II SA/Po 308/06

II SA/Po 308/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga /przewodniczący sprawozdawca/
Edyta Podrazik
Wiesława Batorowicz
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi J.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, nakazał J. N., E. S., K. S., D. S. i M. C. wykonać rozbiórkę poddasza budynku frontowego, położonego w G. przy ul. [...] oraz uporządkować teren po rozbiórce, wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki na dzień 2 stycznia [...]r., a termin jej zakończenia na dzień 31 maja [...]r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że z ekspertyzy wykonanej przez mgr inż. R.D. rzeczoznawcę budowlanego, M.M. i K. J. wynika, że z uwagi na zły stan techniczny (określony jako przedawaryjny) poddasza należy dokonać jego rozbiórki. Poddasze jest obecnie nieużytkowane.
Wojewódzki Konserwator Zabytków zaopiniował pozytywnie wnioski ekspertyzy, zalecając remont kapitalny budynku, w ramach którego zalecono rozbiórkę poddasza.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. N. Zdaniem odwołującego, adresatem decyzji winien być jedynie odwołujący, bo jedynie on jest właścicielem poddasza.
Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 1 lutego [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wyznaczonego do rozpoczęcia i zakończenia rozbiórki, wyznaczając termin rozpoczęcia rozbiórki na dzień 23 marca [...]r., a termin jej zakończenia na dzień 31 sierpnia [...]r. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy budynek położony przy ul. [...] w G. stanowi współwłasność J. N., E. S., K. S., D. S. i M. C. Z przedłożonej przez współwłaścicieli opinii technicznej, sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego, wynika że poddasze przedmiotowego budynku jest w stanie przedawaryjnym i konieczna jest jego rozbiórka, bowiem stan techniczny poddasza stanowi niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia ludzkiego.
Odnośnie zarzutów skarżącego, organ odwoławczy wskazał, że z umowy sprzedaży i ustanowienia odrębnej własności lokali wynika, iż poddasze stanowi część nieruchomości wspólną dla wszystkich współwłaścicieli, a wiec obowiązek rozbiórki poddasza został prawidłowo nałożony w zaskarżonej decyzji na wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.
Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi J. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosi, iż poddasze stanowi jego wyłączną własność, a więc jedynie skarżący może być adresatem decyzji rozbiórkowej; kwestionuje ustalenia dotyczące złego stanu technicznego poddasza, a także wskazuje na błędne zastosowanie art. 67 prawa budowlanego zamiast art. 66 tejże ustawy.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się częściowo uzasadniona. Rację ma bowiem skarżący podnosząc, iż organy orzekające w sprawie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz.2016 ze zm.). Dyspozycją tego przepisu są bowiem objęte jedynie obiekty budowlane nieużytkowane lub niewykończona, nienadające się do remontu, odbudowy lub wykończenia. Tymczasem przedmiotowy budynek do takich obiektów nie należy.
Podstawą prawną rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego winien być art. 66 ust. 1 prawa budowlanego, który przewiduje - w przypadku stwierdzenia, iż obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowiska lub bezpieczeństwu mienia - wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji, nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku.
Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, stan techniczny budynku został przez organy ustalony prawidłowo. Zarówno, bowiem z opinii technicznej sporządzonej, na zlecenie E. S., przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. R.D. oraz mgr inż. M.M. i K. J., jak i z opinii załączonej przez skarżącego, sporządzonej przez M.A. wynika, iż poddasze budynku jest w złym stanie technicznym. Opinia techniczna sporządzona przez M.A. wskazuje, iż cała konstrukcja dachu jest całkowicie zużyta i w znacznym stopniu spróchniała i wymaga wymiany na nową, rozbiórki i przemurowań wymagają wszystkie kominy od poziomu dachu do końca pod dachem, stolarka okienna jest zniszczona i wymaga wymiany, a ściany zewnętrzne również wymagają wymiany i wzmocnień.
Ekspertyza sporządzona przez R.D., który ma uprawnienia rzeczoznawcy budowlanego (a więc jej wartość dowodowa jest większa) jednoznacznie wskazuje, że niezbędny jest remont kapitalny budynku polegający m.in. na rozebraniu całkowicie poddasza.
Skarżący wniosków tej ekspertyzy skutecznie zatem nie podważył.
Całkowicie nietrafny okazał się zarzut dotyczący adresatów decyzji. Z załączonej do akt administracyjnych umowy sprzedaży i ustanowienia odrębnej własności lokali z dnia [...]r. rep. [...] numer [...] jednoznacznie wynika, że poddasze przedmiotowego budynku nie stanowi odrębnego lokalu ani też nie przynależy do żadnego z lokali wyodrębnionych. Wobec tego poddasze jest częścią wspólną nieruchomości i decyzje wydane na podstawie art. 66 prawa budowlanego muszą być adresowane do wszystkich współwłaścicieli budynku, zgodnie z treścią art. 61 prawa budowlanego.
Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, iż wprawdzie organy administracji orzekające w sprawie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, stosując do ustalonego stanu faktycznego przepis, który nie może mieć do niego zastosowania (błąd subsumcji), ale błąd ten nie miał wpływu na treść rozstrzygnięcia. Stwierdzone bowiem nieprawidłowości w stanie technicznym przedmiotowego poddasza wymagały wydania decyzji tej samej treści, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.
/-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz
MK