II SA/Po 2479/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą refundacji wynagrodzeń młodocianym pracownikom, uznając, że zmiana pracodawcy nie stanowiła przerwania nauki zawodu.
Sprawa dotyczyła odmowy refundacji wynagrodzeń młodocianym pracownikom przez Starostę i Wojewodę. Pracodawca ubiegał się o refundację za zatrudnienie B. S., która rozpoczęła naukę zawodu przed ukończeniem 18 lat, ale zmieniła pracodawcę po osiągnięciu pełnoletności. Organy uznały, że nie można refundować wynagrodzeń, ponieważ w momencie zawarcia nowej umowy B. S. nie była już młodociana. Sąd uchylił decyzje, stwierdzając, że zmiana pracodawcy nie była przerwaniem nauki, a przepis § 13 rozporządzenia pozwala na kontynuowanie nauki na warunkach dla młodocianych po osiągnięciu pełnoletności.
Przedmiotem sprawy była skarga M. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego utrzymującą w mocy decyzję Starosty, który odmówił przyznania środków Funduszu Pracy na refundację wynagrodzeń młodocianym pracownikom. Problem dotyczył zatrudnienia B. S. na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego od 1 września 2002 r. do 31 stycznia 2005 r. Organy uznały, że B. S. w momencie zawarcia umowy miała już ukończone 18 lat i nie była osobą młodocianą w rozumieniu Kodeksu pracy, co wykluczało możliwość refundacji. Skarżąca argumentowała, że B. S. jedynie kontynuowała naukę zawodu rozpoczętą wcześniej u innego pracodawcy, a zmiana pracodawcy nie stanowiła przerwania nauki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za uzasadnioną. Sąd odwołał się do przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych. Kluczowe znaczenie miały § 13 i § 14 rozporządzenia. Sąd stwierdził, że B. S. rozpoczęła naukę zawodu we wrześniu 2001 r., będąc jeszcze niepełnoletnia, a umowa z nowym pracodawcą była kontynuacją tej nauki. Zmiana pracodawcy na mocy porozumienia stron nie była przerwaniem nauki w rozumieniu przepisów. Sąd uznał, że zastosowanie powinien mieć § 13 rozporządzenia, który pozwala na kontynuowanie nauki na warunkach dla młodocianych po osiągnięciu pełnoletności. W związku z tym, uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty, zasądzając od Wojewody na rzecz skarżącej zwrot kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zmiana pracodawcy na mocy porozumienia stron, w celu kontynuowania nauki zawodu, nie stanowi przerwania nauki zawodu, nawet jeśli pracownik osiągnął pełnoletność.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis § 13 rozporządzenia pozwala na kontynuowanie nauki na warunkach dla młodocianych po osiągnięciu pełnoletności, a zawarcie umowy z nowym pracodawcą było kontynuacją nauki, a nie jej przerwaniem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (13)
Główne
u.z.p.b. art. 57 § ust. 1 pkt 10
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanych wynagrodzeń.
rozp. RM art. 13
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania
Osoby, które przed ukończeniem nauki osiągnęły pełnoletność, kończą tę naukę na warunkach określonych dla młodocianych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
rozp. RM art. 14
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania
W razie przerwania nauki zawodu i podjęcia jej w tym samym lub pokrewnym zawodzie u innego pracodawcy, czas odbytej poprzednio nauki zawodu wlicza się młodocianemu do okresu wymaganego do odbycia przygotowania zawodowego, po sprawdzeniu stopnia opanowania zawodu, jeżeli przerwa w nauce zawodu nie trwała dłużej niż 12 miesięcy.
k.p. art. 190 § § 1
Kodeks pracy
k.p. art. 191 § § 3
Kodeks pracy
k.p. art. 195 § § 2
Kodeks pracy
k.p. art. 30 § § 1 pkt 1
Kodeks pracy
Rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumienia stron.
k.p. art. 194
Kodeks pracy
k.p. art. 196
Kodeks pracy
przepisy wprowadzające p.p.s.a. art. 97
Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiana pracodawcy przez młodocianego pracownika, który osiągnął pełnoletność, nie stanowi przerwania nauki zawodu, jeśli umowa jest kontynuacją poprzedniej nauki. Zastosowanie § 13 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, który pozwala na kontynuowanie nauki na warunkach dla młodocianych po osiągnięciu pełnoletności.
Odrzucone argumenty
Brak podstaw prawnych do refundacji kosztów wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne, ponieważ pracownik w momencie zawarcia umowy z nowym pracodawcą miał ukończone 18 lat i nie był już młodociany.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie znalazł podstaw, aby rozwiązanie przez B. S. umowy z poprzednim pracodawcą uznać za przerwanie przez nią nauki zawodu. W tej sytuacji zrefundowanie skarżącej kosztów poniesionych w związku z zatrudnieniem B. S. w celu nauki zawodu należy uznać za zasadne.
Skład orzekający
Bożena Popowska
przewodniczący
Ewa Makosz-Frymus
sprawozdawca
Ewa Kręcichwost-Durchowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących refundacji wynagrodzeń młodocianym pracownikom w przypadku zmiany pracodawcy i osiągnięcia pełnoletności w trakcie nauki."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe rozumienie przepisów dotyczących młodocianych pracowników i ich nauki, szczególnie w kontekście zmian pracodawcy. Jest to istotne dla wielu pracodawców i pracowników.
“Czy zmiana pracodawcy przekreśla refundację wynagrodzenia młodocianego? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 2479/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-11-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-11-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Bożena Popowska /przewodniczący/ Ewa Kręcichwost-Durchowska Ewa Makosz-Frymus /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6339 Inne o symbolu podstawowym 633 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant referent-stażysta Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy ze skargi [...] "[...]" na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie refundacji wynagrodzeń pracowników młodocianych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr[...]; 2. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej kwotę 43 (czterdzieści trzy) zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/B. Popowska /-/E. Makosz-Frymus MW Uzasadnienie 4/II SA/Po 2479/03 U Z A S A D N I E N I E Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w [...], działający z upoważnienia Starosty [...], decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 6 pkt 6 lit. "e" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. nr 58 poz. 514 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. nr 6 poz. 65) oraz § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. nr 60 poz. 278 ze zm.) i art. 190 § 1 Kodeksu pracy, nie przyznał [...] "[...]" M. B. środków Funduszu Pracy w kwocie 1105,31 zł za okres od 1 września 2002 r. do 31 marca 2003 r. z tytułu refundacji wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanych wynagrodzeń. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że B. S., z którą pracodawca zawarł w dniu 1 września 2002 r. umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, w dacie zawarcia tej umowy miała ukończone 18 lat i nie była już osobą młodocianą w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania obowiązujące w dacie zawarcia umowy z uczennicą B. S. organ stwierdził, że pracodawca zatrudnia młodocianych w celu przyuczenia do zawodu, a w razie przerwania nauki zawodu i podjęcia jej u innego pracodawcy czas poprzedniej nauki zalicza się młodocianemu tylko jeżeli nie przekroczył osiemnastego roku życia. W związku z przyjętym stanowiskiem organ uznał, że brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do refundacji kosztów wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne. W odwołaniu od tej decyzji M. B. wyjaśniła, że B. S. rozpoczęła naukę w [...] "[...]" od drugiej klasy i była to kontynuacja nauki rozpoczętej od [...] r. w [...] Spółka z o.o. [...]. Na wniosek B. S. z dnia [...] r. M. B. wyraziła zgodę na przyjęcie jej do kontynuowania praktycznej nauki zawodu od 1 września 2002 r. wraz z rozpoczęciem nauki w II klasie Zasadniczej Szkoły Zawodowej w [...]. Wojewoda Wielkopolski, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w pełni stanowisko organu I instancji co do podstawy prawnej odmowy przyznania M. B. środków Funduszu Pracy z tytułu refundacji wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanych wynagrodzeń. Wnosząc skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego M. B. zarzuciła, że decyzja organu I instancji wydana została z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. (Dz.U. nr 60 poz. 278) oraz § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2002 r. (Dz.U. nr 197 poz. 1663) zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Zdaniem skarżącej organy obu instancji nie uwzględniły tych przepisów i błędnie uznały, że B. S. rozpoczęła praktyczną naukę zawodu od 1 września 2002 r., a więc po ukończeniu 18 lat. Tymczasem B. S. jedynie zmieniła pracodawcę kontynuując w nowej firmie naukę zawodu rozpoczętą w dniu 1 września 2001 r., a więc przed osiągnięciem pełnoletniości. Wojewoda Wielkopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003 r. nr 58 poz. 514 ze zm.), w brzemieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanych wynagrodzeń. Kwestie związane z przygotowaniem zawodowym młodocianych i ich wynagradzania reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. nr 60 poz. 278 ze zm.) wydane na podstawie art. 191 § 3 i art. 195 § 2 Kodeksu pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21 poz. 94 ze zm.). Zgodnie z § 14 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów w razie przerwania nauki zawodu i podjęcia jej w tym samym lub pokrewnym zawodzie u innego pracodawcy, czas odbytej poprzednio nauki zawodu wlicza się młodocianemu do okresu wymaganego do odbycia przygotowania zawodowego, po sprawdzeniu stopnia opanowania zawodu, jeżeli przerwa w nauce zawodu nie trwała dłużej niż 12 miesięcy. Natomiast w myśl § 13 rozporządzenia Rady Ministrów osoby, które przed ukończeniem nauki osiągnęły pełnoletniość, kończą tę naukę na warunkach określonych dla młodocianych. B. S. naukę zawodu rozpoczęła od dnia 1 września 2001 r. będąc zatrudniona jako uczeń w [...] Spółka z o.o. [...] i pracowała w tej firmie do dnia [...] r. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło na mocy porozumienia stron (art. 30 § 1 pkt 1 Kodeku pracy). Następnie B[...] S[...], w celu kontynuowania praktycznej nauki zawodu w klasie II, została zatrudniona jako sprzedawca w [...] M. B., na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego od dnia 1 września 2002 r. do 31 stycznia 2005 r. Do okresu nauki zawodu zaliczono B. S. 7 miesięcy nauki zawodu w[...]. Jak wynika z powyższego zawarcie przez B. S. umowy o pracę ze skarżącą miało na celu kontynuowanie i ukończenie nauki zawodu. B. S. nie przerwała w tej sytuacji nauki zawodu. Należy zwrócić uwagę, że organy administracyjne nie wyjaśniły z jakich przyczyn nastąpiła zmiana pracodawcy, naruszając przepisy art. 7 i art. 77 kpa. Zgodnie z art. 194 Kodeksu pracy do zawierania i rozwiązywania umów o pracę zawartych z młodocianymi w celu przygotowania zawodowego mają zastosowanie przepisy Kodeksu dotyczące umów o pracę na czas nieokreślony ze zmianami przewidzianymi w art. 195 i art. 196. Firma [...] nie rozwiązała z B. S. umowy o pracę w warunkach określonych w art. 196 Kodeksu pracy, tj. za wypowiedzeniem pracodawcy. Przepisy regulujące zasady i tryb zatrudnienia młodocianych zawarte w Kodeksie pracy oraz w wyżej powołanym rozporządzeniu Rady Ministrów nie zawierają zakazu rozwiązania takiej umowy w trybie porozumienia stron, jak również na prośbę młodocianego, określają natomiast jakie konsekwencje dla młodocianych wynikają z przerwania nauki zawodu. W tych okolicznościach za wadliwe należy uznać wskazanie przez organ I instancji jako podstawy prawnej decyzji § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. W sprawie niniejszej zastosowanie ma przepis § 13 tego rozporządzenia bowiem Sąd nie znalazł podstaw, aby rozwiązanie przez B. S. umowy z poprzednim pracodawcą uznać za przerwanie przez nią nauki zawodu. W tej sytuacji zrefundowanie skarżącej kosztów poniesionych w związku z zatrudnieniem B. S. w celu nauki zawodu należy uznać za zasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji. Przepisu art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zastosowano gdyż na mocy zaskarżonej decyzji strona nie nabyła żadnych praw. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/B. Popowska /-/E. Makosz-Frymus MW
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI