II SA/Po 312/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę L.M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nowym Tomyślu z dnia 26 czerwca 2024 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu Przyłęk i Glinno - Rejon Glińskie Góry. Skarżący zaskarżył uchwałę w zakresie dotyczącym jego działki nr 199/2, zarzucając jej niezgodność ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Nowy Tomyśl, które przewidywało dla tej działki zabudowę mieszkaniową jednorodzinną ekstensywną. Zamiast tego, plan miejscowy przeznaczył działkę pod tereny zieleni otwartej (4ZO). Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że skarżący posiada interes prawny do wniesienia skargi, ponieważ uchwała narusza jego prawo własności. Kontrola sądowa wykazała, że Rada Miejska naruszyła art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego były sprzeczne z ustaleniami studium. Sąd podkreślił, że władztwo planistyczne gminy nie jest nieograniczone i musi być realizowane z poszanowaniem zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw właścicieli. Przeznaczenie działki pod tereny zieleni otwartej, wbrew zapisom studium i bez odpowiedniego uzasadnienia, zostało uznane za arbitralne i stanowiące istotne naruszenie zasad sporządzania planu. W konsekwencji, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr 199/2, zasądzając jednocześnie od Gminy Nowy Tomyśl na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej z powodu niezgodności ze studium i naruszenia prawa własności.
Dotyczy specyficznej sytuacji niezgodności planu miejscowego ze studium oraz ingerencji w prawo własności.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zieleni otwartej, wbrew zapisom studium uwarunkowań przewidującego zabudowę mieszkaniową, stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zieleni otwartej, wbrew zapisom studium uwarunkowań przewidującego zabudowę mieszkaniową, stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu i uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w tej części, zwłaszcza gdy narusza prawo własności skarżącego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uchwała rady gminy musi być zgodna ze studium uwarunkowań, które jest aktem wiążącym dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Przeznaczenie działki pod zieleń otwartą, wbrew studium przewidującemu zabudowę mieszkaniową, bez odpowiedniego uzasadnienia i proporcjonalności, stanowi arbitralne działanie naruszające prawo własności.
Czy przeznaczenie działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zieleni otwartej, które znacząco ogranicza możliwość zabudowy mieszkaniowej zgodnej ze studium, stanowi nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przeznaczenie działki w planie miejscowym, które w przeważającej części (85%) ogranicza możliwość zabudowy mieszkaniowej na rzecz zieleni otwartej, wbrew zapisom studium, stanowi nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ingerencja w prawo własności musi być proporcjonalna i uzasadniona interesem publicznym. W tym przypadku, zmiana przeznaczenia działki z mieszkaniowej na zieleń otwartą, bez wykazania konieczności takiej ingerencji i z pominięciem zapisów studium, narusza zasadę proporcjonalności i konstytucyjne prawo własności.
Przepisy (25)
Główne
u.p.z.p. art. 9 § ust. 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 20 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 64 § ust. 1, 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 3 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 15 § ust. 2 pkt 9
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 38a
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 3 § ust. 2 pkt 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 1, 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 2 § pkt 25
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.o.p. art. 6 § ust. 1 pkt 3,4 i 9
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
u.o.z. art. 7
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
u.p.z.p. art. 1 § ust. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 31 § ust. 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 24 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 106 § ust. 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 17 § pkt 6 lit. b
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 91 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. • Naruszenie prawa własności skarżącego poprzez nieproporcjonalne ograniczenie możliwości zabudowy działki. • Arbitralne przeznaczenie działki pod tereny zieleni otwartej bez należytego uzasadnienia.
Godne uwagi sformułowania
Władztwo planistyczne nie może być usprawiedliwieniem dla wszystkich działań podejmowanych przez organ planistyczny. • Ingerencja w prawo własności musi być proporcjonalna i uzasadniona interesem publicznym. • Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
Skład orzekający
Arkadiusz Skomra
sędzia
Robert Talaga
sprawozdawca
Tomasz Świstak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej z powodu niezgodności ze studium i naruszenia prawa własności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niezgodności planu miejscowego ze studium oraz ingerencji w prawo własności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy konfliktu między planowaniem przestrzennym a prawem własności, pokazując, jak sądy interpretują zasady zgodności planów z studiami i proporcjonalności ograniczeń.
“Sąd uchylił plan zagospodarowania: Gmina nie mogła dowolnie zmieniać przeznaczenia działki właściciela.”
Dane finansowe
WPS: 797 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.