VIII SA/Wa 339/14

VIII SA/Wa 339/14 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-03-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Marek Wroczyński
Renata Nawrot /przewodniczący sprawozdawca/
Sławomir Fularski
Symbol z opisem
6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art. 44
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Referent – stażysta Urszula Sieradz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A. P. i K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić od Skarbu Państwa, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją znak [...] z dnia [...[ stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej: " k.p.a."), po rozpoznaniu odwołania A. i K. P. (zwani dalej: "skarżący") od decyzji Prezydenta Miasta R. znak [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej – kanalizacji sanitarnej w ul. G. i W., orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. (data prezentaty Kolegium) skarżący złożyli skargę, osobiście w organie odwoławczym.
Wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł skarżący uiścili w dniu [...] kwietnia
2014 r. (k. [...] akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż decyzja Kolegium z dnia [...] stycznia 2014 r. nie została skarżącym skutecznie doręczona.
Kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym podlegają ściśle określonym regułom. Zgodnie z art. 39 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 1 i 2 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie organ administracji doręczenie przesyłki zawierającej ww. decyzję powierzył poczcie. Przepis art. 42 § 1 k.p.a. stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy. Z kolei z art. 43 zd. 1 k.p.a. wynika, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.), zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru
w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki we wspomnianym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie natomiast z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym mowa w § 1,
a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W ocenie Sądu nie wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie, warunkujące uznanie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję za skutecznie doręczoną w sposób zastępczy, zostały w niniejszej sprawie spełnione. Znajdujące się w przedstawionych przy skardze aktach administracyjnych, przesyłki (skierowane do obojga skarżących), zawierające decyzję Kolegium z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz potwierdzenia odbioru tych przesyłek nie zawierają żadnej adnotacji o dwukrotnym awizowaniu przesyłki, pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki (także powtórnego), jak również informacji o sposobie powiadomienia adresatów
o próbie doręczenia przesyłki, informacji o placówce pocztowej, w której przesyłka jest przechowywana, terminie odbioru przesyłki, a także adnotacji o miejscu umieszczania awiza, co jest niezbędnym wymogiem dla spełnienia warunku doręczenia zastępczego. Mimo tego Kolegium uznało przesyłkę za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2105/11, dotyczącego art. 44 k.p.a., osoba dokonująca powtórnego zawiadomienia powinna w treści takiego zawiadomienia zawrzeć takie elementy jak: informację o pozostawieniu pisma procesowego do odbioru; precyzyjne wskazanie miejsca (tzn. szczegółowe określenie nazwy danej instytucji i jej dokładnego adresu, w którym pismo może być odebrane; wskazanie, że pismo może być odebrane w terminie nie dłuższym niż 14 dnia od daty pierwszego zawiadomienia, przy czym, będzie się to odbywało poprzez precyzyjne wskazanie daty dokonania pierwszego zawiadomienia i wskazanie na obowiązujący termin 14 dni; szczegółowe pouczenie o skutkach prawnych nieodebrania pisma w tak wyznaczonym terminie. Adresat musi być zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno
o pozostawieniu pisma, miejscu, gdzie może je odebrać, jak i terminie odbioru.
W przypadku braku takiej informacji doręczenie zastępcze jest bezskuteczne.
W sytuacji, gdy tak jak w rozpoznawanej sprawie na dowodzie doręczenia brak jest adnotacji doręczyciela, o pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki (także powtórnego), jak również informacji o miejscu umieszczania zawiadomienia, nie można uznać skuteczności doręczenia zastępczego. Należy bowiem podkreślić, że w dokumencie zwanym "potwierdzeniem odbioru" powinny zostać zaświadczone wszystkie okoliczności warunkujące zaistnienie domniemania doręczenia przesyłki, tj. że doręczyciel nie zastał adresata w domu, że zawiadomienie
o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone w należącej do adresata skrzynce na korespondencję lub w innym miejscu oraz że przesyłki tej nie podjęto w terminie. W przeciwnym wypadku dokument ten nie jest dowodem dokonanego doręczenia zastępczego.
Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Nie można bowiem uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona adresatom w trybie określonym w art. 44 k.p.a., a tym samym, że decyzja ta weszła do obrotu prawnego.
Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie sprawy obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokonanie ponownego doręczenia postanowienia, w sposób określony przepisami k.p.a. Dopiero bowiem skuteczne doręczenie postanowienia otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącym skorzystanie z tego prawa.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt II sentencji postanowienia.