II SA/PO 257/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2006-03-22
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościplanowanie przestrzenneopłata adiacenckawzrost wartości nieruchomościnakładystan prawnyzmiana przepisówkpaustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

WSA w Poznaniu oddalił skargę dotyczącą opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, uznając, że przepis zezwalający na pomniejszenie opłaty o wartość nakładów został uchylony przed wydaniem decyzji.

Skarżąca A.G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zarzucała naruszenie zasady równego traktowania i prawa do pomniejszenia opłaty o wartość poniesionych nakładów. Sąd uznał, że choć w dacie wszczęcia postępowania istniał przepis zezwalający na takie pomniejszenie, został on uchylony przed wydaniem decyzji przez SKO. W związku z tym, sąd oparł się na stanie prawnym obowiązującym w dacie orzekania i oddalił skargę jako bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpatrzył skargę A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. o ustaleniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji, zarzucając naruszenie zasady równego traktowania oraz prawa do pomniejszenia opłaty o wartość nakładów poniesionych przez nią i Z.S. w okresie między uchwaleniem planu miejscowego a sprzedażą nieruchomości. Sąd podkreślił, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który wymagał łącznego spełnienia przesłanek wzrostu wartości nieruchomości i jej zbycia. Sąd zwrócił uwagę na istotną kwestię zmiany stanu prawnego. W dacie wszczęcia postępowania (wrzesień 2003 r.) obowiązywał art. 37 ust. 2 ustawy, który pozwalał na pomniejszenie opłaty o wartość nakładów. Jednakże, przed wydaniem decyzji przez SKO (grudzień 2004 r.), przepis ten został uchylony przez ustawę z dnia 28 listopada 2003 r., która weszła w życie 22 września 2004 r. Ponieważ ustawa nowelizująca nie zawierała przepisów przejściowych, art. 37 ust. 2 utracił moc. Sąd, zgodnie z zasadą kontroli zgodności z prawem obowiązującą w dacie wydania zaskarżonego aktu, stwierdził, że SKO prawidłowo zastosowało prawo obowiązujące w dacie orzekania. Wobec tego skarga została oddalona na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, opłaty tej nie należy pomniejszać o wartość nakładów, ponieważ przepis zezwalający na takie pomniejszenie został uchylony przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, a sąd administracyjny kontroluje zgodność z prawem obowiązującym w dacie orzekania.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który pozwalał na pomniejszenie opłaty o wartość nakładów, został uchylony przed wydaniem decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ponieważ ustawa nowelizująca nie zawierała przepisów przejściowych, przepis ten utracił moc. Sąd badał zgodność z prawem obowiązującym w dacie orzekania, a nie w dacie wszczęcia postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (13)

Główne

u.p.z.p. art. 36 § ust. 4

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 37 § ust. 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Przepis ten zezwalał na pomniejszenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o wartość nakładów poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego, jeśli miały one wpływ na wzrost wartości. Przepis ten został uchylony.

k.p.a. art. 104 § § 1 i § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 32 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Konstytucja RP art. 32 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 8 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

P.u.s.a. art. 1 § § 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.u.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uchwała Rady Miejskiej w S. art. 12

Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw art. 10 § pkt 4 lit. a)

Ustawa ta uchyliła art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez organ odwoławczy, a nie w dacie wszczęcia postępowania, w sytuacji uchylenia przepisu między tymi datami.

Odrzucone argumenty

Naruszenie zasady równego traktowania (art. 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP). Prawo do pomniejszenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o wartość nakładów poniesionych przez skarżącą i Z.S. na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obowiązującego w dacie wszczęcia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Sąd w wyniku tak przeprowadzonej kontroli stwierdził zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Ponieważ ustawa ta nie zawierała żadnych przepisów przejściowych, art. 37 ust. 2 utracił z tą datą swą moc, i to bez względu na okoliczność kiedy wszczęto postępowanie w sprawie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w konkretnej sprawie.

Skład orzekający

Wiesława Batorowicz

przewodniczący

Barbara Kamieńska

sędzia

Elwira Brychcy

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych i momentu stosowania stanu prawnego w sprawach administracyjnych, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych dotyczących opłat związanych z nieruchomościami."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów w trakcie postępowania administracyjnego, która nie była uregulowana przepisami przejściowymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii zmiany stanu prawnego w trakcie postępowania i jej wpływu na prawa strony, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i nieruchomości.

Zmiana prawa w trakcie postępowania: czy można stracić prawo do pomniejszenia opłaty?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 257/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Kamieńska
Elwira Brychcy /sprawozdawca/
Wiesława Batorowicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Elwira Brychcy /spr/ Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/ W. Batorowicz /-/B. Kamieńska
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...] na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. 2003 r. Nr 80 poz. 717 ze zm.) art. 104 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 12 uchwały nr XXX/366/2001 Rady Miejskiej w S. z dnia 28 lutego 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów budownictwa mieszkaniowego dla działki nr [...], przy ul. [...] we wsi P., gmina S. – pow. [...] ha – zmiana przeznaczenia z upraw ogrodniczych z prawem zabudowy i upraw polowych na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ustalił A. G. i Z. S. jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...] o powierzchni [...] m²
A. G. wniosła odwołanie od tej decyzji domagając się jej uchylenia w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równego traktowania oraz naruszenie art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odwołująca argumentuje, że na skutek jej wcześniejszego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] uchyliło decyzję w sprawie ustalenia jednorazowych opłat w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i przekazało sprawę do rozpoznania organowi I instancji. W ocenie skarżącej ponowna decyzja winna być wydana według stanu prawnego obowiązującego w chwili wszczęcia postępowania, tj. [...] września 2003 r. dalej podniosła, że na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z chwilą wszczęcia postępowania nabyła prawo do pomniejszenia wartości nakładów poniesionych przez nią oraz Z. S. (byłych współwłaścicieli) w okresie miedzy uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego a dniem sprzedaży nieruchomości, jeżeli nakłady te miały wpływ na wartość nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając organ wyjaśnił, że ziściły się przesłanki art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzasadniające naliczenie stosownej opłaty. Zarówno sposób naliczenia, jak i wysokość opłaty określono prawidłowo, a podstawowy zarzut odwołania dotyczący niezaliczenia w poczet opłaty poniesionych przez właściciela gruntu nakładów na rozbudowę infrastruktury technicznej, nie zasługuje na uwzględnienie w świetle obowiązujących przepisów prawa.
Skargę do sądu administracyjnego wniosła A. G. domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] i ponownie zarzuciła naruszenie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji, art. 37 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 10 i 81 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie stanowi przepis art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Istotę obowiązku uregulowanego w art. 36 ust. 4, sprowadza się do uregulowania przez właściciela opłaty w razie łącznego wystąpienia dwóch przesłanek:
1) wzrostu wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia albo zmiany planu miejscowego,
2) zbycia nieruchomości przez właściciela lub użytkownika wieczystego.
Oba te warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Skarżąca nie kwestionuje zasadności ustalenia samej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, poddając jednak w wątpliwość sposób ustalenia jednorazowej opłaty.
W dacie wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, tj. [...] września 2003 r. na gruncie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązywał ustęp 2 art. 37 stanowiący, iż opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości w okresie między uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego a dniem sprzedaży nieruchomości, jeżeli nakłady te miały wpływ na wzrost wartości tej nieruchomości. Z treści tego też przepisu skarżąca wywodzi swoje prawo do pomniejszenia kwoty ustalonej opłaty o wartość poniesionych przez nią oraz Z. S. (jako byłych współwłaścicieli) nakładów.
Stosownie do zasady dwuinstancyjności (art. 15 kpa) organ odwoławczy obowiązany był do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie orzekania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzję wydało [...] grudnia 2004 r., a więc po uchyleniu przez art. 10 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. 2004 Nr 141, poz. 1492) ustępu 2 art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (...) weszła w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 22 września 2004 r. Ponieważ ustawa ta nie zawierała żadnych przepisów przejściowych, art. 37 ust. 2 utracił z tą datą swą moc, i to bez względu na okoliczność kiedy wszczęto postępowanie w sprawie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w konkretnej sprawie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na uwadze Sąd miał zatem stan prawny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd w wyniku tak przeprowadzonej kontroli stwierdził zgodność z prawem zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, Sąd uznając skargę za bezpodstawną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/E. Brychcy /-/ W. Batorowicz /-/B. Kamieńska

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI