II SA/Po 191/06

II SA/Po 191/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga /przewodniczący/
Edyta Podrazik
Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr./ Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi J. i T.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] nakazał J. i T. P. rozbiórkę budynku garażowego konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,55 m z 3,0 m usytuowanego na nieruchomości dz. nr [...] bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr [...] przy ul. [...] w L. gm. O .
Z uzasadnienia decyzji wynikało, że opisany garaż został wzniesiony przez inwestorów w 1995 r. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Na terenie działki, na której postawiono garaż obowiązuje miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy O. z dnia 27 marca 1998 r., który określa możliwość zabudowy w odległości 4 m od granicy z sąsiednią nieruchomością. Przedmiotowy garaż posadowiony został w granicy, zatem zastosowanie miał, zdaniem organu, art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nakazujący rozbiórkę.
Odwołanie od decyzji złożyli J. i T. P. domagając się uchylenia decyzji i zastosowania trybu legalizacyjnego. Podkreślili, że nie działali samowolnie, uzyskali zgodę Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w O., który jest zarządcą nieruchomości. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący w chwili budowy nie zakazywał budowy w granicy.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
Organ podkreślił, iż rozpoczęcie robót budowlanych może nastąpić dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę co przewiduje art. 28 Prawa budowlanego. Podkreślił, iż usytuowanie garażu pozostaje w sprzeczności z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co wyklucza legalizację budowy. Brak było podstaw, zdaniem organu, do odniesienia się do planu obowiązującego w chwili budowy, gdyż dyspozycja przepisu art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego wyklucza taką możliwość.
Skargę na decyzję złożyli J. i T. P. domagając się uchylenia decyzji obu instancji. Ponownie skarżący wskazali na brak ich winy, gdyż zwracali się o pozwolenie do zarządcy nieruchomości i uzyskali jego zgodę. Wyrazili nadto wolę legalizacji budowy, która nie jest sprzeczna z ustaleniami dawnego i obecnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podniósł argumenty wskazane w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona. Bezsporne było, iż przedmiotowy obiekt budowlany - garaż drewniany - został wzniesiony przez skarżących w roku 1995 bez decyzji organu nadzoru budowlanego - pozwolenia na budowę. O taką decyzję nie wystąpili ani skarżący - inwestorzy, ani zarządca nieruchomości. Trafnie organ II instancji podniósł, iż w sprawie nie zachodziła możliwość dokonania zgłoszenia z art. 30 prawa budowlanego, czego zresztą inwestorzy również nie dokonali. Jedynym przepisem możliwym do zastosowania był przepis art. 48 ust. 1 i 2 prawa budowlanego
Organ odstąpił od żądania od inwestorów na podstawie art. 48 ust. 3 zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami wskazanymi w ust. 2 pkt 1 tj. aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwałą Rady Miejskiej nr XLV/221/98 z dnia 27 marca 1998 r. zatwierdzono ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy O. na obszarze wsi L. W § 4 pkt 3 uchwały przewidziano linie zabudowy w odległości 4 m od granicy z sąsiednią nieruchomością. Sporny obiekt usytuowany jest w granicy, a więc pozostaje w sprzeczności ze wskazanym miejscowym planem.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia było uzyskanie akceptacji na budowę przez Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w O., gdyż decyzję o pozwoleniu na budowę wydaje organ nadzoru Budowlanego. Podkreślić jednak należy, że wskazane przez inwestorów pismo z [...] kwietnia 1995 r. zezwala na postawienie garażu z desek bez fundamentów "który w razie potrzeby może zostać usunięty". Administrator wskazywał zatem na tymczasowość obiektu, co winno inwestorom uświadomić brak legalności budowy. Jak już wskazano powyżej takie uzgodnienia z administratorem nie mogą zastąpić decyzji administracyjnej - pozwolenia na budowę.
Powołane przepisy prawa budowlanego w okolicznościach przedstawionych powyżej wykluczają wszczęcie postępowania legalizacyjnego o co wnosili skarżący.
W tych warunkach należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ W.Batorowicz
Brak podpisu sędziego spowodowany
jest jego nieobecnością /-/B.Drzazga
MK