II SA/Po 3132/02

II SA/Po 3132/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Edyta Podrazik
Grażyna Radzicka /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Małek
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Sygn. powiązane
II OSK 593/05 - Wyrok NSA z 2006-02-24
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2005r. przy udziale sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę /-/E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St. Małek
Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] października 2002r. Nr [...] wniósł sprzeciw, dotyczący zgłoszonego zamiaru prac remontowo – odtworzeniowych w hali magazynowej przy ul. C. w Poznaniu i nałożył na wnioskodawcę Przedsiębiorstwo Handlowe "A" Spółkę Jawną L.W., R.W. obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie zamierzonych robót budowlanych.
Od decyzji odwołanie złożył inwestor zarzucając, że sprzeciw został wniesiony po upływie terminu 30 dniowego, przewidzianego przepisami art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, a nadto kwestionował ustalenia decyzji iż wymagany zakres i rodzaj robót wymagają pozwolenia na budowę.
W konkluzji zarzucając naruszenie przepisów art. 30, 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, a nadto zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego wyrażonych w art. od 6 do 10 wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W wyniku rozpoznania odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta P. w całości i orzekł o wniesieniu sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych, polegających na pracach remontowo – odtworzeniowych w hali magazynowej przy ul. C. w P.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono co następuje:
W przypadku zgłoszenia przez inwestora zamiaru wykonania określonych prac budowlanych, obowiązkiem organu jest zachowanie procedury określonej w art. 30 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106 z 2000, poz. 1126 z późn. zm.).
Zgodnie z w/w przepisem organ przyjmujący zgłoszenie w pierwszej kolejności winien rozstrzygnąć czy inwestor dokonując zgłoszenia nie przeprowadził błędnej kwalifikacji i, czy zgłoszone prace budowlane nie wymagają jednak zgodnie z Prawem budowlanym pozwolenia na budowę.
W sytuacji gdy organ stwierdzi, że inwestor dokonał błędnej kwalifikacji i zgłoszone roboty budowlane zgodnie z przepisami prawa budowlanego wymagają pozwolenia na budowę, to zgodnie z art. 30 ust. 2 w terminie 30 dni od zgłoszenia, wydaje decyzję o sprzeciwie na wykonanie prac budowlanych w oparciu o procedurę zgłoszeniową. W decyzji sprzeciwu wynikłej z takiej sytuacji, brak jest podstaw prawnych, do nakładania obowiązku pozwolenia na budowę, ponieważ wynika on z mocy prawa budowlanego (art. 28).
W przedmiotowej sprawie z dołączonego do zgłoszenia opisu robót na nieruchomości w P. przy ul. C. (działka nr "1") wynika, że prace budowlane będą obejmowały między innymi budowę nowej ściany osłonowej (pomiędzy słupami) na nowym fundamencie i ściana ta usytuowana jest na granicy z działką sąsiednią tj. o nr "2".
Organ II instancji stwierdził, że prac tych nie można zakwalifikować do listy robót budowlanych wymagających zgłoszenia, zawartej w art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a także że nie obowiązuje w tym przypadku art. 29 ust. 1 pkt 1, na który powołuje się inwestor w odwołaniu, gdyż dotyczy on zwolnienia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę jedynie dla budowy obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną. W ocenie organu odwoławczego, na przedmiotowe prace budowlane, wymagane jest zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę , tym bardziej, że nowa ściana osłonowa przewidywana jest na granicy z działką sąsiednią, a zgodnie z § 270.2 Rozporządzenia Ministra GPiB w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 15/1999, poz. 140) budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki, powinien mieć ścianę oddzielenia przeciwpożarowego od strony sąsiedniej działki, o odporności ogniowej określonej w § 233 powyższego rozporządzenia. Z powyższego wynika, że projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji powinien posiadać stosowne uzgodnienia i opinie, a w szczególności uzgodnienia w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
Odnosząc się do zarzutów przekroczenia terminu trzydziestodniowego do zgłoszenia sprzeciwu przez organ I instancji, Wojewoda [...] stwierdził, że takie przekroczenie nie nastąpiło, gdyż organ I instancji pismem z dnia [...] września 2002r. w oparciu o art. 64 § 2 kpa wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku – zgłoszenia. To polecenie organu, inwestor wykonał [...] września 2002r., natomiast sprzeciw wyrażono [...] października 2002r., a więc przed upływem 30 dni.
Od rozstrzygnięcia Wojewody [...] skargę do NSA Ośrodka Zamiejscowego w P. złożyło Przedsiębiorstwo Handlowe "A" L.R.W. Spółka Jawna z siedzibą w P., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 30 w związku z art. 3 pkt 17 prawa budowlanego oraz z art. 29 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 3 pkt 8 tej samej ustawy, a nadto §§ 233 i 270 rozporządzenia Ministra GPiB w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Kwestionując argumenty zaskarżonej decyzji i podtrzymując argumenty zawarte w odwołaniu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. Natomiast w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2005r. skarżący wyjaśnił, że powodem odbudowy hali, było uprzednie prowadzenie przez PTBS spółki z o.o. prac rozbiórkowych hali położonej na działce sąsiadującej z działką skarżących. W ocenie skarżącego przedsiębiorstwa, skoro udziałowcem PTBS sp. z o.o. jest Miasto P. to uwzględniając względy pozaprawne, organy administracji działały wyłącznie w interesie sąsiada inwestora – P. Towarzystwa Budownictwa Społecznego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), w zgłoszeniu inwestor określa rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia... W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia go, w określonym terminie o brakujące dokumenty, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. W świetle zgromadzonych materiałów w sprawie, należy stwierdzić, że pismo organu z dnia [...] września 2002r., kierowane do inwestora (k. 8 akt I instancji) nie powinno się odnosić do art. 64 § 2 kpa, lecz winno przybrać formę postanowienia z art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane. Jest to jednak postanowienie niezaskarżalne i błąd organu w przywołaniu podstawy prawnej i przyjęciu formy pisma zamiast postanowienia, nie miało wpływu na to, że termin 30 dniowy do wniesienia sprzeciwu zaczął bieg dopiero po okresie siedmiodniowym zakreślonym do uzupełnienia zgłoszenia, bowiem trzydziestodniowy może być liczony od dnia doręczenia zgłoszenia, które nie zawiera braków formalnych lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia tych braków.
Skoro więc inwestor uzupełnił braki [...] września 2002r. (nie w całości) i decyzję o wyrażeniu sprzeciwu podjęto [...] października 2002r. to należy stwierdzić, że organ I instancji nie uchybił trzydziestodniowemu terminowi. Natomiast odwołanie od decyzji zgłaszającej sprzeciw, wstrzymuje jej wykonanie (130 § 2 KPA) i w związku z tym inwestor nie jest uprawniony do prowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych.
Organ odwoławczy uchylając zaskarżoną decyzję i wydając decyzję merytoryczną słusznie zwrócił uwagę, że brak było podstaw do zgłoszenia sprzeciwu i wydawania decyzji w trybie art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane, gdyż procedura zastosowania przez organ I instancji występuje wówczas, gdy faktycznie inwestor winien dokonać zgłoszenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych, a ich realizacja mogłaby naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub powodować sytuacje wymienione w art. 30 ust. 3 w punktach od 1 do 4.
Natomiast ocena organu odwoławczego iż inwestor pozostawał w błędzie co do potrzeby wyboru pomiędzy wystąpieniem do organów architektoniczno – budowlanych o pozwolenie na budowę, lub zgłoszenia i dokonał tej ostatniej czynności, zamiast wystąpić o pozwolenie na budowę wynika z materiałów załączonych do zgłoszenia w szczególności opisu robót.
Otóż w myśl przepisów art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie obiektów budowlanych, jeżeli nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu...
Natomiast z samego tytułu opisu robót wynika, że inwestor planuje odtworzenie – czyli odbudowę w znacznym stopniu zniszczonego obiektu budowlanego, która polegać miała miedzy innymi na:
- odbudowie ściany frontowej hali oraz części wewnętrznej;
- odbudowie ściany tylnej;
i to na starych fundamentach;
- budowie nowej ściany osłonowej pomiędzy słupami, na nowym fundamencie
przy czym prace te miała poprzedzać rozbiórka ściany szczytowej frontowej do poziomu posadzki, rozbiórka ściany podłużnej zewnętrznej i rozbiórka ściany szczytowej tylnej.
Powyższe prace polegające na odbudowie hali bez wątpienia wymagały pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 28, gdyż do budowy zalicza się również odbudowę (art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane).
Tak więc wbrew zarzutom skargi Wojewoda jako organ architektoniczno – budowlany drugiej instancji mógł wyrazić sprzeciw w oparciu o przepisy art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, skoro uznał, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z mocy prawa inwestor nie wystąpił o pozwolenie na budowę, a jedynie dokonał zgłoszenia.
Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia zasad ogólnych KPA w rozpoznawanej sprawie.
Bez wątpienia postępowanie zgłoszeniowe w prawie budowlanym przybiera formę postępowania uproszczonego i sama regulacja przepisu art. 30 ust. 2 pozwala na stwierdzenie, ze w przypadku błędu inwestora co do prawa, organ zgłasza sprzeciw i właśnie w decyzji daje wyraz temu, że w jego ocenie inwestor źle interpretuje przepisy prawa. Ponieważ podstawą podjęcia decyzji są materiały dostarczone przez stronę, nie zachodzi potrzeba zaznajamiania jej z nimi. Pozostałe zarzuty skarżącego odnoszące się do konfliktu pomiędzy inwestorem, a P. Towarzystwem Budownictwa Społecznego Sp. z o.o., które na sąsiedniej działce prowadzi inwestycję, w ocenie skarżącego naruszając przepisy prawa budowlanego, nie dotyczą istoty sprawy, a Sąd kontrolując decyzję organu administracji architektoniczno – budowlanej, nie bada powodów dla których inwestor inicjuje proces budowlany.
W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St. Małek
kk