II SA/Po 1849/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu oddalił skargę na postanowienie PINB, uznając, że skarżący nie dopełnił obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego warsztatu samochodowego.
Skarżący P.D. samowolnie wybudował warsztat samochodowy i nie uzyskał pozwolenia na jego użytkowanie. Po nałożeniu obowiązku przez Starostę i przekazaniu sprawy do PINB, skarżący nie złożył wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego, a skarżący nie dopełnił wymaganych procedur legalizacyjnych.
Sprawa dotyczy samowolnie wybudowanego warsztatu samochodowego przez skarżącego P.D. Starosta nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu, wskazując na art. 49 Prawa budowlanego, zgodnie z którym po upływie 5 lat od zakończenia budowy, jeśli nie narusza ona przepisów, można legalizować obiekt poprzez pozwolenie na użytkowanie. Skarżący nie złożył wniosku w wyznaczonym terminie, powołując się na brak środków finansowych. Sprawa została przekazana do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące błędnego pouczenia i braku wymaganych dokumentów. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że skarżący nie dopełnił obowiązku złożenia wniosku o pozwolenie na użytkowanie, co uniemożliwiło dalsze postępowanie legalizacyjne zgodnie z przepisami Prawa budowlanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ prawidłowo podjął postępowanie, ponieważ brak wniosku inwestora uniemożliwiał dalsze czynności legalizacyjne, a przepisy Prawa budowlanego nakazywały podjęcie zawieszonego postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro skarżący nie złożył wymaganego wniosku o pozwolenie na użytkowanie, organ prowadzący postępowanie legalizacyjne miał podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania i zastosowania odpowiednich przepisów Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (9)
Główne
pb art. 49 § 1
Prawo budowlane
pb art. 49 § 2
Prawo budowlane
pb art. 55 § 2
Prawo budowlane
pb art. 58
Prawo budowlane
kpa art. 97 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
pb art. 48
Prawo budowlane
kpa art. 143
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 132 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ prawidłowo zastosował przepisy Prawa budowlanego dotyczące legalizacji samowolnie wybudowanych obiektów. Skarżący nie dopełnił obowiązku złożenia wniosku o pozwolenie na użytkowanie, co uniemożliwiło dalsze postępowanie legalizacyjne. Brak środków finansowych nie stanowi podstawy do zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące błędnego pouczenia i braku wymaganych dokumentów. Zawiadomienie o kontroli dotyczyło garażu, a nie warsztatu samochodowego.
Godne uwagi sformułowania
Legalizacji samodzielnie wzniesionego obiektu budowlanego [...] dokonuje się w drodze pozwolenia na użytkowanie. Skarżący nie złożył, wymaganego w art. 58 prawa budowlanego, wniosku o pozwolenie na użytkowanie, a więc organ prowadzący postępowanie trafnie przekazał sprawę organowi nadzoru budowlanego w celu dalszego prowadzenia postępowania, bowiem bez wniosku skarżącego nie mógł podjąć żadnych czynności.
Skład orzekający
Barbara Drzazga
przewodniczący sprawozdawca
Aleksandra Łaskarzewska
sędzia
Edyta Podrazik
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących legalizacji samowolnie wybudowanych obiektów, obowiązków inwestora oraz procedury podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w momencie wydania orzeczenia i specyfiki stanu faktycznego sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy związane z samowolą budowlaną i procesem jej legalizacji, co jest częstym zagadnieniem w praktyce prawniczej.
“Samowola budowlana i brak wniosku o pozwolenie na użytkowanie – sąd wyjaśnia konsekwencje.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 1849/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-07-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-08-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Barbara Drzazga /przewodniczący sprawozdawca/ Edyta Podrazik Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi P.D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania administracyjnego o d d a l a s k a r g ę /-/E. Podrazik /-/B. Drzazga /-/A. Łaskarzewska Uzasadnienie Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] nałożył na skarżącego P. D. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie warsztatu samochodowego, wybudowanego samowolnie w G., na działce nr ewid. [...]. Wskazano, iż wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie warsztatu samochodowego, należy złożyć w Starostwie Powiatowym w S. w terminie do [...] kwietnia 2003 r. Uzasadniając postanowienie wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. przesłał do Starostwa Powiatowego w S. akta sprawy, dotyczące samowolnego wybudowania warsztatu samochodowego. Z dokumentów wynika, że od zakończenia budowy upłynęło więcej niż 5 lat i wcześniej nie wszczęto postępowania w tej sprawie. Ustalono, że obiekt nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazano, że w stosunku do przedmiotowego obiektu ma zastosowanie art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który stanowi, że nie można dokonać rozbiórki obiektu, jeżeli od dnia zakończenia budowy upłynęło 5 lat, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. Na właścicielu spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] Starosta S. przekazał do dalszego postępowania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. sprawę warsztatu samochodowego samowolnie wybudowanego przez skarżącego P. D. w G., na działce nr ewid. [...]. Uzasadniając wskazano, że pomimo nałożonego postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. obowiązku, skarżący do dnia [...] kwietnia 2003 r. nie złożył wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego warsztatu. Pismem z dnia [...] maja 2003 r. skarżący zwrócił się do Starostwa Powiatowego w S. z informacją, że brak środków finansowych nie pozwolił mu wywiązać się z obowiązku złożenia stosownych dokumentów we wskazanym terminie, i wnosi o wyznaczenie nowego terminu do dnia [...] sierpnia 2003 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podjął z urzędu, zawieszone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] postępowanie w sprawie wybudowania bez decyzji o pozwoleniu na budowę warsztatu samochodowego, na działce nr ewid. [...] położonej w G. Uzasadniając postanowienie wskazano, że skarżący nie złożył we wskazanym terminie wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Wyjaśniono, że w takiej sytuacji zgodnie z art. 49 ust. 2 Prawa budowlanego, zastosowanie znajdzie art. 48 tej ustawy. Na postanowienie organu pierwszej instancji skarżący wniósł zażalenie żądając wstrzymania wykonania postanowienia, stosownie do treści art. 143 kpa, ewentualnego rozpatrzenia sprawy na podstawie art. 132 § 2 kpa, zaliczenia na poczet dowodów załączonych dokumentów (umowy sprzedaży z dnia [...] stycznia 2003 r., umowy odbioru odpadów złomu stalowego z dnia [...] marca 2003 r., umowy sprzedaży z dnia [...] lutego 2003 r., potwierdzenia nadania faxu z dnia [...] marca 2003 r., umowy z dnia [...] kwietnia 2003 r., wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi z [...] kwietnia 2003 r., pisma Starosty S. z [...] kwietnia 2003 r., nr [...], odpowiedzi z dnia [...] maja 2003 r., pisma Starosty S. z [...] czerwca 2003 r., postanowienia z [...] czerwca 2003 r.,) oraz wyznaczenia nowego terminu nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie warsztatu samochodowego. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażone przez organ pierwszej instancji i podkreślił, że zagadnienie wstępne zostało przez organ administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygnięte, i nie zachodzą okoliczności przemawiające za dalszym zawieszeniem postępowania administracyjnego, dlatego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. podjął z urzędu, zawieszone postanowienie. We wskazanym ustawą terminie skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę. Skarżący zażądał "zaliczenia na poczet dowodów akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., Inspektora Nadzoru Budowlanego, Starostwa Powiatowego w S., Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Ochrony Środowiska w P., delegatura w L." oraz mapy zasadniczej, zaświadczenia o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, aktu notarialnego repertorium [...] numer [...], zawiadomienia o kontroli z [...] października 2002r., zawiadomienia o wszczęciu postępowania, postanowienia z [...] stycznia 2003 r., pisma z [...] stycznia 2003 r., zawiadomienia o wszczęciu postępowania z [...] stycznia 2003 r., postanowienia z [...] lutego 2003 r., postanowienia z [...] maja 2003 r., pisma z [...] maja 2003 r., pisma z [...] maja 2003 r., pisma z [...] czerwca 2003 r., zawiadomienia z [...] czerwca 2003 r., postanowienia z [...] czerwca 2003 r., zażalenia na postanowienie z dnia [...] czerwca 2003 r., pisma z [...] czerwca 2003 r., postanowienia z [...] lipca 2003 r., umowy sprzedaży z [...] stycznia 2003r., umowy sprzedaży z [...] lutego 2003 r., zarządzenia pokontrolnego z [...] lutego 2003r., umowy z [...] marca 2003r., potwierdzenia nadania faxu, umowy z [...] kwietnia 2003r., wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami, pisma z [...] kwietnia 2003r., odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku, wezwania z [...] maja 2003r., pisma z [...] maja 2003r., pisma z [...] czerwca 2003 r., postanowienia z [...] czerwca 2003r., decyzji z [...] czerwca 2003r., wniosku o wydanie oświadczenia o braku sprzeciwu Inspekcji Ochrony Środowiska na użytkowanie warsztatu. Skarżący uzasadnił, iż oświadczenia wskazanego w postanowieniu z dnia [...] lutego 2003 r., nie otrzymał do dnia wniesienia skargi do Sądu, a stanowi ono jeden z wymaganych załączników. Skarżący podniósł, iż został błędnie pouczony, iż na postanowienie z [...] maja 2003 r. przekazujące sprawę do dalszego postępowania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. nie przysługuje zażalenie. W skardze podniesiono też, iż zawiadomienie o kontroli, z dnia [...] października 2002 r. dotyczyło garażu, a nie warsztatu samochodowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wbrew zawartym w niej zarzutom nie narusza przepisów prawa, a do tych kwestii sprowadza się sądowa kontrola decyzji administracyjnych. Legalizacji samodzielnie wzniesionego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania postanowień przez organy obydwu instancji, dokonuje się w drodze pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy organ administracji architektoniczno – budowlanej. Trafnie więc organ nadzoru budowlanego, po stwierdzeniu że zachodzą przesłanki do legalizacji wybudowanego bez pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego, zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania legalizacyjnego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003r. Starosta Powiatowy wszczął z urzędu postępowanie legalizacyjne, a w postępowaniu z dnia [...] lutego 2003r., na podstawie art. 49 ust. 1, art. 55 ust. 2 i art. 58 prawa budowlanego nałożył na skarżącego obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowaniu warsztatu, zobowiązując go do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie do [...] kwietnia 2003r. Skarżący został również zobowiązany do złożenia w myśl art. 58 prawa budowlanego stosownych dokumentów. Skarżący nie złożył, wymaganego w art. 58 prawa budowlanego, wniosku o pozwolenie na użytkowanie, a więc organ prowadzący postępowanie trafnie przekazał sprawę organowi nadzoru budowlanego w celu dalszego prowadzenia postępowania, bowiem bez wniosku skarżącego nie mógł podjąć żadnych czynności. Skoro skarżący nie uzyskał pozwolenia na użytkowanie, organ nadzoru budowlanego był zobowiązany podjąć zawieszone postępowanie, a więc zarówno postanowienie organu pierwszej instancji, jak i postanowienie organu odwoławczego znajdują oparcie w treści art. 49 prawa budowlanego i art. 97 § 2 kpa. Należy zauważyć, że skarżący do czasu wniesienia skargi nie złożył wniosku o pozwolenie na użytkowanie warsztatu samochodowego, chociaż taki obowiązek sformułowany został w art. 58 prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając iż skarga nie jest zasadna, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. E. Podrazik B. Drzazga A. Łaskarzewska kk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI