Orzeczenie · 2024-11-07

II SA/Po 397/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2024-11-07
NSAbudowlaneWysokawsa
warunki zabudowyplanowanie przestrzennezasada dobrego sąsiedztwaład przestrzennyzabudowa mieszkaniowatereny rolnekontynuacja zabudowyzagospodarowanie terenuWSA Poznań

Sprawa dotyczyła skargi S. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z drogą wewnętrzną na terenie położonym w miejscowości W., oznaczonym w ewidencji gruntów jako część działek nr [...] i [...]. Organy administracji uznały, że planowana inwestycja nie spełnia wymogu kontynuacji zagospodarowania terenu, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.). Wskazano, że istniejąca zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna znajduje się bezpośrednio przy drodze publicznej, podczas gdy projektowana zabudowa miałaby powstać wśród terenów rolniczych, wchodząc w głąb pól uprawnych. Zdaniem organów, taka inwestycja stanowiłaby dysonans urbanistyczny i krajobrazowy, naruszając ład przestrzenny i nie nawiązując do ruralistycznego układu wsi. Skarżący argumentował, że planowana zabudowa wpisuje się w zabudowę zastaną i stanowi kontynuację funkcji, a pojęcie kontynuacji należy rozumieć szeroko, dopuszczając uzupełnianie zabudowy istniejącej. Podkreślał, że wymóg dobrego sąsiedztwa nie może prowadzić do mechanicznego powielania zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd wyjaśnił, że w sprawie zastosowanie mają przepisy u.p.z.p. w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dnia 7 lipca 2023 r., ze względu na fakt, że wniosek został złożony przed wejściem w życie przepisów dotyczących planu ogólnego gminy, a studium uwarunkowań pozostaje w mocy. Sąd podkreślił, że zasada dobrego sąsiedztwa wymaga nie tylko kontynuacji funkcji, ale także parametrów, cech i sposobu zagospodarowania terenu. W ocenie Sądu, planowana inwestycja, wchodząc w głąb terenów rolnych, nie kontynuuje istniejącego zagospodarowania i stanowiłaby zabudowę dominującą, co naruszałoby ład przestrzenny. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym zabudowa grupowa lokalizowana w oddaleniu od istniejącej zabudowy przy drodze publicznej nie spełnia wymogu dobrego sąsiedztwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście planowania zabudowy mieszkaniowej na terenach rolnych, gdzie planowana inwestycja wchodzi w głąb terenów niezabudowanych i stanowiłaby zabudowę dominującą.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie planowana zabudowa znacząco odbiega od istniejącego sposobu zagospodarowania terenu i wchodzi w głąb terenów rolnych.

Zagadnienia prawne (1)

Czy planowana budowa trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z drogą wewnętrzną na terenie rolniczym, w oddaleniu od istniejącej zabudowy przy drodze publicznej, spełnia wymóg kontynuacji zagospodarowania terenu i zasady dobrego sąsiedztwa określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, planowana inwestycja nie spełnia wymogu kontynuacji zagospodarowania terenu i zasady dobrego sąsiedztwa, ponieważ wchodzi w głąb terenów rolnych, nie kontynuuje istniejącego sposobu zagospodarowania i stanowiłaby zabudowę dominującą, naruszając ład przestrzenny.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że choć funkcja zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej występuje w obszarze analizowanym, to planowana inwestycja, wchodząc w głąb terenów rolnych poprzez drogę wewnętrzną, nie kontynuuje istniejącego sposobu zagospodarowania terenu. Taka zabudowa byłaby dominująca i naruszałaby ład przestrzenny, co jest sprzeczne z celem zasady dobrego sąsiedztwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy odmawiającą ustalenia warunków zabudowy.

Przepisy (10)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § 1 pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wymaga, aby co najmniej jedna działka sąsiednia była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Celem jest zagwarantowanie ładu przestrzennego i dostosowanie nowej zabudowy do cech istniejącej.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi.

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 2 § pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Definiuje ład przestrzenny jako ukształtowanie przestrzeni tworzące harmonijną całość oraz uwzględniające uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne.

u.p.z.p. art. 1 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Podstawa działań w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - ład przestrzenny i zrównoważony rozwój.

u.p.z.p. art. 61 § ust. 5a

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Dotyczy wyznaczenia obszaru analizowanego dla oceny funkcji i cech zabudowy.

u.p.z.p. art. 59 § ust. 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Określa zasady stosowania przepisów ustawy nowelizującej do spraw wszczętych przed jej wejściem w życie.

u.p.z.p. art. 65 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Dotyczy zachowania mocy studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

K.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Planowana inwestycja nie spełnia wymogu kontynuacji zagospodarowania terenu, ponieważ wchodzi w głąb terenów rolnych i stanowiłaby zabudowę dominującą. • Zasada dobrego sąsiedztwa wymaga dostosowania nowej zabudowy do cech istniejącej zabudowy pod względem urbanistycznym i architektonicznym, a nie tylko funkcji.

Odrzucone argumenty

Planowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wpisuje się w zabudowę zastaną i stanowi kontynuację funkcji. • Pojęcie kontynuacji funkcji należy rozumieć szeroko, dopuszczając uzupełnianie zabudowy istniejącej. • Wymóg dobrego sąsiedztwa nie może prowadzić do mechanicznego powielania zabudowy.

Godne uwagi sformułowania

Dopuszczenie do realizacji wnioskowanej zabudowy spowodowałoby dysonans w przestrzeni oraz skutkowałoby brakiem spełnienia warunku zachowania ładu przestrzennego. • Taki sposób tworzenia intensywnej zabudowy mieszkaniowej, z dostępem do drogi publicznej poprzez indywidualne drogi wewnętrzne spowoduje, że przestrzeń ta zostanie zdegradowana i nie będzie nawiązywać do ruralistycznego układu zabudowy wsi. • Zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie i ruralistycznie, gdyż jej celem jest zachowanie ładu urbanistycznego. • Planowana inwestycja nie spełnia wyrażonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. zasady dobrego sąsiedztwa, której celem jest zagwarantowanie ładu przestrzennego. • Wnioskowana inwestycja nie spełnia więc warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zakresie sposobu zagospodarowania terenu. • Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w przypadku planowanej przez skarżącego inwestycji [...] spełniona została przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. • Zasada dobrego sąsiedztwa wymaga dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, a także do cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie obszaru) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów).

Skład orzekający

Edyta Podrazik

przewodniczący sprawozdawca

Mirella Ławniczak

sędzia

Tomasz Świstak

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady dobrego sąsiedztwa w kontekście planowania zabudowy mieszkaniowej na terenach rolnych, gdzie planowana inwestycja wchodzi w głąb terenów niezabudowanych i stanowiłaby zabudowę dominującą."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie planowana zabudowa znacząco odbiega od istniejącego sposobu zagospodarowania terenu i wchodzi w głąb terenów rolnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje konflikt między prawem do zabudowy a potrzebą ochrony ładu przestrzennego i charakteru wsi, co jest częstym problemem w planowaniu przestrzennym.

Czy można budować domy na roli? Sąd wyjaśnia granice zasady dobrego sąsiedztwa.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst