II SA/PO 3844/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-04-01
NSAAdministracyjneŚredniawsa
pas drogowydrogi publiczneprzyłącze energetycznedecyzja administracyjnapostępowanie administracyjneuzasadnienie decyzjiprawo administracyjnedrogi wojewódzkie

WSA w Poznaniu uchylił decyzję SKO i poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa, uznając brak należytego uzasadnienia odmowy zgody na umieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym.

Sprawa dotyczyła odmowy zgody na umieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym przez Zarząd Województwa, utrzymanej w mocy przez SKO. Energetyka P. S.A. zaskarżyła decyzję, argumentując, że odmowa nie była wystarczająco uzasadniona i naruszała przepisy ustawy o drogach publicznych. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na naruszenie zasad postępowania administracyjnego z powodu braku dokładnego ustalenia stanu faktycznego i niewłaściwego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Energetyki P. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Zarządu Województwa odmawiającą zgody na umieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym. Organ pierwszej instancji odmówił zgody, powołując się na brak zgody spółki na pokrycie kosztów przełożenia urządzenia w przyszłości oraz brak szczególnie uzasadnionego przypadku. SKO podtrzymało tę decyzję. Energetyka P. S.A. zarzuciła naruszenie art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, twierdząc, że organ dowolnie odmówił lokalizacji urządzenia. Sąd uznał, że obie decyzje zostały wydane z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Sąd podkreślił, że choć umieszczenie urządzeń nie związanych z gospodarką drogową w pasie drogowym wymaga zezwolenia i może być uzależnione od warunków, decyzja organu nie może być dowolna. Organ powinien rozważyć wszystkie okoliczności i wykazać przyczyny swojej decyzji. W tej sprawie organ nie zbadał, czy umieszczenie przyłącza energetycznego stanowi szczególnie uzasadniony przypadek, ograniczając się do wskazania podstawy prawnej. Sąd zaznaczył, że kryterium szczególnie uzasadnionego przypadku może być związane z warunkami technicznymi przyłącza, co wymaga wiadomości specjalnych. Ponadto, uzależnianie wydania zezwolenia od złożenia oświadczenia o pokryciu kosztów przełożenia urządzenia w przyszłości jest niedopuszczalne w postępowaniu administracyjnym, a kwestie te mogą być dochodzone na drodze cywilnoprawnej. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ musi wykazać przyczyny przemawiające za tym, że dany przypadek nie jest "szczególnie uzasadniony", a decyzja nie może być dowolna.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ administracyjny ma obowiązek rozważyć wszystkie okoliczności faktyczne i prawne oraz wykazać przyczyny swojej decyzji, aby uniknąć zarzutu dowolności. Samo wskazanie podstawy prawnej nie jest wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (19)

Główne

u.d.p. art. 39 § ust.1 i 3

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 35 § ust.3

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 39 § ust.3

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 39 § ust.1 pkt 1

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 39 § ust.3

Ustawa o drogach publicznych

p.p.s.a. art. 145 § § 1 lit.c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.s.k.o. art. 1 § 1 i 2

Ustawa o Samorządowych Kolegiach Odwoławczych

k.p.a. art. 127 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 ust.1

Kodeks postępowania administracyjnego

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 1 § ust.1

u.d.p. art. 37 § ust.1

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 40 § st.1

Ustawa o drogach publicznych

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie art. 140

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 210

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja organu była dowolna i nie miała wystarczającego uzasadnienia. Organ nie wykazał, dlaczego umieszczenie przyłącza energetycznego nie stanowi "szczególnie uzasadnionego przypadku". Uzależnianie wydania zezwolenia od złożenia oświadczenia o pokryciu kosztów przełożenia urządzenia jest niedopuszczalne w postępowaniu administracyjnym.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja nie może być decyzją dowolną, gdyż powinna mieć stosowne uzasadnienie. Organ administracyjny winien rozważyć wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, a nadto wykazać jakie powody przemawiały za takim a nie innym rozstrzygnięciem. Uzależnienie wydania pozytywnej decyzji od złożenia oświadczenia przez właściciela projektowanego urządzenia, że w przypadku przebudowy lub modernizacji drogi dokona na własny koszt przełożenia umieszczonego w pasie drogowym urządzenia nie może mieć miejsca w postępowaniu administracyjnym.

Skład orzekający

Rafał Batorowicz

przewodniczący sprawozdawca

Ewa Makosz-Frymus

sędzia

Maciej Dybowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego, wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnych oraz dopuszczalności warunków stawianych przez zarządcę drogi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umieszczania przyłącza energetycznego, ale zasady dotyczące uzasadnienia i granic uznania administracyjnego mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje ważne zasady postępowania administracyjnego dotyczące uzasadnienia decyzji i granic uznania administracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Czy zarządca drogi może dowolnie odmawiać zgody na umieszczenie przyłącza energetycznego?

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 3844/01 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-04-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Ewa Makosz-Frymus
Maciej Dybowski
Rafał Batorowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz ( spr ) Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędzia WSA Maciej Dybowski Protokolant referent Tatiana Gajdzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego ; uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] /-/ M.Dybowski /-/ R.Batorowicz /-/ E.Makosz-Frymus
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art.1.1 i 1.2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o Samorządowych Kolegiach Odwoławczych ( Dz. U. Nr 122, poz.593 z późn.zm.), art.127 § 2, art.138 § 1 ust.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa oraz § 1 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych ( Dz. U. Nr 6 poz.33 z późn.zm. ) , art.37 ust.1, art.39 ust.1 i 3 oraz art.40 st.1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz.838 późn.zm. ) po rozpatrzeniu odwołania Energetyki P. S.A. od decyzji Zarządu Województwa [...]w P. z dnia [...] r. o nie wyrażeniu zgody na umieszczenie przyłącza energetycznego w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] w m.W. ul. W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Zarząd Województwa [...]w P. odmówił wydania zezwolenia na umieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym, ponieważ Energetyka P.S.A. nie wyraziła zgody na umieszczenie w decyzjach administracyjnych warunku zobowiązującego ją do pokrycia kosztów przełożenia urządzenia nie związanego z gospodarką drogową, w przypadku budowy lub modernizacji drogi. Ponadto, Zarząd Województwa [...]w P. podał, że warunkiem udzielenia zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym obiektu lub urządzenia nie związanego z gospodarką drogową lub potrzebami ruchu jest, aby umieszczenie takiego urządzenia stanowiło szczególnie uzasadniony przypadek.
Energetyka P.S.A. odwołała się od decyzji I instancji, podnosząc że organ odmawiając zajęcie pasa drogowego nie uzasadnił swojej decyzji w sposób wyczerpujący. Skarżący twierdzi, że odmowa zgody na pokrywanie nie wiadomo jakich konkretnie kosztów i to w bliżej nie określonej przyszłości nie może stanowić uzasadnienia od decyzji odmawiającej zajęcia pasa drogowego w warunkach określonych przez art.35 ust.3 ustawy o drogach publicznych. W pierwszej kolejności dlatego, że żaden z przepisów takiego warunku przy zajęciu pasa drogowego nie przewiduje. Ponadto z wymienionego art.35 ust.3 wynikają kryteria zajęcia pasa drogowego tj. jeżeli zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek. Energetyka P.podnosi, że wykonuje zadanie o charakterze publicznym jakim jest zapewnienie ludności dostępu do energii elektrycznej i w tym właśnie celu zajęcie pasa drogowego jest konieczne i trudno tej okoliczności nie uznać za szczególnie uzasadniony przypadek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do uwzględnienia odwołania i utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Energetyka P.zaskarżyła decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego podnosząc, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa polegającym na błędnej interpretacji art.39 ust.3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez przyjęcie, że zarządca drogi może według swego dowolnego uznania i bez stosownego uzasadnienia tego uznania odmówić zlokalizowania, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w pasie drogowym urządzenia nie związanego z gospodarką drogową. Decyzja odmowna nie może być jednak decyzją całkowicie dowolną gdyż powinna mieć stosowne uzasadnienie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazywanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie stosownie do art.7 i 77 § 1 kpa. Zgodnie zaś z art.107 § 3 kpa decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.
Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Z wadliwie przeprowadzony postępowaniem mamy do czynienia w tym konkretnym przypadku.
Stosownie do art.39 ust.1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych zabrania się umieszczenia w pasie drogowym m.in. urządzeń, przedmiotów i materiałów nie związanych z gospodarką drogową lub potrzebami ruchu rogowego. Jednakże w myśl ust.3 tego artykułu zlokalizowanie w pasie drogowym wymienionych urządzeń następuje w szczególnie uzasadnionych przypadkach wyłącznie za zezwoleniem Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych lub uprawnionego przez niego Naczelnego Dyrektora Okręgu Dróg Publicznych bądź właściwego zarządcy drogi. Zezwolenie to wydane w formie decyzji może określać warunki na jakich urządzenia obce mogą być umieszczane w pasie drogowym. Niewątpliwym jest, że decyzja taka ma charakter uznaniowy, co nie znaczy, że może być decyzją dowolną. Organ administracyjny by uniknąć zarzutu, że decyzja jest dowolną winien rozważyć wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, a nadto wykazać jakie powody przemawiały za takim a nie innym rozstrzygnięciem.
W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie uzasadnił dlaczego umieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym nie można uznać za szczególny przypadek, skoro przepis zezwala na zajęcie pasa drogowego pod urządzenie nie związane z gospodarką w szczególnych przypadkach. Obowiązkiem organu jest podanie przyczyn przemawiających za tym, dlaczego umieszczenie takiego przyłącza w pasie drogowym nie można uznać za szczególny przypadek, a w tym wypadku organ ograniczył się jedynie do podania podstawy prawnej z art.39 ust.3 i jego wykładni, natomiast nie zbadał, czy w tej sytuacji mamy do czynienia ze szczególnym przypadkiem przemawiającym za wyrażeniem zgody na inwestycje.
Zdaniem Sądu kryterium wystarczającym do uznania, że dany przypadek należy potraktować jako szczególny są warunki techniczne takiego przyłącza w pasie drogi. Jednakże rozważenie tego kryterium wymaga wiadomości specjalnych i uznanie go za wystarczające nie należy do Sądu. Ponadto § 140 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie ( Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz.430 ) mówi, o umieszczeniu w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej nie związanej z drogą w tym o liniach energetycznych wysokiego i niskiego napięcia. Natomiast nie ma mowy o przyłączach energetycznych i w tym wypadku organ administracyjny jest obowiązany wypowiedzieć się czy umieszczeni takich przyłączy ze względu na warunki techniczne jest konieczne lub celowe w pasie drogi, czy może to nastąpić w innym miejscu. Jeżeli umieszczenie przyłączy energetycznych w pasie drogi ze względu na warunki techniczne jest konieczne lub dalece celowe to będzie to stanowiło kryterium uznania danego przypadku za szczególny.
Natomiast uzależnienie wydania pozytywnej decyzji od złożenia oświadczenia przez właściciela projektowanego urządzenia, że w przypadku przebudowy lub modernizacji drogi dokona na własny koszt przełożenia umieszczonego w pasie drogowym urządzenia nie może mieć miejsca w postępowaniu administracyjnym. Zarząd Województwa [...]nie może uzależniać wydania decyzji zezwalającej na mieszczenie przyłącza energetycznego w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] od złożenia oświadczenia przez Energetykę P., że w przypadku przebudowy lub modernizacji drogi dokona na własny koszt przełożenia urządzenia umieszczonego w pasie drogowym. W tym wypadku kwestia kosztów przełożenia przyłącza może być dochodzona przez [...]Zarząd Dróg Województwa na drodze cywilnoprawnej.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone decyzje nie zostały w należyty sposób uzasadnione, nie zostały rozważone wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, a to skutkuje tym, że zostały naruszone podstawowe zasady postępowania administracyjnego i w związku z tym na podstawie art.145 § 1 lit.c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm. ) orzeczono jak w sentencji.
Sąd na podstawie art.200 i art.210 powyższej ustawy nie zasądził zwrotu kosztów, ponieważ Skarżący nie złożył wniosku we wskazanym terminie.
Sąd nie rozstrzygnął w wyroku , zgodnie z przepisem art.152 ustawy, czy i w jakim zakresie decyzja nie może być wykonana albowiem było to zbędne ze względu na jej charakter prawny.
/-/ M.Dybowski /-/ R.Batorowicz /-/E.Makosz-Frymus
JFS