II SA/Po 2406/02

II SA/Po 2406/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-11-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga /przewodniczący/
Grażyna Radzicka /sprawozdawca/
Jolanta Szaniecka
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Protokolant Sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r. sprawy ze skargi R.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ G.Radzicka /-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka MK
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...], nakazał R. H. rozbiórkę punktu małej gastronomii, na działce o numerze geodezyjnym [...] przy ulicy [...] w P. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126 ze zm.).
W odwołaniu od decyzji inwestorka zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie jej zapoznania się z materiałami w sprawie.
Natomiast odnosząc się do wskazanego w decyzji naruszenia przez inwestorkę przepisów prawa budowlanego i postawienia obiektu w warunkach samowoli, R. H. zarzuciła, że przedmiotową przyczepę na podmurówce z cegły, wzniosła w miejsce poprzedniej przyczepy starej spalonej, zgodnie z wcześniejszym, dotyczącym starej przyczepy wskazaniem lokalizacyjnym. W ocenie odwołującej się, ponieważ dokonała zgłoszenia, obiekt małej gastronomii ma prawo funkcjonować dalej.
W wyniku rozpoznania odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, stwierdzając co następuje: postępowanie w sprawie wykazało bezspornie, że odwołująca się nie posiada pozwolenia na budowę, na postawienie nowej przyczepy na podmurówce. Nawet w przypadku gdyby takie pozwolenie posiadała na poprzedni obiekt, który uległ spaleniu, ustawienie nowej przyczepy wymagało nowego pozwolenia.
Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu odwołującej się, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył przepisy art. 10 kpa, bowiem pierwsze zawiadomienie o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy doręczono R. H. 23.05.2002 r. Uwzględniając usprawiedliwienie inwestorki, która powiadomiła organ o swojej chorobie przedłużono termin załatwienia sprawy do [...].06.2002 r. 6 czerwca 2002 r. przesłano kolejne zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Przesyłkę tę dwukrotnie awizowano. Skoro awizowanie przesyłki uważa się za doręczenie, nie można w ocenie organu II instancji zarzucić Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, że naruszył przepisy kpa dotyczące umożliwienia stronie zapoznania się z materiałami sprawy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła podobne zarzuty jak w odwołaniu i nadto wyjaśniła, że powodem nie podjęcia starań o pozwolenie na budowę były błędne pouczenia urzędników, że winna podjąć starania wyłącznie o przedłużenie umowy dzierżawy, ewentualnie dokonać zgłoszenia.
W konkluzji skarżąca żądała wyjaśnienia sprawy i wydania decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona. Na wstępie w związku z żądaniem skarżącej należy wyjaśnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wydaje decyzji administracyjnych, lecz podczas kontroli działalności administracji publicznej dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem. Również w ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy.
Kontrolując niniejszą sprawę Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i właściwie zastosował prawo.
Zgodnie z przepisami art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126 ze zm.) rozpoczęcie wykonywania obiektu budowlanego oraz jego odbudowy, rozbudowy, nadbudowy i przebudowy, a także prac polegających na montażu, remoncie albo rozbiórce obiektu budowlanego, jest możliwe dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wszelkie odstępstwa od tego wymogu wymienione są enumeratywnie w przepisach art. 29 i 30 ustawy prawo budowlane i wzniesiony przez skarżącą obiekt nie podlega wymienionym tam przypadkom.
Nie jest uzasadniony zarzut skarżącej, że dokonała skutecznie zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ustawy prawo budowlane, bo już pomijając fakt, że wzniesiony obiekt wymagał pozwolenia na budowę, to zgłoszenie winno być dokonane przed zamierzonym terminem wykonania robót, a nie jak to uczyniła skarżąca w piśmie z [...] kwietnia 2002 r. kierowanym do Starostwa Powiatowego "post factum".
Art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, nie dawał możliwości organom nadzoru budowlanego wydania innej decyzji niż nakazanie rozbiórki i nawet wadliwie udzielane ustne porady, o których mowa w skardze, co do wymogów postawienia przyczepy, nie sanują popełnionej samowoli budowlanej.
Nieuzasadniony jest również zarzut uniemożliwienia skarżącej zapoznania się z materiałami sprawy. Skarżąca została powiadomiona o wszczęciu postępowania zawiadomieniem z [...].04.2002 r. doręczonym 30.04.2002 r. [...] maja 2002 r. zawiadomiono ją o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy (doręczenie 10 maja 2002 r.). Ponowne zawiadomienia wysłano do skarżącej 23.05.2002 r. oraz 6.06.2002 r. i po dwukrotnym awizo ostatniego zawiadomienia należy uznać je za skuteczne. Takie postępowanie organu nie stanowi naruszenia zasady wyrażonej w art. 10 § 1 kpa, gdyż organ ma wprawdzie obowiązek ustawowy zawiadomienia strony o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy, nie może jej jednak do korzystania z tego uprawnienia przymuszać. Należy również zauważyć, że z wywodów odwołania nie wynika, aby inwestorka zgłaszała jakiekolwiek dowody wymagające uzupełnienia postępowania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) skargę należało oddalić.
/-/ G.Radzicka /-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka
MK