II SA/Po 253/22

II SA/Po 253/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-09-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz
Sebastian Michalski /sprawozdawca/
Wiesława Batorowicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Ochrona zwierząt
Administracyjne postępowanie
Inspekcja weterynaryjna
Sygn. powiązane
I OSK 2444/22 - Wyrok NSA z 2025-11-06
Skarżony organ
Lekarz Weterynarii
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7 art. 8 par. 1 par. 2  art. 15 art. 77 par. 1 art. 136 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Asesor WSA Sebastian Michalski (spr) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2022 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję W. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 02 lutego 2022 r., nr znak: [...] (sprawa nr [...]) w przedmiocie nakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. , po przeprowadzonej kontroli, decyzją z dnia 16 listopada 2021 roku (znak: [...]), skierowaną do K. spółka z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w K., nakazał dostosować dokumentację procedur zakładowych do obowiązujących wymagań weterynaryjnych, w terminie 14 dni o dnia, w którym decyzja stanie się prawomocna, w zakresie:
1) Planu HACCP nr [...] [...] poprzez wyłączenie asortymentu dodatki do pasz z wiersza "Rodzaj grup asortymentowych",
2) Planu HACCP nr [...] [...] poprzez wyłączenie asortymentu dodatki do pasz z wiersza 7.4 kolumna: Środek Transportu oraz poprzez wskazanie, że nie dotyczy dodatków do pasz,
3) Programu Warunków Wstępnych (PRP) Towarów o wymogach higieniczno-sanitarnych - dobre praktyki higieniczne - poprzez wyłączenie asortymentu dodatki do pasz z wiersza "Rodzaj grup asortymentowych",
4) Instrukcji jakości i środowiska [...] Przeładunek towaru o wymogach higieniczno-sanitarnych poprzez wskazanie, że nie dotyczy dodatków do pasz.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że K. Sp. z o.o. prowadzi działalność nadzorowaną w zakresie magazynowania dodatków do pasz, co w ocenie organu jest elementem wprowadzania do obrotu dodatków do pasz. Spółka zobowiązana jest zapewniać zgodność prowadzonej działalności z wymaganiami weterynaryjnymi określonymi w art. 16 ust. 5 rozporządzenia Nr 1831/2002 z dnia 22 września 2003 roku w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt. Zgodnie z powołanym przepisem "Dodatki i premiksy są wprowadzane do obrotu wyłącznie w zamkniętych opakowaniach lub zamkniętych pojemnikach, które muszą być zamknięte w taki sposób, aby sposób zamknięcia uległ uszkodzeniu podczas otwierania i nie mógł być ponownie użyty".
Organ uznał, że sprzeczne z brzmieniem i celem powołanego przepisu jest przeładowywanie dodatków paszowych do cystern. Stosowana procedura pozwala na działanie czynników zewnętrznych na przeładowywany dodatek paszowy oraz wielokrotne otwieranie włazów cystern w sposób nie powodujący uszkodzenia zamknięcia, tak aby nie mógł być on ponownie użyty, a także dopuszcza czyszczenie powierzchni cystern w celu ponownego użycia.
Spółka skorzystała z prawa do odwołania i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania, ewentualnie przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Odwołująca się uznała, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 2 ust. 1 oraz art. 16 ust. 5 rozporządzenia Nr 1831/2002 z dnia 22 września 2003 roku w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt w związku z art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 roku ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.
W ocenie strony organ błędnie przyjmuje, iż usługi polegające na magazynowaniu dodatków paszowych stanowią wprowadzanie do obrotu tych dodatków. W konsekwencji organ błędnie uznaje, że Spółka powinna zapewnić zgodność przechowywania dodatków do pasz z wymogami prawa żywnościowego określonymi w art. 16 ust. 5 rozporządzenia Nr 1831/2002, a ponadto błędnie uznaje, że przeładowywanie dodatków paszowych do cystern takich wymagań nie spełnia.
W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że Spółka nie wprowadza i nigdy nie wprowadzała do obrotu dodatków paszowych. Nawet jeśli hipotetycznie przyjąć, że czynności dokonywane na magazynie są wprowadzaniem do obrotu, to stosowanie pojemników wielokrotnego użytku (IBC, cystern) przy przesypywaniu dodatków paszowych pod warunkiem, że są plombowane, a plomba ulega uszkodzeniu przy otwarciu, nie stoi w sprzeczności z art. 16 ust. 5 rozporządzenia Nr 1831/2002.
W. Wojewódzki Lekarz Weterynarii, decyzją z dnia 2 lutego 2022 roku (znak: [...]), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 22 lipca 2006 roku o paszach "wprowadzanie do obrotu" oznacza wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, co oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania.
K. Sp. z o.o. prowadzi działalność w zakresie magazynowania pasz na zlecenie innego podmiotu. Niewątpliwie staje się posiadaczem przechowywanych pasz (dysponuje nimi), a co za tym idzie wprowadza je do obrotu. Definicja paszy obejmuje substancje lub produkty, w tym dodatki, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do karmienia zwierząt.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2006 roku o paszach dodatki paszowe wprowadza się do obrotu, przetwarza lub stosuje w żywieniu zwierząt jeżeli są spełnione wymagania określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003. W świetle treści art. 16 ust. 5 powołanego rozporządzenia dodatki paszowe wprowadzane są do obrotu wyłącznie w zamkniętych opakowaniach lub zamkniętych pojemnikach, które muszą być zamknięte w taki sposób, aby sposób zamknięcia uległ uszkodzeniu podczas otwierania i nie mógł być ponownie użyty.
Rozporządzenie nie przewiduje żadnych odstępstw od powyższego wymogu, w tym tzw. luzowania, przesypywania dodatków paszowych, nawet na podstawie zezwolenia właściwego organu po przeprowadzeniu analizy ryzyka.
Definicję opakowania określa ustawa z dnia 13 czerwca 2013 roku o gospodarce opakowaniami i materiałami opakowaniowymi. Opakowaniem jest wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych (art. 3 ustawy). Ustawa definiuje także kategorie opakowań, w tym opakowania transportowego, którym jest opakowanie służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych lub zbiorczych w celu zapobiegania uszkodzeniom produktów, z wyłączeniem kontenerów do transportu drogowego, kolejowego, wodnego lub lotniczego (art. 4 pkt 3 powołanej ustawy). Z uwagi na powyższe nie sposób przyjmować, że cysterna, w której dodatki paszowe są transportowane luzem z zakładu konfekcjonowania, spełnia wymogi opakowania/pojemnika z art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, że zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 żaden dodatek paszowy nie może być wprowadzony do obrotu jeżeli opakowanie lub pojemnik nie jest oznaczony etykietą wskazująca określone informacje w sposób widoczny, wyraźnie czytelny i nieusuwalny. Zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniu (WE) nr 767/2009 etykieta oznacza dowolną etykietę, markę, oznakowanie, ilustrację lub inny opis, zapisane, wydrukowane, utworzone z pomocą szablonu, oznakowane, wytłoczone, odciśnięte na opakowaniu lub pojemniku paszy lub do niego przymocowane.
K. spółka z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w K. skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Spółka zażądała uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz umorzenia postępowania administracyjnego, ewentualnie przekazania sprawy organom do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W ocenie skarżącej kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem:
1) art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. brak dogłębnej analizy procedur obowiązujących u skarżącej, które wskazują jednoznacznie na spełnienie wszelkich prawem przewidzianych wymogów przy przeładowywaniu dodatków paszowych do cystern,
2) art. 8 § 1 i § 2 K.p.a. wskutek zakwestionowania procedur obowiązujących u skarżącej od 2017 roku, gdy kontrolujący skarżącą organ weterynaryjny w latach 2019 oraz 2020 nie dopatrzył się żadnych niezgodności, a ponadto przesypywanie i przewóz dodatków paszowych w cysternach jest powszechnie praktykowany na terenie całej Unii Europejskiej i jest głównym sposobem obrotu tymi towarami,
3) art. 15, art. 136 § 1 oraz art. 138 § 2 K.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności wskutek poczynienia ustaleń o rzekomym braku etykiet na cysternie, które to okoliczności nie zostały zbadane i ujęte w decyzji organu I instancji, a organ II instancji nie przeprowadził uzupełniającego postępowania dowodowego,
4) art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 poprzez jego wadliwą wykładnię skutkującą przyjęciem, że magazynowanie dodatków paszowych stanowi ich wprowadzanie do obrotu, mimo iż skarżąca nie sprzedaje tych dodatków, nie jest ich posiadaczem, lecz jedynie dzierżycielem, a zbyt szerokie rozumienie pojęcia "wprowadzanie do obrotu" prowadzi do konieczności uznania także firm transportowych za wprowadzające do obrotu, choć powszechnie nie są one uważane za objęte obowiązkiem spełnienia szczegółowych wymagań w tym zakresie,
5) art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że przeładowywanie, przechowywanie i transport dodatków paszowych w cysternach, których zamknięcie ulega uszkodzeniu podczas otwierania i nie może zostać ponownie użyte, nie jest zgodne z tym przepisem, mimo iż cysterna jest pojemnikiem z odpowiednim zamknięciem,
6) art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z przepisem art. 3 ust. 2 lit. t) rozporządzenia (WE) 767/2009 poprzez błędną wykładnię i uznanie, że etykieta przymocowana do cysterny nie spełnia wymagań zawartych w tych przepisach, mimo iż zawiera wszelkie niezbędne treści i jest do niej przymocowana.
W. Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 1842 ze zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a.").
Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 §1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 §1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 §1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarga okazała się nieuzasadniona.
W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest obarczone wadami prawnymi, które miały lub mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie znalazł podstaw do sformułowania oceny o istotnym naruszeniu przepisów art. 7, art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm. - dalej w skrócie "K.p.a."). Treść dokumentów włączonych do akt administracyjnych, treść skargi, a także treść odpowiedzi na skargę, wbrew zarzutom formułowanym w skardze, wskazuje jednoznacznie, że pomiędzy stronami (skarżącą a organem) nie ma sporu, co do okoliczności faktycznych kontrolowanej sprawy.
Podczas kontroli z dnia 11 sierpnia 2021 roku prowadzonej w K. spółka z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w K. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w K. stwierdzili, iż wprowadzane do obrotu dodatki paszowe nie spełniają wymagań w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 1831/2003. Obowiązujące w zakładzie procedury sanitarno-higieniczne HACCP przewidują bowiem możliwość przesypu dodatków paszowych, co jest niezgodne z art. 16 ust. 5 wskazanego rozporządzenia.
Inspektorzy ujawnili także niezgodność z przepisami rozporządzenia nr 767/2009 polegającą na tym, że na terenie magazynu w strefie przeznaczonej do przechowywania produktów paszowych znajdował się dodatek paszowy w ilości trzech worków po 20kg - krzemionka HCSIL, który był po dacie przydatności. Na etykiecie opakowania wskazanych dodatków paszowych widniał zapis "Najlepiej użyć przed końcem 2021-02-25". Towar nie był oznakowany jako niezgodny.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2021 roku, ustosunkowując się do niezgodności wskazanych w protokole nr 31/2021, Spółka wyjaśniła, że procedury zakładowe przewidują możliwość przesypu dodatków paszowych, ale w ocenie Spółki "przepakowywanie dodatku paszowego do cystern, czy ich transport luzem, nie wyklucza zapewnienia szczelności, zamknięcia opakowania/pojemnika, jeżeli te procesy odbywają się zgodnie z procedurami HACCP oraz transportowane w certyfikowanych i specjalnie przygotowanych pojazdach GMP+".
Spółka zaznaczyła, że w prawie paszowym nie ma definicji "pojemnika". Z kolei standardowe wymagania prawa paszowego dotyczące etykiet oraz pojemników dotyczą obrotu detalicznego, kiedy produkt trafia do ostatecznego konsumenta. Natomiast kontrolowana Spółka, ani podmiot dla którego wykonywana jest usługa przesypu (K. 1) nie działa na rynku detalicznym.
Spółka podniosła, że rozporządzenia wspólnotowe w preambułach przewidują odstępstwa od zasad dostarczania w pojemnikach/opakowaniach "jeżeli stosowanie tego wymagania nie jest konieczne do ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub interesów konsumentów".
Zgodnie z pkt 26 oraz pkt 27 Preambuły do rozporządzenia (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 roku "Odstępstwa od ogólnych wymogów dotyczących etykietowania powinny być przewidziane jedynie w sytuacji, gdy stosowanie tych wymogów nie jest niezbędne dla ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt albo interesów konsumenta oraz gdy stanowiłoby nadmierne obciążenia dla producenta lub podmiotów działających na rynku pasz, odpowiedzialnych za etykietowanie. W oparciu o doświadczenia, wspomniane odstępstwa powinny być przewidziane w szczególności w odniesieniu do pasz dostarczanych przez jednego rolnika innemu do celów wykorzystania w jego gospodarstwie, do niewielkich ilości, do mieszanek paszowych zawierających nie więcej niż trzy materiały paszowe oraz do mieszanek całych ziaren zbóż, nasion i owoców" oraz zgodnie z pkt 27 Preambuły do powołanego rozporządzenia "Z zasady mieszanki paszowe powinny być wprowadzane na rynek w zabezpieczonych pojemnikach, należy jednak przewidzieć odpowiednie odstępstwa, jeżeli stosowanie tego wymagania nie jest konieczne do ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub interesów konsumentów i stanowiłoby nadmierne obciążenie dla podmiotów działających na rynku pasz".
W przedsiębiorstwie obowiązują wewnętrzne procedury szczegółowo regulujące zapewnienie wysokiego stopnia bezpieczeństwa wszelkich operacji paszowych.
W odniesieniu do drugiej ujawnionej nieprawidłowości Spółka wyjaśniła, że "Towar krzemionka [...], ze względu na przeterminowanie, został oznaczony jako niezgodny oraz odseparowany od pozostałych towarów i w ilości 3 worków po 20kg oczekuje na decyzje klienta".
Powyższe w ocenie Sądu prowadzi do jednoznacznych wniosków/ustaleń, że na etapie ustosunkowywania się do wyników kontroli pomiędzy organem a skarżącą Spółką nie było sporu, co do tego, że cysterna nie jest pojemnikiem, o którym stanowi przepis art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 sierpnia 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz. U. UE. L. z 2003 r. Nr 268, str. 29 z późn. zm.).
Spółka w sposób jednoznaczny wskazała, że tzw. luzowanie dodatków paszowych, tj. przesypywanie ich do cystern, a następnie ich transport luzem, realizowane jest na zasadzie odstępstwa od zasad dostarczania w pojemnikach/opakowaniach, co uczynione zostało w oparciu o powołane powyżej motywy 26 i 27 Preambuły do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz. U. UE. L. z 2009 r. Nr 229, str. 1 z późn. zm.).
Mając na uwadze powyższe skarżony organ, w odpowiedzi na skargę, trafnie odwołuje się do treści odwołania, z którego jednoznacznie wynika, że skarżąca Spółka otrzymuje dodatki paszowe w workach i przesypuje je luzem przez lej oraz separatory bezpośrednio do cystern.
Wbrew argumentacji skargi, ocena skarżonych organów, że cysterna nie jest pojemnikiem spełniającym wymagania określone w art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2002, nie dowodzi braku dokładnego/wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Sąd nie znalazł podstaw do sformułowania oceny, że poza rozpoznaniem skarżonych organów pozostawały takie kwestie jak to, że:
- wymagania dotyczące opakowania, oznakowania, zabezpieczenia towaru, w tym etykiet są określone w "Specyfikacji Usługi" Planu HACCP nr [...] ([...], w.1),
- zawarte w Planie HACCP nr [...] zapisy dotyczące "Analizy Zagrożeń w Systemie Zarządzania Bezpieczeństwem Pasz GMP+ ([...], w.1) pod nr [...] nakazują przy każdym przeładunku towaru weryfikować kompletności zapisów na etykiecie, a pod nr [...] wskazano, że przy wydawania towaru następuje kontrola czy etykiety są podane w widoczny, czytelny oraz nieusuwalny sposób, a wyniki kontroli etykiety zostają zamieszczone w "Protokole przyjęcia towaru o wymogach higieniczno-sanitarnych" ([...], w.4),
- dokument "Program Warunków Wstępnych (PRP) Towarów o wymogach sanitarno-higienicznych - dobre praktyki higieniczne w pkt 5.5 zawiera wymagania dotyczące transportu i powierzchni rozładunku i załadunku, a także określa szczególne wymagania dotyczące transportu towaru w cysternach, gdzie wymagane jest, aby transport luzem był zawsze realizowany przez przewoźnika z certyfikatem GMP+B4 lub innego uznanego odpowiednika, a pracownik skarżącej zgodnie z "Instrukcją jakości i środowiska" ([...]) weryfikuje aktualność certyfikatu firmy transportowej oraz 3 ostatnie ładunki, a także egzekwuje od kierowcy certyfikat poświadczający mycie cysterny i sprawdza czystość jej wnętrza,
- z przeładunku sporządzany jest raport ([...], w.3), a w części "Kontrola cysterny samochodowej po przeładunku" zaznaczane jest czy zabezpieczony został luk wsypowy, i czy cysterna została zaplombowana (wpisywany jest nr plomby).
Analiza uzasadnienia kwestionowanych decyzji ponad wszelką wątpliwość wskazuje, że organy rozważały powyższe kwestie, lecz uznały, iż nie stanowią one o spełnieniu wymagań sanitarno-higienicznych dotyczących wprowadzania do obrotu dodatków do pasz.
Wskazując na wymóg określony w art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2002 Wojewódzki Lekarz Weterynarii wyjaśnił, że "dodatki paszowe zostały objęte szczególnymi zasadami wprowadzania do obrotu, ponieważ są to produkty o dużej koncentracji substancji czynnej, wysokich stężeniach, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi".
Organ wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz (...) regulują kwestie wprowadzania do obrotu oraz etykietowania materiałów paszowych oraz mieszanek paszowych. W preambule tego rozporządzenia (motyw 3) wprost wskazano, że zasady wprowadzania na rynek dodatków paszowych zostały wyszczególnione w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003. W konsekwencji odstępstwa dotyczące transportu luzem pasz określone w rozporządzeniu (WE) nr 767/2009 nie mają zastosowania do transportu dodatków paszowych.
Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 8 § 1 i § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Powiatowy Lekarz Weterynarii w uzasadnieniu wydanej decyzji wyjaśnił wprost, że skarżąca Spółka od 2017 roku jest nadzorowana w zakresie prowadzonego magazynu pasz. Natomiast, dopiero decyzją z dnia 27 października 2020 roku (znak [...]), zatwierdzona została działalność skarżącej Spółki w zakresie magazynowania dodatków do pasz. Stwierdzone nieprawidłowości nie dotyczą niezgodności w zakresie magazynowania pasz, lecz operacji magazynowych wykonywanych na dodatkach do pasz. Organ jednoznacznie wyjaśnił, że nie kwestionuje obowiązujących u skarżącej Spółki procedur dotycząc przesypu pasz, które uznaje za zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) Nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. U. UE. L. z 2005 r. Nr 35, str. 1 z późn. zm.).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że ujawnione podczas kontroli niezgodności, rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, a przez to także realizowana aktualnie kontrola sądowoadministracyjna, dotyczą operacji magazynowych w odniesieniu do dodatków paszowych, tj. naruszenia wymogów określonych w art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
Sąd nie ujawnił podstaw do przyjęcia stanowiska, że kwestionowana skargą decyzja została wydana z istotnym naruszeniem art. 15 w związku art. 136 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Rozbudowanie uzasadnienia rozstrzygnięcia organu odwoławczego poprzez powołanie w nim argumentacji dotyczącej etykietowania opakowań/pojemników zawierających dodatki paszowe w żadnym zakresie nie wykracza ani poza okoliczności faktyczne stanowiące podstawę rozstrzygnięcia Powiatowego Lekarz Weterynarii, ani poza podstawy prawne stwierdzonych niezgodności w obrocie dodatkami do pasz.
Kwestionowana argumentacja została powołana jedynie w celu dobitniejszego wykazania, że praktykowane przez skarżącą Spółkę tzw. luzowanie dodatków paszowych, tj. przesypywanie ich z worków do cystern oraz transport luzem w cysternach nawet z poszanowaniem opisanych w skardze i odwołaniu procedur bezpieczeństwa sanitarnego, nie może być uznany za dochowanie wymogów z art. art. 16 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 nie tylko w odniesieniu do przesłanki "zamknięcia, które ulega uszkodzeniu podczas otwierania i nie może być powonienie użyte" ale także w tym aspekcie tego, że cysterna jako pojemnik nie spełnia wymagań opakowania dla dodatków paszowych, co do wymogów higieniczno-sanitarnych w zakresie etykietowania opakowań wymaganych w obrocie dodatkami do pasz.
Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonych decyzji z uwagi na zarzuty błędnej wykładni, czy też niewłaściwego zastosowania, prawa materialnego. Sąd w całości podziela stanowisko, że działalność nadzorowana, którą skarżąca Spółka prowadzi obejmuje wprowadzanie do obrotu także dodatków paszowych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje: "pasza", "produkty paszowe", "przedsiębiorstwo paszowe", "podmiot branży paszowej", "wprowadzanie do obrotu" i "możliwość śledzenia" ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 31, str. 1 z późn. zm.) "wprowadzenie na rynek" oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania.
Okoliczności bezsporną jest to, że skarżąca Spółka wykonuje na zlecenie innych podmiotów usługi magazynowania/luzowania dodatków paszowych.
Skoro w celu umożliwienia prowadzenia wskazanej powyżej działalności została wydana decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 27 października 2020 roku o zatwierdzeniu działalności nadzorowanej podmiotu w zakresie magazynowania dodatków paszowych, to całkowicie niezrozumiałe jest oczekiwanie skarżącej Spółki, że prowadzona przez nią działalności może pozostawać wyłączona spod regulacji dotyczącej wymagań sanitarno-higienicznych dotyczących wprowadzania do obrotu dodatków paszowych.
Sąd nie znajduje żadnych podstaw do wysunięcia działalności skarżącej Spółki poza zakresu wymogów sanitarno-higienicznych ustanowionych dla obrotu dodatkami paszowymi. Argumentacji o różnicach pomiędzy pojęciami posiadania i dzierżenia w polskim systemie prawnym nie ma tu istotnego znaczenia. Nie budzić żadnych wątpliwości stanowisko, że wykonywanie usług magazynowania/luzowania dodatków paszowych spełnia prawne przesłanki, co najmniej "innej formy dysponowania" dodatkami paszowymi w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
Przeciwne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, że działalność Spółki de facto sprowadzająca się do konfekcjonowania dodatków paszowych może być prowadzona bez poszanowania dla wymogów higieniczno-sanitarnych określonych przepisami rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
Tymczasem celem rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 jest ustanowienie wspólnotowej procedury dotyczącej zezwalania na wprowadzanie do obrotu i stosowanie dodatków paszowych oraz ustanowienie zasad nadzoru i etykietowania dodatków paszowych i premiksów w celu zapewnienia podstaw dla zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego, dobrostanu i zdrowia zwierząt, środowiska, interesów użytkowników i konsumentów w odniesieniu do dodatków paszowych, zapewniając skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego (art. 1 ust. 1 wskazanego rozporządzenia).
Organy trafnie uznały, że na gruncie obrotu dodatkami do pasz zastosowanie znajduje art. 3 pkt 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 w świetle, którego "etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji" oznaczają jakikolwiek etap, w tym przywóz, począwszy od produkcji podstawowej żywności, aż do uwzględnienia jej przechowywania, transportu, sprzedaży lub dostarczenia konsumentowi finalnemu oraz tam gdzie jest to stosowne - przywóz, produkcję, wytwarzanie, składowanie, transport, dystrybucję, sprzedaż i dostawy pasz.
Organy prawidłowo uznały, że operacje magazynowe wykonywane przez skarżąca Spółkę na dostarczonych jej w workach (big bag) dodatkach do pasz stanowią o naruszeniu art. 16 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
Zgodnie z treścią powołanych przepisów żaden dodatek paszowy nie może być wprowadzony do obrotu, jeżeli opakowanie lub pojemnik nie jest oznaczony etykietą, a obrót dodatkami paszowymi ma być realizowany w zamkniętych opakowaniach lub zamkniętych pojemnikach, które muszą być zamknięte w taki sposób, aby sposób zamknięcia uległ uszkodzeniu podczas otwierania i nie mógł być ponownie użyty.
W ocenie Sądu opisane powyżej standardy higieniczno-sanitarne dotyczące obrotu dodatkami paszowymi wymagają nieusuwalnego oznakowania opakowania/pojemnika zawierającego dodatek paszowy. Taki wymóg zakłada, że towar - dodatek paszowy, w obrocie przekazywany jest dalszemu nabywcy wraz opakowaniem/pojemnikiem.
Celem wymogu, co do sposobu zamknięcia opakowania/pojemnika z dodatkiem paszowym jest to, aby już stan opakowania dodatku paszowego w obrocie jednoznacznie ujawniał/identyfikował stan dodatku paszowego po jego użyciu, tj. otwarciu opakowania.
W ocenie Sądu cysterna, jako środek transportu, w sposób oczywisty nie spełnia wymagań ustanowionych dla opakowań/pojemników określonych w powołanych powyżej przepisach art. 16 ust. 1 i ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
Wojewódzki Lekarz Weterynarii trafnie wskazuje w odpowiedzi na skargę, że właz cysterny poprzez otwarcie nie ulega uszkodzeniu w sposób, który uniemożliwia jego ponowne użycie. Plomba zaś stanowi jedynie formę zabezpieczenia sposobu zamknięcia.
Z powyższych względów Sąd podzielił stanowisko organów, że oznaczanie środków transportu poprzez zawieszki opisujące rodzaj transportowanego towaru oraz zaplombowanie włazu cysterny nie stanowi o spełnieniu wymogu obrotu dodatkami paszowymi ani w opakowaniach/pojemnikach oznaczonych etykietą, ani w opakowaniach/pojemnikach, co do których sposób zamknięcia ulega uszkodzeniu podczas otwierania i nie może być ponownie użyty.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.
[...]