniem słuchu skarżącego. Sąd podkreślił, że orzeczenia lekarskie mają charakter opinii i nie wiążą organu, a organy powinny je ocenić jako dowody. Ponadto, wskazano na brak uzasadnienia, dlaczego konkretne uszkodzenie słuchu nie zostało uznane za chorobę zawodową, mimo iż rozporządzenie wymienia uszkodzenie słuchu wywołane hałasem jako chorobę zawodową. Sąd zwrócił również uwagę na niedopełnienie wymogów pouczenia skarżącego o możliwości odwołania się od orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy nie wykazały w sposób wystarczający braku związku przyczynowego, a ich rozstrzygnięcia opierały się na lakonicznych orzeczeniach lekarskich, które nie zostały należycie ocenione jako dowody.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy inspekcji sanitarnej nie przedstawiły wystarczającego uzasadnienia dla swoich decyzji, nie wyjaśniły, dlaczego konkretne uszkodzenie słuchu nie zostało uznane za chorobę zawodową, mimo iż rozporządzenie wymienia uszkodzenie słuchu wywołane hałasem jako chorobę zawodową. Podkreślono, że orzeczenia lekarskie są opiniami i podlegają ocenie organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. § 10 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Konieczne jest wykazanie związku przyczynowego między chorobą a warunkami pracy.
Pomocnicze
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. § 1 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Definicja choroby zawodowej i wymóg związku przyczynowego.
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. § 1 ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Ocena działania szkodliwego czynnika występującego w zatrudnieniu.
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. poz. 15 załącznika
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Uszkodzenie słuchu wywołane hałasem jest uznawane za chorobę zawodową.
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. § 7 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Wskazanie jednostek uprawnionych do rozpoznawania chorób zawodowych.
Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. § 9 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych
Prawo do odwołania od orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy.
Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. art. art. 97 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 art. art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji.
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 art. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia, że decyzja nie może być wykonana.
kpa art. art. 84
Kodeks postępowania administracyjnego
Orzeczenie lekarskie ma charakter opinii.
kpa art. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Dowody podlegają ocenie organu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy inspekcji sanitarnej nie wykazały w sposób wystarczający braku związku przyczynowego między pracą w nadmiernym hałasie a uszkodzeniem słuchu skarżącego. Orzeczenia lekarskie, na których oparły się organy, miały charakter opinii i nie wiązały organu, a powinny podlegać ocenie jako dowody. Organy nie uzasadniły, dlaczego konkretne uszkodzenie słuchu nie zostało uznane za chorobę zawodową, mimo iż rozporządzenie wymienia uszkodzenie słuchu wywołane hałasem jako chorobę zawodową. Niedopełnienie wymogów pouczenia skarżącego o możliwości odwołania się od orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów inspekcji sanitarnej oparta na stwierdzeniu, że skarżący nie spełnia wymogów określanych w przepisach dotyczących chorób zawodowych, w tym braku przekroczenia norm hałasu w ostatnim okresie zatrudnienia i niepełnego stopnia uszkodzenia słuchu.
Godne uwagi sformułowania
Orzeczenie lekarskie ma charakter opinii w myśl art. 84 kpa i nie wiąże organu inspekcji sanitarnej. Winno być uznane za dowód podlegający ocenie w myśl przepisu art. 80 kpa. Organy inspekcji sanitarnej oparły swe rozstrzygnięcia na orzeczeniach lekarskich [...] wydając lakoniczne orzeczenia zawierające stwierdzenie, że występujące u skarżącego uszkodzenie słuchu nie ma znamion choroby zawodowej, nie uzasadniając jednak w jakim stopniu praca w nadmiernym hałasie i dlaczego nie wpłynęła na uszkodzenie słuchu B.M. skutkujące uznanie choroby zawodowej.
Skład orzekający
Barbara Koś
przewodniczący
Maria Skwierzyńska
sprawozdawca
Włodzimierz Zygmont
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących chorób zawodowych, ocena dowodów w postępowaniu administracyjnym, wymogi uzasadnienia decyzji administracyjnych w sprawach medycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania choroby zawodowej utraty słuchu i oceny orzeczeń lekarskich w kontekście przepisów z 1983 roku. Może być mniej aktualne w świetle późniejszych zmian prawnych i orzeczniczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe uzasadnienie decyzji administracyjnych i właściwa ocena dowodów, nawet w pozornie rutynowych sprawach medycznych. Ilustruje też potencjalne trudności w udowodnieniu związku przyczynowego między warunkami pracy a schorzeniem.
“Czy utrata słuchu w pracy to zawsze choroba zawodowa? Sąd wyjaśnia, dlaczego organy sanitarne popełniły błąd.”
Sektor
ochrona zdrowia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 4312/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-05-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-11-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Koś /przewodniczący/ Maria Skwierzyńska /sprawozdawca/ Włodzimierz Zygmont Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Skarżony organ Inspektor Sanitarny Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Włodzimierz Zygmunt Protokolant: st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Zygmunt /-/ B. Koś /-/ M. Skwierzyńska Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...]r., na podstawie § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) orzekł, że brak podstaw do stwierdzenia u B.M. choroby zawodowej utraty słuchu. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że stwierdzone u w.w. zmiany chorobowe nie mogą stanowić podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Specjalistyczne badania lekarskie wykazały u B.M. obustronne, symetryczne, miernego stopnia upośledzenie słuchu typu odbiorczego, głównie dla częstotliwości wysokich (powyżej 2kHz) z zachowaną wydolnością socjalną. Zdaniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego B.M. nie spełnia wymogów określanych w § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983r. Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że B.M. od [...]r. nie był zatrudniony na stanowiskach, na których występuje przekroczenie norm hałasu. O uznanie choroby zawodowej zaczął się ubiegać w roku [...]r., po bezskutecznych próbach znalezienia pracy. Powołując się na orzeczenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny Pracy, w których stwierdzono u w.w. obustronny odbiorczy ubytek słuchu typu pozaślimakowego, który ze względu na stopień i charakter ubytku słuchu nie spełnia wymogów zawodowego ubytku słuchu, organ II instancji podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Decyzję tę B.M. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący m.in. wywodzi w skardze że od dnia [...]r. został odsunięty od pracy w hałasie w związku z częściową utratą słuchu, stwierdzoną przez Poradnię Chorób Zawodowych. Utrata słuchu stanowi przeszkodę do podjęcia przez niego pracy, bowiem lekarze nie dopuszczają go do pracy. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przypisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył co następuje: Zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Z powyższego wynika, że między chorobą wymienioną w załączniku do w.w. rozporządzenia a warunkami pracy, w których pracowała określona osoba winien wystąpić związek przyczynowy. Ocena działania szkodliwego czynnika występującego w zatrudnieniu oceniana jest zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia. Nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący pracował w warunkach szkodliwych dla zdrowia tj. w nadmiernym hałasie. Konieczne jednak w rozpatrywanej sprawie było ustalenie, czy wymienione w poz. 15 załącznika do rozporządzenia uszkodzenie słuchu nastąpiło na skutek pracy w nadmiernym hałasie. Organy inspekcji sanitarnej oparły swe rozstrzygnięcia na orzeczeniach lekarskich: Powiatowy Inspektor Sanitarny na orzeczeniu Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z [...]r., a Wojewódzki Inspektor Pracy także na orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. N. z [...]r. Obie jednostki organizacyjne uprawnione, zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, do rozpoznawania chorób zawodowych wydały lakoniczne orzeczenia zawierające stwierdzenie, że występujące u skarżącego uszkodzenie słuchu nie ma znamion choroby zawodowej, nie uzasadniając jednak w jakim stopniu praca w nadmiernym hałasie i dlaczego nie wpłynęła na uszkodzenie słuchu B.M. skutkujące uznanie choroby zawodowej. Nie określano też na podstawie jakiej dokumentacji wydano orzeczenie. Podkreślić należy, że w załączniku do rozporządzenia w poz. 15 uznano za chorobę zawodową uszkodzenie słuchu wywołane hałasem. Należałoby więc wskazać jakie warunki i kryteria przesądzają o uznaniu bądź nieuznaniu określonego uszkodzenia słuchu za chorobę zawodową, skoro nie wynikają one z przepisów omawianego rozporządzenia. Orzeczenie lekarskie ma charakter opinii w myśl art. 84 kpa i nie wiąże organu inspekcji sanitarnej. Winno być uznane za dowód podlegający ocenie w myśl przepisu art. 80 kpa. Stanowisko to wyrażone zostało także w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 1996r. sygn. akt I SA 1350/96, z dnia 17 listopada 1998r. sygn. akt I SA 1318/98 i z dnia 19 lutego 1999r. sygn. akt II SA/WR 1452/97. Zauważyć także należy, że w sprawie nie dopełniono wymogów pouczenia skarżącego o możliwości odwołania się od orzeczenia Instytutu im. prof. J. N., uniemożliwiając mu tym samym skorzystanie z możliwości, o której traktuje § 9 ust. 1 rozporządzenia. Z tych względów należało uznać, że w sprawie nie zostały wyjaśnione istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne. W związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/ W. Zygmont /-/ B. Koś /-/ M. Skwierzyńska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI