II SA/Po 2473/03

II SA/Po 2473/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Grażyna Radzicka /sprawozdawca/
Karol Pawlicki
Stanisław Małek /przewodniczący/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Sygn. powiązane
OSK 1100/04 - Wyrok NSA z 2005-02-22
Skarżony organ
Rada Miasta
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J.C. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego ; o d d a l a s k a r g ę /-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka
Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2003r. Rada Miasta C. odrzuciła w części zarzut J.C. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C. na obszarze jednostki VIII - rejon ul.C.
W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że przebieg nowo projektowanej drogi KD4 wytyczono kierując się ponadlokalnym dobrem społeczności samorządowej oraz ekonomicznym interesem gminy. Natomiast składający zarzut J.C. nabył działkę "1" umową notarialną z dnia [...] czerwca 2003r. Tak więc nabycie działki miało miejsce po sporządzeniu projektu planu, przeprowadzeniu procedury opiniowania i uzgadniania oraz ogłoszeniu o wyłożeniu planu do publicznego wglądu. Do dnia [...] czerwca właścicielem działek "1" i "2" był M.A. i działka "2" ma bezpośredni dostęp do nowo projektowanej drogi KD4, a przed sprzedażą działki stanowiły jedną funkcjonalną całość. Na etapie sporządzania projektu planu właściciel działek "1" i "2" był imiennie powiadomiony na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu i nie zgłaszał zamiaru sprzedaży, a zgłaszający zarzut nabywca działki nr "1" przed jej kupnem nie próbował uzyskać w Urzędzie Miasta C. informacji o uwarunkowaniach działki i otoczenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, po ostatecznym jej sprecyzowaniu i wyjaśnieniu, że przedmiotem skargi jest wyłącznie Uchwała nr [...] skarżący wniósł o uchylenie decyzji co Sąd potraktował jako oczywistą omyłkę i uznał, że skarżący żądał stwierdzenia nieważności uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta C. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), a pod rządami tej ustawy zapadła zaskarżona uchwała, ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ta swoboda gminy jest jednak ograniczona przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem miejscowy plan zagospodarowania jest uchwalany w wyniku sformalizowanej procedury określonej przepisami ustawy przewidzianej w art. 6 i 18 ustawy, a ponadto treść planu zagospodarowania przestrzennego powinna odpowiadać określonym wymogom prawa materialnego.
Sąd kontrolując zaskarżoną uchwałę w oparciu o przepisy art. 3 § 2, art. 13 § 1, 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) - dokonuje oceny zgodności zaskarżonej uchwały z obowiązującym prawem, w świetle stanu faktycznego ustalonego podczas rozpoznania zarzutu. Również w ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ w sposób wyczerpujący odniósł się do wszystkich zgłoszonych zastrzeżeń, a w przypadku zgłaszania przez zainteresowanych rozwiązań wariantowych, czy przeprowadził analizę tych rozwiązań i podał powody, dla których propozycje wnoszone przez osobę składającą zarzut nie zasługują na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie Uchwała Rady Miasta C. odnosi się do zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżącego i to w kontekście zarówno zarzutu dotyczącego braku bezpośredniego dostępu działki "1" do projektowanej drogi KD4, jak i odnosi się do kwestii dostępu nieruchomości do drogi przed sprzedażą.
Jest niespornym, że prace planistyczne Rada Miasta C. rozpoczęła już w miesiącu styczniu 2002r. i ówczesny właściciel działek "1" i "2" nie miał według starego planu dostępu do drogi publicznej. J.C. pierwszą umowę sprzedaży warunkową zawierał w dniu [...] grudnia 2002r. tak więc musiał się godzić z faktem, że warunkiem koniecznym do korzystania z działki "1" będzie potrzeba ustanowienia drogi koniecznej, umożliwiającej mu dostęp do drogi publicznej. Umowa przeniesienia własności nastąpiła dnia [...] czerwca 2003r., a więc po zakończeniu prac planistycznych. Projekt planu był znany zbywcy, powiadomiono go bowiem pisemnie o projekcie planu.
Tak więc skarżący nie może zarzucać, iż projekt planu nie uwzględnia jego interesów i to tym bardziej, że z usytuowania działki wynika, że doprowadzenie drogi do działki "1" mogłoby nastąpić wyłącznie kosztem innych podmiotów.
Granicą interesu prawnego lub uprawnienia, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, określają przepisy między innymi dotyczące ochrony własności, natomiast poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego, pozostają zarzuty skarżącego wyrażające się w osobistych zapatrywaniach, postulatach i życzeniach co do określonej polityki planowania przestrzennego, wzajemnych relacjach pomiędzy sferą indywidualnych wyobrażeń skarżącego co do warunków egzystencji i korzystania z nieruchomości.
Ponieważ przy opracowywaniu planu zachowano tryb przewidziany w przepisach art. 18 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym i wbrew zarzutom skargi uzasadnienie uchwały posiada uzasadnienie faktyczne i prawne, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały.
Z uwagi na powyższe na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka
MarK