II SA/Po 320/25

II SA/Po 320/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-09-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Wiesława Batorowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6166  Łowiectwo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 25 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2025 roku sprawy ze skargi Koła Łowieckiego nr [...] w J. na akt Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w P. z dnia 29 marca 2022 r., nr [...] w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem o wydzierżawienie kołu łowieckiemu obwodu łowieckiego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Koło Łowieckie nr [...] w J. (zwana dalej "skarżącym") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. akt Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w P. (zwanego dalej "Zarządem"). Przedmiot zaskarżonego akt został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. Skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów materialnych, zarówno dotyczących prawa powszechnie obowiązującego jak i wewnętrznych regulacji Polskiego Związku Łowieckiego.
Skarżący zawnioskował do Zarządu o wydzierżawienie jemu spornego obwodu łowieckiego, ale Zarząd zdecydował inaczej. Zdaniem skarżącego, jest to błędne działanie.
W odpowiedzi na skargę Zarząd nie zajął jednoznacznego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym". Zdaniem Sądu w składzie orzekającym, zachodząc oczywiste podstawy odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a.: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw".
Stosownie do § 2a ww. przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.). Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Jednym z wymogów dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonej zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 3 § 2, 2a i § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest akt, a w zasadzie uchwała Zarządu w sprawie wystąpienia z wnioskiem o wydzierżawienie obwodu łowieckiego. Taki akt nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Uregulowania dotyczące zasad dzierżawy obwodów łowieckich, treści umowy dzierżawy czy jej rozwiązywania zawarte zostały w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 539 z późn. zm., zwanej dalej "p.ł."). Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 2 p.ł., obwody łowieckie polne wydzierżawia starosta (wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej), na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby rolniczej. Z kolei zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 18 stycznia 2021 r. w sprawie trybu składania i rozpatrywania wniosków o dzierżawę obwodów łowieckich oraz kryteriów oceny tych wniosków i wnioskodawców (Dz. U. z 2021 r. poz. 139, zwanego dalej "rozporządzeniem"), zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego dokonuje analizy formalnej złożonego wniosku o dzierżawę obwodu łowieckiego pod względem jego kompletności. Natomiast oceny wnioskodawcy dokonuje co najmniej trzyosobowa komisja powoływana przez zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego, w skład której wchodzi łowczy okręgowy, członek Naczelnej Rady Łowieckiej z danego okręgu albo jego zastępca, albo delegat na Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego, który otrzymał największą liczbę głosów, oraz członek Polskiego Związku Łowieckiego wyznaczony przez łowczego okręgowego (§ 3 ust. 5 rozporządzenia).
Po dokonaniu oceny wnioskodawcy lub wnioskodawców komisja podejmuje uchwałę w sprawie oceny wniosku o dzierżawę obwodu łowieckiego i wnioskodawcy oraz wskazuje wnioskodawcę, którego należy wskazać we wniosku zarządu okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego o dzierżawę obwodu łowieckiego, przekazywanym wydzierżawiającemu (§ 3 ust. 9 rozporządzenia).
Zdaniem Sądu, zaskarżona uchwała w sprawie wniosku o wydzierżawienie obwodu łowieckiego innemu kołu łowieckiemu niż skarżący, z którym starosta winien podpisać umowę dzierżawy obwodu łowieckiego, jest jedynie jednym z elementów procesu zmierzającego do podpisania umowy dzierżawy obwodu łowieckiego. Odnosząc przedmiot skargi do powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie dotyczy on sprawy administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga została bowiem wniesiona na uchwałę Zarządu. Uchwała ta nie stanowi żadnego aktu, w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Należy zauważyć, że z treści powołanego przepisu wynika, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej mogą być tylko akty i czynności (a także bezczynność) z zakresu administracji publicznej, dotyczące praw i obowiązków, mających swoje źródło w przepisach prawa administracyjnego. Zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu, zaskarżona w przedmiotowej sprawie uchwała Zarządu w sprawie wskazania koła łowieckiego, z którym starosta winien podpisać umowę dzierżawy obwodu łowieckiego, posiada jedynie walor informacyjny, jest czynnością administracyjno-techniczną, która w żaden sposób nie rozstrzyga o sytuacji prawnej adresata (zob. np. postanowienie WSA w Szczecinie 20 września 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 376/22, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Działanie Zarządu, jest więc w istocie czynnością faktyczną, która nie dotyczy i nie kreuje uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Właściwy miejscowo zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego nie przesądza w żaden sposób, które koło łowieckie winno być wskazane we wniosku o dzierżawę obwodu łowieckiego. Wspomniana uchwała Zarządu stanowi wyłącznie informację o ocenie dokonanej przez komisję opiniującą wnioski kół łowieckich o dzierżawę obwodów łowieckich, zawartej we wcześniejszej uchwale. Przedstawienie staroście przez zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego informacji ze wskazaniem wnioskodawcy, z którym starosta zawrze umowę obwodu łowieckiego, jest więc czynnością wykonawczą (faktyczną) do aktu - uchwały komisji powołanej przez zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w sprawie oceny wniosku o dzierżawę obwodu łowieckiego i wnioskodawcy (wskazującej wnioskodawcę, którego należy wskazać we wniosku o dzierżawę obwodu łowieckiego, przekazywanym wydzierżawiającemu). Nie można więc przypisać zaskarżonej czynności charakteru czynności o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ani żadnej innej czynności, która została wskazana w kognicji sądów administracyjnych.
W orzecznictwie podkreśla się, że czym innym jest czynność (lub akt) dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), która podejmowana jest w celu załatwienia indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, a czym innym czynność administracyjno-techniczna, nie mająca takiego charakteru, będąca wyłącznie działaniem o charakterze technicznym organu wynikającym z ustawy (por. wyrok NSA z dnia: 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04, 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1624/12, dostępne w CBOSA).
Skoro czynność wyrażona zaskarżoną uchwałą nie mieści się w katalogu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., to nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Powyższe wypełnia przesłankę nie-dopuszczalności skargi z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Taką skargę, jako niedopuszczalną, należało zatem odrzucić, o czym zresztą Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił w oparciu o przepis 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II sentencji postanowienia).