II SA/Po 230/25

II SA/Po 230/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Arkadiusz Skomra
Edyta Podrazik /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesława Batorowicz
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Działalność gospodarcza
Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ
Lekarz Weterynarii
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2014 poz 398
art. 7 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra Protokolant: sekretarz sądowy Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia 20 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zatwierdzenia zakładu oddala skargę.
Uzasadnienie
Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. decyzją z dnia 26 lipca 2024 r., nr [...], znak [...], działając na podstawie art. 104 i art. 107 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "K.p.a."), art. 7 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1149; dalej: "u.o.p.") oraz art. 15 lit. a oraz lit. b Rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. Urz. UE L z 2005 r., nr 35, str. 1 ze zm.; dalej: "rozp. nr 183/2005"), z urzędu cofnął zatwierdzenie zakładu o nazwie F. J. G.- C. zakład produkcyjny: S. , ul. [...], [...], WNI: [...], posiadające zatwierdzenie w zakresie kodu działalności "[...]" - podmiot wytwarzający przeznaczone do wprowadzania do obrotu mieszanki paszowe z udziałem dodatków paszowych lub premiksów zawierających dodatki paszowe z kategorii kokcydiostatyków i histomonostatyków.
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 23 lutego 2023 r. wydał decyzję, którą tymczasowo cofnął zatwierdzenie zakładu J. G. w zakresie działalności polegającej na wytwarzaniu przeznaczonych do wprowadzania do obrotu mieszanek paszowych z udziałem dodatków paszowych lub premiksów zawierających dodatki paszowe z kategorii kokcydiostatyków i histomonostatyków. Następnie w dniu 4 marca 2024 r. w związku z treścią art. 15 lit. b rozp. 183/2005 wszczął postępowanie w sprawie ostatecznego cofnięcia zatwierdzenia przedmiotowego zakładu w tym zakresie. W odpowiedzi na zawiadomienie podmiot zgłosił chęć podjęcia działalności w ramach posiadanego wcześniej zatwierdzenia oraz przedłożył dokumentację, którą chciał wykorzystywać w swojej działalności (HACCP). Wobec tego organ I instancji wezwał podmiot pismem z dnia 9 maja 2024 r. do przedłożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentacji. Strona pomimo wykazania wstępnej gotowości i przedłożenia częściowej dokumentacji, mimo wskazania przez organ w jakim zakresie winna złożyć dodatkowe informacje i wbrew swoim pisemnym zapewnieniom, dokumentacji tej nie przedłożyła.
Zdaniem organu I instancji cofnięcie zatwierdzenia w obecnym stanie rzeczy stało się konieczne, nie tylko ze względu na upływ rocznego terminu, o którym mowa w art. 15 lit. b rozporządzenia 183/2005, ale przede wszystkim ze względu na to, że wobec nieprowadzenia przez zakład działalności przez ponad 17 miesięcy nie jest możliwe przeprowadzenie rzeczywistego sprawdzenia realizowania przez podmiot zakładowych procedur HACCP. Innymi słowy, w obecnym stanie rzeczy zakład nie spełnia minimalnych kryteriów do otrzymania zatwierdzenia. Co więcej, mając na względzie fakt nieposiadania niezbędnej dokumentacji HACCP, pojawia się istotna wątpliwość, czy zakład spełnia kryteria do otrzymania zatwierdzenia warunkowego, o którym mowa w art. 13 ust. 2 w zw. z art. 13 ust. 1 rozporządzenia 183/2005.
W odwołaniu z dnia 12 sierpnia 2024 r. do Lekarz Weterynarii J. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i uchylenie decyzji tymczasowo zawieszającej zatwierdzenie zakładu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. oraz art. 7 u.o.p. Odwołująca wniosła także o dopuszczenie ponownie dowodu z odpisu HACCP, który został złożony do organu I Instancji w dniu 10 lipca 2024 r. oraz o wyłączenie z rozpoznania sprawy Lekarz Weterynarii w P. D. K., która do maja/czerwca 2024 r. była Powiatowym Lekarzem Weterynarii w R. i w tej sprawie wydawała merytoryczne orzeczenia, zatem sprawę rozpatrywałaby ta sama osoba w obu instancjach.
W uzasadnieniu odwołująca wskazała, że nieprawdą jest, jakoby nie przedłożyła kompletnej dokumentacji HACCP, zgodnie z wezwaniem z dnia 9 maja 2024 r. Odwołująca za pośrednictwem Kierownika F. S. S. , w dniu 10 lipca 2024 r. przedłożyła bezpośrednio do PIW w R. poprawiony i uzupełniony HACCP.
W uzupełnieniu odwołania z dnia 24 sierpnia 2024 r. odwołująca wskazała, że w celu wyjaśnienia rozbieżności i uzupełnienia złożonych dokumentów w załączeniu przesyła pełny HACCP F. D. J. G. oraz ponownie schemat organizacyjny zakładów F. D. J. G. i F. D. P. G. oraz zarządzenie o powołaniu zespołu HACCP.
Lekarz Weterynarii decyzją z dnia 20 grudnia 2024 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił w pierwszej kolejności, że żaden pracownik zajmujący się odwołaniem nigdy nie pracował w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w R., ani nie brał udziału w sprawie na żadnym etapie postępowania I instancji. Wobec powyższego nie zachodzą okoliczności wyłączenia któregokolwiek pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w P. zajmującego się sprawą. Z tej też przyczyny wniosek strony należało uznać jako bezzasadny. Wniosek o wyłączenie organu w osobie D. K. jako Lekarz Weterynarii rozstrzygnął zaś negatywnie wcześniej Główny Lekarz Weterynarii.
Dalej organ odwoławczy wskazał, że w dniu 4 grudnia 2024 r. pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w P. udali się do zakładu F. D. J. G. -C. w celu dokonania oględzin zakładu, podczas których stwierdzono, że w tym samym zakładzie działalność prowadzą dwa odrębne podmioty: Gospodarstwo Rolne - F. D. P. G., ul. [...], [...], WNI [...] oraz F. D. J. G., ul. [...], [...], WNI [...]
Zgodnie z oświadczeniem osoby upoważnionej, surowce, sprzęt wykorzystywany do produkcji pasz oraz gotowe mieszanki paszowe są wzajemnie przekazywane pomiędzy J. G. - C., a P. G., na mocy jednej umowy użyczenia sporządzonej na czas nieokreślony. Co istotne, osoba upoważniona oświadczyła, że nikt w zakładzie nie jest w stanie rozdzielić surowców należących do obu zakładów. Zgodnie z umową użyczenia przekazywane są one swobodnie pomiędzy zakładami. Zamówienia surowca dokonywane są oddzielnie przez obie firmy i wykorzystywane w zależności od potrzeb, wymiennie przez obie firmy. Co więcej, zamawiane przez obie firmy surowce przechowywane są w sześciu silosach, jednakże tylko jeden silos posiadał odpowiednie oznakowanie wskazujące, do której firmy należy. Produkty są również przechowywane w magazynie oznakowanym "Magazyn M. , Magazyn Gospodarstwo Rolne F. D. P. G.", w którym znajdują się produkty obu firm, nie oddzielone od siebie i bez oznakowania, do którego podmiotu należą. Rejestry przyjęć surowców są wspólne dla obu firm, a identyfikacja, do której firmy należy surowiec, ma opierać się na analizie kwitów wagowych przypisanych w rejestrze do konkretnych surowców, jednakże nie wszystkie numery kwitów w prowadzonych rejestrach są wprowadzone.
Organ odwoławczy przeanalizował dokumentację zakładową pod kątem możliwości śledzenia drogi surowca począwszy od zakupu, poprzez proces produkcji paszy, aż po identyfikację, na której fermie drobiu został wykorzystany i stwierdził, że taka identyfikacja nie jest możliwa. Bazując na dokumentacji zakładowej nie da się ustalić, do której partii tworzonej mieszanki paszowej trafiła konkretna partia surowca, ponieważ surowce są swobodnie przekazywane między obiema firmami, bez odnotowywania tego faktu w dokumentacji. Według oświadczenia osoby upoważnionej, identyfikowalność oparta jest wyłącznie na wiedzy pracownika, że surowiec, który został przyjęty jest zużywany w możliwie najbliższym terminie, tak więc najbliższa, po dostawie surowca, data produkcji ma być datą wykorzystania danego surowca. Jednakże opieranie możliwości śledzenia surowca wyłącznie na wiedzy pracownika i podobnych przesłankach nie jest wystarczające do zapewnienia skutecznego monitorowania jego drogi. W rejestrze badania surowca wprowadzone były przy tym daty, które nie istnieją (np. [...].11.2024 r.).
Dalej, podczas oględzin zakładu w budynku mieszalni pasz stwierdzono nieszczelność między drzwiami a posadzką. W magazynie, w którym przechowywany był materiał paszowy fosforan monowapniowy nieszczelność była między drzwiami a posadzką, a także na ścianie magazynu. W pomieszczeniu gdzie magazynowany był fosforan monowapniowy panował znaczny nieporządek, wokół magazynowanego surowca rozsypany był w dużych ilościach piasek żwirowy, a w jego bliskim sąsiedztwie przechowywane były materiały budowlane, m. in. zaprawa murarska, której opakowania były otwarte i uszkodzone. Wokół palety na ziemi widoczna była rozsypana zawartość. Ponadto drzwi do magazynu były cały czas otwarte. Na hali produkcyjnej stwierdzono obecność otwartego, w połowie zużytego, nieoznakowanego worka typu big - bag z niezidentyfikowaną substancją, który według oświadczenia osoby upoważnionej był fosforanem monowapniowym oraz otwartego nieoznakowanego zbiornika wypełnionego cieczą o niezidentyfikowanym pochodzeniu, która według oświadczenia była olejem sojowym wykorzystywanym do produkcji pasz dla obu firm. Wszystko to świadczy o elementarnym braku wdrożenia HACCP w zakładzie.
Tymczasem zgodnie z art. 6 oraz art. 7 rozp. nr 183/2005 podmioty działające na rynku pasz i prowadzące działalność innego rodzaju niż na poziomie produkcji pierwotnej zobowiązane są wprowadzić, wdrożyć i stosować stałą, sformułowaną na piśmie procedurę lub procedury oparte na systemie HACCP (system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli). Strona pomimo wskazania wstępnej gotowości wznowienia działalności przedłożyła dokumentację HACCP, po analizie której organ I instancji stwierdził, że jest ona niewystarczająca do prowadzenia działalności. W trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ I instancji strona przedstawiła kilka wersji dokumentacji HACCP, jednakże w dniu 24 sierpnia 2024 r. w uzupełnieniu odwołania przedłożyła nową wersję HACCP, którą określiła jako "pełny HACCP F. D. J. G. - C. ". Podczas oględzin zakładu 4 grudnia 2024 r. osoba upoważniona potwierdziła, że HACCP przesłany przez J. G. -C. w dniu 24 sierpnia 2024 r. jest jego ostateczną wersją oraz ma być rozpatrywany jako jedyny obowiązujący.
W związku z powyższym organ odwoławczy dokonał analizy dokumentacji HACCP i zauważył szereg nieprawidłowości, takich jak brak procedur odnoszących się do zakupu pasz, przewidzianej obowiązkowej weryfikacji dostawcy, pod kątem legalności jego działania, tzn. czy podmiot przed każdą transakcją potwierdza, że podmiot sprzedający widnieje w rejestrach podmiotów paszowych krajowym i/lub innych krajów UE, brak opisu procesu technologicznego oraz jego schematu, brak uwzględnienia szczegółowych opisów produktów w procedurach systemu, brak ustalenia w sposób jasny i przejrzysty punktów kontroli oraz krytycznych punktów kontroli, brak zaplanowanego i przygotowanego wzoru rejestru przy monitorowaniu pomiaru wagi przy wyznaczonym CCP1 - naważanie premiksu, co nie pozwala na wykrycie przypadku utraty kontroli nad danym CCP, brak wyznaczonych osób do oceny i zatwierdzania danych uzyskiwanych z procesu monitorowania oraz odpowiedzialnych za prowadzenie, sprawdzanie i weryfikację przeprowadzonych działań korygujących, brak planu działań korygujących obejmujący procedury zagospodarowania, w tym uzdatniania i/lub ponownego przerobu produktu lub jego partii wyprodukowanego w czasie, gdy CCP był poza kontrolą, brak programu zwalczania szkodników, czy też brak opisanych procedur dotyczących zakupu, przyjęcia oraz sposobu przechowywania surowca, poszczególnych etapów produkcji, prowadzonej dokumentacji rejestru wytwarzania oraz rozchodu wyprodukowanych pasz, reklamacji i wycofania z rynku towaru niezgodnego i postępowania z nim oraz informowania o niezgodności organów Inspekcji Weterynaryjnej, postępowania podczas produkcji pasz z kokcydiostatykami - sposobu czyszczenia linii produkcyjnej by zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu, czyszczenia silosów, linii produkcyjnej oraz utrzymywania porządku na terenie zakładu, zapewnienia możliwości śledzenia drogi produktów (treacebility), pobierania próbek archiwalnych składników produkcyjnych pasz oraz każdej partii produktu wytworzonego (w dokumentacji przedstawione są rejestry badania surowców, jednak brak jest procedur opisujących ten etap). Ponadto wyznaczono CCP1 przy dwóch różnych etapach produkcji: przyjęciu surowca i naważaniu premiksu, gdy tymczasem te etapy produkcji różnią się charakterem ryzyka, tak więc powinny dla nich być wyznaczone oddzielne krytyczne punkty kontroli. Co więcej, w tabeli "Plan monitorowania CCP i CP" nie uwzględniono wyznaczonego krytycznego punktu kontroli odnoszącego się do etapu przyjęcia surowca i w rezultacie dla tego etapu nie uwzględniono częstotliwości monitorowania, wartości docelowych i tolerancji oraz działań korygujących. Przedstawiona księga HACCP została więc sporządzona w sposób wybiórczy i chaotyczny. W wielu przypadkach odsyła do procedur i instrukcji, które nie zostały sporządzone i załączone do HACCP. W rezultacie nie można uznać, że system, którego celem jest identyfikacja, ocena i kontrola zagrożeń istotnych dla bezpieczeństwa zdrowotnego paszy został sporządzony prawidłowo.
Dalej, z przekazanego w dniu 24 sierpnia 2024 r., w uzupełnieniu odwołania schematu organizacyjnego w zakładzie F. D. J. G. - C. wynika, że w zakładzie zatrudnionych jest trzech pracowników: P. W. - zastępca kierownika fermy, P. J. - kierownik mieszalni pasz oraz J. B. - pracownik fizyczny. Zgodnie oświadczeniem Pawła Jarusa i przedstawioną przez niego umową o pracę, w rzeczywistości nie posiada zatrudnienia w charakterze kierownika mieszalni pasz, a zatrudniony jest na stanowisku "kierowcy, mechanika, operatora maszyn produkcji pasz" w zakładzie F. D. J. G. - C.. Ponadto nie posiada on zakresu obowiązków i nie uczestniczył w szkoleniach przeprowadzanych dla pracowników J. G. -C.. Schemat organizacyjny nie zawiera natomiast informacji na temat kwalifikacji oraz zakresu obowiązków kadry kierowniczej. Taka sytuacja stanowi naruszenie Załącznika II rozp. nr 183/2005 w części dotyczącej personelu, w którym określono, że "należy sporządzić schemat organizacyjny zawierający informacje na temat kwalifikacji (...) oraz zakresu obowiązków kadry kierowniczej (...). Wszyscy pracownicy powinni zostać jasno poinformowani na piśmie o ich obowiązkach, zakresie odpowiedzialności i uprawnieniach (...)".
Ponadto w dokumentacji HACCP przedstawionej przez stronę widnieje zapis, że "w obrębie mieszalni funkcjonuje także firma Gospodarstwo Rolne - F. D. G. P., której to działalność również objęta jest przedstawionym planem HACCP. Obie firmy produkują kooperacyjnie mieszanki paszowe, na tej samej linii technologicznej i na podstawie tych samych surowców, jak i receptur dla określonych grup technologicznych indyka. W celu zachowania pełnej identyfikowalności, w tym kolejności produkcji, uzasadnionym jest aby zapisy wynikające z systemu HACCP wykonywane były w obrębie jednej dokumentacji. Prowadzona jest również jedna dokumentacja z produkcji pasz." Należy jednak zaznaczyć, że powyższe zakłady mają nadane 2 różne weterynaryjne numery identyfikacyjne, w związku z tym zgodnie z prawem traktowane są jako dwa odrębne podmioty zajmujące się produkcją pasz. Tym samym niedopuszczalna jest praktyka zakupu materiałów paszowych, dodatków paszowych oraz premiksów przez jeden z wymienionych podmiotów i przekazywanie tych produktów drugiemu podmiotowi, ponieważ nie posiadają uprawnienia do tego typu działalności. Oba podmioty posiadają zatwierdzenie w zakresie wytwarzania przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu mieszanek paszowych z udziałem dodatków paszowych lub premiksów zawierających dodatki paszowe z kategorii kokcydiostatyków i histomonostatyków, pod wskazanymi zaś wyżej nr WNI nie posiadają rejestracji/zatwierdzenia uprawniającego do wprowadzania na rynek zakupionych od innych podmiotów paszowych materiałów paszowych, dodatków paszowych, a tym bardziej premiksów z kokcydiostatykami. Jest to rażąco niezgodne z prawem, jednak praktykowane przez stronę.
Podczas przeprowadzonych oględzin zakładu stwierdzono, że oba zakłady nie są od siebie oddzielone infrastrukturalnie, posiadają jedną linię produkcyjną oraz wspólne magazyny na przechowywanie surowców. Na każdym etapie produkcji, od przyjęcia surowców po przechowywanie wyrobu gotowego, drogi obu wytwórni krzyżują się. W efekcie nie ma możliwości śledzenia drogi surowca, począwszy od zakupu, poprzez proces produkcji paszy, aż po identyfikację, na której fermie drobiu został wykorzystany. Tym samym jest to niezgodne z pkt. 3 części dotyczącej produkcji Załącznika II rozp. nr 183/2005, w którym określono, że "należy zastosować środki natury technicznej lub organizacyjnej, w celu uniknięcia lub ograniczenia do minimum, jeśli jest to konieczne, wszelkiego ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego i popełnienia błędu. Muszą istnieć wystarczające i odpowiednie środki służące przeprowadzaniu weryfikacji w trakcie procesu wytwórczego". Narusza to także wymagania określone w pkt 1 części dotyczącej prowadzenia dokumentacji Załącznika II rozp. nr 183/2005, w którym określono, że "wszystkie podmioty działające na rynku pasz, w tym także te, których działalność polega wyłącznie na handlu i które nie magazynują produktów w swoich pomieszczeniach, prowadzą rejestry zawierające odpowiednie dane dotyczące zakupu, produkcji i sprzedaży, umożliwiające skuteczne śledzenie produktów od ich odbioru do dostawy(..)" oraz pkt 4 w części dotyczącej kontroli jakości, który stanowi o tym, że "wytwórca musi prowadzić dokumentację dotycząca surowców wykorzystywanych w produktach końcowych, w celu zapewnienia możliwości śledzenia drogi produktów."
Organ odwoławczy podkreślił, że brak możliwości śledzenia produktów, od ich odbioru do dostawy, sprawia że w przypadku konieczności wycofania określonego produktu, realizacja tego procesu stanie się niemożliwa. Stanowi to realne, wymierne zagrożenie, szczególnie w sytuacji, gdy do obrotu trafi pasza uznana za niebezpieczną, a nie będzie możliwości jej szybkiego wycofania z powodu braku wymaganej prawem identyfikowalności. Ponadto w sytuacji, gdzie wyrób gotowy obu podmiotów będzie przechowywany w jednym zbiorniku, niemożliwe będzie przeprowadzenie przez organy inspekcji weterynaryjnej oraz przez podmiot pełnej identyfikowalności produktów. Niemożliwe jest również sprawowanie prawidłowego nadzoru nad podmiotami oraz wyrobem gotowym, który trafia do spożycia przez zwierzęta, a pośrednio i do ludzi razem z pożywieniem. Utrudnione jest również pobieranie próbek do badań produktów przez Inspekcję Weterynaryjną w ramach badań urzędowych mających na celu zapewnianie przede wszystkim bezpieczeństwa pasz oraz ich wysokiej jakości, w całym "łańcuchu" paszowym. Tymczasem zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, podmioty działające na rynku pasz zapewniają możliwość śledzenia pasz oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do pasz na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji i muszą zidentyfikować każdą osobę, która dostarczyła im paszę/substancję przeznaczoną do dodania do paszy. Muszą również zidentyfikować przedsiębiorstwa, którym dostarczyli swoje produkty oraz mają obowiązek opracować, wdrażać i utrzymywać procedury, które umożliwiają przekazanie wyżej wskazanych informacji na żądanie właściwych władz. System identyfikowalności ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa produktów obecnych na rynku oraz wycofanie tych, które stwarzają zagrożenie.
Podczas oględzin zakładu stwierdzono również nieprawidłowości infrastrukturalne oraz w zakresie higieny zakładu. Nieszczelności występujące zarówno w przestrzeniach między drzwiami a posadzką, jak i w ścianach magazynu, stwarzają dogodne warunki do przedostawania się gryzoni do wewnątrz. Tym samym jest to niezgodne z pkt 8 części dotyczącej pomieszczeń i wyposażenia Załącznika II rozp. nr 183/2005, w którym określono, że "(...) drzwi muszą się szczelnie zamykać oraz posiadać zabezpieczenia wykluczające dostęp szkodników do pomieszczeń, gdy są one zamknięte." Brak zabezpieczenia magazynów przed dostępem gryzoni jest sytuacją absolutnie niedopuszczalną, ponieważ ich obecność może prowadzić do poważnego zanieczyszczenia surowców. Taki brak zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia surowców przed dostępem szkodników jest rażącym naruszeniem, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo produkowanych pasz. Nieporządek, który panuje w magazynie przeznaczonym do przechowywania materiałów paszowych, stwarza duże ryzyko zanieczyszczenia surowców. Ponadto w magazynie zakładu stwierdzono brak oznakowania surowców wykorzystywanych do produkcji pasz, co może prowadzić do pomyłek podczas procesu produkcyjnego. Istnieje realne ryzyko przypadkowego użycia niewłaściwego składnika lub dodania niepożądanej substancji, co może negatywnie wpłynąć na jakość i bezpieczeństwo produktu końcowego. Pozostawienie drzwi magazynu otwartych stwarza ryzyko dostępu osób nieupoważnionych oraz podejmowania niekontrolowanych działań, co może negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo surowca. W rezultacie powyższych nieprawidłowości nie można uznać paszy wyprodukowanej w taki sposób i z takich surowców za bezpieczną, a co za tym idzie, także produktów pochodzenia zwierzęcego, pochodzących od zwierząt nią skarmianych. Spożycie przez ludzi produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących od zwierząt karmionych paszą uznaną za niebezpieczną, może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia ludzkiego. Co więcej, fakt, że w przedstawionej podczas oględzin dokumentacji znajdują się daty, które nie istnieją, podważa wiarygodność dokumentacji. Może to wskazywać na niedopatrzenia lub nawet świadomą manipulację przy prowadzeniu rejestrów.
Końcowo organ odwoławczy podkreślił, że z analizy umowy użyczenia przesłanej 4 grudnia 2024 r., faktur wystawionych na F. D. J. G., WNI [...] oraz oświadczeń osoby upoważnionej wynika jednoznacznie, że J. G. - C. systematycznie zakupuje i przekazuje P. G. materiały paszowe, mieszanki paszowe oraz premiksy zawierające kokcydiostatyk. Mimo tymczasowego cofnięcia zatwierdzenia podmiotu, strona w dalszym ciągu dokonuje zakupu i w sposób nielegalny wprowadza na rynek materiały paszowe, mieszanki paszowe uzupełniające oraz premiksy z kokcydiostatykiem, co stanowi rażące naruszenie prawa. Zgodnie z definicją art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności "wprowadzenie na rynek" oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania.
W skardze z dnia 10 lutego 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. G.-C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 77 i art. 90 K.p.a. oraz art. 15 lit. a i b rozp. 183/2005.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że analiza decyzji nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, jakiego zakładu dotyczy. Organy posługują się bowiem adresami S. , [...], S. , ul. [...], [...] oraz ul. [...], [...]. Trudno więc rozstrzygnąć, czy decyzja w ogóle została skierowana do właściwej strony. Ze względu na niemożność ustalenia jakiego zakładu dotyczy postępowanie istnieje przy tym uzasadniona wątpliwość, czy organ odwoławczy nie przeprowadził czynności dowodowych wobec zakładu, który nie był przedmiotem postępowania. Organ odwoławczy nie mógł zatem z powodzeniem ustalić, czy przesłanki wskazane w przepisie art. 15 lit. b rozp. nr 183/2005 zostały spełnione. W kontekście tak daleko idących wątpliwości w zakresie stanu faktycznego skarżąca nie ma właściwie możliwości odnieść się do wywodów organu odwoławczego dotyczących systemu HACCP. Co więcej, skoro decyzja tymczasowo cofająca zatwierdzenie dotyczyła zakładu zlokalizowanego S. , [...], oczywiste jest, że w tym stanie rzeczy Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. w związku z tą decyzją nie mógł cofnąć zatwierdzenia zakładu pod adresem S. , ul. [...].
Dalej skarżąca wskazała, że jej zakład nie zaprzestał prowadzenia działalności, albowiem o zaprzestaniu działalności można mówić wyłącznie w sytuacji, kiedy to podmiot działający na rynku pasz podejmie taką decyzję, np. ze względów biznesowych. Chodzi zatem o formalną decyzję o zaprzestaniu prowadzenia działalności, a strona wyraźnie oświadczyła organowi I instancji, że działalność zamierza prowadzić. Ani organ I instancji, ani organ odwoławczy nie ustalili przy tym, w jaki sposób został rozpatrzony wniosek strony o uchylenie decyzji znak: [...], w której Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. tymczasowo cofnął zatwierdzenie zakładu F. D. J. G., zakład produkcyjny: S. , [...] złożony w piśmie strony z dnia 16 lipca 2024 r.
W odpowiedzi na skargę Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do numeracji adresowej zakładu organ odwoławczy wyjaśnił, że jeszcze w trakcie posiadania zatwierdzenia zakład ten objęty był numeracją lokalizacyjną jako S. . Taki też adres widniał na protokołach kontroli, a strona nigdy nie kwestionowała tej numeracji. Powyższe jest dla strony jak i organu bezsporne. Stąd też pierwsza prawomocna decyzja tymczasowo cofająca zatwierdzenie zakładu o WNI [...] wskazywała adres zakładu F. D. J. G. - C., jako S. , [...]. Następnie wskutek działań Burmistrza Gminy R. obejmujących zmianę i uporządkowanie numeracji budynków, nastąpiła jedynie techniczna zmiana numeracji adresowej na ul. [...]. Jak wynika z załączonego do odpowiedzi na skargę aktualnego zdjęcia, przedmiotowy zakład F. D. jest otoczony białym murem, na którego górze zamontowany jest szyld zakładu jeszcze ze starą numeracją adresową "S. [...]", a poniżej dwa numery adresowe "[...]" a obok "[...]". Ponadto z treści pisma Burmistrza Gminy R. z dnia 9 października 2023 r., znak: [...] wynika, że "dla budynku położonego na działce nr ewid. [...], obręb S. , do dnia 5 kwietnia 2023 r. nie był przyporządkowany żaden numer porządkowy. Zawiadomieniem z dnia 5 kwietnia 2023 r., nr [...], na wniosek z dnia 3 kwietnia 2023 r. został mu nadany adres: ul. [...]. W konsekwencji organ I instancji wszczynając kolejne postępowanie już w sprawie ostatecznego cofnięcia zatwierdzenia zakładu, zawiadomieniem z dnia 4 marca 2024 r. określił numer adresowy zakładu zgodnie z pismem Burmistrza, tj. ul. [...]. Jednakże strona korzystając z możliwości wypowiedzenia się w sprawie, pismem z dnia 15 marca 2024 r. wskazała jako numer adresowy zatwierdzonego zakładu F. D. S. K. , ul. [...]. Analogicznie strona postąpiła wskazując w kolejnym piśmie z dnia 2 kwietnia 2024 r. (górna część pisma), że F. D. posiada adres ul. [...]. Powyższe, jak organ odwoławczy może się domyślać, spowodowało omyłkę pisarską w decyzji z dnia 26 lipca 2024 r. wskazującą jako numer adresowy zakładu ul. [...]. Na omyłkę pisarską wskazuje bowiem nie tylko prawidłowe wskazanie adresu zakładu w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego, ale również wprowadzenie w błąd organu przez samą stronę. Co więcej, nawet w odwołaniu strona wskazała jako prawidłowy adres zakładu "ul. [...]". W kolejnym piśmie strony zatytułowanym "uzupełnienie odwołania" z dnia 24 sierpnia 2024 r. również jako adres F. D. strona wskazała ul. [...]. Powyższe potwierdza przesłane przez organ I instancji postanowienie z dnia 28 lutego 2025 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w zaskarżonej decyzji, w ten sposób, że w adresie zakładu zamiast "S. , ul. [...]" winno być "S. , ul. [...]". Nie zmienia to jednak w żadnej mierze istoty sprawy, gdyż organ I instancji w sentencji prawidłowo określił zakład F. D. niepowtarzalnym weterynaryjnym numerem identyfikacyjnym zatwierdzonego zakładu WNI [...] Oczywistym zatem jest, że strona, będąc właścicielem tylko jednej zatwierdzonej F. D., nie mogła i nie może mieć uzasadnionych wątpliwości w zakresie, którego z jej działalności dotyczyła decyzja administracyjna wydana przez organ I instancji. Strona jako profesjonalista na rynku doskonale orientuje się, w stosunku do którego zakładu prowadzone było postępowanie administracyjne, czego dowodem jest treść pism składanych w trakcie postępowania administracyjnego. Dopiero na etapie skargi do sądu pełnomocnik strony zarzucił jakoby nie pojmował, który zakład stanowi przedmiot postępowania, a decyzje były skierowane do niewłaściwej strony, co jest całkowicie niezrozumiałe z uwagi na fakt, że stroną nie jest zakład, a jest nią przecież osoba fizyczna J. G. - C. prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Kontroli Sądu poddano decyzję Lekarz Weterynarii z dnia 20 grudnia 2024 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z dnia 26 lipca 2024 r., nr [...], znak [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r., znak [...]), o cofnięciu zatwierdzenia zakładu F. D. J. G., zakład produkcyjny: S. , ul. [...], WNI: [...]
Materialnoprawną postawę wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy rozp. nr 183/2005. Zgodnie z art. 14 tego rozporządzenia, właściwy organ może tymczasowo cofnąć rejestrację lub zatwierdzenie zakładu w zakresie jednego, kilku lub wszystkich rodzajów prowadzonej przezeń działalności, jeśli zakład ten przestał spełniać warunki mające zastosowanie przy prowadzeniu tego rodzaju działalności. Takie tymczasowe cofnięcie obowiązuje do momentu spełnienia przez zakład tych warunków. W przypadku gdy dany zakład nie spełni warunków w ciągu roku, zastosowanie znajdują postanowienia art. 15. Jak przy tym wynika z art. 15, właściwy organ cofa rejestrację lub zatwierdzenie określonego zakładu przyznane w odniesieniu do jednego, kilku lub wszystkich rodzajów prowadzonej działalności w przypadku gdy: a) zakład zaprzestał prowadzenia jednego lub kilku rodzajów działalności; b) zostało wykazane, że zakład nie spełniał warunków mających zastosowanie wobec prowadzonych przezeń rodzajów działalności przez okres jednego roku; c) właściwy organ stwierdził poważne niedociągnięcia lub zmuszony był wielokrotnie wstrzymywać produkcję w danym zakładzie, a podmiot działający na rynku pasz nadal nie jest w stanie zapewnić dostatecznych gwarancji w odniesieniu do przyszłej działalności produkcyjnej.
Z akt sprawy wynika, że w rozpoznawanej sprawie Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. decyzją z dnia 23 lutego 2023 r., znak [...], działając na podstawie art. 14 rozp. nr 183/2005, tymczasowo cofnął zatwierdzenie zakładu F. D. J. G., zakład produkcyjny S. , [...], WNI: [...], posiadającej zatwierdzenie w zakresie kodu działalności "[...]" – podmiot wytwarzający przeznaczone do wprowadzenia do obrotu mieszanki paszowe z udziałem dodatków paszowych lub premiksów zawierających dodatki paszowe z kategorii kokcydiostatyków i histomonostatyków. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w ramach prowadzonych postępowań administracyjnych Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. stwierdził, że na terenie gospodarstwa położonego w S. działalność prowadzą dwa podmioty- strona oraz P. G.. W związku z wątpliwościami co do tego kto i w jakim zakresie prowadzi działalność zatwierdzoną w zakładzie, Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. wezwał stronę w dniach 6 października 2022 r. i 17 października 2022 r. do złożenia wyjaśnień, osobistego stawiennictwa oraz przedstawienia dokumentacji HACPP zakładu. Nadto próbował w dniach 6 października 2022 r. i 20 grudnia 2022 r. przeprowadzić kontrolę w zakładzie. Strona na żadne z wezwań nie zareagowała poprzez przedstawienia żądanej dokumentacji, a przeprowadzenie kontroli w związku z nieobecnością strony lub przedstawicieli nie było możliwe. Mając na względzie, że brak współpracy ze stroną uniemożliwia prowadzenie nadzoru nad zakładem strony, a nadto, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że strona nie prowadzi działalności hodowlanej na terenie zakładu, Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. stwierdził, że zasadne jest tymczasowe zawieszenie zatwierdzenia zakładu strony, przynajmniej do czasu przedstawienia pełnej dokumentacji HACPP dla zakładu oraz dowodów jej wdrożenia i to na potrzeby własne prowadzonego przez stronę gospodarstwa. Organ I instancji pouczył także o treści art. 15 rozp. 183/2005.
Przesyłka zawierająca tę decyzję została skutecznie doręczona w dnu 27 lutego 2023 r., a strona nie wniosła od tej decyzji odwołana, wobec czego decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna w dniu 14 marca 2023 r.
Obecnie kontroli Sądu została poddana decyzja wydana na podstawie art. 15 rozp. nr 183/2005, przy czym zdaniem organu odwoławczego w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 15 lit. a i b tego rozporządzenia.
Zdaniem Sądu w składzie orzekającym stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe i Sąd w całości przyjmuje je za własne.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do spełnienia w sprawie przesłanek, o których mowa w art. 15 lit. a i b rozp. nr 183/2005 wskazać należy, że w związku z wydaniem decyzji o tymczasowym cofnięciu zatwierdzenie zakładu, skarżąca miała okres 1 roku od dnia kiedy decyzja ta stała się ostateczna na złożenie wyjaśnień oraz przedłożenie stosownej dokumentacji HACPP. W tym terminie skarżąca nie przedłożyła organowi I instancji jakichkolwiek dowodów na usunięcie nieprawidłowości wymienionych w ostatecznej i prawomocnej decyzji z dnia 23 lutego 2023 r. Nie przedłożyła ich także w terminie późniejszym i aktywowała się dopiero po otrzymaniu zawiadomienia z dnia 4 marca 2024 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia zatwierdzenia zakładu, w dniu 15 marca 2024 r. składając pismo w sprawie.
Co przy tym istotne, od momentu uzyskania przymiotu ostateczności przez decyzję z dnia 23 lutego 2023 r. skarżąca nie była uprawniona do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej w ramach F. D., a winna ewentualnie przedłożyć organowi I instancji dowody na usunięcie nieprawidłowości. Wszelkie więc działania w zakładzie, który aktualnie nie posiada zatwierdzenia, byłyby nielegalne, gdyż odbywałyby się poza nadzorem organu Inspekcji Weterynaryjnej.
Niezasadne są przy tym twierdzenia strony skarżącej, że "o zaprzestaniu działalności można mówić wyłącznie w sytuacji, kiedy to podmiot działający na rynku pasz podejmie taką decyzję, np. ze względów biznesowych". O formalnym prowadzeniu działalności decyduje bowiem uprawnienie w postaci zatwierdzenia zakładu bądź jego cofnięcie w trybie decyzji administracyjnej. Jak słusznie wskazał odwoławczy, strona nie była uprawniona do uruchomienia zakładu już od dnia uzyskania przymiotu ostateczności przez decyzję w sprawie tymczasowego cofnięcia zatwierdzenia z dnia 23 lutego 2023 r., i nie odzyskała tych uprawnień do dnia dzisiejszego.
Spóźnionego w czasie przedłożenia niepełnej dokumentacji, do której uzupełnienia wezwał skarżącą organ I instancji w piśmie z dnia 9 maja 2024 r. nie można w żaden sposób zakwalifikować jako prawnie skuteczne podjęcie działalności nadzorowanej, gdyż taka wymagałaby wydania przez organ I instancji decyzji administracyjnej przywracającej zakładowi zatwierdzenie i w konsekwencji zgodę na ponowne uruchomienie zakładu, a także objęcie go na nowo nadzorem weterynaryjnym. Skoro w przeciągu roku od dnia uzyskania przymiotu ostateczności przez decyzję o tymczasowym cofnięciu zatwierdzenia zakładu skarżąca nie wykazała jakiejkolwiek woli wznowienia działalności oraz nie przedstawiła organowi I instancji pełnej dokumentacji HACPP, organ I instancji zgodnie z art. 15 lit. a i b rozp. nr 183/2005 był zobowiązany po upływie roku wydać decyzję cofającą zatwierdzenie. Termin zawarty w art. 15 należy zakwalifikować jako prekluzyjny, a zatem nieprzywracalny. W konsekwencji nie można zgodzić się z zarzutem strony jakoby organ przekroczył zasadę proporcjonalności.
Co przy tym istotne na gruncie rozpoznawanej sprawy, organ odwoławczy w związku z aktywnością strony po wszczęciu postępowania w sprawie przeprowadził oględziny w zakładzie oraz przeanalizował złożoną przez stronę dokumentację, uzupełnioną po wezwaniu organu I instancji z dnia 9 maja 2024 r. już na etapie postępowania odwoławczego. Niemniej jednak przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało poważne braki w złożonej dokumentacji oraz nieprawidłowości infrastrukturalne oraz w zakresie higieny zakładu.
W kontekście powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozp. nr 183/2005, podmioty działające na rynku pasz zapewniają, by wszystkie kontrolowane przezeń etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji przebiegały w sposób zgodny z prawem Wspólnoty, zgodnymi z nim przepisami prawa krajowego oraz dobrą praktyką. W szczególności zapewnią one, by spełnione były odpowiednie wymagania w zakresie higieny określone w niniejszym rozporządzeniu. Jak przy tym wynika z art. 6 ust. 1, podmioty działające na rynku pasz i prowadzące działalność innego rodzaju niż wymieniona w art. 5 ust. 1, wprowadzają, wdrażają i stosują stałą, sformułowaną na piśmie procedurę lub procedury oparte na zasadach (HACCP). Zgodnie z art. 6 ust. 2, zasady, o których mowa w ust. 1, obejmują: a) określanie wszelkich zagrożeń, którym należy zapobiec, lub które należy wyeliminować bądź zredukować do możliwego do przyjęcia poziomu; b) określanie krytycznych punktów kontroli na etapie lub etapach, na których kontrola taka jest niezbędna do zapobieżenia zagrożeniom, ich wyeliminowania lub zredukowania do możliwego do przyjęcia poziomu; c) ustanowienie wartości granicznych dla krytycznych punktów kontroli, które będą stanowiły granicę pomiędzy stanem możliwym i niemożliwym do przyjęcia z punktu widzenia konieczności zapobieżenia zidentyfikowanym zagrożeniom, ich wyeliminowania lub zredukowania; d)
ustanowienie i wdrożenie skutecznych procedur monitorowania krytycznych punktów kontroli; e) ustanowienie działań korygujących w przypadku gdy proces monitorowania wykaże, iż krytyczny punkt kontroli nie jest kontrolowany; f) ustanowienie procedur weryfikacji, czy środki określone pod lit. a)–e) zostały w pełni wdrożone oraz czy ich działanie jest skuteczne. Procedura weryfikacji powinna być przeprowadzana regularnie; g) prowadzenie dokumentacji i akt odpowiednich do charakteru i rozmiaru przedsiębiorstwa paszowego w celu udokumentowania skutecznego wdrożenia środków, o których mowa w lit. a)–f). Na mocy art. 7 ust. 1 rozp. nr 183/2005, podmioty działające na rynku pasz: a) dostarczają właściwemu organowi dowód spełniania wymogów art. 6 w formie wymaganej przez ten organ; b) zapewniają stałą aktualizację wszystkich dokumentów opisujących procedury opracowane w sposób zgodny z art. 6.
W realiach rozpoznawanej sprawy skarżąca na etapie postępowania odwoławczego przedłożyła w dniu 24 sierpnia 2024 r. dokumentację, tj. HACCP F. D. J. G., schemat organizacyjny zakładów F. D. J. G. i F. D. P. G. oraz zarządzenie o powołaniu zespołu HACCP. Analiza tych dokumentów wskazuje, że zawierają one szereg nieprawidłowości, które w sposób szczegółowy zostały opisane przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i przytoczone w części historycznej niniejszego uzasadnienia wyroku. Sąd w składzie orzekającym uznał za zbędne, aby ponownie przytaczać je w całości także w części rozważeniowej. Na szczególne uwzględnienie zasługuje jednak wskazanie, że w obrębie mieszalni funkcjonuje także firma Gospodarstwo Rolne - F. D. G. P., której to działalność również objęta jest przedstawionym planem HACCP. Zakłady te mają nadane 2 różne weterynaryjne numery identyfikacyjne, w związku z tym zgodnie z prawem traktowane są jako dwa odrębne podmioty zajmujące się produkcją pasz. Tym samym, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, niedopuszczalna jest praktyka zakupu materiałów paszowych, dodatków paszowych oraz premiksów przez jeden z wymienionych podmiotów i przekazywanie tych produktów drugiemu podmiotowi, ponieważ nie posiadają uprawnienia do tego typu działalności. Podczas przeprowadzonych oględzin zakładu stwierdzono natomiast, że oba zakłady nie są od siebie oddzielone infrastrukturalnie, posiadają jedną linię produkcyjną oraz wspólne magazyny na przechowywanie surowców. Na każdym etapie produkcji, od przyjęcia surowców po przechowywanie wyrobu gotowego, drogi obu wytwórni krzyżują się. W efekcie nie ma możliwości śledzenia drogi surowca, począwszy od zakupu, poprzez proces produkcji paszy, aż po identyfikację, na której fermie drobiu został wykorzystany. Tym samym jest to niezgodne z pkt 3 części dotyczącej produkcji Załącznika II rozp. nr 183/2005 i narusza to wymagania określone w pkt 1 części dotyczącej prowadzenia dokumentacji Załącznika II rozp. nr 183/2005 oraz pkt 4 w części dotyczącej kontroli jakości. Organ odwoławczy słusznie podkreślił, że brak możliwości śledzenia produktów, od ich odbioru do dostawy, sprawia że w przypadku konieczności wycofania określonego produktu, realizacja tego procesu stanie się niemożliwa. Stanowi to realne, wymierne zagrożenie, szczególnie w sytuacji, gdy do obrotu trafi pasza uznana za niebezpieczną, a nie będzie możliwości jej szybkiego wycofania z powodu braku wymaganej prawem identyfikowalności. To z kolei stanowi o naruszeniu art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności. Podczas oględzin zakładu stwierdzono również nieprawidłowości infrastrukturalne oraz w zakresie higieny zakładu poprzez stwierdzenie naruszenia Załącznika II rozp. nr 183/2005 w części dotyczącej personelu oraz naruszenie pkt 8 Załącznika II rozp. nr 183/2005 w części dotyczącej pomieszczeń i wyposażenia.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu w składzie orzekającym organy były zobowiązane do cofnięcia zatwierdzenia zakładu, przy czym opisane w decyzji organu odwoławczego nieprawidłowości świadczą o spełnieniu w sprawie także przesłanki wskazanej w art. 15 lit. c rozp. nr 183/2005, albowiem organ odwoławczy stwierdził poważne niedociągnięcia, a podmiot działający na rynku pasz nadal nie jest w stanie zapewnić dostatecznych gwarancji w odniesieniu do przyszłej działalności produkcyjnej. Mimo tymczasowego cofnięcia zatwierdzenia zakładu, strona w dalszym ciągu w sposób nielegalny dokonywała zakupu i w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności wprowadzała na rynek materiały paszowe, mieszkanki paszowe uzupełniające oraz premiksy z kokcydiostatykiem, o czym świadczą znajdujące się w aktach sprawy faktury oraz co potwierdzone zostało w trakcie oględzin.
Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii związanej z numerem porządkowym (adresowym) identyfikującym zakład skarżącej wskazać należy, że i w tym zakresie Sąd w składzie orzekającym w całości podziela stanowisko organu odwoławczego, które zostało zawarte w odpowiedzi na skargę. Do odpowiedzi zostało dołączone przytoczone w uzasadnieniu pismo Burmistrza Gminy R. z dnia 9 października 2023 r., nr [...] (k. [...] akt sąd.), w którym została opisana historia zmian numerów porządkowych (adresowych) zakładu skarżącej. Co istotne, każdorazowo w decyzjach organu nadzoru weterynaryjnego określony był niepowtarzalny weterynaryjny numer identyfikacyjny zatwierdzonego zakładu, natomiast strona w toku postępowania sama przyczyniła się do omyłki pisarskiej poczynionej w decyzji organu I instancji wskazując w pismach z dnia 15 marca 2024 r. i z dnia 2 kwietnia 2024 r. adres S. ul. [...]. Adresu tego skarżąca użyła także w odwołaniu z dnia 12 sierpnia 2024 r. i w uzupełnieniu odwołania z dnia 24 sierpnia 2024 r. Nie ma jednak żadnych watpliwości jakiego zakładu dotyczyło postępowanie i wątpliwości tych nie miała także sama strona, o czym świadczą podejmowane przez nią w toku postępowania czynności, w tym upoważnienie w dniu 22 listopada 2024 r. pracownika zakładu do reprezentowania jej podczas oględzin w dniu 4 grudnia 2024 r. Decyzja organu I instancji została przy tym sprostowana w zakresie adresu zakładu strony postanowieniem z dnia 28 lutego 2025 r., znak [...] (k. nienumerowana akt adm. sprawy).
W kwestii pisma strony z dnia 2 kwietnia 2024 r., w którym strona wskazała, iż pismo z dnia 15 marca 2024 r. należy traktować jako wniosek o uchylenie decyzji tymczasowo zawieszającej zatwierdzenie zakładu wskazać należy, że w piśmie z dnia 15 marca 2024 r. skarżąca zadeklarowała, że będzie prowadzić zakład w zakresie wytwarzania mieszkanek paszowych i prześle do organu pozostałą dokumentację w terminie 14 dni. Pismo to zostało wystosowane już po doręczeniu skarżącej zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia zatwierdzenia zakładu, wobec czego zasadnie zostało uznane za zajęcie stanowiska na skutek pouczenia przez organ I instancji w ramach postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, dążąc do wyeliminowania skutków cofnięcia zatwierdzenia zakładu poprzez wydanie decyzji przywracającej zatwierdzenie zakładu.
Końcowo Sąd wskazuje, że z uwagi na fakt, iż na postanowienie z dnia 15 listopada 2024 r., nr [...], o odmowie wyłączenia pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w P. w postępowaniu odwoławczym nie przysługiwało zażalenie i strona mogła je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji, Sąd nie będąc związany zarzutami skargi skontrolował to postanowienie i uznał je za zgodne z prawem. W sprawie nie zaszły bowiem okoliczności, o których mowa w art. 24 § 3 K.p.a. O spełnieniu tej przesłanki nie może świadczyć fakt, że osoba piastująca funkcję Lekarz Weterynarii wcześniej była zatrudniona jako pracownik w organie I instancji. Zarówno postanowienie o odmowie wyłączenia wszystkich pracowników, jak i zaskarżoną decyzję podpisał przy tym zastępca Lekarz Weterynarii K. B.. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), oddalił skargę.