II SA/Po 2617/03

II SA/Po 2617/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Kręcichwost-Durchowska
Maciej Dybowski
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak ( spr ) Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi G. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ M.Dybowski JF
Uzasadnienie
4/II SA/Po 2617/03
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] działający z upoważnienia Starosty G. Kierownik Działu Ewidencji Świadczeń i Informacji Powiatowego Urzędu Pracy w G. orzekł o pozbawieniu skarżącego G. H. statusu bezrobotnego, przyznanego mu decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w G. z dnia [...] grudnia 1998 r. Rozstrzygnięcie oparto na przepisach art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a oraz art. 13 ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. Nr 6 z 2001 r. poz. 56 z późniejszymi zmianami), a w uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż strona nie stawiła się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, a pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy.
Składając odwołanie od powyższej decyzji skarżący wyjaśnił, iż w m-cu lutym 2003 r. złamał prawą nogę, na zwolnieniu lekarskim przebywał do dnia 17.08.2003 r., a dalszego zwolnienia lekarskiego nie otrzymał, pomimo, że nadal odczuwał dolegliwości związane z tym urazem, natomiast w dniu 7.08.2003 r. uzyskał od lekarza zaświadczenie o stanie zdrowia, które załączył do odwołania. Podnosząc, iż znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej skarżący wyjaśnił, iż nadal odczuwa dolegliwości związane z doznanym urazem, a po dniu 18.08.2003 r. nie mógł przybyć osobiście do PUP z powodu trudnej sytuacji życiowej i materialnej, stąd zgłosił się dopiero w dniu 28.08.2003 r. Wyjaśnił również, że nie jest w stanie osobiście zgłosić się w Urzędzie w celu potwierdzenia gotowości do pracy, jak również, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej oraz nie uzyskuje żadnych dochodów.
Decyzją z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] Wojewoda zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśniając, iż strona w wyznaczonym terminie nie zgłosiła się w PUP, nie przedłożyła zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pracy po dniu [...].08.2003 r. Wojewoda wyjaśnił, iż strona została pouczona o zasadach stawiennictwa w PUP, sposobie usprawiedliwiania niestawiennictwa oraz skutkach niedopełnienia wymogu nie usprawiedliwienia tej nieobecności w terminie 5 dni od wyznaczonej daty stawiennictwa. Podkreślając, iż podstawowym obowiązkiem osób zarejestrowanych w PUP jest zgłaszanie się w celu potwierdzenia gotowości podjęcia zatrudnienia organ wyjaśnił, iż strona mogła poinformować organ telefonicznie lub listownie o zaistniałej przyczynie niestawiennictwa, a wówczas organ I instancji mógłby rozważyć możliwość wyznaczenia innego terminy takiej wizyty. Wojewoda podkreślił, iż z przyznaniem statusu bezrobotnego wiążą się określone uprawnienia oraz obowiązki, które nie mogą być dowolnie traktowane przez osoby, którym status taki przyznano. Organ wyjaśnił ponadto, że gotowość do pracy oznacza możliwość jej podjęcia, co związane jest z legitymowaniem się stanem zdrowia to umożliwiającym.
W skardze na powyższą decyzję G. H. wniósł o jej uchylenie i przywrócenie mu statusu osoby bezrobotnej. Opisując swoją sytuację zdrowotną skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodatkowo wyjaśnił, że nadal odczuwa dolegliwości związane z doznanym urazem, a Powiatowy Zespół Orzekania o Niepełnosprawności odrzucił jego wniosek o stwierdzenie niepełnosprawności z tego tytułu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. W przedmiotowej sprawie decyzje wydane w obu instancjach są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Przepis art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w jej brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji zawierał unormowanie dyscyplinujące bezrobotnych. W myśl tego przepisu bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Ustawodawca wyraźnie podkreślił, iż zgłoszenie to winno nastąpić "w wyznaczonych terminach", a to oznacza konkretną datę ustaloną przez urząd pracy, w której bezrobotny obowiązany jest zgłosić się we właściwym urzędzie pracy "w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia". Jest poza sporem między stronami, że skarżący został poinformowany o obowiązku zgłoszenia się w PUP w dniu 18 sierpnia 2003 r. w skierowanym do niego piśmie z dnia 29.07.2003 r., którego skuteczności doręczenia nie kwestionuje, choć z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma wynika, że osobą odbierającą pismo była sąsiadka skarżącego, jak również w pouczeniu, które uzyskał po zapoznaniu się i podpisaniu tzw. "oświadczenia bezrobotnego" (karta 7 akt administracyjnych). Skarżący został wówczas poinformowany, iż nieobecność spowodowana chorobą wonna zostać udokumentowana zaświadczeniem lekarskim o niezdolności do pracy (druk L4), dostarczonym w terminie 2 dni od daty niestawiennictwa. Wymogów tych skarżący nie dopełnił, jak również nie wykazał, iż w terminie 5 dni poinformował PUP o przyczynie niestawiennictwa w dniu 18.08.2003 r., a przedłożone wraz z odwołaniem zaświadczenie o stanie zdrowia nie zostało wystawione na wymaganym druku L4. W tej sytuacji organy obu instancji zasadnie przyjęły, że skoro bezrobotny nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w pierwszym dniu po ustąpieniu choroby, tj. w dniu 18 sierpnia 2003 r., a w kolejnych 5 dniach nie poinformował o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, to powstały przesłanki pozbawienia jej statusu bezrobotnego z mocy art. 13 ust. 3 pkt 5 cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Wskazać należy, iż zgodnie z tym przepisem pozbawienie statusu osoby bezrobotnej następuje w takim przypadku na okres trzech miesięcy, a powołana ustawa nie daje organom administracji ani sądowi administracyjnemu w tym zakresie jakichkolwiek uprawnień do uznaniowego traktowania osób, które w sposób właściwy nie udokumentowały przyczyny niestawiennictwa jak również w ustawowym terminie 5 dni nie poinformowały PUP o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze. zm.) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami), skarga podlega oddaleniu.
/-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/M. Dybowski
jf