II SA/PO 3020/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę K.K. na decyzję o skierowaniu na kontrolne badanie lekarskie w celu weryfikacji możliwości prowadzenia pojazdów, uznając skierowanie za zasadne w świetle przepisów Prawa o ruchu drogowym.
Sprawa dotyczyła skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o skierowaniu na kontrolne badanie lekarskie. Skierowanie było konsekwencją orzeczenia o lekkim stopniu niepełnosprawności. K.K. kwestionował decyzję, wskazując na brak środków na pokrycie kosztów badania. Sąd administracyjny uznał skargę za bezzasadną, podkreślając, że skierowanie na badanie jest obligatoryjne w przypadku osób niepełnosprawnych posiadających prawo jazdy, a koszty badania ponosi osoba badana, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o skierowaniu skarżącego na kontrolne badanie lekarskie. Podstawą skierowania było orzeczenie o zaliczeniu K.K. do lekkiego stopnia niepełnosprawności, wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, skierował K.K. na badanie w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów kategorii B, z zagrożeniem cofnięcia uprawnień w przypadku niepoddania się badaniu. K.K. w odwołaniu i skardze podnosił, że nie posiada środków na pokrycie kosztów badania i wniósł o jego sfinansowanie przez Urząd Miasta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, wskazując na obligatoryjność skierowania na badania w sytuacji orzeczenia o niepełnosprawności. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że skierowanie na badanie lekarskie osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy, na podstawie zawiadomienia zespołu ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności, jest zgodne z art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym. Sąd podkreślił również, że zgodnie z art. 122 ust. 6 tej ustawy, koszty badania ponosi osoba badana, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, co nie miało miejsca w tej sprawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skierowanie jest zgodne z przepisami.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym nakłada obowiązek skierowania na badanie lekarskie osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy, jeśli otrzymała ona zawiadomienie o stopniu niepełnosprawności od właściwego zespołu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.r.d. art. 122 § 1 pkt 5
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Nakłada obowiązek skierowania na badanie lekarskie osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy, na podstawie zawiadomienia zespołu ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności.
u.p.r.d. art. 122 § 6
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Stanowi, że badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, z wyjątkiem sytuacji uregulowanych przepisami odrębnymi.
Pomocnicze
k.p.a. art. 104 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.k.o. art. 1 § 1
Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych
k.p.a. art. 127 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skierowanie na badanie lekarskie osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy jest obligatoryjne na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym. Koszty badania lekarskiego ponosi osoba badana, zgodnie z art. 122 ust. 6 Prawa o ruchu drogowym.
Odrzucone argumenty
Organ orzekający powinien sfinansować badanie lekarskie z uwagi na niepełnosprawność skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, z wyjątkiem, gdy osobne przepisy stanowią inaczej.
Skład orzekający
Jerzy Stankowski
przewodniczący sprawozdawca
Joanna Wierchowicz
sędzia
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad skierowania na badania lekarskie kierowców z powodu niepełnosprawności oraz kwestii ponoszenia kosztów tych badań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy i skierowanej na badanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów Prawa o ruchu drogowym w kontekście niepełnosprawności i kosztów badań, bez nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 3020/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-04-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-12-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Danuta Rzyminiak-Owczarczak Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Joanna Wierchowicz Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Wierchowicz As. sąd. Danuta Rzyminiak – Owczarczak Protokolant referent – stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę /-/ D. Rzyminiak /-/J. Stankowski /-/J. Wierchowicz - Owczarczak AR Uzasadnienie 4/II SA/Po 3020/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 20 VI 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.), w związku z art. 104 § 1 kpa., Prezydent Miasta skierował K.K. na kontrolne badanie lekarskie z uwagi na orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...], nr [...] o zaliczeniu K.K. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W decyzji określono, że badanie dotyczy możliwości prowadzenia pojazdów z prawem jazdy kategorii B, a nie poddanie się badaniu do dnia 2 XII 2002 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W dowołaniu od powyższej decyzji K.K. wskazał, że nie ma pieniędzy na pokrycie kosztów badania i wniósł o sfinansowanie tych badań przez Urząd Miasta. Decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 X 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 kpa., oraz art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji wskazał, że Prezydent był zobowiązany na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy prawo o ruchu drogowym, do wydania skierowania na badania lekarskie, skoro otrzymał wcześniej orzeczenie o zaliczeniu K.K. do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Skierowanie to jest obligatoryjne. Kolegium wskazało, że postawą do jego wydania mógłby być również art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K.K. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. W dopowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację wskazując dodatkowo, że kwestia kosztów jest sprawa odrębną, nie mającą wpływu na merytoryczną poprawność decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Kolegium podkreśliło, że sprawa kosztów została wyjaśniona w decyzji tego organu z dnia [...], nr [...], w której określono, na podstawie art. 122 ust. 6 Prawa o ruchu drogowym, badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, z wyjątkiem, gdy osobne przepisy stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 VI 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz. 602 ze zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba niepełnosprawna posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie do kierowania tramwajem, skierowana na te badania decyzją starosty na podstawie zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności. W niniejszej sprawie orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności K.K. zostało wydane w dniu 19 III 2002 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. Z tego też tytułu całkowicie zasadne było wydanie przez Prezydenta skierowania na badania lekarskie, w myśl cytowanego art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. K.K. podnosił w skardze, iż to organ orzekający powinien sfinansować takie badania. Tymczasem art. 122 ust. 6 cyt. ustawy stanowi wyraźnie, że badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, chyba przepisy odrębne stanowią inaczej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). /-/J. Wierchowicz /-/J. Stankowski /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak AR
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI