II SA/Po 301/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości z powodu braków formalnych, w szczególności braku podpisu na decyzji organu pierwszej instancji.
Skarżący domagał się zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jednak organy administracji odmówiły, twierdząc, że cel wywłaszczenia został zrealizowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę, stwierdził nieważność zarówno zaskarżonej decyzji Wojewody, jak i poprzedzającej ją decyzji Starosty. Podstawą stwierdzenia nieważności była wada formalna decyzji organu pierwszej instancji – brak podpisu.
Sprawa dotyczyła wniosku T.J. o zwrot nieruchomości wywłaszczonej na cele osiedlowego budownictwa mieszkaniowego. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty odmawiającą zwrotu, argumentując, że cel wywłaszczenia został zrealizowany poprzez budowę bloków mieszkalnych i infrastruktury osiedlowej, a także że nie zaistniały przesłanki zbędności nieruchomości. Skarżący zarzucił organom błędne ustalenia faktyczne i ocenę prawną, kwestionując realizację celu wywłaszczenia i wskazując na brak dokumentów źródłowych, w tym ksiąg wieczystych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 134 § 1 PPSA, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty. Podstawą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty był art. 156 § 1 pkt 7 kpa, wskazujący na wadę nieważności w postaci braku podpisu, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby wydającej decyzję. Z uwagi na rażące naruszenie prawa, które stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, zaskarżona decyzja Wojewody również została uznana za dotkniętą wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). W związku z tym Sąd pominął merytoryczne zarzuty skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja pozbawiona podpisu, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania jest dotknięta wadą nieważności z mocy prawa.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 107 § 1 kpa, decyzja musi zawierać podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej. Brak tych elementów w oryginale decyzji stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 107 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.g.n. art. 142
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 216
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 137
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 229
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.z.t.w.n. art. 6
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości
PPSA art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu pierwszej instancji jest dotknięta wadą nieważności z powodu braku podpisu, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby wydającej decyzję (art. 156 § 1 pkt 7 kpa).
Godne uwagi sformułowania
oryginał decyzji znajdujący się w aktach sprawy administracyjnej jest jedynym autentycznym i pierwotnym dokumentem odzwierciedlającym sposób załatwienia sprawy. dokument doręczany stronom postępowania w trybie art. 109 § 1 kpa nie jest "oryginałem decyzji", lecz odpisem "oryginału decyzji", mającym walor jej duplikatu.
Skład orzekający
Barbara Drzazga
przewodniczący
Edyta Podrazik
sprawozdawca
Wiesława Batorowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Podkreślenie wagi formalnych wymogów decyzji administracyjnych, w szczególności obowiązku posiadania podpisu przez organ wydający. Wskazanie na konsekwencje utrzymania w mocy wadliwej decyzji przez organ wyższej instancji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej wady formalnej (brak podpisu) i nie przesądza o merytorycznej zasadności wniosku o zwrot nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne wymogi w postępowaniu administracyjnym i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji, nawet jeśli kwestia merytoryczna mogłaby być rozstrzygnięta inaczej. Jest to pouczające dla prawników procesowych.
“Brak podpisu na decyzji administracyjnej to błąd, który może unieważnić całe postępowanie.”
Dane finansowe
WPS: 255 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 301/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-07-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga /przewodniczący/ Edyta Podrazik /sprawozdawca/ Wiesława Batorowicz Symbol z opisem 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi T.J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości; I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 255,-(dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ W. Batorowicz Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Wojewoda , po rozpoznaniu odwołania T. J. , utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] w której - w oparciu o przepisy art. 142 i art. 216 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami – odmówiono T. J. zwrotu nieruchomości – działek nr [...],[...], części działek nr [...],[...],[...],[...], położonych w J., Osiedle [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż T. J. sprzedał przedmiotową nieruchomość Skarbowi Państwa aktem notarialnym z dnia [...]1984 r., w trybie art. 6 ustawy z dnia 12.03.1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Celem wywłaszczenia było osiedlowe budownictwo mieszkaniowe. Na działkach nr [...],[...],[...],[...] wybudowano w 1988 r. bloki mieszkalne wielorodzinne, zaś na działce nr [...]pawilon handlowy i placówkę pocztową. Z powyższego wynika, że do dnia złożenia wniosku o zwrot na opisanej części przedmiotowej nieruchomości został zrealizowany cel wywłaszczenia. Pawilon handlowy i placówka pocztowa stanowi infrastrukturę osiedlową. W tym stanie rzeczy nie zaistniała żadna z przesłanek zbędności przewidzianych art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto część działek nr [...] i [...]została przekazana w użytkowanie wieczyste Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej aktem notarialnym z dnia [...]1988 r. Wniosek o ujawnienie tego prawa w księdze wieczystej złożono w tym samym dniu, a wpis prawa dokonano w dniu 08.06.1998 r. Prawo użytkowania wieczystego powstało więc w dniu 22.02.1988 r. Co do tej części nieruchomości zastosowanie ma przepis art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skargę od powyższej decyzji złożył [...]domagając się jej uchylenia. Skarżący podniósł, iż na przedmiotowych działkach nie został zrealizowany cel wywłaszczenia, którym było budownictwo blokowe wysokościowe, nie zaistniały także przesłanki z art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący zakwestionował ustalenia faktyczne dokonane przez organ i ocenę prawną. Zarzucił, iż organ nie opierał się na dokumentach źródłowych, dotyczy to głownie braku odpisów ksiąg wieczystych, które są jedynym miarodajnym dokumentem w sprawie. Wpisy prawa użytkowania wieczystego na działkach nr [...] i [...]dokonano po dniu wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć z innych przyczyn niż w niej wskazano. Na wstępie wyjaśnić należy, iż z mocy przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) Sąd rozstrzygając sprawę nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. W niniejszej sprawie decyzja Starosty z dnia [...], poprzedzająca zaskarżoną decyzję organu odwoławczego jest dotknięta wadą nieważności wymienioną w przepisie art. 156 § 1 pkt 7 kpa. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa każda decyzja powinna obligatoryjnie zawierać podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W przedmiotowej sprawie oryginał decyzji Starosty znajdujący się w aktach administracyjnych przekazanych do Sądu przez organy orzekające w sprawie nie zawiera w ogóle żadnego podpisu, jak również imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby wydającej decyzję (k. 43-38 akt [...]). Podkreślić należy, iż w aktach sprawy administracyjnej pozostaje oryginał decyzji, który jest jedynym autentycznym i pierwotnym dokumentem odzwierciedlającym sposób załatwienia sprawy. Oryginał decyzji znajdujący się w aktach sprawy administracyjnej jest podstawą do wydawania uwierzytelnionych odpisów decyzji. W istocie dokument doręczany stronom postępowania w trybie art. 109 § 1 kpa nie jest "oryginałem decyzji", lecz odpisem "oryginału decyzji", mającym walor jej duplikatu. Takie jest też stanowisko judykatury, które Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12.12.2003 r. sygn. III RN 135/03, OSNP 2004 nr 16 poz. 274). Decyzja organu I instancji jest więc w przedmiotowej sprawie nieważna z mocy prawa, zaś zaskarżona decyzja Wojewody, który utrzymał wadliwą decyzję w mocy, wydana została z rażącym naruszeniem prawa, co również stanowi podstawę wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa do stwierdzenia jej nieważności. Z względów wymienionych wyżej pominięto ustosunkowanie się do zarzutów skargi, odnoszących się do meritum sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty z dnia [...]. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy. Rozstrzygnięcie o wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ W. Batorowicz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI