II SA/Po 200/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. P. na decyzję o braku stwierdzenia choroby zawodowej, uznając, że niedosłuch skarżącego nie miał związku z narażeniem na hałas w miejscu pracy, lecz wynikał z przyczyn pozazawodowych.
Skarżący J. P. domagał się stwierdzenia choroby zawodowej z powodu niedosłuchu, twierdząc, że przez 25 lat pracował w warunkach nadmiernego hałasu. Organy sanitarne, opierając się na opiniach lekarskich, uznały jednak, że niedosłuch skarżącego miał charakter mieszany i wynikał ze stanów zapalnych oraz przebytych operacji, a nie z narażenia zawodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podzielił to stanowisko, oddalając skargę.
Sprawa dotyczyła skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej w postaci niedosłuchu. Skarżący przez 25 lat pracował na stanowisku wędliniarza, gdzie narażony był na ponadnormatywny hałas. Organy pierwszej i drugiej instancji, opierając się na orzeczeniach Centrum Medycyny Pracy i Instytutu Medycyny Pracy, stwierdziły brak związku przyczynowego między stwierdzonym u J. P. obustronnym niedosłuchem typu mieszanego a warunkami pracy. Wskazano, że niedosłuch ten wynikał ze stanów zapalnych, przebytych operacji uszu i nosa, a nie z narażenia na hałas, co wykluczało uznanie go za chorobę zawodową zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, analizując sprawę, potwierdził, że do uznania choroby zawodowej konieczne jest wystąpienie schorzenia wymienionego w wykazie oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego z czynnikami szkodliwymi w miejscu pracy. Sąd uznał, że niedosłuch skarżącego, mający charakter mieszany i wynikający z przyczyn pozazawodowych, nie spełniał tych kryteriów, w szczególności nie był to niedosłuch typu ślimakowego, który jest charakterystyczny dla uszkodzeń spowodowanych hałasem. Wobec braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, niedosłuch typu mieszanego, wynikający z przyczyn pozazawodowych, nie może zostać uznany za chorobę zawodową, nawet jeśli pracownik był narażony na nadmierny hałas, jeśli nie ma związku przyczynowo-skutkowego z tym narażeniem.
Uzasadnienie
Do uznania choroby zawodowej konieczne jest wystąpienie schorzenia z wykazu oraz związek przyczynowo-skutkowy z narażeniem zawodowym. Niedosłuch typu mieszanego, spowodowany stanami zapalnymi i operacjami, nie jest uznawany za skutek narażenia na hałas, w przeciwieństwie do niedosłuchu typu ślimakowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. 1 § ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Konieczne jest łączne zaistnienie dwóch okoliczności: określona choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych, a ponadto między jej wystąpieniem a oddziaływaniem szkodliwych czynników występujących w miejscu pracy winien istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm. § Załącznik poz. 15
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu jest wymienione jako choroba zawodowa.
Pomocnicze
Ustawa z dnia 14 marca 1985r. art. 4 § pkt.5
Ustawa o Inspekcji Sanitarnej
Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm. art. 10
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych
Właściwe do rozpoznania choroby zawodowej są określone jednostki organizacyjne służby zdrowia.
Dz. U. nr 153, poz.1271 ze zm. art. 97 § § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Dz.U. nr 153, poz. 1270 art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedosłuch skarżącego wynikał z przyczyn pozazawodowych (stany zapalne, operacje), a nie z narażenia na hałas. Stwierdzony ubytek słuchu nie miał charakteru odbiorczego typu ślimakowego, który jest typowy dla uszkodzeń spowodowanych hałasem.
Odrzucone argumenty
Skarżący przez 25 lat pracował w warunkach narażenia na ponadnormatywny hałas, co powinno skutkować uznaniem niedosłuchu za chorobę zawodową.
Godne uwagi sformułowania
by określoną chorobę uznać można za chorobę zawodową konieczne jest łączne zaistnienie dwóch okoliczności tj. określona choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych, a ponadto między jej wystąpieniem, a oddziaływaniem szkodliwych czynników występujących w miejscu pracy winien istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Nie wystarczający do uznania choroby zawodowej jest fakt zaistnienia ubytku słuchu, ale związek tegoż ubytku z działaniem warunków szkodliwych dla zdrowia, w tym przypadku nadmiernego hałasu, występującego w miejscu pracy.
Skład orzekający
Barbara Koś
przewodniczący
Maria Skwierzyńska
sprawozdawca
Ryszard Słupczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie związku przyczynowo-skutkowego między narażeniem zawodowym a schorzeniem, zwłaszcza w kontekście chorób słuchu i hałasu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego rodzaju niedosłuchu (mieszany) i jego przyczyn pozazawodowych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe wyzwanie w prawie pracy i medycynie pracy: udowodnienie związku przyczynowego między warunkami pracy a schorzeniem, co jest częstym problemem w sprawach o choroby zawodowe.
“Czy 25 lat pracy w hałasie wystarczy, by uznać niedosłuch za chorobę zawodową? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
ochrona zdrowia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 200/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-07-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-01-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Koś /przewodniczący/ Maria Skwierzyńska /sprawozdawca/ Ryszard Słupczyński Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Ryszard Słupczyński Maria Skwierzyńska (spr.) Protokolant referent stażysta Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2004r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę /-/M. Skwierzyńska /-/B. Koś /-/R. Słupczyński Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...]r., na podstawie art. 4 pkt.5 ustawy z dnia 14 marca 1985r. Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 90, poz. 578 z późn. zm.) oraz § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u J. P. choroby zawodowej. W uzasadnieniu decyzji w.w. organ wskazał, że Centrum Medycyny Pracy – Poradnia Chorób Zawodowych stwierdziła u J. P. obustronny niedosłuch typu mieszanego, stan po operacji radykalnej ucha środkowego lewego. Stwierdzony ubytek słuchu nie wykazuje cech przewlekłego urazu akustycznego i wobec braku związku przyczynowego z narażeniem na hałas. Z kolei Instytut Medycyny Pracy w Ł., do którego odwołał się zainteresowany, w orzeczeniu z dnia [...]r. stwierdził, że brak podstaw do uznania związku przyczynowego pomiędzy stwierdzonymi u J. P. polipami nawrotowymi w obu przewodach nosa, przewlekłym suchym nieżytem gardła i krtani, obustronnym ubytkiem słuchu typu mieszanego z przewagą komponentu przewodzeniowego, stanem po operacji przegrody nosa, polipów nosa i tympanoplastyce ucha środkowego prawego i po operacji radykalnej ucha środkowego lewego, a jego pracą zawodową na stanowisku wędliniarza w Zakładach Mięsnych w K.. Powiatowy Inspektor Sanitarny, mając na względzie orzeczenia w.w. jednostek służby zdrowia, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r., właściwych do rozpoznawania chorób zawodowych, uznał, że bez względu na to, iż J. P. przez 25 lat narażony był na działanie ponadnormatywnego hałasu pracując na stanowisku wędliniarza (do 99dBA) i przez 1 rok na stanowisku pomocnika wykrawacza (do 80 dBA), stwierdzony u niego ubytek słuchu nie ma charakteru choroby zawodowej. Wojewódzki Inspektor Sanitarny , po rozpatrzeniu odwołania J. P., decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielając stanowisko Powiatowego Inspektora Sanitarnego stwierdził, że za chorobę zawodową narządu słuchu może być uznane schorzenie, które jest związane przyczynowo z narażeniem na ponadnormatywny hałas w środowisku pracy, czyli obustronny niedosłuch typu odbiorczego o lokalizacji ślimakowej, z upośledzeniem słyszenia określonych częstotliwości. U odwołującego się nie stwierdzono takiego schorzenia słuchu. Jego niedosłuch związany jest z przyczynami pozazawodowymi jakimi były stany zapalne skutkujące przebytymi operacjami. W tym stanie rzeczy, brak podstaw do stwierdzenia u J. P. choroby zawodowej, i tym samym do uwzględnienia odwołania. W skardze na tę decyzję skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. P. podniósł, że w toku pracy zawodowej był narażony na ponadnormatywne działanie hałasu i to przez cały okres ponad 25 lat, na co wskazał w swoim odwołaniu od decyzji organu I instancji. Uważa więc, że jego obecny niedosłuch związany jest z warunkami pracy i ma charakter choroby zawodowej. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej odwołanie, podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1271 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Jak wynika z treści przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. (Dz. Nr 65, poz. 294 ze zm.), by określoną chorobę uznać można za chorobę zawodową konieczne jest łączne zaistnienie dwóch okoliczności tj. określona choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do w.w. rozporządzenia, a ponadto między jej wystąpieniem, a oddziaływaniem szkodliwych czynników występujących w miejscu pracy winien istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Załącznik do powołanego rozporządzenia Rady Ministrów w poz. 15 wymienia jako chorobę zawodową uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu. Organy Inspekcji Sanitarnej nie kwestionują, że u J. P. występuje ubytek słuchu, a także, że przez okres 25 lat pracował on w warunkach szkodliwych dla zdrowia, bowiem natężenie hałasu przekraczało dopuszczalne normy. Jednakże mając na względzie przepis § 10 w.w. rozporządzenia zgodnie z którym właściwe do rozpoznania choroby zawodowej są określone jednostki organizacyjne służby zdrowia, a więc w rozpatrywanej sprawie Centrum Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy im. [...] w Ł., stoją na stanowisku, że skoro u skarżącego przyczyną uszkodzenia słuchu faktycznie nie była praca w nadmiernym hałasie lecz stany zapalne i inne schorzenia uszu, a także przebyte zabiegi operacyjne, to przesądza to o braku podstaw do stwierdzenia, że zaistniał w jego przypadku związek przyczynowy między ubytkiem słuchu, a warunkami pracy. Stanowisko to uznać należy za uzasadnione. Z orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy im. [...] jednoznacznie wynika, że u J. P. nie występuje ubytek słuchu związany z obustronnym trwałym uszkodzeniem odbiorczym słuchu typu ślimakowego, który jedynie uzasadniałby uznanie wpływu nadmiernego hałasu na uszkodzenie słuchu. Nie wystarczający do uznania choroby zawodowej jest fakt zaistnienia ubytku słuchu, ale związek tegoż ubytku z działaniem warunków szkodliwych dla zdrowia, w tym przypadku nadmiernego hałasu, występującego w miejscu pracy. Ubytek słuchu spowodowany przebytymi stanami zapalnymi ucha środkowego i operacjami (w 1962r. i w 1988r.), ma charakter niedosłuchu obustronnego typu mieszanego (a nie ślimakowego), który nie uzasadnia stwierdzenia choroby zawodowej. Skoro w przypadku skarżącego nie spełnione zostały przesłanki określone w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/M. Skwierzyńska /-/B. Koś /-/R. Słupczyński
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI