II SA/Po 351/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę żołnierza zawodowego domagającego się przyznania dodatku specjalnego za loty od daty objęcia stanowiska, uznając, że prawo do dodatku powstało dopiero po ukończeniu wymaganego przeszkolenia i uzyskaniu stosownych dopuszczeń.
Skarżący, żołnierz zawodowy, domagał się przyznania dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów od daty objęcia nowego stanowiska służbowego. Organy administracji odmówiły przyznania dodatku, wskazując, że skarżący nie spełnił warunków uprawniających do wykonywania lotów w dniu objęcia stanowiska, a dopiero od grudnia 2022 r. po ukończeniu przeszkolenia. Sąd administracyjny uznał, że organy prawidłowo zinterpretowały przepisy, w tym akty prawa wewnętrznego, które określają warunki dopuszczenia do lotów i tym samym warunki przyznania dodatku specjalnego. Skargę oddalono.
Sprawa dotyczyła skargi żołnierza zawodowego A. B. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej utrzymującą w mocy odmowę przyznania dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Skarżący domagał się przyznania dodatku od dnia objęcia nowego stanowiska służbowego (21 kwietnia 2022 r.), jednak organy uznały, że prawo do dodatku powstało dopiero od grudnia 2022 r., kiedy to skarżący uzyskał stosowne dopuszczenia do lotów po ukończeniu wymaganego przeszkolenia na nowy typ statku powietrznego. Sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji, odwołał się do przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, które wymagało nie tylko objęcia stanowiska, ale także spełnienia warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które dodatek przysługuje, określonych w "odrębnych przepisach". Sąd uznał, że organy prawidłowo zidentyfikowały te "odrębne przepisy" jako akty prawa wewnętrznego, takie jak Regulamin Lotów Lotnictwa Sił Zbrojnych RP (RL-2016) oraz Instrukcja Organizacji Lotów, które regulują zasady dopuszczenia do lotów. Ponieważ skarżący uzyskał wymagane dopuszczenia dopiero w grudniu 2022 r., sąd uznał, że odmowa przyznania dodatku za okres wcześniejszy była zasadna. Zarzuty procesowe dotyczące naruszenia przepisów K.p.a. również uznano za bezzasadne. W konsekwencji, sąd oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dodatek specjalny przysługuje dopiero od daty stwierdzenia w rozkazie dziennym spełnienia przez żołnierza warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które dodatek przysługuje, co nastąpiło po ukończeniu wymaganego przeszkolenia i uzyskaniu dopuszczeń.
Uzasadnienie
Przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej wymagają nie tylko objęcia stanowiska, ale także spełnienia warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które dodatek przysługuje, określonych w odrębnych przepisach (aktach prawa wewnętrznego). Skarżący uzyskał te dopuszczenia dopiero po przeszkoleniu, co potwierdzono w rozkazie dziennym z grudnia 2022 r.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (19)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych art. 4 § 1
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych art. 5
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 2 § 1
u.o.o. art. 439 § 1
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
u.o.o. art. 439 § 11
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
u.o.o. art. 821 § 1
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" art. 156 § 1
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" art. 156 § 3
k.p.a. art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej art. 10 § 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej art. 2 § 14
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy prawidłowo zinterpretowały przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej, które wymagały od żołnierza nie tylko objęcia stanowiska, ale także spełnienia warunków uprawniających do wykonywania czynności lotniczych, określonych w aktach prawa wewnętrznego. Skarżący nie spełnił warunków do przyznania dodatku specjalnego w dacie objęcia stanowiska, gdyż nie posiadał wymaganego przeszkolenia i dopuszczeń do lotów na nowym typie statku powietrznego. Akty prawa wewnętrznego (RL-2016, Instrukcja Organizacji Lotów) stanowią "odrębne przepisy", o których mowa w rozporządzeniu, i regulują warunki dopuszczenia do lotów.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów K.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego i prawdy obiektywnej. Zarzut błędnej interpretacji art. 439 ust. 1 pkt 1, art. 821 ust. 1 ustawy o obronie ojczyzny w zw. z § 4 pkt 1 i § 5 rozporządzenia MON. Zarzut uznania, że regulacja wydana na podstawie art. 439 ust. 11 u.o.o. nie jest regulacją kompletną.
Godne uwagi sformułowania
Sformułowanie "w odrębnych przepisach" nie czyni zadość wymaganiom określonym w § 156 zasad techniki prawodawczej. W piśmiennictwie wskazuje się, że w przepisach prawa należy unikać posługiwania się wyrażeniem "przepisy odrębne", ponieważ jest to niewłaściwa metoda konstruowania odesłań w przepisach. Przedmiotowe akty prawa wewnętrznego mają zatem umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.
Skład orzekający
Tomasz Świstak
przewodniczący
Zbigniew Kruszewski
sprawozdawca
Paweł Daniel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dodatków specjalnych dla żołnierzy zawodowych, w szczególności wymogu posiadania dopuszczeń do wykonywania czynności lotniczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żołnierzy wykonujących loty i przyznawania dodatku specjalnego. Interpretacja "odrębnych przepisów" może być przedmiotem dalszych sporów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy specyficznych przepisów dotyczących żołnierzy zawodowych i dodatków, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie wojskowym lub administracyjnym. Nie ma jednak szerszego znaczenia dla ogółu.
“Dodatek specjalny dla pilota wojskowego: kiedy faktycznie można go dostać?”
Sektor
obronność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 351/24 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2024-10-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-05-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Paweł Daniel Tomasz Świstak /przewodniczący/ Zbigniew Kruszewski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Żołnierze zawodowi Skarżony organ Dowódca Jednostki Wojskowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2022 poz 2305 art. 439 ust. 1 pkt 1, art. 821 ust. 1 Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.) Dz.U. 2016 poz 283 § 156 ust. 1 Rozporządzenie Prezesa Rady Ministów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" - tekst jedn. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr) Asesor WSA Paweł Daniel Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Polody po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 19 marca 2024, nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z 19 marca 2024 r. (nr [...]) Dowódca Jednostki Wojskowej w P. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] Dowódcy x. Bazy Lotnictwa [...] w K. z 12 stycznia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Ze zgodnych ustaleń organów obu instancji wynikał następujący stan faktyczny: Pismem z 10 listopada 2022 r. [...]. A. B. (dalej: skarżący) wniósł o przyznanie mu dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych według mnożnika 1,30 kwoty bazowej od dnia 21 kwietnia 2022 r. tj. od dnia objęcia obowiązków na stanowisku służbowym. Dowódca x. Bazy Lotnictwa [...] w K. decyzją nr [...] z dnia 30 listopada 2022 r. odmówił przyznania wnioskowanego dodatku. Po wniesieniu odwołania przez skarżącego decyzja ta została uchylona przez organ II instancji decyzją nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 18 stycznia 2023 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W dniu 2 marca 2023 r. Dowódca x. Bazy Lotnictwa [...] w K. ponownie odmówił przyznania wnioskowanego dodatku. Decyzja organu I instancji została następnie utrzymana w mocy przez Dowódcę [...]. Skrzydła Lotnictwa [...], który działając jako organ II instancji, wydał decyzję nr [...] z dnia 7 kwietnia 2023 r. Kolejno, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 sierpnia 2023 r. (sygn. akt III SA/Po [...] uchylił zaskarżoną decyzję Dowódcy [...]. Skrzydła Lotnictwa [...] i poprzedzającą ją decyzję Dowódcy x. Bazy Lotnictwa [...] nr [...]. Decyzją nr [...] z dnia 12 stycznia 2024 r. Dowódca x. Bazy Lotnictwa [...] w K. ponownie odmówił skarżącemu przyznania dodatku specjalnego. Organ uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że skarżący rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy x. Bazy Lotnictwa [...] z dnia 22 marca 2022 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe – pilot. Objęcie obowiązków stwierdzono w rozkazie nr [...] z dnia 25 kwietnia 2022 r. Skarżący przed objęciem obowiązków służbowych w x. Bazie Lotnictwa [...] pełnił służbę w y. Bazie Lotnictwa [...], gdzie pobierał dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych według mnożnika 1,30 (na podstawie decyzji nr [...] z dnia 3 grudnia 2021 r. Dowódcy y. Bazy Lotnictwa [...], wydanej na czas zajmowania stanowiska służbowego – starszy pilot – y. Bazy Lotnictwa [...]. Po zmianie stanowiska służbowego, z uwagi na konieczność przeszkolenia się na inna wersję statku powietrznego (odmienna niż w y. Bazie) skarżący rozpoczął proces przeszkalania się, który miał umożliwić mu wykonywanie lotów statkami powietrznymi znajdującymi się na wyposażeniu x. Bazy Lotnictwa [...]. W okresie odbywania szkolenia, tematykę dopuszczenia do wykonywania lotów regulowała Instrukcja Organizacji Lotów w lotnictwie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: [...]), natomiast w dniu wydania decyzji organu I instancji obowiązywała Instrukcja Organizacji Lotów w lotnictwie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: [...]), wprowadzona do użytku w lotnictwie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej decyzją nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2023 r. Organ wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 1 [...] naziemne przygotowanie personelu latającego i personelu BSP klasy I realizuje się przed rozpoczęciem szkolenia w powietrzu na nowym typie statku powietrznego. Podobne zapisy znajdowały się w [...] W ocenie organu I instancji rozpoczęcie szkolenia w powietrzu na nowym typie statku powietrznego uzależnione było (i nadal jest) od odbycia naziemnego przygotowania, którego ostatnim elementem są egzaminy (z wiedzy specjalistycznej przed dopuszczeniem do wykonywania lotów). Skarżący został skierowany na kurs doskonalący "Przeszkolenie techniczne (naziemne) na samolot PZL [...] dla pilotów", ponieważ wersja samolotu eksploatowana w x. Bazie Lotnictwa [...] jest inna niż w y. Bazie Lotnictwa [...] w P. . Po ukończeniu kursu rozkazem dziennym nr [...] Dowódcy x. Bazy Lotnictwa [...] z dnia 2 stycznia 2023 r. do celów ewidencyjno-finansowych stwierdzono, że skarżący z dniem 8 grudnia 2022 r. spełnił warunki określone w obowiązujących przepisach, uprawniające do wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. W rozkazie tym dopuszczono również żołnierza (skarżącego) do wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz na wykonywanie lotów zgodnie z zatwierdzonym "indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach na 2022 r.". Organ I instancji podkreślił jednocześnie, że § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, dla przyznania dodatku wymaga poza objęciem obowiązków na stanowisku służbowym również spełnienia określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania czynności. Rozporządzenie to nie wskazuje na "przepisy prawa" tylko "przepisy". Wedle interpretacji organu [...] (a wcześniej [...]) jest jedynym dokumentem określającym warunki konieczne do rozpoczęcia szkolenia w powietrzu w Siłach Zbrojnych RP, a w konsekwencji stwierdzenia spełnienia warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje dodatek za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Dlatego też organ I instancji przyjął, że nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego i przyznanie mu dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych od dnia 21 kwietnia 2022 r. tj. od dnia objęcia obowiązków na stanowisku służbowym, gdyż zgodnie z § 5 ww. rozporządzenia dla przyznania dodatku poza objęciem obowiązków na stanowisku służbowym wymagane jest również stwierdzenie w rozkazie dziennym spełnienie przez żołnierza, określonych w odrębnych przepisach, warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje ten dodatek, co w przedmiotowej sprawie nastąpiło dopiero w grudniu 2022 r. Od powyższego rozstrzygnięcia organu skarżący wniósł odwołanie, wskazując na brak podstaw do odmowy przyznania dodatku specjalnego. Wymienioną we wstępie decyzją z 19 marca 2024 r. Dowódca Jednostki Wojskowej w P. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżoną decyzją wypełniono wszystkie znamiona art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.). Organ zastosował się także do wskazań określonych w wyroku WSA w Poznaniu z 30 sierpnia 2023 roku (sygn. III SA/Po [...]. W ocenie organu odwoławczego zasadnie organ I instancji nie uwzględnił wniosku skarżącego, ponieważ zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 149 ze zm.) skarżący nie spełnił wymaganych przez prawo przesłanek do jego otrzymania, gdyż w dniu 21 kwietnia 2022 roku nie miał ukończonego przeszkolenia. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, adw. J. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego. W skardze zarzucił naruszenie: - art. 439 ust. 1 pkt 1, art. 821 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie ojczyzny (Dz. U. z 2022 r. poz. 2305 ze zm., dalej: u.o.o.) w zw. z § 4 pkt 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 966, ze zm.) poprzez ich błędną interpretację i przyjęcie, że do zastosowania przepisu § 4 pkt 1 koniecznym jest, by stosownie do treści § 5 żołnierz uzyskał dopuszczenie do lotów potwierdzone stwierdzeniem w rozkazie dziennym spełnienia przez żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje ten dodatek podczas gdy przepisów tych nie powołano w zaskarżonych decyzjach; - art. 439 ust. 11 u.o.o. poprzez uznanie przez organ, że regulacja wydana na podstawie art. 439 ust. 11 pkt 5 u.o.o. nie jest regulacją kompletną (całościową) i przyjęcie, że koniecznym jest poszukiwanie "pozanormatywnych" reguł przyznawania dodatków specjalnych w postaci decyzji – o posiadaniu stosownych uprawnień i dopuszczeń – komisji powołanej rozkazem dziennym dowódcy jednostki; Ponadto, skarżący zarzucił naruszenie art. 1, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a., wskazując na zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz naruszenie zasady prawdy obiektywnej. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji w całości oraz zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazał, że w rozporządzeniu nie występuje sformułowanie "w powszechnie obowiązujących przepisach prawa", tylko "w odrębnych przepisach", przez które rozumieć należy również przepisy obowiązujące żołnierzy zawodowych, w tym Regulamin Lotów Lotnictwa Sił Zbrojnych RP (dalej: RL-2016), który zgodnie z decyzją Nr [...] RSZ Ministra Obrony Narodowej z 2 sierpnia 2016 r. został opublikowany dzienniku resortowym, a zatem jest prawem obowiązującym i wprowadzony został celem uregulowania zasad wykonywania lotów przez lotnictwo Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w tym przez jego personel latający. Tym samym RL-2016 ma na celu przede wszystkim regulowanie zasad wykonywania lotów przez pilotów i w efekcie pośrednio wpływa na określenie warunków czy dany żołnierz otrzyma wypłatę dodatku specjalnego za wykonywanie lotów. W treści §1 RL-2016 wskazuje się, że jest to zasadniczy dokument normatywny zawierający przepisy lotnicze obowiązujące personel lotniczy Sił Zbrojnych RP. Na rozprawie pełnomocnik organu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko akcentując przy tym, że zgodnie z zapisami RL-2016 dowódca jednostki ma prawo określić wymagania, od których uzależnione jest uprawnienie do wykonywania lotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy nie naruszyły przepisów prawa. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że organ I instancji zastosował się do zaleceń oraz wytycznych wskazanych w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu z 30 sierpnia 2023 r. (sygn. III SA/Po [...]. Przywołał przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 roku w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 149 ze zm., dalej: rozporządzenie z 2023 r.), wskazując, że zgodnie z brzmieniem § 4 pkt 1 rozporządzenia z 2023 r. skarżący nie spełnił wymaganych przesłanek do otrzymania dodatku specjalnego, gdyż w dniu 21 kwietnia 2022 r. nie miał ukończonego przeszkolenia. Zgodnie z § 5 rozporządzenia z 2023 r. warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego o charakterze stałym jest objęcie obowiązków na stanowisku służbowym, a w przypadku tytułu określonego w § 4 pkt 1 – stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje dodatek. Tutejszy Sąd wyrokiem z 30 sierpnia 2023 r. (sygn. III SA/Po [...]) zobowiązał organ do wskazania konkretnych przepisów oraz warunków, o których mowa w wyżej przytoczonej regulacji § 5 rozporządzenia z 2023 r. Należy uznać, że organ wywiązał się z obowiązku – wskazał na zapisy [...] oraz [...] Zgodnie z przywołaną przez organy treścią § 8 ust. 1 [...] naziemne przygotowanie personelu latającego i personelu BSP klasy I realizuje się przed rozpoczęciem szkolenia w powietrzu na nowym typie statku powietrznego. Ostatnim elementem naziemnego przygotowania są egzaminy z wiedzy specjalistycznej przed dopuszczeniem do wykonywania lotów (§ 8 ust 4 pkt 3 [...]). Następnie organ przytoczył analogiczną regulację zawartą w [...] Prawidłowo zauważono zatem, że zarówno [...], jak i [...] uzależniają rozpoczęcie szkolenia w powietrzu na nowym typie statku powietrznego od odbycia naziemnego przygotowania którego ostatnim elementem są egzaminy. Jednocześnie organ odwoławczy doprecyzował kwestie związane z "typem samolotu". W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego podano, że skarżący służąc w y Bazie Lotnictwa [...] w P. na stanowisku "pilot" miał uprawnienia na samolot typu M. Natomiast na wyposażeniu x. Bazy Lotnictwa [...] w K. znajdują się dwa typy samolotów: M.x oraz C. [...] Samolot M. różni się od samolotu M.x, ponieważ jest samolotem nowszego typu, ma inną obsługę na kokpicie tzw. glass kokpit, a także różni się silnikiem i kadłubem. W ocenie organów – której to oceny Sąd nie ma podstaw kwestionować – skarżący nie miał uprawnień pilota na ten typ samolotu. Wobec powyższego zgodnie z zapisami [...] musiał przejść odpowiednie przeszkolenie. Kolejno, należało dokonać wykładni sformułowania "w odrębnych przepisach", zawartego w § 5 rozporządzenia z 2023 r. Zgodnie z § 156 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283 ze zm., dalej: zasady techniki prawodawczej) jeżeli zachodzi potrzeba osiągnięcia skrótowości tekstu lub zapewnienia spójności regulowanych instytucji prawnych, w akcie normatywnym można posłużyć się odesłaniami. Natomiast brzmienie § 156 ust. 3 zasad techniki prawodawczej doprecyzowuje, że jeżeli odesłanie służy przede wszystkim zapewnieniu spójności regulowanych w tym akcie instytucji prawnych, w przepisie odsyłającym wskazuje się zakres spraw, dla których następuje odesłanie, oraz jednoznacznie wskazuje się przepis lub przepisy prawne, do których się odsyła. Z powyższego wynika, że odesłanie w postaci wyrażenia "w odrębnych przepisach" nie czyni zadość wymaganiom określonym w § 156 zasad techniki prawodawczej. Ponadto, w piśmiennictwie wskazuje się, że w przepisach prawa należy unikać posługiwania się wyrażeniem "przepisy odrębne", ponieważ jest to niewłaściwa metoda konstruowania odesłań w przepisach. Nie informuje bowiem precyzyjnie adresata aktu, które normy ma w danej sytuacji zastosować (zob. Wojciech Paluch, Odsyłanie do "przepisów odrębnych" i przepisów określonych przedmiotowo, Rządowe Centrum Legislacji, Dobre praktyki legislacyjne, s. 97-98). Należy zatem uznać, że w treści § 5 rozporządzenia z 2023 r. niewłaściwie posłużono się sformułowaniem "w odrębnych przepisach". Mimo to, w ocenie Sądu możliwym jest wyinterpretowanie jakie konkretnie przepisy miał na myśli prawodawca, konstruując powyższy przepis. Przede wszystkim, zapis § 5 rozporządzenia z 2023 r. nadmienia, że w rzeczonych "odrębnych przepisach" mają znajdować się warunki uprawniające do wykonywania czynności, za które żołnierzowi przysługuje dodatek. Takie warunki określone są zarówno w przytoczonej uprzednio [...], jak i [...] W powyższych aktach prawa wewnętrznego uregulowano kwestie związane z dopuszczeniem do wykonywania lotów. Tożsamą tematykę reguluje RL-2016, o którym na rozprawie wspominał pełnomocnik organu. Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt. 3) RL-2016 członkowie personelu latającego oraz piloci-operatorzy BSP i operatorzy BSP lotnictwa Sił Zbrojnych RP mają prawo do wykonywania lotów, jeżeli mają ważne (nabywają) uprawnienia i dopuszczenia upoważniające do wykonywania określonych czynności lotniczych w składzie załogi statku powietrznego (obsługi BSP), o których mowa w § 11. Natomiast § 11 RL-2016 szczegółowo określa ważność uprawnień i dopuszczeń. Podkreślenia wymaga, że sformułowania "odrębne przepisy" nie należy utożsamiać z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, gdyż w niniejszej sprawie materię związaną z warunkami uprawniającymi do wykonywania czynności, za które żołnierzowi przysługuje dodatek specjalny regulują akty prawa wewnętrznego, tj. [...], [...] oraz RL-2016. Regulamin lotów lotnictwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (RL-2016) został wprowadzony mocą decyzji nr [...] DG RSZ Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 sierpnia 2016 r., natomiast Instrukcja Organizacji Lotów w lotnictwie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ([...]) mocą decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2023 r. Obydwie decyzje zostały wydane na podstawie § 2 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. Nr 94, poz. 426 z późn. zm. oraz z 2014 r., poz. 933). Rzeczone rozporządzenie zostało z kolei wydane na podstawie przepisu rangi ustawowej, tj. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 10, poz. 56). Przedmiotowe akty prawa wewnętrznego mają zatem umocowanie w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Mając na uwadze powyższe, Sąd ocenił, że skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja odpowiadała prawu. Organy prawidłowo przytoczyły przepisy odrębne, które określają warunki uprawniające do wykonywania czynności, za które przysługuje dodatek specjalny. Zgodnie zaś z dyspozycją zawartą w § 5 rozporządzenia z 2023 r. dopiero stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez żołnierza wspomnianych wyżej warunków umożliwia przyznanie dodatku specjalnego. Skoro zatem rozkazem dziennym nr [...] Dowódcy x. Bazy Lotnictwa [...] z dnia 2 stycznia 2023 r. stwierdzono, że skarżący z dniem 8 grudnia 2022 r. spełnił warunki określone w obowiązujących przepisach, to należy uznać, że zasadnie przyjęto, że dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych należał się skarżącemu dopiero od grudnia 2022 r. Jednocześnie za nietrafne należało uznać zarzuty skarżącego dotyczące prawa procesowego, tj. naruszenia art. 1, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a. Organy prowadziły postępowanie administracyjne zgodnie z obowiązującymi aktualnie przepisami. Prawidłowo oceniły materiał dowodowy, wyjaśniając w motywach podjętych rozstrzygnięć z jakich powodów faktycznych i prawnych uznały zasadność wydania swoich decyzji. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI