II SA/Kr 741/20

II SA/Kr 741/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2020-09-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-07-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /sprawozdawca/
Magda Froncisz /przewodniczący/
Mirosław Bator
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II OSK 554/21 - Wyrok NSA z 2023-11-23
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2020 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 30 kwietnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Myślenicach decyzją nr [...] z dnia 27 lipca 2017 r. znak: [...] na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał J. D. wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego: budynku rekreacyjno — gospodarczego o konstrukcji drewnianej, o wymiarach 6,0 m x 7,4 m, posadowionego na działce nr [...] w miejscowości D., wybudowanego bez wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno — budowlanej oraz niezgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach nr 133/XIX/2016 z dnia 25 lutego 2016 r.
Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez J. D. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 30 kwietnia 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej k.p.a.) oraz art. 48 ust.1 i art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, dalej u.p.b.).
W uzasadnieniu decyzji MWINB wskazał, iż PINB w Myślenicach dokonał prawidłowej kwalifikacji przedmiotu postępowania administracyjnego. W stanie faktycznym niniejszej sprawy miała miejsce budowa budynku rekreacyjno - gospodarczego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 6,0 m x 7,4 m na działce nr [...] w miejscowości D., gmina Myślenice.
Zgodnie z brzmieniem art. 28 ust. 1 u.p.b., roboty budowlane można rozpocząć dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 w/w ustawy. Przepis art. 29 ustawy Prawo budowlane zawiera katalog obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, tj. do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 tej ustawy. Katalog określony w art. 29 u.p.b. enumeratywnie wylicza przypadki niewymagające uzyskania pozwolenia. Oznacza to, iż wyłącznie obiekty i roboty w nim wymienione mogą być wykonane bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Z analizy w/w przepisów jednoznacznie wynika, iż budowa budynku rekreacyjno - gospodarczego o wymiarach 6,0 m x 7,4 m nie mieści się w tym wyliczeniu.
Niewątpliwie przedmiotowy budynek rekreacyjno - gospodarczy wymagał przed jego realizacją pozwolenia na budowę. W konsekwencji, skoro wykonanie budowy przedmiotowego obiektu budowlanego wymagało pozwolenia na budowę, którym inwestor nie legitymował się, organ I instancji zasadnie prowadził postępowanie w sprawie legalności przedmiotowego obiektu w trybie art. 48 u.p.b.
Zgodnie z art. 48 ust. 1 u.p.b., właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przesłanki legalizacji samowoli budowlanej określone zostały w art. 48 ust. 2 u.p.b. Z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż ewentualny nakaz rozbiórki zostaje poprzedzony postępowaniem mającym na celu ustalenie istnienia możliwości doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Orzeczenie nakazu rozbiórki należy zatem traktować jako przepis wyjątkowy, stanowiący odstępstwo od ogólnej zasady, a nie jako jedyną i ostateczną decyzję.
W związku z powyższym, organ I instancji postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r. znak: [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku rekreacyjno — gospodarczego, posadowionego na działce nr [...] w miejscowości D., gm. Myślenice oraz zobowiązał inwestora nieruchomości, J. D. do przedłożenia wymaganych dokumentów w terminie do 31 lipca 2016 r. W toku prowadzonego przez organ I instancji postępowania, termin złożenia wymaganych dokumentów, był dwukrotnie zmieniany na wniosek J. D.. W ocenie MWINB, wyznaczony przez organ I instancji termin przedłożenia dokumentacji określonej w art. 48 ust. 3 u.p.b., zapewniał właścicielowi realną możliwość spełnienia obowiązków nałożonych w/w postanowieniem.
W wyznaczonym terminie komplet żądanych dokumentów nie został przedłożony, co oznacza iż strona nie skorzystała z możliwości zalegalizowania przedmiotowej budowy. Zatem z uwagi na niewywiązanie się przez J. D. z nałożonego obowiązku, PINB w Myślenicach prawidłowo wydał skarżoną decyzję, którą nakazał rozbiórkę przedmiotowego budynku rekreacyjno - gospodarczego. Podkreślić w tym miejscu należy, iż legalizacja obiektu nie jest obowiązkiem lecz uprawnieniem strony. W sytuacji, gdy strona nie wypełnia nałożonego na nią obowiązku, prawo materialne nie przewiduje możliwości innej reakcji organu nadzoru budowlanego, jak tylko wydanie nakazu rozbiórki, w związku z brzmieniem art. 48 ust. 4 u.p.b. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.
Ponadto organ I instancji prawidłowo wskazał jako adresata orzeczonego nakazu rozbiórki właściciela przedmiotowego budynku rekreacyjno - gospodarczego, J. D. — właściciela dz. nr [...] w miejscowości D..
Organ I instancji prawidłowo, zgodnie z art. 48 ust. 4 u.p.b., wydał nakaz rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 u.p.b. Należy podkreślić, iż organ nadzoru budowlanego nie dysponuje swobodą co do dalszego trybu postępowania, gdyż konstrukcja powołanej normy nie pozostawia mu uznaniowości ani też możliwości odmiennego od wskazanego rozstrzygnięcia sprawy.
Ponadto w toku postępowania ustalono, iż teren na którym zlokalizowano przedmiotowy obiekt objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi D. w gminie Myślenice, przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach nr 133/XIX/2016 w dniu 25 lutego 2016 r. Zgodnie z opinią urbanistyczną, opracowaną na zlecenie Urzędu Miasta i Gminy Myślenice przez Pracownię [...], przedmiotowy obiekt nie jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. w gminie Myślenice.
Skarżący wskazał w odwołaniu, iż zostały naruszone przepisy, w szczególności art. 48 i art. 49b ust. 2 Ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie opinii urbanistycznej Pracowni Urbanistyczno-Architektonicznej [...], zamiast wymaganego przez ustawę zaświadczenia Burmistrza Myślenic o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazał również, iż przepisy ustawy Prawo budowlane precyzyjnie określają rodzaj dokumentu, który należy przedłożyć. Jest to zaświadczenie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Enumeratywne wyliczenie nie wymienia opinii, która z racji swej istoty jest tylko środkiem pomocniczym dla decydentów do wydawania decyzji, postanowień, zaświadczeń. Ta kwestia jest też istotna z tego powodu, iż z formalnego punktu widzenia właściwy dokument był i jest w posiadaniu organu nadzoru budowlanego. Jest to przywołane wyżej zaświadczenie Urzędu Miasta i Gminy Myślenice z dnia 19.07.2016r.
Odnosząc się do powyższego wskazano, iż co prawda w aktach administracyjnych organu I instancji zalega zaświadczenie z Urzędu Miasta i Gminy Myślenice z dnia 19 lipca 2016r., znak: [...], w którym wskazano, iż budowa podestów zadaszonych na dz. [...] w terenie ZŁ w miejscowości D. zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednakże w/w zaświadczenie nie odnosi się do obiektu będącego przedmiotem niniejszego postępowania. O powyższym organ I instancji powiadomił J. D. zawiadomieniem z dnia 4 sierpnia 2016r., znak: [...] W w/w zawiadomieniu PINB w Myślenicach wskazał, iż występują niezgodności pomiędzy treścią wydanego przez UMiG Myślenice zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego obiektów "dwóch podestów zadaszonych " a treścią protokołu z kontroli z dnia 15.04.2015 r., w którym nie stwierdzono realizacji takich obiektów jak: "zadaszony podest" (k: 42 akt PINB). Ponadto PINB w Myślenicach pismem z dnia 3 stycznia 2017r., znak: [...] w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym, w sprawie budowy budynku rekreacyjno -gospodarczego, posadowionego na działce numer [...] w miejscowości D. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy Myślenice o wydanie zaświadczenia o zgodności zrealizowanego obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy Myślenice - Sołectwo D. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 22 czerwca 2017r., znak: [...] Urząd Miasta i Gminy Myślenice przesłał opinię urbanistyczną projektanta planu dot. w/w sprawy (k: 66 akt PINB). Z przesłanej opinii jednoznacznie wynika, iż budowa budynku rekreacyjno-gospodarczego, posadowionego na działce nr [...] w miejscowości D. nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. w gminie Myślenice, przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w Myślenicach nr 133/XIX/2016 w dniu 25 lutego 2016r.
Skarżący wskazuje ponadto w odwołaniu, iż rozbiórka tego co zbudowano, nawet przy ewentualnych zaniedbaniach formalnych winna być ostatecznością, gdyż jest działaniem destrukcyjnym. Organ odwoławczy wskazał, iż powyższe pozostaje bez wpływu na decyzję organu nadzoru budowlanego. Wskazać bowiem należy, iż kategoryczne brzmienie przepisów prawa budowlanego nie pozwala organowi na zastosowanie instytucji uznania administracyjnego, organ nie może zatem brać pod uwagę sytuacji ekonomicznej inwestora, powodów dla których popełnił samowole budowlana, czy szkód związanych z rozbiórką.
W realiach niniejszej sprawy nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego. Wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.).
Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. D.. Zaskarżanej decyzji zarzucił:
- błędne i nieuprawnione przyjęcie przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, iż w toku postępowania legalizującego samowolę budowlaną inwestor (skarżący) nie przedłożył wymaganych przez ustawę Prawo budowlane dokumentów
- błędne i nieuprawnione przyjęcie przez powyższy organ nadzoru budowlanego, iż będąca przedmiotem legalizacji budowla nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. w gminie Myślenice
- naruszenie prawa poprzez uznanie opinii urbanistycznej Pracowni [...] za równorzędną prawnie z formą zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice, jako dokumentu stwierdzającego zgodność budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Wskazane wyżej zarzuty odnoszą się do ustaleń i kwalifikacji dokonanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Myślenicach, potwierdzonych przez organ nadrzędny nadzoru budowlanego w zaskarżanej decyzji, zdaniem skarżącego stanowiących naruszenie przepisów ustawy Prawo budowlane, w szczególności art. 48 i 49.
Zdaniem skarżącego przebieg dotychczasowego postępowania wskazuje również na naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na:
- nieuwzględnieniu i nieuzasadnionym odrzuceniu zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy Myślenice z dnia 19.07.2017r. Nr [...], jako dokumentu poświadczającego zgodność naniesień budowlanych na działce [...] w D. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
- błędnym ustaleniu w zakresie okoliczności faktycznych, poprzez przyjęcie niewłaściwych wymiarów obiektu wskazanego do rozbiórki (6,0 x 7,4 m), w wyniku zaliczenia do niej powierzchni tarasu
- nierozpatrzeniu wniosku złożonego przez skarżącego w odwołaniu o uzupełnienie materiału dowodowego w części dotyczącej ponownego oznaczenia rzeczywistej nazwy spornego obiektu, ponownego dokonania jego obmiaru i ustalenia rzeczywistej powierzchni, co wobec braku uzasadnienia zaniechania w tym zakresie, stanowiło naruszenie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego
Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ nadzoru budowlanego oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie są usprawiedliwione.
Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), zgodnie z którym:
1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.
2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.
5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.
Zasady postępowania legalizacyjnego toczącego się na podstawie tego przepisu wyjaśnione zostały w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zatem nie ma potrzeby przytaczać ich w tym miejscu ponownie.
Dalej wskazać należy, że organy dokonały w tej sprawie prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego.
W aktach sprawy znajduje się protokół kontroli z dnia 15 kwietnia 2015 r. wraz z dokumentacją fotograficzną, z których wynika, że obiekt, którego dotyczy postępowanie nie jest "podestem zadaszonym", ale budynkiem rekreacyjno – gospodarczym o konstrukcji drewnianej, o wymiarach 6,0 m x 7, 4 m. Na działce skarżącego nr [...] znajduje się także altana, jednakże nie altana (którą ewentualnie można byłoby zakwalifikować jako podest zadaszony) była przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego. Wynika to również z zawiadomienia o wszczęciu postepowania, znajdującego się na k. 31 akt administracyjnych. Protokół kontroli podpisał także skarżący, nie kwestionując dokonanych ustaleń i pomiarów.
Kolejno, na k. 11 akt adm. znajduje się notatka służbowa z dnia 16 kwietnia 2015 r., z której wynika w jaki sposób została obliczona powierzchnia zabudowy. Organ posłużył się przy dokonywaniu obliczeń normą PN-ISO9836:1977, do której odsyła § 8 ust. 2 pkt 9 w zw. z załącznikiem – lp. 9, rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1935). W sprawie prawidłowo ustalono, że mamy do czynienia z budynkiem rekreacyjno - gospodarczym którego powierzchnia zabudowy wynosi 44,4 m2. Nie podważono bowiem jego kwalifikacji, jak i sposobu wyliczenia jego powierzchni zabudowy, która zgodnie z powszechnie przyjętą metodą – wynikającą z Polskiej Normy PN-ISO 9836:1997 – wyznaczana jest przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynku na powierzchnię terenu, a takie zewnętrze krawędzie wyznacza także taras zadaszony częścią nadwieszonego poddasza. Nie jest zatem uzasadniony zarzut skargi dotyczący błędnych ustaleń w zakresie okoliczności faktycznych, poprzez przyjęcie niewłaściwych wymiarów obiektu wskazanego do rozbiórki (6,0 x 7,4 m), w wyniku zaliczenia do niej powierzchni tarasu.
Budynek ten wymagał zatem uzyskania pozwolenia na budowę, albowiem zwolnienie z obowiązku uzyskania tej decyzji po myśli art. 29 ust. 1 pkt. 2a ustawy prawo budowlane dotyczyło wyłącznie wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej, rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2 (...).
W następnej kolejności odnieść się należy do zarzutów skarżącego dotyczących
nieuwzględnienia zaświadczenia Urzędu Miasta i Gminy Myślenice z dnia 19.07.2017r. Nr [...], jako "dokumentu poświadczającego zgodność naniesień budowlanych na działce [...] w D. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego".
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy prawo budowlane, organ I Instancji nałożył na skarżącego obowiązek przedstawienia następujących dokumentów:
1. zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice o zgodności obiektu budowlanego - budynku rekreacyjno - gospodarczego, posadowionego na działce nr [...], w miejscowości D., gm. Myślenice z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego
2. 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami (w tym uzgodnieniem z zarządcą Zbiornika [...] - RZGW w Krakowie), pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu
3. Oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane
Organ wyznaczył przy tym termin złożenia ww. dokumentów koniecznych do legalizacji do dnia 31 lipca 2016 r., a ostatecznie przedłużył go do 31 marca 2017 r. Oznacza to, że skarżący miał rok na przedłożenie żądanych przez organ dokumentów. Jak słusznie zauważył organ II Instancji, jest to czas wystarczający i realny.
Skarżący dokumentów tych nie przedłożył.
W dniu 21 lipca 2016 r. (k. 41 akt adm.) skarżący przedłożył postanowienie RZGW i mapę geodezyjną działki (których organ nie żądał) oraz zaświadczenie wydane przez UMiG Myślenice, z którego wynika, że skarżący zwrócił się z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy dwóch podestów zadaszonych na działce [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wobec tak sformułowanego wniosku wydano zaświadczenie, że budowa podestów jest zgodna z planem miejscowym. Rzecz jednak w tym – co już wyżej omówiono – że kontrolowana sprawa nie dotyczy i nigdy nie dotyczyła zadaszonych podestów. Również nie o takie zaświadczenie wzywał skarżącego PINB postanowieniem z dnia z dnia 8 lutego 2016 r.
Już wówczas organ I instancji mógł i powinien był wydać decyzję nakazującą rozbiórkę, co wynika wprost z art. 48 ust. 4 ustawy prawo budowlane.
Niemniej jednak organ decyzji rozbiórkowej nie wydał, natomiast pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. poinformował skarżącego, że nadal nie otrzymał 4 egzemplarzy projektu budowlanego i oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a przedłożone zaświadczenie nie dotyczy przedmiotu sprawy. Wówczas też przedłużył termin do złożenia dokumentów, co odniosło tylko ten skutek, że skarżący przedłożył jedynie oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w dalszym ciągu nie przedkładając pozostałych dokumentów.
Co więcej, PINB sam wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy w Myślenicach o wydania stosownego zaświadczenia, którego jednak nie uzyskał, a w to miejsce otrzymał opinię urbanistyczną z dnia 19 czerwca 2017 r., z której wynika, że budynek rekreacyjno – gospodarczy na działce [...] nie jest zgodny z ustaleniami obowiązującego w tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Innymi słowy organ I Instancji w tej sprawie zrobił więcej niż powinien, niemniej jednak starania te nie odniosły zamierzonego skutku. Działanie organu można uzasadnić chęcią realizacji zasad określonych w art.7, art. 8 oraz art. 9 Kpa.
Nie jest również uzasadniony zarzut nierozpatrzeniu wniosku złożonego przez skarżącego w odwołaniu o uzupełnienie materiału dowodowego w części dotyczącej ponownego oznaczenia rzeczywistej nazwy spornego obiektu, ponownego dokonania jego obmiaru i ustalenia rzeczywistej powierzchni, co stanowiło naruszenie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 78 § 1 Kpa, żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy.
Zdaniem Sądu wszystkie te okoliczności (rzeczywista nazwa spornego obiektu, jego obmiar i powierzchnia zabudowy) zostały przez organ I Instancji należycie ustalone i udokumentowane, zatem brak było podstaw do uwzględniania wniosku dowodowego zawartego w odwołaniu.
Wobec powyższego skarga została oddalona jako bezzasadna na zasadzie art. 151 p.p.s.a.