II SA/Po 393/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej dotyczącej planu miejscowego, ponieważ procedura jej wydania naruszała przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Sprawa dotyczyła skargi Energetyki A S.A. na uchwałę Rady Miejskiej odrzucającą zarzuty do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd stwierdził nieważność uchwały, nie z powodów podniesionych przez skarżącą, lecz z powodu naruszenia przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Procedura planistyczna, mimo rozpoczęcia pod rządami starej ustawy, toczyła się w istotnej części pod rządami nowej ustawy, która nie przewidywała instytucji odrzucenia zarzutów.
Energetyka A S.A. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej, która odrzuciła jej zarzuty do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt ten ograniczał możliwości inwestycyjne spółki w zakresie lokalizacji stacji transformatorowo-rozdzielczej. Rada Miejska uzasadniała swoje stanowisko negatywnym wpływem inwestycji na środowisko i komfort zamieszkiwania. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego oraz nie uwzględnienie terenów pod inwestycje celu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za uzasadnioną, ale z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącą. Sąd ustalił, że choć uchwała o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu została podjęta pod rządami starej ustawy, to dalsza procedura, w tym zawiadomienie o wyłożeniu projektu do publicznego wglądu, nastąpiła już po wejściu w życie nowej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z przepisami przejściowymi, w takiej sytuacji należało stosować przepisy nowej ustawy. Nowa ustawa nie przewidywała jednak możliwości odrzucenia zarzutów do projektu planu, a jedynie składanie uwag. W związku z tym, Rada Miejska nie miała podstaw do podjęcia uchwały o odrzuceniu zarzutów, co skutkowało stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Rada Miejska nie miała podstaw do stosowania przepisów dotychczasowej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a tym bardziej do odrzucenia zarzutów, ponieważ nowa ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która weszła w życie w trakcie procedury, nie przewiduje takiej instytucji.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że mimo podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany planu pod rządami starej ustawy, kluczowe czynności proceduralne (zawiadomienie o wyłożeniu projektu) nastąpiły po wejściu w życie nowej ustawy. Zgodnie z przepisami przejściowymi, należało stosować przepisy nowej ustawy, która nie zawierała instytucji odrzucenia zarzutów, co czyniło zaskarżoną uchwałę wadliwą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (5)
Główne
u.p.z.p. art. 85 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis przejściowy określający zasady stosowania przepisów dotychczasowych lub nowych w zależności od etapu postępowania planistycznego.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia nieważności aktu organu jednostki samorządu terytorialnego.
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych.
Pomocnicze
u.z.p. art. 4 § 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Przekroczenie granic uznania administracyjnego.
u.z.p. art. 10 § 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Nie uwzględnienie w projekcie planu terenów pod inwestycje celu publicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez stosowanie przepisów dotychczasowej ustawy do procedury, która powinna być prowadzona według nowej ustawy.
Odrzucone argumenty
Przekroczenie granic uznania administracyjnego przez Radę Miejską. Nie uwzględnienie w projekcie planu terenów pod inwestycje celu publicznego.
Godne uwagi sformułowania
Z powyższego wynika, że Rada Miasta nie miała podstaw do stosowania w procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994r., lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (...), co wyklucza możliwość podjęcia uchwały o odrzuceniu zarzutów, bowiem przepisy ustawy z 27 marca 2003r. takiej instytucji nie zawierają, a przewidują jedynie możliwość składania uwag do projektu planu.
Skład orzekający
Rafał Batorowicz
przewodniczący
Grażyna Radzicka
sprawozdawca
Edyta Podrazik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz zasady prowadzenia procedury planistycznej w kontekście zmian legislacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów w trakcie trwania procedury planistycznej; orzeczenie z 2004 roku może być mniej aktualne w kontekście obecnych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie przepisów przejściowych i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do nieważności decyzji, nawet jeśli merytoryczne zarzuty nie są rozstrzygane.
“Błąd proceduralny w planowaniu przestrzennym: uchwała rady miasta unieważniona przez sąd.”
Dane finansowe
WPS: 300 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 393/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-10-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Edyta Podrazik Grażyna Radzicka /sprawozdawca/ Rafał Batorowicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6159 Inne o symbolu podstawowym 615 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Stwierdzono nieważność aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, niebędącego aktem prawa miejscowego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2004r. sprawy ze skargi Energetyki A S.A. w K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] lutego 2004r. Nr XVII 253/2004 w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 300zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ G.Radzicka Uzasadnienie Rada Miejska uchwałą nr XVII/253/2004 z [...] lutego 2004r. odrzuciła zarzut Energetyki A S.A. złożony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. terenu, w rejonie ulicy [...]. W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska przyznała, że jakkolwiek projekt planu narusza wprawdzie interes prawny Energetyki A S.A. poprzez zakaz lokalizacji stacji transformatorowo-rozdzielczej [...] na działkach [...],[...] i [...] oraz przewiduje inne użytkowanie słupa nr [...], istniejącej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] w stosunku do projektowanej ulicy [...], który to słup pozostaje w kolizji z projektowaną ulicą, to lokalizacja stacji transformatorowo-rozdzielczej na terenie przeznaczonym pod budowę jednorodzinną miałoby negatywny wpływ na środowisko, obniżałoby znacznie komfort zamieszkiwania na tym terenie. Z tych też powodów w ramach przysługującego władztwa planistycznego - Rada Miasta ograniczyła w projekcie planu prawo do usytuowania wyłącznie w narożniku działki [...] stacji transformatorowej zamiast stacji transformatowo-rozdzielczej i odrzuciła zarzut Energetyki A S.A. w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Energetyka A S.A. zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego przy podejmowaniu uchwały o odrzuceniu zarzutu skarżącego i art. 10 ust. 1 pkt 3 poprzez nie uwzględnienie w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego terenów pod inwestycje celu publicznego. W konkluzji skarżąca wnosiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wnosiła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w skardze. Jest niespornym, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego miasta O. terenu w rejonie ulicy [...] Rada Miejska podjęła [...] kwietnia 2000 roku. Pierwotnie opracowany projekt z datą roboczą [...] listopada 2001r. przewidywał stację transformatorowo-rozdzielczą na trzech działkach skarżącej i do niego Energetyka A S.A. nie składała żadnych uwag (vide pismo z [...].05.2002r. akt administracyjnych). Jednakże, na skutek prawdopodobnie uwzględnienia zarzutów innych podmiotów, opracowano nowy projekt z datą roboczą [...].10.2003r., który w sposób istotny ogranicza możliwości inwestycyjne skarżącej, bowiem zezwala na sytuowanie wyłącznie stacji transformatorowej, o innych parametrach tylko w części działki [...]. Zawiadomienie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu ma datę 3.11.2003r., a doręczono je skarżącej 10 listopada 2003r. Jest więc niespornym, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęto pod rządami ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), natomiast dalsza procedura planistyczna, już po zmianie projektu planu (data robocza planu [...].10.2003r.), toczyła się pod rządami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), która weszła w życie 11 lipca 2003r. Przepisy przejściowe tej ostatniej ustawy w szczególności art. 85 ust. 2 stanowią, że "do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe". Tak więc stosowanie procedury z ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym byłoby możliwe gdyby przed 11 lipca 2003r.: - podjęto uchwałę o przystąpieniu do zmiany planu, co w niniejszej sprawie miało miejsce, - zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, co w niniejszej sprawie uczyniono, w odniesieniu do projektu z datą roboczą [...].10.2003r. dopiero 3 listopada 2003r., a więc już pod rządami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższego wynika, że Rada Miasta nie miała podstaw do stosowania w procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994r., lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), co wyklucza możliwość podjęcia uchwały o odrzuceniu zarzutów, bowiem przepisy ustawy z 27 marca 2003r. takiej instytucji nie zawierają, a przewidują jedynie możliwość składania uwag do projektu planu. Skoro więc przy podejmowaniu uchwały uchybiono przepisom art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717) na zasadzie art. 147 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ G.Radzicka MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI