II SA/Po 40/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W., stwierdzające nieważność uchwały rady gminy w sprawie zasad i opłat za przyłączenie do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.
Gmina C. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W., które stwierdziło nieważność uchwały rady gminy w sprawie zasad i trybu przyłączenia do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz ustalenia jednorazowej opłaty. Gmina argumentowała, że posiadała kompetencje do ustalania takich opłat na podstawie ustawy o gospodarce komunalnej. Wojewoda natomiast wskazywał na naruszenie prawa, w tym brak podstawy prawnej do nakładania tego typu opłat, które uznał za daninę publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze skargi Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W., które stwierdziło nieważność uchwały rady gminy dotyczącej zasad i trybu przyłączenia do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz ustalenia jednorazowej opłaty za to przyłączenie. Gmina C. podjęła uchwałę, która określała warunki techniczne, procedury oraz wysokość opłaty jednorazowej za przyłączenie, powołując się na przepisy ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o gospodarce komunalnej oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku. Wojewoda W. uznał uchwałę za nieważną, argumentując, że przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej nie stanowi podstawy do podjęcia uchwały o charakterze aktu prawa miejscowego w tym zakresie, a ustalanie jednorazowej opłaty zryczałtowanej jest niedopuszczalne. Gmina w skardze zarzucała Wojewodzie nieuwzględnienie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej jako przepisu specjalnego, który daje radzie gminy prawo do stanowienia cen i opłat. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że choć ustawa o gospodarce komunalnej generalnie przyznaje radzie gminy kompetencję do określania cen i opłat za usługi komunalne, to kompetencja ta jest wyłączona, gdy istnieją przepisy szczególne. Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, która weszła w życie w 2002 r., szczegółowo reguluje kwestie przyłączeń i kosztów z tym związanych, wskazując na obowiązek ponoszenia kosztów przez właścicieli nieruchomości, które powinny odzwierciedlać rzeczywiste nakłady. Sąd uznał, że wprowadzone przez gminę opłaty nie są opłatami za usługi komunalne, lecz ukrytymi, przymusowymi daninami publicznymi, na które brak jest wyraźnego upoważnienia ustawowego, co narusza art. 84 Konstytucji RP. Sąd podkreślił również, że przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie dają radzie gminy kompetencji do nakładania na mieszkańców danin publicznych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, rada gminy nie może ustalić takiej opłaty na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, ponieważ przepisy szczególne (ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków) wyłączają tę kompetencję, a wprowadzone opłaty mają charakter przymusowych danin publicznych bez wyraźnego upoważnienia ustawowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków szczegółowo reguluje kwestie przyłączeń i kosztów, wyłączając tym samym możliwość stosowania ogólnej kompetencji z ustawy o gospodarce komunalnej. Opłaty te uznano za daniny publiczne, na które brak jest podstawy prawnej w świetle Konstytucji RP.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
u.g.k. art. 4 § 1 pkt 2
Ustawa o gospodarce komunalnej
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.s.g. art. 18 § 2 pkt 15
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 7 § 1 pkt 3
Ustawa o samorządzie gminnym
u.u.c.p. art. 5 § 1 pkt 2
Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.z.z.w.i.z.o.ś. art. 3 § 1
Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
u.z.z.w.i.z.o.ś. art. 6 § 1
Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
u.z.z.w.i.z.o.ś. art. 15 § 1, 2 i 3
Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
k.c. art. 385 § § 1
Kodeks cywilny
Konstytucja RP art. 84
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowi przepis szczególny, który wyłącza kompetencję rady gminy do ustalania opłat za przyłączenie do sieci na podstawie ustawy o gospodarce komunalnej. Jednorazowa opłata za przyłączenie do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, wprowadzona uchwałą rady gminy, ma charakter przymusowej daniny publicznej, na którą brak jest wyraźnego upoważnienia ustawowego, co narusza art. 84 Konstytucji RP. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie upoważniają rady gminy do nakładania na mieszkańców danin publicznych.
Odrzucone argumenty
Gmina C. posiadała kompetencje do ustalenia jednorazowej opłaty za przyłączenie do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, który jest przepisem szczególnym w stosunku do ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Opłaty ustalone w uchwale miały charakter cywilnoprawny i były dobrowolne, a ich wysokość odzwierciedlała rzeczywiste koszty poniesione przez gminę. Wiele innych gmin podjęło uchwały o identycznej treści, które nie zostały zakwestionowane.
Godne uwagi sformułowania
nie są to bowiem opłaty za usługi komunalne, lecz rodzaj ukrytych, przymusowych danin publicznych, narzuconych wraz z 'usługą', jako warunek korzystania z urządzeń gminnych nie można przyjmować dobrowolności udziału finansowego mieszkańców, jeżeli chcąc uzyskać dostęp do urządzeń komunalnych w rodzaju sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej muszą uiścić jednorazową opłatę z tytułu podłączenia nieruchomości do tej sieci żadna ustawa nie upoważnia gminy generalnie do nakładania na jej mieszkańców danin publicznych
Skład orzekający
Barbara Kamieńska
przewodniczący sprawozdawca
Stanisław Małek
sędzia
Karol Pawlicki
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie przez gminy opłat za przyłączenie do sieci wodociągowych i kanalizacyjnych oraz kompetencje rad gmin w tym zakresie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów lub w specyficznym kontekście prawnym obowiązującym w 2004 roku. Należy zweryfikować aktualne przepisy dotyczące opłat za przyłączenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za przyłączenie do infrastruktury komunalnej i pokazuje, jak sądy interpretują kompetencje samorządów w kontekście przepisów szczególnych i Konstytucji.
“Czy gmina może dowolnie ustalać opłaty za podłączenie do wody i kanalizacji? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 40/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-04-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-02-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Kamieńska /przewodniczący sprawozdawca/ Karol Pawlicki Stanisław Małek Symbol z opisem 6099 Inne o symbolu podstawowym 609 6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze Skarżony organ Wojewoda Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant referent Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi Gminy C. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zasad i trybu przyłączenia gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz ustalenia opłaty jednorazowej za korzystanie z gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej; o d d a l a s k a r g ę /-/ K.Pawlicki /-/ B.Kamieńska /-/ St.Małek MK Uzasadnienie Dnia [...] października 2003 r. Rada Gminy w C. - działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 ze zm.) oraz w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w granicach (Dz.U. Nr 132, poz. 622 ze zm.) i uchwałą Rady Gminy w C. nr [...] z dnia [...] marca 1998 r. w sprawie ustalenia szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie gminy C. - podjęła uchwałę nr [...] ustalającą zasady i tryb przyłączenia posesji do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz sposób ustalenia opłaty jednorazowej za korzystanie z gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, zgodnie z załącznikiem do uchwały o następującej treści: 1. Wyrażenie zgody na dokonanie przyłączenia do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej może nastąpić po: . uzyskaniu warunków technicznych na przyłączenie do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, zgłoszeniu gestorowi terminu rozpoczęcia i zakończenia prac, prowadzeniu robót pod nadzorem gestora, zamontowaniu urządzeń pomiarowych, wykonaniu przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego (przed zasypaniem przyłącza) inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, wniesieniu jednorazowej opłaty w wysokości: a) w przypadku inwestycji prowadzonej przez Urząd Gminny zgodnie z planem budżetowym za przyłączenie do: – sieci wodociągowej – [...]zł za przyłącze – sieci kanalizacyjnej: ▪ dla budynków jednorodzinnych i obiektów mieszkalnych – [...] zł za przyłącze ▪ dla budynków mieszkalnych – [...] zł od mieszkania b) w przypadku inwestycji prowadzonej przez Urząd Gminy wprowadzonej dodatkowo do budżetu na wniosek mieszkańców w wysokości ustalonej w porozumieniu. 