II SA/PO 415/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-04-26
NSAAdministracyjneŚredniawsa
awans zawodowynauczycielkwalifikacjepostępowanie administracyjneuchylenie decyzjiKarta NauczycielaKPAsąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z powodu istotnych naruszeń proceduralnych, nie odnosząc się do meritum sprawy.

Sprawa dotyczyła skargi W.S. na decyzję Kuratora Oświaty utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o stwierdzeniu nieważności decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na rażące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności dotyczące wadliwego uzasadnienia decyzji i braku odniesienia się do zarzutów strony. Rozstrzygnięcie oparto głównie na względach proceduralnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę W.S. na decyzję Kuratora Oświaty, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o stwierdzeniu nieważności decyzji o nadaniu W.S. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Prezydent Miasta P. uznał, że W.S. nie posiadał wymaganych kwalifikacji (oligofrenopedagogiki) w momencie nadania stopnia awansu. Skarżący argumentował, że postępowanie nadzwyczajne powinno być oceniane według przepisów obowiązujących w dniu wydania pierwotnej decyzji, a także podjął starania o uzupełnienie wykształcenia. Kurator Oświaty utrzymał decyzję w mocy, powołując się na brak kwalifikacji W.S. w dniu 6 kwietnia 2000 r. Sąd, rozpoznając skargę, uchylił obie zaskarżone decyzje, opierając się przede wszystkim na względach proceduralnych. Stwierdzono oczywiste naruszenie przepisów KPA, w tym art. 107 § 3, art. 77 § 1 i art. 7 KPA. Wskazano na wadliwość komparycji decyzji II instancji oraz brak merytorycznego uzasadnienia faktycznego i prawnego, które nie odnosiło się do zarzutów strony. Sąd podkreślił, że takie uchybienia proceduralne skutkują koniecznością uchylenia decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, obie zaskarżone decyzje (Prezydenta Miasta P. i Kuratora Oświaty) zostały wydane z oczywistym naruszeniem przepisów KPA, co skutkowało ich uchyleniem.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że uzasadnienie decyzji organów obu instancji było wadliwe, nie zawierało wystarczających elementów faktycznych i prawnych, nie odnosiło się do zarzutów podniesionych przez stronę, a także zawierało błędy w komparycji i rozstrzygnięciu. Te uchybienia proceduralne miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Uzasadnienie decyzji musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Brak tych elementów stanowi wadę decyzji.

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ obowiązany jest działać na podstawie przepisów prawa i wnikliwie ustalić stan faktyczny sprawy.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 134 § § 1

Sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, dokonuje oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1

Uchylenie decyzji administracyjnej w przypadku naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 135

Sąd, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200

Określa zasady postępowania w sprawach, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1 stycznia 2004 r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152

Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

Pomocnicze

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym art. 97 § § 1

Przekazanie spraw do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym po reformie sądownictwa administracyjnego.

Karta Nauczyciela art. 9b § ust. 7 pkt 2

Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela

Podstawa prawna utrzymania w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.

Ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie Karty Nauczyciela art. 7 § ust. 3

Warunki zatrudnienia nauczycieli.

Rozporządzenie MEN z dnia 10 października 1991 r.

Szczegółowe kwalifikacje wymagane od nauczycieli oraz określenie szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istotne naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego przez organy obu instancji, w szczególności w zakresie uzasadnienia decyzji i braku odniesienia się do zarzutów strony.

Godne uwagi sformułowania

orzeczenia obu instancji wydane zostały z oczywistym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego uzasadnienie decyzji, wbrew art. 107 § 3 kpa, nie zawiera ani uzasadnienia faktycznego ani prawnego uzasadnienie orzeczenia nie wskazując faktów i dowodów, na których oparł się przy wydawaniu decyzji ani nie odnosząc się do podniesionych przez stronę zarzutów jest wadliwe i nie daje Sądowi Administracyjnemu możliwości dokonania skutecznej oceny poprawności merytorycznej kwestionowanego rozstrzygnięcia

Skład orzekający

Paweł Miładowski

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Makosz-Frymus

sędzia

Joanna Wierchowicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wskazanie na konieczność przestrzegania wymogów formalnych i proceduralnych przez organy administracji, zwłaszcza w zakresie uzasadniania decyzji i rozpatrywania zarzutów strony. Podkreślenie roli sądu administracyjnego w kontroli legalności działań administracji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nadawaniem stopni awansu zawodowego nauczycieli i błędów proceduralnych popełnionych przez organy administracji. Nie stanowi przełomu w wykładni prawa materialnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i administracyjnych ze względu na szczegółowe omówienie błędów proceduralnych i ich konsekwencji. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca.

Błędy proceduralne uchylają awans nauczyciela – co musisz wiedzieć o uzasadnieniu decyzji administracyjnej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 415/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Ewa Makosz-Frymus
Joanna Wierchowicz
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ
Kurator Oświaty
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski ( spr ) Sędziowie sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus del.sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant referent - stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005 r sprawy ze skargi W.S. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nr [...], 2. zasądza od Kuratora Oświaty na rzecz skarżącego W.S. kwotę 255 ( dwieście pięćdziesiąt pięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. określa , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ J.Wierchowicz /-/ P.Miładowski /-/ E.Makosz-Frymus JFS
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta P. stwierdził nieważność decyzji o nadaniu W.S. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nr [...] z dnia [...] wydanej przez Dyrektora Zasadniczej Szkoły Zawodowej Specjalnej w P. W uzasadnieniu wskazał, że W.S nie posiada merytorycznego przygotowania do nauczania w szkole specjalnej (brak oligofrenopedagogiki) w związku z czym jako nauczyciel był zatrudniony w szkole specjalnej nie mając odpowiednich kwalifikacji.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W.S. Odwołujący wskazał, że rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne nastąpiło w oparciu o przepisy prawa materialnego, które nie obowiązywały w chwili orzekania o nadaniu W.S. stopnia awansu zawodowego. Tymczasem w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, decyzja ta oceniana jest według przepisów prawa materialnego obowiązującego w dniu wydania decyzji będącej przedmiotem postępowania w sprawie o stwierdzenie jej nieważności.
Nadto w odwołaniu wskazywano, że wobec wprowadzenia dla nauczycieli podwyższonych wymagań kwalifikacyjnych W.S. podjął starania o uzupełnienie wykształcenia oraz podjął kurs kwalifikacyjny z zakresu oligofrenopedagogiki.
Reasumując zdaniem W.S. brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji nadającej mu stopień awansu zawodowego bo rozstrzygnięcie to nie było pozbawione podstawy prawnej, a przy tym decyzja ta nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Rozpatrując odwołanie Kurator Oświaty decyzją nr [...] z dnia [...] powołując jako podstawę art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. karta Nauczyciela i art. 138 §1 pkt 2 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu stwierdził, że W.S. nie posiadał kwalifikacji w dniu 6 kwietnia 2000r. i nie spełniał warunków zawartych w art. 7 ust.3 ustawy z dnia 13 lutego 2000r.-Karta Nauczyciela oraz Rozporządzenia MEN z dnia 10 października 1991r. Dz. U. Nr 98 poz. 433 w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia.
Decyzję Kuratora Oświaty w P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.S. podnosząc zarzuty powołane już wcześniej w odwołaniu.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11.5.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego. W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:
Skarga jest zasadna, jednakże o uchyleniu orzeczenia Kuratora Oświaty w P zadecydowały przede wszystkim względy proceduralne, które Sąd Administracyjny wziął pod uwagę z urzędu nie będąc, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270), związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co w praktyce oznacza, że Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od zarzutów czy jakości przytoczonej w skardze argumentacji. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że orzeczenia obu instancji wydane zostały z oczywistym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego – art. 107 § 3, art. 77§1 i art. 7 kpa.
Decyzja II instancji jest podwójnie wadliwa:
- po pierwsze w komparycji decyzji jako przedmiot zaskarżenia Kurator Oświaty wskazał jako zaskarżoną decyzję- akt nadania stopnia awansu zawodowego z dnia [...] wydaną przez Prezydenta Miasta P., podczas gdy przedmiotem orzeczenia Prezydenta Miasta P. było stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych Specjalnych w P. W części zaś rozstrzygającej decyzji utrzymał w mocy decyzję I instancji. Jest to rozstrzygnięcie nie związane z przedmiotem wskazanym w decyzji,
-po drugie uzasadnienie decyzji, wbrew art. 107 § 3 kpa, nie zawiera ani uzasadnienia faktycznego ani prawnego - ograniczone zostało do ogólnikowego powołania niektórych tylko przepisów prawnych nie wyjaśniając ich znaczenia (również nieprawidłowo wskazując art. 1 zamiast ustępu 1 art. 9b Karty nauczyciela) bez merytorycznego uzasadnienia, z którego wynikałoby, na czym Kurator oparł twierdzenie, że skarżąca nie posiada kwalifikacji niezbędnych do nauczania w szkole specjalnej, czyli dlaczego nie spełnia przesłanek z art. 7 ust 6 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie karty nauczyciel oraz paragrafu 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm.). Organ II instancji nawet ogólnie nie wskazał jakie wykształcenie ma skarżący . Podobnie uczynił organ I instancji. W wyniku kontroli instancyjnej Kurator jako organ II instancji winien był skorygować błędy popełnione przez organ I instancji, a tymczasem je powielił.
Przede wszystkim z obrazą przepisów procedowania administracyjnego organ odwoławczy nie odniósł się do żadnego ze wskazanych w odwołaniu zarzutów. Należy zatem w ślad za ustalonym orzecznictwem przyjąć iż uzasadnienie orzeczenia nie wskazując faktów i dowodów, na których oparł się przy wydawaniu decyzji ani nie odnosząc się do podniesionych przez stronę zarzutów jest wadliwe i nie daje Sądowi Administracyjnemu możliwości dokonania skutecznej oceny poprawności merytorycznej kwestionowanego rozstrzygnięcia ( por. np. wyroki NSA w sprawach IV SA 274/97, III SA 1756/99, III SA 589/98, I SA/Gd 1651/96, I SA/Lu 21/98 ). Zgodnie z art.107 § 1 kpa uzasadnienie decyzji stanowi jego integralną część. Uzasadnienie, które nie odpowiada wymogom określonym w art.107 § 3 kpa stanowi o wadliwości całego aktu. Skoro zarówno rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jak i instancji odwoławczej zawierały w/w braki proceduralne w stopniu istotnie wpływającym na rozstrzygnięcie, to takie uchybienie skutkuje z mocy art.145 § 1 pkt 1 lit.c oraz art.135 i arrt.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270) konieczność uchylenia ich i orzeczeniem jak w sentencji.
W związku z uwzględnieniem skargi należało na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić powołane wyżej uwagi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczące uchybień popełnionych w trakcie postępowania administracyjnego.
/-/ J.Wierchowicz /-/ P.Miładowski /-/ E.Makosz-Frymus
jfs