II SA/Po 1833/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-07-27
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościplanowanie przestrzenneopłata planistycznawzrost wartościWSAskarżącydecyzja administracyjnauzasadnienieoperat szacunkowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o nałożeniu opłaty planistycznej z powodu wadliwego uzasadnienia i niejasności co do powierzchni i wartości nieruchomości.

Skarżący zakwestionował decyzję o nałożeniu jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, zarzucając brak odniesienia się do konkretnego operatu szacunkowego i nieprawidłowe wyliczenie opłaty. Sąd uznał skargę za zasadną, wskazując na niewystarczające uzasadnienie organu odwoławczego, brak przytoczenia danych wyjściowych do wyliczeń oraz wątpliwości co do powierzchni i numerów działek objętych opłatą.

Wójt Gminy nałożył na skarżącego P.T. jednorazową opłatę planistyczną w wysokości 30% wzrostu wartości nieruchomości, wynikającego ze zmiany planu zagospodarowania przestrzennego z terenów rolnych na budowlane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, uznając, że operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając organom brak odniesienia się do konkretnego operatu i uniemożliwienie kontroli prawidłowości wyliczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta, uznając skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia faktycznego, nie odniósł się do danych wyjściowych operatu szacunkowego i nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących powierzchni i numerów działek objętych opłatą, a także nie wykazał, czy wyliczona kwota odpowiada sprzedanemu udziałowi we współwłasności. W konsekwencji, sąd uznał naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia faktycznego, nie odniósł się do danych wyjściowych operatu szacunkowego i nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących powierzchni i numerów działek objętych opłatą.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że samo stwierdzenie o prawidłowym wyborze metody szacowania przez rzeczoznawcę nie zwalnia organu z obowiązku sprawdzenia prawidłowości danych przyjętych do obliczeń i przedstawienia ich w uzasadnieniu decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (9)

Główne

u.z.p. art. 36 § ust. 3

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 3

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 152

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.p.s.a. art. 200

Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.z.p. art. 36 § ust. 14

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

u.g.n. art. 152 § ust. 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 154

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 140

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczające uzasadnienie decyzji organu odwoławczego w zakresie danych wyjściowych operatu szacunkowego. Wątpliwości co do powierzchni i numerów działek objętych opłatą planistyczną. Brak wykazania, że wyliczona opłata odpowiada sprzedanemu udziałowi we współwłasności.

Godne uwagi sformułowania

ograniczenie się przez ten organ do przytoczenia ogólnych zasad, według których sporządza się operat szacunkowy, a następnie stwierdzenie, że rzeczoznawca w rozpoznawanej sprawie należycie wyjaśnił przyjęcie podejścia porównawczego – metody porównywania parami – nie może być uznane za wystarczające uzasadnienie faktyczne w rozumieniu art. 107 § 3 w związku z art. 140 kpa. Nawet bowiem trafny wybór przez rzeczoznawcę metody wyliczenia opłaty planistycznej nie zwalnia od sprawdzenia prawidłowości danych przyjętych do dokonania obliczenia. W uzasadnieniu organu odwoławczego brak przytoczenia danych wyjściowych, które przy zastosowaniu działań arytmetycznych dały w efekcie wynik uznany za należną opłatę.

Skład orzekający

Barbara Kamieńska

przewodniczący-sprawozdawca

Barbara Drzazga

sędzia

Edyta Podrazik

asesor sądowy

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niewystarczające uzasadnienie decyzji administracyjnych w zakresie opłat planistycznych, konieczność szczegółowego przedstawienia danych wyjściowych operatu szacunkowego oraz wyjaśnienia wątpliwości co do przedmiotu opłaty."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nałożenia opłaty planistycznej na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i uchwały rady gminy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa nieruchomości - opłaty planistycznej, a jej rozstrzygnięcie podkreśla znaczenie prawidłowego uzasadnienia decyzji administracyjnych.

WSA uchyla opłatę planistyczną z powodu błędów w uzasadnieniu decyzji.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 1833/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-08-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Drzazga
Barbara Kamieńska /przewodniczący sprawozdawca/
Edyta Podrazik
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2005r. przy udziale sprawy ze skargi P.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] znak [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego P.T. kwotę 369zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska /-/B. Drzazga
Uzasadnienie
Wójt Gminy K. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003r. – działając na podstawie art. 36 ust. 3 i 9 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz § 6 ustawy nr XXIV/142/00 Rady Gminy K. z dnia 08 czerwca 2000r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi R., rejon ul. [...] (Dz. Urzęd. Woj. Wlkp. nr 55, poz. 669) – ustalił jednorazową opłatę w wysokości [...] zł z tytułu zbycia działek nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w R. przy ul. [...], których przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego uległo zmianie: z terenu upraw rolnych na cele budownictwa jednorodzinnego i obciążył tą opłatą współwłaściciela nieruchomości P. T.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w następstwie zmiany planu nastąpił wzrost wartości nieruchomości, potwierdzony operatem szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego z [...] października 2002r. Różnica wartości wymienionych w decyzji działek wyraża się kwotą [...] zł, z czego 30% wynosi [...] zł. 30% stawkę ustanowiła Rada Gminy K. w § 6 uchwały z dnia 08 czerwca 2000r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze – rozpoznające sprawę na skutek odwołania P. T. – decyzją z dnia [...] lipca 2003r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu uznało, że w stanie faktycznym sprawy zostały spełnione przesłanki z art. 36 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym – nastąpił obiektywny (określony przez rzeczoznawcę majątkowego) wzrost wartości nieruchomości będący wynikiem uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odwołujący się zbył tę nieruchomość w drodze umowy przed upływem pięciu lat od dnia, w którym ten plan stał się obowiązujący.
Z brzmienia art. 36 ust. 14 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że zasady określenia wartości nieruchomości oraz osoby uprawnione do określenia tej wartości określają przepisy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 152 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wyceny nieruchomości dokonuje się przy zastosowaniu podejść: porównawczego, dochodowego lub kosztowego albo mieszanego, zawierającego elementy poprzednich podejść. Wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy (art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami). W ocenie organu odwoławczego operat szacunkowy sporządzony w rozpoznawanej sprawie nie narusza powyższych zasad, a autor operatu uzasadnił przyjęcie podejścia porównawczego – metody porównywania parami, z uwagi na znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych; wziął też pod uwagę cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan ich zagospodarowania oraz aktualnie kształtujące się ceny nieruchomości podobnych (przyjętych do porównania).
Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi wniesionej do Sądu przez P. T. Skarżący zarzucił, że w uzasadnieniu decyzji wymierzającej mu wygórowaną opłatę planistyczną w ogóle nie odniesiono się do konkretnego operatu majątkowego, przez co uniemożliwiono adresatowi decyzji skontrolowanie prawidłowości wyliczenia.
Zdaniem skarżącego, decydujące znaczenie powinna mieć zawsze aktualna sytuacja rynkowa nieruchomości oraz cena jaką można uzyskać od potencjalnego nabywcy.
W piśmie z dnia [...] lipca 2000r. skarżący rozbudował argumentację zawartą w uzasadnieniu skargi i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji "i przekazanie do ponownego rozpoznania ewentualnie o umorzenie postępowania".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna. Skoro – jak przyjął organ II instancji – odwołujący się zakwestionował sposób ustalenia opłaty, to ograniczenie się przez ten organ do przytoczenia ogólnych zasad, według których sporządza się operat szacunkowy, a następnie stwierdzenie, że rzeczoznawca w rozpoznawanej sprawie należycie wyjaśnił przyjęcie podejścia porównawczego – metody porównywania parami – nie może być uznane za wystarczające uzasadnienie faktyczne w rozumieniu art. 107 § 3 w związku z art. 140 kpa. Nawet bowiem trafny wybór przez rzeczoznawcę metody wyliczenia opłaty planistycznej nie zwalnia od sprawdzenia prawidłowości danych przyjętych do dokonania obliczenia. W uzasadnieniu organu odwoławczego brak przytoczenia danych wyjściowych, które przy zastosowaniu działań arytmetycznych dały w efekcie wynik uznany za należną opłatę. Oznacza to zaakceptowanie wyliczeń zamieszczonych w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej.
Tymczasem wyliczenia te, choć prawidłowo dokonane pod względem rachunkowym, wymagały uprzedniego przeanalizowania ich z punktu widzenia przyjętych danych.
Zwraca uwagę, że w tablicy nr [...], stanowiącej element operatu szacunkowego z dnia [...] października 2002r., zawierającej zestawienie wyników szacowania wartości rynkowych 1m2 dla obliczenia opłaty planistycznej, przyjęto dla nieruchomości nr [...] w obrębie R. powierzchnię [...] m2. Nie jest to powierzchnia tożsama z przedmiotem umowy sprzedaży z dnia [...] marca 2002r. (akt notarialny rep. [...] nr [...] – k. 9-10 akt administracyjnych), bowiem z § 1 i 2 tej umowy wynika, iż skarżący sprzedał swój udział wynoszący połowę w prawie własności niezabudowanej nieruchomości o powierzchni [...] ha obejmującej działki o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. W sentencji decyzji organu pierwszej instancji nie wymieniono działek nr [...],[...] i [...], mimo że w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania wymienia się i te działki.
Już te wątpliwości co do powierzchni i numerów działek wymagały szczegółowego wyjaśnienia, znajdującego odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Wątpliwości te potęguje fakt, iż w karcie wyceny nieruchomości gruntowej nr [...] w R. podejściem porównawczym, metodą porównywania parami rzeczoznawca przyjął dla działki nr [...] powierzchnię [...] m2. W uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie ma też wystarczających danych do przyjęcia, iż wyliczona jako opłata planistyczna kwota [...] zł odpowiada sprzedanemu udziałowi we współwłasności nieruchomości, nie zaś całej nieruchomości.
Pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania administracyjnego w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 3, art. 152, a co do kosztów postępowania w kwocie równej wpisowi od skargi (przy uwzględnieniu braku wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego) na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
E. Podrazik B. Kamieńska B. Drzazga
kk

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI