II SA/PO 2527/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę R. T. na decyzję Inspektora Sanitarnego odmawiającą uznania obustronnego ubytku słuchu za chorobę zawodową, stwierdzając brak związku przyczynowego z warunkami pracy.
Skarżący R. T. domagał się uznania obustronnego ubytku słuchu za chorobę zawodową. Organy sanitarne, opierając się na orzeczeniach lekarskich, odmówiły uznania choroby, wskazując na pozaślimakową lokalizację ubytku słuchu, która nie jest charakterystyczna dla zawodowego uszkodzenia słuchu spowodowanego hałasem. Sąd administracyjny zgodził się z organami, oddalając skargę, ponieważ stwierdzony ubytek słuchu nie mieścił się w definicji choroby zawodowej zawartej w rozporządzeniu.
Sprawa dotyczyła skargi R. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą uznania obustronnego ubytku słuchu za chorobę zawodową. Skarżący pracował jako stolarz, gdzie był narażony na hałas. Jednakże, dwie niezależne jednostki lekarskie orzekły, że nie ma podstaw do rozpoznania choroby zawodowej słuchu, ponieważ stwierdzony ubytek słuchu miał charakter pozaślimakowy, a zawodowe uszkodzenie słuchu spowodowane hałasem ma lokalizację ślimakową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, analizując sprawę, podkreślił, że dla stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest spełnienie trzech przesłanek: schorzenie musi być wymienione w wykazie chorób zawodowych, musi wystąpić praca w warunkach narażenia na czynnik szkodliwy, a także musi istnieć związek przyczynowy między pracą a schorzeniem. W tym przypadku, mimo narażenia na hałas, schorzenie skarżącego nie zostało zakwalifikowane jako choroba zawodowa ze względu na jego pozaślimakową lokalizację, co oznaczało brak związku przyczynowego z warunkami pracy. W związku z tym sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, obustronny ubytek słuchu o pozaślimakowej lokalizacji nie może zostać uznany za chorobę zawodową spowodowaną hałasem, ponieważ zawodowe uszkodzenie słuchu wywołane hałasem ma lokalizację ślimakową.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na definicji choroby zawodowej i orzecznictwie wskazującym, że dla stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest m.in. istnienie związku przyczynowego między pracą a schorzeniem. W tym przypadku, ze względu na pozaślimakową lokalizację ubytku słuchu, stwierdzono brak takiego związku, mimo narażenia na hałas.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Dz.U.Nr 65, poz. 294 art. § 1 § ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych
Chorobą zawodową jest choroba wymieniona w wykazie, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Sam fakt wystąpienia choroby z wykazu nie przesądza o jej zawodowym charakterze.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli nie stwierdzi naruszenia prawa.
Pomocnicze
Dz.U.Nr 65, poz. 294 art. § 1 § ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych
Przy ocenie działania czynnika szkodliwego uwzględnia się rodzaj, stopień i czas narażenia, sposób wykonywania pracy oraz inne czynniki.
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozaślimakowa lokalizacja ubytku słuchu nie jest charakterystyczna dla zawodowego uszkodzenia słuchu spowodowanego hałasem. Brak związku przyczynowego między pracą a stwierdzonym schorzeniem.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego o chorobie zawodowej słuchu.
Godne uwagi sformułowania
dla stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest wystąpienie takich przesłanek, jak: ustalenie u określonej osoby schorzenia zakwalifikowanego jako choroba zawodowa, pracy w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego i związku przyczynowego pomiędzy pracą w takich warunkach, a schorzeniem zawodowe uszkodzenie słuchu ma lokalizację ślimakową Stwierdzony ubytek słuchu nie jest charakterystyczny dla skutków przewlekłego urazu akustycznego.
Skład orzekający
Maria Lorych-Olszanowska
przewodniczący
Beata Sokołowska
członek
Walentyna Długaszewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie przesłanek choroby zawodowej, w szczególności w kontekście uszkodzeń słuchu i związku przyczynowego z warunkami pracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju uszkodzenia słuchu (pozaślimakowego) i jego związku z hałasem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe wymogi formalne i merytoryczne przy dochodzeniu roszczeń z tytułu chorób zawodowych, co jest istotne dla prawników procesowych i specjalistów ds. BHP.
“Czy każdy ubytek słuchu w pracy to choroba zawodowa? Sąd wyjaśnia kluczowe przesłanki.”
Sektor
ochrona zdrowia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 2527/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-12-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-10-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Beata Sokołowska Maria Lorych-Olszanowska /przewodniczący/ Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska Sędziowie WSA Beata Sokołowska Walentyna Długaszewska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2004r. sprawy ze skargi R. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę /-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych - Olszanowska /-/ B. Sokołowska AR Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 104kpa i § 10 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz.U.Nr 65, poz. 294 ze zm.) oraz w oparciu o orzeczenie lekarskie wydane przez Poradnię Chorób Zawodowych WOMP z dnia [...], odmówił R. T. uznania za chorobę zawodową rozpoznanego obustronnego ubytku słuchu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Poradnia Chorób Zawodowych WOMP , w oparciu o przeprowadzone badania, stwierdziła, iż uszkodzenie słuchu ma charakter pozaślimakowy i w związku z tym nie jest ono spowodowane warunkami pracy. R. T. wniósł odwołanie od wskazanej wyżej decyzji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa, §1 i §10 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz.U.Nr 65, poz. 294 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w związku z tym, że skarżący nie zgadzał się w odwołaniu z orzeczeniem lekarskim od rozpoznania klinicznego choroby, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przesłał akta dochodzenia epidemiologicznego do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Instytut Medycyny Pracy w dniu [...] wydał orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Rozpoznano u skarżącego obustronny odbiorczy wysokoczęstotliwosciowy ubytek słuchu typu pozaślimakowego. Stwierdzony ubytek słuchu nie jest charakterystyczny dla skutków przewlekłego urazu akustycznego. Zawodowe uszkodzenie słuchu ma lokalizację ślimakową. Wykonane badania audiomeria tonalna progowa i nadprogowa, audometria impedancyjna, pomiary słuchowych potencjałów wywołanych z pnia mózgu i ototemisji akustycznej nie potwierdziły takiej lokalizacji ubytku słuchu. Dla wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej niezbędne są dwa pozytywne elementy spełnione jednocześnie: orzeczenie lekarskie stwierdzające chorobę zawodową i wyniki dochodzenia epidemiologicznego, wskazujące na istnienie związku przyczynowego między rozpoznaną chorobą a warunkami pracy. Brak jednego z tych elementów uzasadnia decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. R. T. wniósł skargę na wyżej wskazaną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego , wskazując, iż nie zgadza się z decyzją i wnosząc o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny , w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) chorobą zawodową jest choroba wymieniona w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Jednocześnie należy podkreślić, że sam fakt wystąpienia u określonej osoby choroby wymienionej w wykazie, stanowiącym załącznik do wymienionego wyżej rozporządzenia, nie przesądza, iż mamy do czynienia z przesłanką pozwalającą na uznanie tej choroby za zawodową. Według utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego dla stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest wystąpienie takich przesłanek, jak: ustalenie u określonej osoby schorzenia zakwalifikowanego jako choroba zawodowa, pracy w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego i związku przyczynowego pomiędzy pracą w takich warunkach, a schorzeniem (wyrok NSA z dnia 5.08.1998 r., I SA 471/98 niepublikowany, wyrok NSA z 25.05.1999 r., I SA 1665/98 niepublikowany, wyrok NSA z 9.12.1999 r., I SA 771/99 niepublikowany). Przepis § 1 ust. 2 Rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych wskazuje, że przy ocenie działania czynnika szkodliwego uwzględnia się rodzaj, stopień i czas narażenia zawodowego, sposób wykonywania pracy, bezpośredni kontakt z chorymi zakaźnie lub z materiałami pochodzącymi od tych chorych oraz z czynnikami powodującymi choroby inwazyjne, uczuleniowe i nowotworowe. Po przeprowadzeniu dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w § 5 rozporządzenia, upoważniona jednostka wymieniona w § 7 rozporządzenia wydaje orzeczenie wskazujące, czy rozpoznana u danej osoby choroba jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych. W dalszym zaś toku postępowania administracyjnego, organy Inspekcji Sanitarnej ustalają, w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dokumentacyjny, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy a stwierdzonym schorzeniem wymienionym w wykazie chorób zawodowych. Rozstrzygnięcie w omawianym zakresie następuje poprzez wydanie decyzji stwierdzającej istnienie choroby zawodowej lub decyzji o braku podstaw do jej stwierdzenia. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że dochodzenie epidemiologiczne wykazało, iż R. T. był zatrudniony w Zakładzie "A" W. L. w R. w latach 1991 - 2001 roku na stanowisku stolarza, gdzie był narażony na ponadnormatywne działanie hałasu. Jednakże, dwie niezależne jednostki lekarskie, wydające opinie w sprawie, zgodnie orzekły, że nie było podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej słuchu. Jak wynika z uzasadnień obu orzeczeń, do lekarskiego rozpoznania choroby nie było podstaw dlatego, że - w świetle pkt 15 Wykazu chorób zawodowych będącego załącznikiem do powołanego rozporządzenia - chorobę zawodową stanowi uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu, natomiast u skarżącego stwierdzony ubytek słuchu ma lokalizację pozaślimakową, co oznacza, iż nie został spowodowany działaniem hałasu, bowiem zawodowe uszkodzenie narządu słuchu, spowodowane urazem akustycznym - działaniem hałasu, ma lokalizację ślimakową. Z uwagi zatem na brak istnienia u skarżącego schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych, mimo narażenia na hałas powyżej NDN w trakcie wykonywania zatrudnienia, brak było podstawy do stwierdzenia choroby zawodowej. Jak wskazano wyżej bezwzględną przesłanką do uznania konkretnej choroby za chorobę zawodową jest umieszczenie jej w wykazie chorób zawodowych. Skoro zaś schorzenie stwierdzone u skarżącego nie mieści się we wskazanym wyżej wykazie, co zostało w sposób nie budzący wątpliwości wykazane w przedmiotowej sprawie, organy inspekcji sanitarnej obu instancji prawidłowo orzekły o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącego. W tym stanie rzeczy, uznając, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji /-/W.Długaszewska /-/M.Lorych-Olszanowska /-/B.Sokołowska AR