2. Świadczenia określone w pkt. 6 ust. 1 i 2 nastąpią na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych pomiędzy właścicielami (władającym, użytkownikami) posesji, a Wójtem Gminy C. 3. Przyłączenie do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej odbywa się na koszt właściciela posesji. 4. W przypadku wykonania przez właściciela posesji odcinka gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej gmina może odstąpić od pobierania opłaty w całości lub w części. 5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po zasięgnięciu opinii Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej Wójt Gminy może: . rozłożyć na raty opłatę za przyłączenie posesji do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, zmienić wysokość jednorazowej opłaty za przyłączenie posesji do gminnej sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej, odstąpić od wniesienia opłaty, o której mowa w p.p. 5.1. i 5.2. 6. Z dniem podłączenia się do kanalizacji sanitarnej właściciele posesji zobowiązani są do zlikwidowania istniejących zbiorników bezodpływowych (szamb). W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy C. stwierdziła, że określenie zasad i trybu przyłączenia posesji do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz sposobu ustalenia opłaty jednorazowej za korzystanie z sieci, jest istotnym elementem prawa miejscowego. Pozwoli to zainteresowanym mieszkańcom zapoznać się z treścią postanowień z wyprzedzeniem, gminie pozwoli na egzekwowanie nie zapłaconych należności. Zasady ustalone w uchwale należy również rozumieć jako regulamin wydany na podstawie art. 385 § 1 kc przez stronę upoważnioną i wiąże wszystkich zobowiązanych, a także doręczane są zobowiązanym przed zawarciem umów o dostarczenie ścieków. Wojewoda W. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] grudnia 2003 r. orzekł nieważność powyższej uchwały nr [...] ze względu na istotne naruszenie prawa. Powołany w podstawie prawnej uchwały przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej nie stanowi podstawy do podjęcia uchwały o charakterze aktu prawa miejscowego, a w świetle powołanych przepisów pozostałych ustaw niedopuszczalne jest ustalanie przez Gminę w drodze uchwały jednorazowej ryczałtowej opłaty zryczałtowanej z tytułu przyłączenia posesji do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Kwestie związane z budową sieci, urządzeń kanalizacyjnych i wodociągowych regulują przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Gmina C. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze do Sądu Administracyjnego zarzucając, iż Wojewoda W. nie odniósł się w swym rozstrzygnięciu do znaczenia art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, dającego organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego prawo do stanowienia cen i opłat. W ocenie strony skarżącej przepis art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej jest przepisem specjalnym w stosunku do przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. Niewątpliwie urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne stanowią mienie gminne. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej określa zasady i formy gospodarki komunalnej polegającej na wykonywaniu przez Gminę zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym. Stąd bieżące zaspokajanie potrzeb wspólnoty w sprawach wodno-kanalizacyjnych jest zadaniem o charakterze użyteczności publicznej i ma do niego bezpośrednie zastosowanie art. 4 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej. Natomiast powołane przez Wojewodę przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków stanowią jedynie o obowiązku ponoszenia przez właścicieli kosztów przyłączenia ich posesji do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Nadto uchwalone opłaty, których wysokość została skalkulowana na podstawie realnych i dotychczas ponoszonych kosztów, będą obowiązywały dopiero w momencie podpisywania stosownej umowy, a zatem to zainteresowani właściciele posesji podejmą stosowną decyzję, czy koszty te są realne i istotnie odzwierciedlają wysokość poniesionych przez Gminę nakładów. W końcu skarżąca poinformowała, iż wiele innych gmin, również z terenu Województwa W., podjęło uchwały o identycznej treści jak kwestionowana uchwała w oparciu o te same podstawy prawne i uchwały te nie zostały zakwestionowane. Wojewoda W. wniósł o oddalenie skargi. Ponad argumentację powołaną w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdził, iż wprowadzona zaskarżoną uchwałą jednorazowa opłata o charakterze publicznoprawnym za podłączenie nieruchomości do istniejącej gminnej sieci kanalizacyjnej i wodociągowej, choć nie nosi cech świadczenia podatkowego, to stanowi niewątpliwie dla mieszkańców gminy ukryty "przymus życiowy". Korzystanie przez mieszkańców z takich urządzeń komunalnych jest bowiem oczywistą koniecznością. Z tego powodu opłaty tej nie można uznać za świadczenie dobrowolne. Kwestionowane opłaty są jednostronne narzuconą przez gminę daniną publiczną pobieraną wraz z usługą ze strony gminy w postaci umożliwienia korzystania z jej obiektów i urządzeń. Tymczasem przepis art. 84 Konstytucji RP stanowi, że jednostronne nakładanie na obywateli jakichkolwiek obowiązków, w tym opłat, nie jest dopuszczalne bez wyraźnego upoważnienia ustawowego. Takiego upoważnienia nie zawierają przepisy powołanych w uchwale ustaw. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43 ze zm.) wprowadziła generalną kompetencję rady gminy do określenia wysokości cen i opłat, albo sposobu ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 2). Jednakże ta generalna kompetencja do stanowienia cen i opłat przysługuje gminie tylko wtedy, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Jeżeli zatem na ten temat wypowiada się inny ustawodawca w formie aktu prawnego zaliczanego do źródeł prawa (art. 87 ust. 1 Konstytucji RP) dotyczącego opłat lub cen za usługi komunalne oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, pozbawia to gminę kompetencji wynikających z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej. W styczniu 2002 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72, poz. 747). Stanowi ona, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy (art. 3 ust. 1). Dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie umowy o zaopatrzeniu w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym, a odbiorcą usług (art. 6 ust. 1). Z przepisów powołanego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego artykułu 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wynika, że realizację budowy i rozbudowy urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych ustalonych przez gminę w stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji zobowiązane jest zapewnić przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne (ust. 1), a osoby ubiegające się o przyłączenie nieruchomości do sieci mają między innymi obowiązek ponoszenia kosztów związanych z budową przyłączy do sieci, przy czym koszty te winny odzwierciedlać rzeczywistą wysokość poniesionych nakładów (ust. 2 i 3). Takie szczegółowe uregulowania wyłączają możliwość wprowadzenia na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej jednorazowych opłat za przyłączenie do gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Nie są to bowiem opłaty za usługi komunalne, lecz rodzaj ukrytych, przymusowych danin publicznych, narzuconych wraz z "usługą", jako warunek korzystania z urządzeń gminnych (patrz "Samodzielność gminy w orzecznictwie NSA" A.Kisielewicz, Librata sp. z o.o. W-wa 2002 r. str. 69 - 72). Nie można przyjmować dobrowolności udziału finansowego mieszkańców, jeżeli chcąc uzyskać dostęp do urządzeń komunalnych w rodzaju sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej muszą uiścić jednorazową opłatę z tytułu podłączenia nieruchomości do tej sieci (art. 1.1.6. kwestionowanej uchwały) - patrz wyrok NSA z 13 grudnia 2000 r. sygn. II SA 2320/00 - orzecznictwo w sprawach samorządowych 2001 r. nr 4, poz. 282. Także przepisy art. 18 ust. 1 i ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym nie dają radzie gminy żadnych kompetencji do nakładania jakichkolwiek ciężarów (opłat) na mieszkańców. Przepis art. 18 ust. 1 stanowi, że do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. To tzw. domniemanie kompetencji rady służy rozdzieleniu jej kompetencji od kompetencji innych organów gminy i ma wyraźne granice, wyznaczone zakresem działania gminy. Rada może więc wszystko, co nie zostało zastrzeżone dla zarządu, czy wójta albo burmistrza, pod warunkiem, że te działania w ogóle mieszczą się w zakresie działania gminy. Tymczasem żadna ustawa nie upoważnia gminy generalnie do nakładania na jej mieszkańców danin publicznych (patrz powołany wyżej wyrok NSA z 13 grudnia 2000 r.). Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/ K.Pawlicki /-/ B.Kamieńska /-/ St.Małek MK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI