II SA/Po 3324/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność postanowień dotyczących sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o pozwoleniu na budowę, wskazując na błędy proceduralne organu odwoławczego.
Sprawa dotyczyła wniosku spółki Telefonia Polska o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji o pozwoleniu na budowę kanalizacji teletechnicznej. Organy administracji odmówiły sprostowania, uznając, że dotyczy ono merytorycznej strony decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonych postanowień, wskazując na błędy proceduralne organu odwoławczego, który uchylił postanowienie organu pierwszej instancji, ale nie orzekł co do istoty sprawy ani nie umorzył postępowania.
Sprawa wywodzi się z wniosku spółki Telefonia Polska o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z dnia [...] listopada 1996 r. udzielającej pozwolenia na budowę kanalizacji teletechnicznej. Prezydent Miasta G. początkowo sprostował błędy, jednak Wojewoda uchylił to postanowienie, uznając, że zmiana dotyczy merytorycznej treści decyzji. Kolejne wnioski spółki o sprostowanie zostały odrzucone przez Prezydenta Miasta i utrzymane w mocy przez Wojewodę. Telefonia Polska wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając organom błędy w interpretacji art. 113 kpa. Sąd, kontrolując zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je orzeczenia, stwierdził nieważność postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2001 r. z powodu naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 kpa, gdyż organ odwoławczy uchylił postanowienie organu pierwszej instancji, ale nie orzekł co do istoty sprawy ani nie umorzył postępowania. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność również postanowień wydanych w następstwie wadliwego orzeczenia organu odwoławczego, nakazując organowi odwoławczemu ponowne rozpoznanie zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy jest obowiązany do określenia swojego stanowiska w sprawie poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Samo uchylenie postanowienia bez dalszego rozstrzygnięcia jest nieważne.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa wymaga od organu odwoławczego nie tylko uchylenia zaskarżonego postanowienia, ale także rozstrzygnięcia co do istoty sprawy lub umorzenia postępowania. Brak takiego rozstrzygnięcia czyni postanowienie organu odwoławczego nieważnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (15)
Główne
k.p.a. art. 113 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.p.s.a. art. 200
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.z.p. art. 39 § 1 i 2
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 40 § 1 i 2
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
p.b. art. 28
Prawo budowlane
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
u.g.n. art. 6 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.p.p.s.a. art. 134
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.p.s.a. art. 135
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy, uchylając postanowienie organu pierwszej instancji, nie orzekł co do istoty sprawy ani nie umorzył postępowania, co narusza art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Naruszenie art. 7 i 8 kpa poprzez odmowę sprostowania oczywistej omyłki, co może skutkować niemożnością świadczenia usług telekomunikacyjnych.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów administracji, że przepis art. 113 kpa nie ma zastosowania w przypadku wady dotyczącej merytorycznej strony decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie organu odwoławczego ograniczające się tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia jest nieważne. Sąd administracyjny jest uprawniony do kontroli nie tylko zaskarżonego postanowienia ale również wszystkich poprzednich, gdy są one dotknięte wadami prawnymi, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Skład orzekający
Stanisław Małek
przewodniczący sprawozdawca
Aleksandra Łaskarzewska
sędzia
Edyta Podrazik
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów kpa dotyczących sprostowania oczywistych omyłek oraz obowiązków organu odwoławczego przy uchylaniu postanowień organu pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wadliwym działaniem organu odwoławczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe błędy proceduralne popełniane przez organy administracji, które mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności ich orzeczeń. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błąd proceduralny organu odwoławczego doprowadził do stwierdzenia nieważności decyzji.”
Dane finansowe
WPS: 10 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 3324/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-02-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-09-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Edyta Podrazik Stanisław Małek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewoda Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Staż. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Telefonii Polska Sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki; I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i postanowienia Prezydenta Miasta G. z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] oraz postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej spółki kwotę 10,- zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/E. Podrazik /-/St. Małek /-/A. Łaskarzewska Uzasadnienie Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] listopada 1996 r. na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89 poz. 415) ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla Telefonii Polskiej spółka z o.o. w W. na budowę kanalizacji teletechnicznej w G.. Decyzją z dnia [...]listopada 1996 r. na podstawie art. 28 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414) Prezydent Miasta udzielił Telefonii Polskiej pozwolenia na budowę kanalizacji teletechnicznej ulic: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] wraz z przyłączami. Postanowieniem z [...] grudnia 2000 r. Prezydent Miasta na wniosek spółki Telefonia Polska z [...] listopada 2000 r., na podstawie art. 113 § 1 kpa sprostował błędy pisarskie w decyzji z dnia [...] listopada 1996 r. w ten sposób, że zamiast "ulic: [...],[...],[...],[...],[...] , [...],[...],[...] i [...]" winno być: "ulic: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]". Na skutek zażalenia wniesionego przez J. T. Wojewoda [...] stycznia 2001 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone orzeczenie nadało nową treść decyzji o pozwoleniu na budowę, rozszerzając zakres inwestycji. Telefonia Polska wnioskiem z dnia [...] marca 2001 r. ponownie zwróciła się o zmianę decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kanalizacji teletechnicznej. W uzasadnieniu wskazano, że organ pierwszej instancji pomijając ulice: [...],[...],[...],[...],[...] nie wydał decyzji odmawiającej załatwienia wniosku. Postanowieniem z [...] maja 2001 r. Prezydent Miasta nie uwzględnił wniosku z [...] listopada 2000 r. i z [...] marca 2001 r. Podkreślił, iż określenie w decyzji o pozwoleniu na budowę nazwy ulic dotyczy merytorycznych aspektów decyzji. Z tego powodu nie może być ona sprostowana a trybie art. 113 kpa. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił argumentację zaskarżonego postanowienia, wskazując iż brak było podstaw do uwzględnienia żądania. Telefonia Polska wniosła skargę, domagając się uchylenia postanowienia Wojewody jako niezgodnego z prawem. Skarżąca, powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwa stwierdziła, że argumentacja prawna zastosowana przez organy obu instancji obarczona jest błędami. Nie do przyjęcia jest bowiem twierdzenie, że przepis art. 113 kpa nie ma zastosowania w przypadku wady dotyczącej merytorycznej strony decyzji. Porównując treść sentencji decyzji z dokumentami zabranymi w sprawie, należy dojść do przekonania, że wolą organu pierwszej instancji było objęcie pozwoleniem na budowę ulice wskazane we wniosku. Zdaniem strony skarżącej odmowa sprostowania oczywistej omyłki narusza art. 7 i 8 kpa. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami budowa i utrzymywanie urządzeń łączności publicznej jest celem publicznym. Stanowisko zajęte w tej sprawie przez organy administracji (odmowa sprostowania decyzji) skutkować może niemożnością świadczenia usług telekomunikacyjnych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda , powołując się na wcześniejszą argumentację wniósł o oddalenie skargi. Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami skargi (art. 134 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) zważył, co następuje: Organ odwoławczy stosownie do przepisu art. 138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 144 kpa wydaje postanowienie, w którym uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając to postanowienie – umarza postępowanie pierwszej instancji. Rozstrzygając zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji z [...] grudnia 2001 r. organ odwoławczy zaskarżone postanowienie uchylił ale wbrew wymogom powołanego przepisu nie orzekł co do istoty sprawy bądź nie umorzył postępowania. Wskazać należy, iż organ odwoławczy, uchylając orzeczenie organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 kpa jest obowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić przez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postanowienie organu odwoławczego ograniczające się tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia jest nieważne (por. wyrok NSA z 13 października 1983 r. SA Kr 706/83 pub. m. in. w komentarzu do KPA Adamiak-Borkowski) Sąd administracyjny stosownie do przepisu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (poprzednio art. 29 ustawy o NSA) jest uprawniony do kontroli nie tylko zaskarżonego postanowienia ale również wszystkich poprzednich, gdy są one dotknięte wadami prawnymi, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (postanowienie SN z 6 lipca 2001 III RN 121/00, wyrok NSA z 26 lutego 2003 V SA 1131/02 z glosą Ewy Łątowskiej OSP z 2003 r. Nr 7-8 poz. 93). Stwierdzenie nieważności orzeczenia z 11 stycznia 2001 r. powoduje, iż nieważne są wydane w jego następstwie zaskarżone postanowienia. Organy orzekające nie miały bowiem podstaw prawnych do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej o sprostowanie decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę skoro organ odwoławczy postanowieniem z 11 stycznia 2001 r. nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji i nie wynika to również z uzasadnienia tego orzeczenia. Stwierdzenie nieważności wskazanych orzeczeń ma ten skutek, iż organ odwoławczy w toku dalszego postępowania winien rozpoznać zażalenia na postanowienie z [...]grudnia 2000 r. mając na uwadze przesłanki, o których mowa w art. 138 kpa. Z tych powodów na podstawie powołanych przepisów i art. 145 § 1 pkt 2 art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 135 Poz. 1270) w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa i art. 97 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 135 poz. 1271)- orzeczono jak w sentencji. /-/ E. Podrazik /-/St. Małek /-/A. Łaskarzewska K.B.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI