II SA/PO 2189/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-01-27
NSAAdministracyjneNiskawsa
wynagrodzenieurlop wypoczynkowynadgodzinyinspekcja pracypaństwowa inspekcja pracykontrolaprotokółpostępowanie administracyjneprawo pracy

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki N. P. sp. z o.o. na decyzję Inspektora Pracy nakazującą wypłatę zaległych wynagrodzeń i ekwiwalentów za urlop oraz wynagrodzeń za nadgodziny i pracę w dni wolne.

Spółka N. P. sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Inspektora Pracy nakazującą wypłatę pracownikom zaległych świadczeń z tytułu wynagrodzenia za urlop, ekwiwalentu za urlop, pracy w godzinach nadliczbowych oraz pracy w dni wolne. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów KPA poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i nieuwzględnienie dowodów z ewidencji czasu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną, podkreślając, że protokół kontroli został podpisany przez przedstawiciela pracodawcy, a organ rozpatrzył cały przedstawiony materiał dowodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę ze skargi N. P. sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy, która nakazywała spółce wypłatę pracownikom zaległych świadczeń z tytułu wynagrodzenia za urlop, ekwiwalentu za urlop, pracy w godzinach nadliczbowych oraz pracy w dni wolne. Skarżąca spółka zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 7 KPA w związku z art. 10 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i nieuwzględnienie dowodów z dokumentów zawierających ewidencję czasu pracy. Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podkreślając, że protokół kontroli został podpisany przez przedstawiciela pracodawcy, a organ oparł się na całościowej ewidencji czasu pracy przedstawionej przez pracodawcę. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną, stwierdzając, że inspektor pracy sporządził protokół na podstawie dowodów dostarczonych przez pracodawcę, a protokół ten został podpisany przez przedstawiciela spółki. Sąd domniemywał znajomość przepisów dotyczących PIP przez pracodawcę i uznał, że ustalenia kontroli nie naruszyły zasad postępowania administracyjnego, ponieważ organ rozpatrzył cały przedstawiony materiał dowodowy. Wobec powyższego, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie naruszył przepisów KPA. Protokół kontroli został sporządzony na podstawie dowodów dostarczonych przez pracodawcę i podpisany przez jego przedstawiciela, a organ rozpatrzył cały przedstawiony materiał dowodowy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pracodawca miał obowiązek znać przepisy dotyczące PIP, a wszelkie zaniedbania obciążają jego. Protokół kontroli, zawierający stwierdzone nieprawidłowości, został podpisany przez przedstawiciela pracodawcy, co potwierdza jego znajomość ustaleń. Organ rozpatrzył cały materiał dowodowy przedstawiony mu podczas kontroli.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.PIP art. 9 § pkt 2a

Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy

Właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę oraz innego świadczenia przysługującego pracownikowi w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy.

u.PIP art. 21 § pkt 1

Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy

Nakazy wypłaty należnego wynagrodzenia lub innego świadczenia pracownikowi wydaje inspektor pracy w wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli oraz po przeprowadzeniu postępowania wynikającego z przepisów ustawy.

PPSA art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

u.PIP art. 16 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Protokół kontroli został podpisany przez przedstawiciela pracodawcy. Organ rozpatrzył cały materiał dowodowy przedstawiony podczas kontroli. Pracodawca ma domniemaną znajomość przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 7 KPA w związku z art. 10 ustawy o PIP poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego. Nieuwzględnienie dowodu z dokumentów zawierających ewidencję czasu pracy. Naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 KPA w związku z art. 10 ustawy o PIP.

Godne uwagi sformułowania

Znajomość przez pracodawcę i co za tym idzie – jego przedstawicieli przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy musi być w tej sprawie domniemana, gdyż wymaga tego powinność rzetelnego prowadzenia swych spraw przez podmiot zajmujący się działalnością gospodarczą. Jakiekolwiek zaniedbanie w tym zakresie musi zatem obciążać pracodawcę.

Skład orzekający

Jerzy Stankowski

przewodniczący-sprawozdawca

Maciej Dybowski

członek

Bożena Popowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości postępowania Inspekcji Pracy w zakresie nakazu wypłaty zaległych świadczeń pracowniczych, gdy protokół kontroli został podpisany przez pracodawcę."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i procedury kontroli PIP.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących kontroli Państwowej Inspekcji Pracy i nakazu wypłaty zaległych świadczeń pracowniczych. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 2189/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Bożena Popowska
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/
Maciej Dybowski
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Sygn. powiązane
I OSK 475/05 - Wyrok NSA z 2005-12-13
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr. ) Sędziowie: WSA Maciej Dybowski WSA Bożena Popowska Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi N. P. sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zapłaty o d d a l a s k a r g ę /-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski
Uzasadnienie
4/II SA/Po 2189/02
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] stycznia 2002r., nr [...], na podstawie art. 9 pkt 2a w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2001r., nr 124, poz. 1362 ze zm.) Inspektor Pracy w P. nakazał przedsiębiorstwu N. sp. z o.o. w P. wypłacić S. K. kwotę w wysokości 1030,43 zł brutto należną z tytułu zaniżenia wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy a A. W. kwotę w wysokości 668,95 zł brutto, należną z tytułu ekwiwalentu pieniężnego za 8 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Ponadto organ nakazał wypłacić wskazanym w decyzji grupom pracowników kwoty należne z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych w okresie styczeń – maj 2002 (łącznie 5274,44 zł. brutto), a także kwoty należne z tytułu pracy w dniach wolnych od pracy, niedziele i święta w okresie styczeń – maj 2002 (łącznie 17 801, 78 zł brutto). Organ wskazał, że do dnia kontroli pracodawca nie wypłacił pracownikom powyższych świadczeń, mimo że termin wymagalności tych roszczeń już upłynął. Charakter tych roszczeń uzasadniał nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wymagalności.
Pełnomocnik N. Sp. z o.o. radca prawny M. P. zaskarżył powyższą decyzję w części dotyczącej punktów 3 i 4, tj. wypłaty wskazanych grupom pracowników kwot należnych z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych w okresie styczeń – maj 2002 oraz kwot należnych za ten okres z tytułu pracy w dniach wolnych od pracy, niedziele i święta. W odwołaniu zarzucono organowi I instancji naruszenie art. 7 kpa. w związku z art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i nie uwzględnienie dowodu z dokumentów zawierających ewidencję czasu pracy pracowników, który to dowód został zgłoszony w postępowaniu przez pracodawcę. Odnośnie tego uchybienia podniesiono również naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 kpa. w związku z art. 10 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. oraz art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ podkreślił, że inspektor pracy w wyniku przeprowadzenia kontroli sporządził protokół, w którym opisał stwierdzone nieprawidłowości, a który został podpisany przez przedstawiciela pracodawcy. Przy wydaniu decyzji organ I instancji oparł się na całościowej ewidencji czasu pracy, prowadzonej przez pracowników i pracodawcę, która to ewidencja została mu przedstawiona przez pracodawcę. Organ odwoławczy podkreślił, że nie przedstawiono podczas kontroli innej dokumentacji. Organ nie przychylił się też do wniosku Odwołującej się, dotyczącego wyłączenia z postępowania sprawy pracownika T. J., jako że wynik postępowania administracyjnego nie jest w tym wypadku uzależniony od postępowania przed sądem pracy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącej podniósł te same argumenty co w odwołaniu podkreślając, że pracodawca nie wiedział o możliwości niepodpisania protokołu sporządzonego po przeprowadzeniu kontroli i nie został w tym względzie stosownie pouczony.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację:
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 9 pkt 2a ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., nr 124, poz. 1362 ze zm.) w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są do nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi. Na mocy art. 21 pkt 1 cyt. ustawy nakazy te wydaje inspektor pracy w wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli oraz po przeprowadzeniu postępowania wynikającego z przepisów ustawy.
W postępowaniu będącym przedmiotem niniejszej skargi inspektor pracy sporządził protokół na podstawie dowodów dostarczonych mu przez przedstawicieli pracodawcy, tj . przede wszystkim list obecności. Protokół ten, zawierający stwierdzenie wszystkich uchybień, które stały się przyczyną wydania nakazu, został podpisany przez osobę działającą w imieniu pracodawcy – J. H. Na protokole widnieje dodatkowo po stronie pracodawcy inny podpis (Z. S.), który zawiera adnotację: "zgadzam się z treścią". Znajomość przez pracodawcę i co za tym idzie – jego przedstawicieli przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy musi być w tej sprawie domniemana, gdyż wymaga tego powinność rzetelnego prowadzenia swych spraw przez podmiot zajmujący się działalnością gospodarczą. Jakiekolwiek zaniedbanie w tym zakresie musi zatem obciążać pracodawcę. Było zatem oczywiste, że ustalenia dokonane wyniku kontroli będą mogły stanowić podstawę do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, jak stanowi o tym art. 21 cyt. ustawy. Nie ma podstaw by przyjąć, że owe ustalenia zostały dokonane z naruszeniem wskazanych w skardze zasad postępowania administracyjnego, skoro organ rozpatrzył cały materiał dowodowy przedstawiony mu podczas kontroli.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski
MK

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI