II SA/PO 320/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. zamiast ustawy z 1974 r.
Sąd administracyjny rozpoznał skargę na decyzję o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów prawa budowlanego i techniczno-budowlanych, w tym brak dostępu do drogi publicznej i niewłaściwe usytuowanie budynku. Sąd, kontrolując legalność decyzji, stwierdził, że budynek został wzniesiony przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1994 r., a zatem powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy z 1974 r. W związku z tym, zastosowanie przepisów z 1994 r. było błędne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze skargi J.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zezwalającą S.S. na użytkowanie jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Skarżący podnosił zarzuty naruszenia przepisów prawa budowlanego, w tym braku dostępu do drogi publicznej, niewłaściwej odległości budynku od granicy działki oraz braku prawa inwestora do dysponowania nieruchomością. Dodatkowo, skarżący wskazał, że budynek został pobudowany na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową, co narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Sąd, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, stwierdził, że budynek mieszkalny został wybudowany w dwóch etapach, a jego budowa zakończyła się przed wejściem w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W związku z tym, zgodnie z art. 103 § 2 tej ustawy, powinny mieć zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Zastosowanie przez organy nadzoru budowlanego przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. było zatem błędne, gdyż nie mogły one mieć zastosowania do samowoli budowlanej powstałej przed 1995 r. Sąd uznał, że naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, zasądzając jednocześnie koszty postępowania na rzecz skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy Prawa budowlanego z 1994 r. nie mogą być stosowane do oceny samowoli budowlanej, która miała miejsce przed wejściem w życie tej ustawy. W takich przypadkach zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego z 1974 r.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że budynek został wzniesiony przed 1 stycznia 1995 r., czyli przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1994 r. Zgodnie z art. 103 § 2 Prawa budowlanego z 1994 r., do samowoli budowlanej powstałej przed tą datą stosuje się przepisy ustawy z 1974 r. Zastosowanie przepisów z 1994 r. było zatem błędne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (12)
Główne
u.p.b. art. 59
Prawo budowlane
Przepis stosowany przez organy, ale błędnie, gdyż dotyczy budowy po 1995 r.
u.p.b. art. 103 § § 2
Prawo budowlane
Przepis wskazujący na zastosowanie ustawy z 1974 r. do samowoli budowlanej powstałej przed 1995 r.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 1 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie jest związany granicami skargi.
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.b. z 1994
Ustawa z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane
u.p.b. z 1974 art. 37
Ustawa z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane
Określa przesłanki do orzeczenia nakazu rozbiórki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. do samowoli budowlanej powstałej przed wejściem w życie tej ustawy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące braku dostępu do drogi publicznej, niewłaściwej odległości od granicy, braku prawa do dysponowania nieruchomością, naruszenia planu zagospodarowania przestrzennego (nie były rozstrzygane przez sąd ze względu na stwierdzone naruszenie proceduralne).
Godne uwagi sformułowania
budowa przedmiotowego budynku została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (...) i zgodnie z art. 103 § 2 wyżej wskazanej ustawy w niniejszej sprawie winny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane zupełnie niezrozumiałe jest stosowanie przez organy nadzoru budowlanego w kolejnych decyzjach (...) przepisów Prawa budowlanego z 1994r. przepisy art. 59 tego prawa budowlanego (...) nie mogły mieć w sprawie zastosowania, a stwierdzona samowola winna być oceniona według przepisów ustawy z 1974r.
Skład orzekający
Stanisław Małek
przewodniczący
Barbara Drzazga
sprawozdawca
Edyta Podrazik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych Prawa budowlanego, zwłaszcza stosowanie przepisów z 1974 r. do samowoli budowlanych powstałych przed 1995 r."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z datą powstania samowoli budowlanej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe zastosowanie przepisów prawa, zwłaszcza w kontekście przepisów przejściowych, co może prowadzić do uchylenia decyzji nawet po latach.
“Błąd w ustawie sprzed lat zadecydował o losach pozwolenia na budowę.”
Dane finansowe
WPS: 500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 320/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-11-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga /sprawozdawca/ Edyta Podrazik Stanisław Małek /przewodniczący/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant sekr.sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 500,-zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych i 255,-zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., powołując się na art., 59 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.), zezwolił S.S.. na użytkowanie jednorodzinnego budynku mieszkalnego, położonego w G. przy ul. [...] (dz. nr 19/3). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego został nałożony decyzją tegoż organu z dnia [...] nr [...]. Wszystkie roboty nakazane w/w decyzją zostały wykonane, co potwierdzają oświadczenia kierownika budowy i protokół oględzin obiektu z dnia [...] sierpnia 2003r. Inwestor powiadomił też o zakończeniu robót wymienione w art. 56 prawa budowlanego organy, z których Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. postanowieniem z [...] grudnia 2003r. odebrał budynek bez zastrzeżeń. Pozostałe organy nie zajęły stanowiska. Przy wydawaniu decyzji organ pierwszej instancji wziął pod uwagę dokumentację projektową i opinię techniczną sporządzoną przez Z.R. oraz oświadczenie kierownika budowy o wykonaniu robót zgodnie z przedstawioną dokumentacją i sztuką budowlaną. Organ odrzucił ekspertyzę L.P., bowiem jego zdaniem ekspertyza ta została sporządzona na podstawie informacji uzyskanych od M.M. bez badań gruntu, a oględziny budynku zostały wykonane pod nieobecność właściciela budynku. Odwołanie od w/w decyzji złożył uczestnik postępowania J.J., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa budowlanego i przepisów techniczno-budowlanych. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia i ocenę prawną organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi J.J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący podnosi w skardze, że decyzja została wydana z naruszeniem: - art. 7 kpa – bez dokładnego wyjaśnienia okoliczności, - art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego, bowiem budynek nie ma zapewnionego dostępu do drogi publicznej, - § 12 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem odległość ściany budynku bez okna od granicy jest mniejsza niż 1,5 m. Skarżący wskazał, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Organ wskazał nadto, że brak wystąpienia przesłanek z art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 prawa budowlanego z 1974r. nie pozwolił na orzeczenie rozbiórki budynku. W uzupełnieniu skargi z dnia [...] maja 2005r. J.J. podniósł, że sporny budynek pobudowano na terenie przeznaczonym, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta G. nr XXIII/242/2000 z dnia 08 grudnia 2000r., pod zabudowę usługową (symbol U), z dopuszczalną funkcją mieszkalną dla mieszkań właścicieli lub mieszkań pracowniczych. Przedmiotowy budynek nie spełnia tych wymagań, a więc zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 59 prawa budowlanego z 1994r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozstrzygając sprawę w powyższym zakresie Sąd nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), co oznacza, że może uwzględnić z urzędu inne zarzuty i orzec odmiennie od wniosków skargi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zauważyć bowiem należy, że już z wcześniejszych decyzji organów nadzoru budowlanego orzekających w niniejszej sprawie – decyzji PINB w G. z dnia [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji WINB z dnia [...] jednoznacznie wynikało, że budynek mieszkalny na działce przy ul. [...] w G. został wybudowany przez S.S. w dwóch etapach – pierwszy w latach 1980-1983, drugi etap w 1994r., bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zatem budowa przedmiotowego budynku została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414) i zgodnie z art. 103 § 2 wyżej wskazanej ustawy w niniejszej sprawie winny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 poz. 229 ze zm.), a nie przepisy Prawa budowlanego z 1994r. Wskazywały na to zresztą same organy w decyzjach z [...]., [...], a nadto w decyzjach je poprzedzających – decyzji PINB w G. z [...] i decyzji Wojewody z dnia [...]. W tej sytuacji zupełnie niezrozumiałe jest stosowanie przez organy nadzoru budowlanego w kolejnych decyzjach, w tym również w decyzji zaskarżonej oraz decyzji ją poprzedzającej, przepisów Prawa budowlanego z 1994r. Jeżeli zatem przedmiotowy budynek został wzniesiony przed 01 stycznia 1995r., to w myśl art. 103 § 2 Prawa budowlanego z 1994r. przepisy art. 59 tego prawa budowlanego, stanowiące podstawę podjętych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć, nie mogły mieć w sprawie zastosowania, a stwierdzona samowola winna być oceniona według przepisów ustawy z 1974r. Te zaś dawały możliwość, a nawet zobowiązywały do rozważenia możliwości legalizacji samowolnie wzniesionego obiektu i dopiero gdyby taka legalizacja nie była możliwa – do orzeczenia nakazu rozbiórki. Z akt sprawy wynika jednak, że przesłanki określone w art. 37 prawa budowlanego z 1974r. nie były dotychczas przedmiotem rozważań organów orzekających w sprawie. Mając na uwadze powyższe, uznając iż przy rozpoznawaniu sprawy, organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ B.Drzaz MarK
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI