II SA/Po 161/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o warunkach zabudowy dla garażu dla samochodów ciężarowych z powodu naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych przez organy niższych instancji.
Skarżący H.W. zaskarżył decyzję o warunkach zabudowy dla budowy garażu dla samochodów ciężarowych, argumentując, że inwestycja zacieni jego posesję i zasłoni widok z okien. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. WSA w Poznaniu uchylił obie decyzje, stwierdzając naruszenie przepisów KPA i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności brak precyzyjnego określenia charakteru i parametrów planowanej zabudowy.
Sprawa dotyczyła skargi H.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. o warunkach zabudowy dla budowy wiaty obudowanej na potrzeby garażowania samochodów ciężarowych. Skarżący podnosił, że inwestycja spowoduje zacienienie jego posesji, zasłoni widok z okien oraz nie zapewni dostosowania do krajobrazu otaczającej zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80 KPA) i materialnego (art. 41 ust. 2, 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Sąd wskazał, że materiał dowodowy był niewystarczający, nie zawierał precyzyjnego sposobu zagospodarowania terenu, charakterystyki planowanej zabudowy ani parametrów technicznych inwestycji, co uniemożliwiło zbadanie zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd podkreślił różnicę między garażem dla samochodów osobowych a garażem dla samochodów ciężarowych. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie zwrot wpisu sądowego od organu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.
Uzasadnienie
Organom zarzucono naruszenie zasad KPA (art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80) oraz przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 41 ust. 2, 42 ust. 1) z powodu niewyczerpującego zebrania materiału dowodowego, braku precyzyjnego określenia charakteru i parametrów planowanej zabudowy, co uniemożliwiło ocenę zgodności z planem miejscowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Główne
u.z.p. art. 41 § 2
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Wymóg precyzyjnego określenia sposobu zagospodarowania terenu i charakterystyki planowanej zabudowy.
u.z.p. art. 42 § 1
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Wymóg zawierania przez decyzję warunków zabudowy koniecznych elementów.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji.
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
Pomocnicze
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady przekonywania.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady oceny dowodów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczający materiał dowodowy w sprawie warunków zabudowy. Naruszenie przepisów KPA i ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przez organy niższych instancji. Brak precyzyjnego określenia parametrów technicznych planowanej inwestycji (garaż dla samochodów ciężarowych).
Godne uwagi sformułowania
Nie sposób postawić znaku równości pomiędzy budową garażu dla samochodów osobowych, a obudowaną wiatą garażową dla dwóch samochodów ciężarowych. Tak liczne uchybienia przepisom procedury jak i prawa materialnego skutkować musiały uchyleniem decyzji obu instancji.
Skład orzekający
Andrzej Zieliński
przewodniczący
Grażyna Radzicka
członek
Aleksandra Łaskarzewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących warunków zabudowy, wymogów formalnych wniosku i materiału dowodowego, a także naruszeń proceduralnych w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji budowy garażu dla samochodów ciężarowych i odnosi się do stanu prawnego z 2005 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe błędy popełniane przez organy administracji przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej.
“Błędy w decyzji o warunkach zabudowy: WSA uchyla pozwolenie na budowę garażu dla ciężarówek.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 161/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-02-02 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-01-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska /sprawozdawca/ Andrzej Zieliński /przewodniczący/ Grażyna Radzicka Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński /spr./ Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 lutego 2005r. przy udziale sprawy ze skargi H.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] października 2002r. Nr [...]; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego. /-/A. Łaskarzewska /-/A. Zieliński /-/G. Radzicka Uzasadnienie Dnia [...] września 2002r. J. W. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy w O. z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w O., działka nr [...] przy ul. [...], dla zabudowy wiaty gospodarczej obudowanej, parkowej na potrzeby garażowania pojazdów. Dnia [...] października 2002r. Burmistrz Miasta i Gminy O. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla instytucji polegającej na budowie wiaty obudowanej z przeznaczeniem na garaż na działkach nr ewidencyjny [...],[...], położonych w O. Nakazano inwestorowi zachować warunki określone w Obwieszczeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 04 lutego 1999r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zastrzeżono, że linie rozgraniczające teren inwestycji zakreślono kolorem czerwonym w załączniku nr 1 do niniejszej decyzji. W uzasadnieniu wywiedziono, że projektowana inwestycja nie narusza postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, który dla przedmiotowego terenu przewiduje strefę zainwestowania śródmiejskiego, uzupełnienie zabudowy mieszkaniowo – usługowej z zachowaniem istniejącego drzewostanu. W związku z tym brak podstaw, by odmówić wydania żądanej decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji złożył właściciel sąsiedniej posesji H. W. Zażądał uchylenia decyzji Burmistrza. W uzasadnieniu nadmienił, że planowana inwestycja spowoduje zacienienie jego posesji, przesłoni widok z okien budynku sąsiada. Działalność J. W. jest uciążliwa dla mieszkańców osiedla domków jednorodzinnych. Działka sąsiada przestała bowiem spełniać warunki działki mieszkalno – usługowej, powinna być usytuowana w innym przystosowanym do tego miejscu. Projektowany obiekt nie zapewnia dostosowania do krajobrazu otaczającej zabudowy. Na posiedzeniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym inwestor J. W. oświadczył, że jego zamiarem jest budowa budynku garażowego dla samochodów ciężarowych w granicy z nieruchomością H. W. Budynek garażowy będzie miał wysokość powyżej 4,5 metra. Dnia [...] grudnia 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wywiedziono, iż rację miał organ I instancji przyjmując, że planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z planem, a zatem brak podstaw by odmówić ustalenia warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył H. W. Zażądał uchylenia decyzji organów obydwu instancji. Zdaniem skarżącego projektowany budynek nie spełnia wymogów formalnych w świetle przepisów wykonawczych, gdy chodzi o przewidziane nimi odległości, warunki bezpieczeństwa przeciwpożarowego, wymagane nasłonecznienie, oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, zanieczyszczenie środowiska, szkodliwy hałas. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Uczestnik J. W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W przedmiotowej sprawie organy dopuściły się naruszenia tak przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego. Gdy chodzi o prawo procesowego dopuszczono się naruszenia fundamentalnych zasad zawartych w art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80 kodeksu postępowania administracyjnego. Wydane rozstrzygnięcie pozostaje w sprzeczności z przepisami art. 41 ust. 2, 42 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu z chwili orzekania przez organy obydwu instancji. Organy administracji rozstrzygnęły mimo, że materiał zgromadzony w sprawie nie został zebrany w sposób wyczerpujący. Znajdujący się w aktach wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania, złożona przez wnioskodawcę dokumentacja pozostaje w sprzeczności z art. 41 ust. 2 cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wbrew postanowieniom wspomnianego przepisu nie wynika z nich w sposób precyzyjny sposób zagospodarowania terenu, charakterystyka planowanej zabudowy, zagospodarowanie. Materiał zgromadzony w sprawie nie zawiera charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji. Rozstrzygnięcie organu wydane w oparciu o taki materiał dowodowy pozostaje w sprzeczności z wymogami art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Nie zawiera bowiem koniecznych elementów, objętych nakazami zawartymi w tym przepisie. W ocenie Sądu powyżej opisane braki czynią niemożliwym zbadanie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego co jest istotą postępowania w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jedynie precyzyjna znajomość zamierzeń inwestora pozwoliłaby na należyte ich odniesienie do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie sposób postawić znaku równości pomiędzy budową garażu dla samochodów osobowych, a obudowaną wiatą garażową dla dwóch samochodów ciężarowych. Tak gdy chodzi o charakter dopuszczalnych w planie zamierzeń inwestycyjnych jak i technicznych parametrów inwestycji określonych w planie, czy też planowanych przez gminę rozwiązań w zakresie procentowej zabudowy działki, nieprzekraczalnej linii zabudowy itp. Tym samym nie sposób uznać, by przeprowadzone postępowanie pozostawało w zgodzie z zasadą prawdy obiektywnej, do stosowania której organy są obowiązane na mocy art. 7 kpa. Tak liczne uchybienia przepisom procedury jak i prawa materialnego skutkować musiały uchyleniem decyzji obu instancji. W sprawie zaistniały bowiem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 ppkt "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji winny na nowo przeprowadzić praktycznie całe postępowanie dowodowe tak, aby wydana decyzja odpowiadała wszelkim wymogom dla niej ustanowionym, postępowanie dowodowe winno zaś pozostawać w zgodzie z regułami zawartymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Jak w punkcie II sentencji orzeczono na zasadzie art. 152 cytowanej ustawy. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 ustawy jak wyżej. /-/A. Łaskarzewska /-/A. Zieliński /-/G. Radzicka kk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI