II SA/PO 359/19

II SA/Po 359/19 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2019-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /sprawozdawca/
Elwira Brychcy
Jakub Zieliński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Sygn. powiązane
III OSK 2366/21 - Wyrok NSA z 2023-03-22
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] II. zasądza od Prokuratora na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Prokurator Rejonowy [...] w [...] przyznał ppłk. A. M. od dnia [...] stycznia 2019 roku dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł miesięcznie brutto. Decyzja wydana została na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm., dalej k.p.a.) i art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 173, ze zm.) oraz § 2 ust. pkt. 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1126).
A. M. złożył odwołanie od powyższej decyzji w zakresie nieuwzględniającym przy wymiarze przedmiotowego dodatku wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku, tj. na stanowisku "wizytatora – Prokuratora Wojskowej [...]" oraz przyznania prawa do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego (mnożnik [...]). Decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 § 1, art. 43 § ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Dz.U. z 2016 r. poz. 178).
Decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], Prokurator, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prokuratora Rejonowego [...] w [...].
W uzasadnieniu Prokurator [...] wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] maja 2011 r. (nr [...]), wydaną przez Prokuratora [...], ppłk A. M. został powołany z dniem [...] czerwca 2011 r. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury, a następnie na mocy decyzji Zastępcy Prokuratora [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) pełnił funkcję wizytatora w Wojskowej Prokuraturze. Na podstawie przepisów ustawy z dnia [...] września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe wizytatora - prokuratora w Wydziale Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury i zaszeregowany do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia [...].
Na podstawie art. 41 ustawy z dnia [...] stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o Prokuraturze (Dz. U. z 2016r., poz. 178, ze zm.), jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury ppłk A. M. został z dniem [...] kwietnia 2016 r. decyzją Prokuratora Generalnego przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.
Nadto, decyzją Ministra [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., ppłk A. M. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury, pełniąc odtąd zawodową służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Na mocy decyzji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. ppłk A. M. został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...] w [...] i zaszeregowany do stopnia etatowego podpułkownika, z grupą uposażenia [...] Stosownie do art. 124 § 2 ustawy z dnia [...] 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2017 r., poz. 1767, ze zm.) prokurator ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim, które określa się w stawkach, a ich wysokość ustala się z zastosowaniem mnożników podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za długoletnia pracę, świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy, chorób zawodowych, jak również do dodatku funkcyjnego przysługującego w związku z pełnioną funkcją. Ustawa - Prawo o prokuraturze wskazuje na uprawnienie do dodatku funkcyjnego, który wiąże się zawsze z pełnieniem określonej funkcji, a funkcja ta nie jest tożsama z zajmowanym stanowiskiem. Stawki wynagrodzenia zasadniczego na poszczególnych
stanowiskach oraz mnożniki służące do ustalenia wysokości wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wykaz funkcji pełnionych przez prokuratorów i wysokość dodatków funkcyjnych regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. z 2016 r., poz. 271).
Nie jest zatem usprawiedliwione żądanie uwzględnienia przy obliczaniu wysokości dodatku wyrównawczego, wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku na którym przysługiwał także dodatek funkcyjny, z racji pełnionej uprzednio funkcji wizytatora w Wojskowej Prokuraturze [...], która na mocy art. 31 w zw. z art. 75 pkt. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze została zniesiona. Art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej, wskazujący na prawo do zachowania wynagrodzenia nabytego na dotychczasowym stanowisku i waloryzacji tego wynagrodzenia nie może odnosić się do stanowiska dotychczas zajmowanego ale już nieistniejącego i wynagrodzenia na tym stanowisku, nabytego pod rządami nieobowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. nr 270, poz. 1599, ze zm.).
W świetle powyższego nie można uznać, iż prokurator przeniesiony na podstawie art. 41 § 1 przepisów wprowadzających, nie wykonujący obowiązków takich jak uprzednio, lecz wykonujący obowiązki przewidziane dla prokuratorów danej jednostki prokuratury, uzyskałby prawo do wynagrodzenia ustalonego przed przeniesieniem. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ww. ustawy jest to należność przysługująca wyłącznie w przypadku pełnienia funkcji.
W kwestii ustalenia wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi ustawa - Prawo o prokuraturze nie reguluje tej materii, lecz odsyła w art. 125 do stosowania przepisów dotyczących żołnierzy zawodowych. Akt przeniesienia ppłk. A. M. na inne stanowisko w trybie art. 41 ustawy wprowadzającej, jest co do zasady równoznaczny z aktem powołania na nowe stanowisko prokuratorskie z zachowaniem prawa do wynagrodzenia zasadniczego nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, bez prawa do uwzględnienia w dodatku wyrównawczym wcześniej pełnionej przez skarżącego funkcji wizytatora, a więc dodatku funkcyjnego należnego mu z tego tytułu. Treść art. 39 ust. 2 ustawy wprowadzającej nie pozwala uznać, że ppłk. A. M. przysługuje z dniem [...] czerwca 2016 r. prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej, ponieważ zgodnie z dyspozycją art. 124 ustawy Prawo o prokuraturze wynagrodzenie prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Na poczet tego okresu zalicza się pracę na poprzednich stanowiskach prokuratora tylko w konkretnych ściśle określonych przypadkach - § 7 j cytowanego artykułu. Przepis ten nie ustanawia zaliczalności stażu pracy dla wszystkich osób, które zmieniły stanowisko służbowe i nie ma zastosowania do przypadku skarżącego. Nieuprawnione jest zatem stanowisko odwołania, że na mocy art. 43 § 2 ustawy wprowadzającej, okres pracy lub służby uprawnia do kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, przy zaliczeniu stażu na poprzednim stanowisku, a więc w przypadku skarżącego z dniem [...] czerwca 2016 r. Przepisy te mają charakter specjalny i nie dotyczą prokuratorów przeniesionych w trybie art. 41 ustawy, ponieważ nastąpiło tu powołanie na nowe stanowisko prokuratorskie.
Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 78 ust. 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ppłk. A. M. ustalono od dnia [...] stycznia 2019 r. dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł, jako różnicę między wynagrodzeniem ustalonym na podstawie art. 123 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, tj. zachowanym wynagrodzeniem zasadniczym, które otrzymywał na uprzednio zajmowanym stanowisku (w stawce czwartej - z zastosowaniem mnożnika [...] podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego), dodatku za długoletnią pracę ([...] wynagrodzenia zasadniczego) wynoszącym [...] zł, a miesięcznym uposażeniem, ustalonym na podstawie art. 78 ust. 1 i art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów wykonawczych, obejmującym uposażenie zasadnicze [...]
Na powyższą decyzję A. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 138 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji odwoławczej bez poczynienia ustaleń faktycznych co do zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego przed dniem [...] kwietnia 2016 roku;
2) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokonanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykładni zastosowanych przepisów prawa materialnego, w tym wykładni przepisów art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 roku, poz. 178) w aspekcie przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 11 września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. z 2014 roku, poz. 1414 z późn. zm.) regulujących składniki uposażenia żołnierzy zawodowych - prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury;
3) art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z etatu byłej Wojskowej Prokuratury, podczas gdy dowód ten przedstawiał okoliczność mającą znaczenie dla sprawy albowiem wskazywałby wprost jakie stanowisko zajmował skarżący przed dniem [...] kwietnia 2016 r. i że nie było to stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury [...]; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze:
1) art. 41 § 1 poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż termin "prawo do wynagrodzenia" użyty w przywołanym przepisie nie odnosi się do wszystkich składników wynagrodzenia (uposażenia żołnierza zawodowego - prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury), a jedynie do niektórych - wybranych - jego składników;
2) art. 43 § 2 poprzez jego niezastosowanie i nie zaliczenie skarżącemu - do okresu od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego - okresu kolejnych 5 lat począwszy od [...] czerwca 2011 r., od kiedy to skarżącemu przyznano prawo do czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego;
3) art. 41 § 2 poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do jego niezastosowania i w konsekwencji ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy poprawna wykładnia tego przepisu, skutkować powinna przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego;
4) art. 41 § 2 w zw. z art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do niezastosowania ww. przepisów i w konsekwencji ustalenie wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów skutkować powinno przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego;
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; zobowiązanie Prokuratora do wydania - jako organ drugiej instancji - decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł począwszy od dnia [...] stycznia 2019 r. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Jednocześnie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniesiono o wystąpienie do Szefa Sztabu Generalnego [...] o nadesłanie etatu byłej Wojskowej Prokuratury (stanu na dzień [...] kwietnia 2016 roku) i dopuszczenie dowodu z tego dokumentu na okoliczność tego, że:
a) stanowiska służbowe w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury (jako jednostkach wojskowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - w myśl art. 108 ust 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1985 roku o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2011 roku, poz. 1599) były tworzone w oparciu o etaty tych jednostek, a nie przepisy prawa powszechnie obowiązującego;
b) w Wojskowej Prokuraturze stanowisko zajmowane przez skarżącego było odrębnym stanowiskiem od stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury, a tym samym że każde stanowisko etatowe w Wojskowej Prokuraturze miało odrębny numer, parametry i w związku z powyższym że podstawą do ustalenia wysokości mojego uposażenia było i jest stanowisko etatowe "wizytator - prokurator Wojskowej Prokuratury Wydział Postępowania Sądowego Wojskowa Prokuratura [...], etat [...]) na którym przysługiwało mi uposażenie składające się z uposażenia zasadniczego według grupy uposażenia [...], dodatku za długoletnią służbę wojskową oraz dodatku wyrównawczego, którego wysokość była ustalana adekwatnie do wysokości wynagrodzenia prokuratora pełniącego funkcję wizytatora w prokuraturze okręgowej i pobierającego dodatek funkcyjny.
W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności wyjaśniono, że wszystkie decyzje dotyczące przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego wydane po dniu [...] kwietnia 2016 roku zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (decyzje - jako organ drugiej instancji - wydał Prokurator Generalny) oraz do tut. Sądu (sprawy zarejestrowane pod sygnaturą: II SA/Po [...] i II SA/Po [...]).
Skarżący następnie podniósł, że przed [...] kwietnia 2016 roku zajmował stanowisko "wizytator - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury, nie zaś pełnił funkcję wizytatora. Skarżący wyjaśnił,, iż żołnierz zawodowy pełni służbę wojskową na konkretnym stanowisku służbowym (art. 19 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Zatem w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury każdy z żołnierzy - prokuratorów (tak jak każdy żołnierz Wojska [...]) pełnił służbę na konkretnym - oznaczonym indywidualnym numerem HZ - stanowisku służbowym (powyższe wynika wprost chociażby z załączonego do odwołania rozkazu dziennego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 roku - [...]). Wobec powyższego błędne jest utożsamianie stanowisk zajmowanych przez żołnierzy - prokuratorów pełniących służbę wojskową w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury ze stanowiskami prokuratorów w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, gdyż w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury każdy z prokuratorów zajmuje stanowisko prokuratora danej prokuratury (np. prokuratora Prokuratury, zaś dodatkowo może pełnić funkcję np. Prokuratora). W wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury żołnierz - prokurator nie pełnił funkcję, tylko zajmował konkretne stanowisko służbowe, np. Wojskowego Prokuratora.
Ponadto, organ II instancji nie przeprowadził wnioskowanego przez stronę dowodu ani w żaden sposób nie ustosunkował się do żądania strony. O tym, iż wnioskowany dowód ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy świadczy to, iż dokument z etatu byłej Wojskowej Prokuratury jest jedynym dokumentem, który wprost wskazuje, jakie były stanowiska w Wojskowej Prokuraturze i w związku z tym jakie stanowisko zajmował w niej skarżący. Z dowodu tego wynika także, iż skarżący nie pełnił w Wojskowej Prokuraturze żadnej funkcji, tylko zajmował konkretne stanowisko oznaczone indywidualnie, tj. "wizytator - prokurator wojskowej prokuratury [...]
Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. art. 41 § 1 ustawy z dnia [...] stycznia 2016 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze Skarżący zauważył, że gdyby ustawodawca chciał powiązać przeniesienie na inne (niższe) stanowisko służbowe z zachowaniem jedynie stawki wynagrodzenia zasadniczego, to wprost by to ujął we wskazanym przepisie. Tymczasem przepis mówi wyraźnie o zachowaniu prawa do wynagrodzenia (w przypadku żołnierzy zawodowych - uposażenia), a więc mowa jest o wszystkich składnikach będących częściami składowymi wynagrodzenia, a nie jedynie o stawce wynagrodzenia zasadniczego. Podstawę prawną ustalenia skarżącemu dodatku wyrównawczego, obejmującego wszystkie składniki (tj. wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny oraz dodatek za długoletnią pracę) mające wpływ na jego wysokość stanowi przepis art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, nie zaś przepisy ustawy - Prawo o prokuraturze. Błędnie Prokurator uznaje, iż przed [...] kwietnia 2016 roku skarżącemu przysługiwał dodatek funkcyjny w związku z pełnieniem funkcji na takich samych zasadach, jak dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Wynagrodzenie skarżącego przed dniem [...] kwietnia 2016 roku obejmowało bowiem: uposażenie zasadnicze [...] w kwocie [...]zł, dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości [...]% uposażenia zasadniczego - [...] zł, dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł. Tym samym łączna kwota uposażenia przysługującego skarżącemu do dnia [...] kwietnia 2016 roku wynosiła [...] zł, a żaden z elementów tego uposażenia nie był dodatkiem funkcyjnym, co i tak w świetle art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze jest bez znaczenia gdyż nawet gdyby taki dodatek przysługiwał skarżącemu przed dniem [...] kwietnia 2016 roku, to zgodnie z tym przepisem ulegałby on po tym dniu zachowaniu w pełnej wysokości, nawet jeśli po [...] kwietnia 2016 roku skarżący nie pełniłby funkcji w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Jeżeli więc ustawodawca zagwarantował zachowanie prawa do wynagrodzenia, to nie sposób uznać, iż prawo do wynagrodzenia obejmuje jakąś część składników składających się na wynagrodzenie. Literalna wykładnia przepisu jest jednoznaczna i w przepisie mowa jest o "wynagrodzeniu", a nie np. o "stawce wynagrodzenia zasadniczego". Prokurator uznając, iż prawo do wynagrodzenia w istocie dotyczy jedynie prawa do stawki wynagrodzenia zasadniczego dokonał niedopuszczalnej wykładni zwężającej na niekorzyść skarżącego.
W świetle art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze skarżącemu powinno zostać zaliczone jako okres wymagany do uzyskania wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego okres służby począwszy od dnia [...] czerwca 2011 roku, w którym to dniu skarżący objął stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury. Prokurator Okręgowy w żaden sposób nie uzasadnia dokonanej przez siebie wykładni art. 43 § 2 ww. ustawy i nie wyjaśnia w stosunku do kogo przepis ten znajduje zastosowanie, skoro nie ma on zastosowania do prokuratorów przeniesionych w trybie art. 41 ust. 1 ww. ustawy. Wyjaśnić więc należy, iż przepis ten znalazł się w jednostce redakcyjnej (artykule), który w swej treści odsyła do przepisu art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, tak więc przepisu który stał się podstawą przeniesienia skarżącego na inne (niższe) stanowisko służbowe i dlatego - w razie wątpliwości interpretacyjnych (których jednakże być nie powinno) - odnosi się on wprost do sytuacji skarżącego i winien on znaleźć zastosowanie poprzez zaliczenie wspomnianego okresu do okresu od którego zależy prawo do nabycia kolejnej - bezpośrednio wyższej - stawki wynagrodzenia zasadniczego. Dodać należy, iż w stosunku do prokuratorów "niezdegradowanych" podstawę prawną do zaliczenia okresu służby na poprzednio zajmowanym stanowisku w wojskowej prokuraturze okręgowej do okresu wymaganego do uzyskania stawki awansowej stanowi przepis art. 40 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze. Wspomniany przepis nie ma również zastosowania do żołnierzy, którzy złożyli sprzeciw od decyzji Prokuratora Generalnego dotyczącej powołania na nowe stanowisko albowiem w myśl przepisu art. 43 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o prokuraturze złożenie sprzeciwu oznaczało rezygnację z pełnienia służby w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
Zgodnie z art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze wynagrodzenie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, który został przeniesiony na inne stanowisko służbowe w związku ze zmianą ustroju prokuratury, jest waloryzowane w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Zatem wynagrodzenie skarżącego ma być zmieniane tak, jak byłoby ono zmieniane, gdyby skarżący nadal był prokuratorem prokuratury okręgowej.
Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 roku w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. poz. 271) prokurator prokuratury rejonowej ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego od stawki od pierwszej do piątej, zaś prokurator prokuratury okręgowej od czwartej do ósmej. Zgodnie zaś z przepisem art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat pracy na danym stanowisku prokuratora. Skoro więc dnia [...] czerwca 2016 roku minęło 5 lat, po upływie których wynagrodzenie zasadnicze skarżącego powinno zostać określone w stawce bezpośrednio wyższej (a okres poprzednio pełnionej służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powinien zostać zaliczony na podstawie 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze), wynagrodzenie zasadnicze skarżącego już od dnia [...] czerwca 2016 roku powinno być określone w stawce piątej.
W odpowiedzi na skargę Prokurator Prokuratury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, że podstawę prawną przyznania skarżącemu przedmiotowego dodatku wyrównawczego stanowi art. 80 ust.2 ustawy z dnia [...] września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2019r. poz.330). Treść tego przepisu należy odnieść w pierwszej kolejności do pełnionej przez skarżącego służby wojskowej oraz do przepisów regulujących sposób ustalania uposażenia żołnierza zawodowego. Art. 116 ust.4 uprzednio obowiązującej ustawy z dnia [...] czerwca 1985r. o prokuraturze (tj. Dz.U. Nr 270 z 2011 r., poz. 1599 z późn.zm.), w sprawach uposażenia prokuratorów i asesorów wojskowych będących oficerami, odsyłał do przepisów o uposażeniu żołnierzy, podobnie, jak art. 125 ustawy z dnia [...] stycznia 2016r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1767 z późn.zm.), który w sprawach ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów wojskowych odsyła do przepisów dotyczących żołnierzy zawodowych. Przepisy ustawy o służbie zawodowej żołnierzy zawodowych w art. 104 ust. 1 wskazują, że oficerowi uposażenie wojskowe ustala właściwy organ i jest to uposażenie wojskowe, składające się z innych składników niż wynagrodzenie prokuratora prokuratury powszechnej. Aby zachować równość kwoty uposażenia wojskowego z wynagrodzeniem "cywilnego" prokuratora, prokuratorowi żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy. Wysokość uposażenia prokuratora wojskowego jest zmienna, na co ma wpływ przedmiotowy dodatek wyrównawczy.
Niniejszy spór sprowadza się do wykładni i stosowania przepisów o uposażeniu l wojskowych prokuratorów, wobec zmian ustrojowych prokuratury, dokonanych w 2016 roku i zniesieniu z dniem [...] kwietnia 2016roku wojskowych prokuratur okręgowych. W obecnie obowiązującym stanie prawnym (ani w poprzednim) nie ma stanowiska w prokuraturze powszechnej "wizytator - prokurator prokuratury okręgowej". Przyrównanie skarżącego mogło więc nastąpić jedynie - mimo specyficznej dla wojska nazwy - do stanowiska prokurator prokuratury okręgowej. Ppłk. A. M. - jako prokurator będący żołnierzem zawodowym w rzeczywistości wykonywał czynności wizytatora, to powodowało, że ustalając mu wysokość dodatku wyrównawczego, uwzględniano wysokość dodatku funkcyjnego z tego tytułu (fakt niekwestionowany). Zatem, z punktu widzenia przepisów wojskowych skarżący zajmował stanowisko służbowe prokuratora-wizytatora Wojskowej Prokuratury. Stanowisko to było zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika oraz grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych [...], a nadto przysługiwał mu dodatek za długoletnią służbę wojskową. Tak wyliczona należność stanowiła uposażenie ppłk. M., jako żołnierza zawodowego, z tytułu zajmowanego stanowiska wojskowego i jednocześnie była podstawą do ustalenia łącznego uposażenia wymienionego oficera poprzez wyliczenie mu dodatku wyrównawczego, z zastosowaniem art. 80 ust.2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Dopiero tak ustalone uposażenie łączne odpowiadało wynagrodzeniu prokuratora i podlegało zachowaniu na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających.
Zaskarżona decyzja Prokuratora Okręgowego z dnia [...] marca 2019r., przyznająca skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł uwzględnia uposażenie otrzymywane na dotychczas zajmowanym stanowisku [...] (bez dodatku wizytatora) oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową - [...]% uposażenia zasadniczego.
Z chwilą zaprzestania pełnienia przez skarżącego obowiązków w zniesionej prokuraturze zmienił się jego status prokuratorski. Art. 1 § 3 Prawa o prokuraturze określa zamknięty katalog stanowisk prokuratorskich, dlatego nie może dotyczyć stanowisk byłych, nieistniejących - jak chciałby skarżący. Do skarżącego mają zastosowanie art. 41 § 1 i § 2 Przepisów wprowadzających oraz reguła ustalona w art. 124 § 5 Prawa o prokuraturze, ale dopiero po 5 latach na danym stanowisku prokuratora, dlatego nie jest możliwe zaliczenie okresu służby na niższym stanowisku do wymaganego stażu dla uzyskania prawa do wynagrodzenia zasadniczego w stawce bezpośrednio wyższej, będącej pochodną służby na wcześniej zajmowanym, wyższym stanowisku.
Na rozprawie sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i jej zarzuty. Odnosząc się do stanowiska wyrażonego przez NSA w wyrokach, które zapadły na kanwie spraw dotyczących rozstrzygnięć o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego za wcześniejsze okresy pełnomocnik podniósł, że co do zasady stanowisko o wyłącznej kompetencji Prokuratora Generalnego w takich sprawach wydaje się słuszne. Pełnomocnik zaznaczył jednakże, że rozstrzygnięcia NSA cofają sprawy, które trwają już od kilku lat do początku. Z tego względu nie mogą satysfakcjonować skarżącego.
Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę. Podniósł ponadto, że w orzecznictwie NSA prezentowane były wcześniej inne stanowiska, aniżeli te, które obecnie przesądzają o właściwości Prokuratora Generalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych.
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2107 art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Punktem wyjścia dla przystąpienia do merytorycznej oceny sprawy administracyjnej jest rozważenie, czy w sprawie orzekał organ właściwy do wydania decyzji. Konsekwencją przesądzenia, że sprawa została rozpatrzona przez organ niewłaściwy, jest stwierdzenie nieważności decyzji tego organu. Zgodnie bowiem z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. wydanie decyzji z naruszeniem właściwości organu administracji jest wadą kwalifikowaną. Stwierdzenie takiej wady powoduje, że z istoty rzeczy decyzja narusza przepisy prawa materialnego, których zastosowanie przez organ niewłaściwy doprowadziło do określenia uprawnienia czy też obowiązku strony.
W rozpoznawanej sprawie kwestia ustalenia organu rzeczowo właściwego wymaga pogłębionej analizy, tym bardziej, że również Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegał wagę tego problemu i zajmował w tym zakresie diametralnie różne stanowiska.
Zauważyć należy, że rozstrzygając uprzednio sprawy ze skarg ppłk A. M. na decyzje organów Prokuratury wydane w przedmiocie dodatku wyrównawczego za wcześniejsze okresy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dwóch wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Po [...] (wyrok z [...] września 2018 r. ) oraz II SA/Po [...] (wyrok z [...] lipca 2018 r.) uznał uprawnienia tych samych organów Prokuratury do rozpatrywania spraw w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego dla żołnierza zawodowego, który po zniesieniu wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury pełni służbę wojskową w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Sąd wówczas odwołał się do stanowiska wyrażonego w tym zakresie w wyroku tego Sądu z dnia 10 maja 2018 r. sygn. I OSK 2165/17 (wyrok dostępny w CBOSA). Po rozpatrzeniu skarg kasacyjnych od wymienionych wyroków Naczelny Sąd Administracyjny uchylił obydwa wyroki tut. Sądu i stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji uznając, że z przywołanych przez Sąd pierwszej instancji przepisów nie można wyprowadzić uprawnienia właściwego organu prokuratorskiego do wydania decyzji w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego dla żołnierza zawodowego, który po zniesieniu wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury pełni służbę wojskową w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (wyroki NSA z 2 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 4379/18 oraz sygn. akt I OSK 4193/18).
Naczelny Sąd Administracyjny tym razem podzielił stanowisko prawne zaprezentowane w uzasadnieniu wyroków tego Sądu z [...] kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK [...] i z [...] maja 2019 r. sygn. akt I OSK [...], przyjmując je jako własne.
Sąd wskazał, że z decyzji Prokuratora, jak i z poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Rejonowego [...] w [...] wynika, iż oba organy jako przepis kompetencyjny upoważniający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przytoczyły § 2 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych. Zgodnie z tym przepisem, wysokość dodatku ustala prokuratorowi do spraw wojskowych prokuratury rejonowej - prokurator rejonowy.
Sąd wskazał, że rozporządzenie to zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wysokości dodatku wyrównawczego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu dodatku wyrównawczego, a także terminy wypłacania tego dodatku, mając na względzie konieczność zapewnienia pełnej i niezwłocznej kompensaty różnicy w uposażeniu należnym na zajmowanym stanowisku. Rozporządzenie Prezydenta RP z 2 czerwca 2017 r., w zakresie określającym właściwość organów do wydawania decyzji w sprawie dodatku wyrównawczego, zostało zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane z przekroczeniem delegacji ustawowej zawartej w powołanym wyżej art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W upoważnieniu tym nie mieści się bowiem określenie organów właściwych do ustalania wysokości dodatku wyrównawczego. Oznacza to, że § 2 ust. 4, w tym pkt 4 tego rozporządzenia, nie mogły stanowić samoistnych, czy samodzielnych przepisów, regulujących zakres kompetencji organów prokuratury do wydawania decyzji. Nie mogły być one zatem powołane wśród podstaw prawnych decyzji Prokuratora Rejonowego [...] w [...] i Prokuratora.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego celem ustalenia organu właściwego rzeczowo do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie koniecznym jest przywołanie regulacji prawnych związanych z wprowadzonymi przez ustawodawcę zmianami organizacyjnymi w prokuraturze.
Z art. 31 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze wynika, że z dniem [...] kwietnia 2016 r. zniesiono wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelną Prokuraturę Wojskową, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury można utworzyć komórki organizacyjne właściwe w sprawach wojskowych – działy do spraw wojskowych w prokuraturach rejonowych.
Stosownie do treści art. 32 tej ustawy, obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia [...] września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przejął Prokurator Generalny.
W świetle regulacji zawartej w art. 41 § 1 Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Przepis art. 36 § 2 stosuje się odpowiednio, co oznacza, że przy wykonywaniu czynności służbowych prokuratorzy dotychczasowej Wojskowej Prokuratury [...] posługują się wyłącznie tytułem prokuratora związanym z aktualnie zajmowanym stanowiskiem służbowym.
Zgodnie z art. 53 tej ustawy, Prokurator Generalny, na wniosek Prokuratora Krajowego, powoła prokuratorów regionalnych, okręgowych i rejonowych oraz ich zastępców, a także pozostałych prokuratorów pełniących funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Powołanie zastępcy prokuratora okręgowego do spraw wojskowych i zastępcy prokuratora rejonowego do spraw wojskowych następuje po uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej.
W odniesieniu do osoby ppłk A. M. Sąd wskazał, na podstawie akt sprawy, że Prokurator Generalny decyzją nr [...], na podstawie art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, przeniósł z dniem [...] kwietnia 2016 r. ppłk A. M. – prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury [...]" oraz prawa do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku (decyzja z [...] kwietnia 2016 r.). Następnie także Prokurator Generalny decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt 2, ust. 1a i ust. 4 oraz art. 23 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wyznaczył ppłk A. M. – prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w dziale do spraw wojskowych tej powszechnej jednostki prokuratury. Prokurator Generalny wyznaczając ww. prokuratora na wskazane stanowisko służbowe wraz z określeniem stopnia etatowego i grupy uposażenia niewątpliwie przyjął, iż w tym przypadku korzysta z uprawnienia określonego w art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze.
Z art. 70 tej ustawy wynika, że ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o prokuratorze wojskowym, należy przez to rozumieć prokuratora do spraw wojskowych w rozumieniu ustawy Prawo o prokuraturze.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ustawa Prawo o prokuraturze nie zawiera jakiejkolwiek regulacji dotyczącej ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi. Z tego względu ustawodawca w art. 125 tej ustawy stwierdził, że do prokuratorów do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych. Celem tego przepisu jest zabezpieczenie interesów wymienionej grupy prokuratorów.
W rozumieniu art. 6 pkt 16 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prokuratorzy do spraw wojskowych to prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wykonujący czynności w Departamencie do Spraw Wojskowych Prokuratury Krajowej, w wydziałach do spraw wojskowych prokuratur okręgowych i w działach do spraw wojskowych prokuratur rejonowych.
W świetle art. 22 ust. 7a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi stosuje się również przepisy ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze.
Z kolei stosownie do art. 23 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, tryb postępowania i warunki, których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz stanowiska prokuratorów do spraw wojskowych i odwoływaniu z tych stanowisk określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych oraz ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze.
W następstwie opisanych wyżej decyzji Prokuratora Generalnego, ppłk A. M. został przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] i jako żołnierz zawodowy pełni zawodową służbę wojskową na wyznaczonym stanowisku służbowym – w komórce organizacyjnej właściwej do spraw wojskowych w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury – w dziale do spraw wojskowych Prokuratury Rejonowej [...] w [...]. Z uwagi na fakt, że jego miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi, stosownie do treści art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Z art. 80 ust. 4 tej ustawy wynika przy tym, że dodatek wyrównawczy przyznaje w formie decyzji organ, o którym mowa w art. 104. Zgodnie z art. 104 ust. 1 powołanej ustawy, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3, albo wyższe – w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, analiza art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze nie pozwala na zaakceptowanie stanowiska wyrażonego w dwóch innych wyrokach NSA z 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2167/17 i z 10 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2165/17, że przepis ten ma charakter przejściowy i wywodzona z niego kompetencja Prokuratora Generalnego ustała z datą przeniesienia ppłk A. M. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...]. Podstawę prawną przeniesienia wymienionego prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej, który nie został powołany do prokuratury okręgowej – na inne stanowisko służbowe w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury – Prokuratury Rejonowej [...] w [...], stanowił art. 41 § 1, a nie art. 32 tej ustawy. Przejęcie przez Prokuratora Generalnego, w oparciu o art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze z mocy prawa uprawnień i obowiązków wymienionych w nim organów w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – przysługujące wcześniej Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu, Wojskowemu Prokuratorowi Okręgowemu i Wojskowemu Prokuratorowi Garnizonowemu, stanowiło m.in. podstawę do wydania przez ten organ kolejnej decyzji z [...] kwietnia 2016 r. (a więc już po przeniesieniu żołnierza na inne stanowisko służbowe do powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury na podstawie art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze) w przedmiocie wyznaczenia ppłk A. M., pełniącego zawodową służbę wojskową w Prokuraturze Rejonowej [...] w [...], na stanowisko służbowe z zaszeregowaniem do stopnia etatowego podpułkownika [...] i grupy uposażenia w oparciu o przywołane już wyżej przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Tym samym, przepis art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze określa jednoznacznie wyłączną kompetencję Prokuratora Generalnego do wydania decyzji w sprawach wynikających z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (co potwierdził sam Prokurator Generalny wydając decyzję z [...] kwietnia 2016 r. w stosunku do żołnierza przeniesionego wcześniej na inne stanowisko służbowe), do których należy sprawa przyznania dodatku wyrównawczego żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na wyznaczonym stanowisku służbowym – w komórce organizacyjnej właściwej do spraw wojskowych w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Podstawę materialnoprawną decyzji w tym przedmiocie stanowią przepisy art. 80 ust. 2 i ust. 4 w zw. z art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można uznać, że organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu ppłk A. M. – prokuratorowi do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego, jest Prokurator Rejonowy [...] w [...] jako prokurator przełożony, o którym mowa w art. 24 § 3 i § 4 ustawy Prawo o prokuraturze. Brak jest podstawy do wywodzenia tego uprawnienia organu z treści art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, gdyż przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 104 ust. 1 jest właśnie art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, przyznający Prokuratorowi Generalnemu uprawnienie w sprawie wynikającej z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a taką jest sprawa dodatku wyrównawczego. Prokurator Generalny, jako kierownik instytucji cywilnej, w której poza resortem Obrony Narodowej pełnią służbę żołnierze zawodowi – prokuratorzy do spraw wojskowych w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, został z mocy ustawy przełożonym o uprawnieniach dowódcy (art. 7 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) i uzyskał m.in. uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych o wysokości przyznawanych tym żołnierzom – prokuratorom do spraw wojskowych dodatków wyrównawczych. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ustawodawca w art. 32 omawianej ustawy nie przewidział norm kompetencyjnych do określenia organów niższych szczebli, mogących przejąć ustawowe kompetencje Prokuratora Generalnego w przedmiotowym zakresie.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organem właściwym rzeczowo do wydania decyzji w przedmiocie przyznania ppłk A. M. dodatku wyrównawczego w określonej wysokości w oparciu o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych był tylko Prokurator Generalny.
Powyższe stanowisko skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, nie tylko w zakresie przyjętej przez NSA wykładni przytoczonych przepisów, ale również mając na uwadze względy celowościowe, bowiem nie do przyjęcia byłaby sytuacja, gdyby w przedmiotowo tożsamych sprawach rozstrzygnięcia wydawały rożne organy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., stwierdzając nieważność podjętych w sprawie decyzji organów obu instancji.
Rozpoznając sprawę ponownie decyzję w przedmiocie przyznania ppłk A. M. dodatku wyrównawczego wyda Prokurator Generalny.
W tej zaś sytuacji na obecnym etapie niedopuszczalna jest ocena merytoryczna zarzutów skargi.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015 poz. 1800 z późn. zm.)