II SA/Po 3290/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji Wojewody uchylającej decyzję Starosty o przyznaniu odszkodowania za szkody w uprawach, uznając, że decyzja organu odwoławczego była niedopuszczalna z uwagi na ostateczność decyzji pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła odszkodowania za szkody w uprawach spowodowane ustanowieniem strefy pośredniej ujęcia wód podziemnych. Starosta przyznał odszkodowanie, ale Wojewoda uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie, uznając brak związku przyczynowego i dopuszczalność prac konserwacyjnych. WSA stwierdził nieważność decyzji Wojewody, wskazując, że decyzja o odszkodowaniu była ostateczna i organ odwoławczy nie był uprawniony do jej merytorycznego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę A.P. na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Starosty o przyznaniu odszkodowania za szkody w uprawach. Starosta przyznał odszkodowanie za straty powstałe w latach 1997-1999 w związku z ustanowieniem strefy pośredniej ujęcia wód podziemnych, zobowiązując Przedsiębiorstwo "A" do wypłaty kwoty [...] zł. Uzasadnienie wskazywało na związek przyczynowy między szkodami a zaniechaniem konserwacji rzeki O. przez zarządcę, wynikającym z konieczności ochrony ujęcia wody. Wojewoda uchylił decyzję Starosty, umarzając postępowanie, ponieważ uznał, że przepisy dotyczące stref ochronnych nie zabraniają prac konserwacyjnych, a także nie stwierdził związku przyczynowego mającego wpływ na użytkowanie gruntów. WSA, nie będąc związany granicami skargi, stwierdził nieważność decyzji Wojewody. Sąd oparł się na art. 38 ust. 1 Prawa wodnego, który stanowił, że decyzja o odszkodowaniu jest ostateczna i strona może dochodzić roszczeń przed sądem. WSA uznał, że organ odwoławczy nie był umocowany do merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji ostatecznej, a jego decyzja była dotknięta wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W konsekwencji, WSA stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, określił, że nie może być ona wykonana, i zasądził zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie jest uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji ostatecznej. Powinien stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 38 ust. 1 Prawa wodnego, decyzja o odszkodowaniu jest ostateczna, co oznacza, że nie służy od niej odwołanie i nie może być weryfikowana w toku instancji. Organ odwoławczy powinien jedynie stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (9)
Główne
p.w. art. 61 § ust. 1
Prawo wodne
Decyzja o odszkodowaniu jest ostateczna i strona może dochodzić swoich roszczeń przed sądem.
p.w. art. 38 § ust. 1
Prawo wodne
Decyzja o odszkodowaniu jest ostateczna i strona może dochodzić swoich roszczeń przed sądem.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Wada nieważności decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 marca 1965 r. w sprawie ustanowienia stref ochronnych ujęć i źródeł wody
Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie ustanowienia stref ochronnych ujęć i źródeł wody
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu pierwszej instancji o przyznaniu odszkodowania była ostateczna na mocy art. 38 ust. 1 Prawa wodnego. Organ odwoławczy nie był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia odwołania od decyzji ostatecznej. Decyzja Wojewody narusza przepisy postępowania administracyjnego i jest dotknięta wadą nieważności.
Godne uwagi sformułowania
decyzja ostateczna to w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego decyzja, od której nie służy odwołanie, a zatem nie może być weryfikowana w toku instancji. organ odwoławczy nie był umocowany do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. decyzja organu odwoławczego dotknięta jest wadą nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Skład orzekający
Jolanta Szaniecka
przewodniczący sprawozdawca
Aleksandra Łaskarzewska
sędzia
Edyta Podrazik
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ostateczności decyzji administracyjnych i kompetencji organów odwoławczych w przypadku decyzji ostatecznych, zwłaszcza w kontekście Prawa wodnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z Prawa wodnego z 1974 r. i jego interpretacji w kontekście k.p.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje kluczową różnicę między ostatecznością decyzji a możliwością jej zaskarżenia, co jest fundamentalne dla zrozumienia procedury administracyjnej i sądowo-administracyjnej.
“Kiedy decyzja staje się ostateczna? WSA wyjaśnia granice działania organów odwoławczych.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 3290/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-02-11 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2001-09-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Edyta Podrazik Jolanta Szaniecka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 609 Gospodarka wodna, w tym ochrona wód, budownictwo wodne, melioracje, zaopatrzenie w wodę Skarżony organ Wojewoda Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Jolanta Szaniecka /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Staż. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za szkody w uprawach; I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A.P. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów sadowych. /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska Uzasadnienie Starosta Powiatu O. decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 38 poz. 230 ze zm.) orzekł o przyznaniu A.P. właścicielowi działki nr [A] w K. odszkodowania w kwocie [...] zł za straty w uprawach powstałe w latach 1997-1999 w związku z ustanowieniem strefy pośredniej ujęcia wód podziemnych w dolinie rzeki O. oraz zobowiązał Przedsiębiorstwo "A" w O. do wypłacenia poszkodowanemu owej kwoty w terminie do [...] czerwca 2001 r. W uzasadnieniu powołanej decyzji wyjaśniono m.in., że wycenę szkód przyjęto z opracowanego przez biegłego sądowego "Szacunku w sprawie ustalenia odszkodowań za straty w uprawach na skutek wylewów rzeki O.". W dniach [...] i [...] stycznia 2001 r. przeprowadzono rozprawy wodno-prawne z udziałem zainteresowanych stron. Z przeprowadzonego postępowania wynika, że istnieje bezpośredni związek przyczynowy między powstałymi szkodami w uprawach na skutek wylewów rzeki O., a ustanowieniem strefy pośredniej ujęcia wody dla miasta O. Wylewy te występują na skutek zaniechania przez zarządcę rzeki tj. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. - Rejonowy Oddział w O., konserwacji tej rzeki w zasięgu strefy pośredniej ujęcia wód podziemnych w dolinie O. Zaniechanie konserwacji rzeki O. wynika z konieczności ochrony ujęcia wody dla miasta O. i ustanowieniem w związku z tym strefy ochronnej ujęcia wód podziemnych w dolinie O. decyzją Wojewody K. z dnia [...] r. Do wypłaty odszkodowania zobowiązano Przedsiębiorstwo "A" w O. (dalej – "A"], bowiem jest ono użytkownikiem ujęcia i wniosło o ustanowienie strefy pośredniej ujęcia wody. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną przez Przedsiębiorstwo "A" decyzję Starosty Powiatu O. z dnia [...] r. w całości i umorzył postępowanie I instancji. Organ odwoławczy stwierdził m.in., że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 marca 1965 r. w sprawie ustanowienia stref ochronnych ujęć i źródeł wody (Dz.U. 13/65/93) - na podstawie, którego wyznaczono strefę pośrednią dla ujęć wód podziemnych w dolinie rzeki O. decyzją Wojewody K. z dnia [...] r. - nie zabrania wykonywania prac konserwacyjnych na ciekach podstawowych położonych w obrębie owej strefy. Taki zakaz nie wynika także z przepisów: art. 61 ust. 1, art. 60 ust. 1 prawa wodnego i rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie ustanowienia stref ochronnych ujęć i źródeł wody (Dz.U. 116/91/504), ani z decyzji Wojewody K. z dnia [...] r. Nadto organ odwoławczy podkreślił, że nie stwierdził związku z przyczynowego spowodowanego zalewaniem gruntów w strefie pośredniej przez rzekę O. mającym wpływ na zagospodarowanie gruntów lub ograniczenie ich użytkowania zgodnie z art. 58 prawa wodnego. A.P. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji wywiódł, że jest ona oparta na nieprawidłowej podstawie prawnej, a nadto narusza przepisy dotyczące umorzenia postępowania administracyjnego. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie będąc związany granicami skargi (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) zważył, co następuje: Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38 poz. 230 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, decyzja organu administracji publicznej o odszkodowaniu oraz o rozgraniczeniu gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi z gruntami przyległymi do tych wód, a także decyzja w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego jest ostateczna. Strona w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania decyzji może dochodzić swoich roszczeń przed sądem. Powyższy przepis, usytuowany w rozdziale 3 działu I ustawy ma charakter przepisu ogólnego, a zatem odnosi się do wszystkich regulacji ustawy. Wobec tego ma on również zastosowanie do decyzji podjętych na podstawie art. 61 ust. 1 Prawa wodnego. Decyzja ostateczna to w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego decyzja, od której nie służy odwołanie, a zatem nie może być weryfikowana w toku instancji. Tym samym organ odwoławczy nie był umocowany do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. Powinnością organu odwoławczego było stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, pouczenie strony o treści art. 38 ust. 1 Prawa wodnego oraz sprostowanie błędnego pouczenia zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej o przysługujących stronie środkach zaskarżenia. Wobec powyższego należało uznać, że decyzja organu odwoławczego dotknięta jest wadą nieważności przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ A.Łaskarzewska MK POUCZENIE Strona, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w całości lub w części, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym, które będzie obejmowało ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu, który udostępnia się nieodpłatnie w budynkach wszystkich Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz w budynku NSA.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI