II SA/Po 1582/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego w części dotyczącej dodatkowej powierzchni normatywnej, uznając, że zaświadczenie lekarskie o potrzebie zamieszkiwania w oddzielnym pokoju przez osobę niepełnosprawną jest wystarczającym dowodem.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego R. M. z powodu nieuznania przez organy administracji dodatkowej powierzchni normatywnej, mimo że żona skarżącego posiadała orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i zaświadczenie lekarskie wskazujące na potrzebę zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. WSA w Poznaniu uchylił decyzję, uznając, że interpretacja przepisów przez organy była błędna i że zaświadczenie lekarskie jest wystarczającym dowodem potwierdzającym prawo do powiększenia normatywnej powierzchni lokalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. Spór dotyczył prawa do dodatku mieszkaniowego w części obejmującej dodatkową normatywną powierzchnię lokalu, która mogła być przyznana, jeśli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna wymagająca zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Organy administracji uznały, że orzeczenie o niepełnosprawności żony skarżącego nie potwierdza tej konieczności, a zaświadczenie lekarskie nie jest wystarczającym dowodem. WSA w Poznaniu, powołując się na art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz orzecznictwo NSA, uznał, że zaświadczenie lekarskie jest wystarczającym dowodem, a organy miały obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe w przypadku wątpliwości. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania dodatku za dodatkową powierzchnię normatywną, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów sądowych na rzecz skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zaświadczenie lekarskie jest wystarczającym dowodem, a organy administracji miały obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe w przypadku wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie wymaga, aby konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju przez osobę niepełnosprawną wynikała bezpośrednio z orzeczenia o niepełnosprawności, a zaświadczenie lekarskie jest dopuszczalnym środkiem dowodowym. Organy błędnie zinterpretowały przepis i zaniedbały obowiązek zebrania pełnego materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (11)
Główne
u.d.m. art. 5 § ust. 3
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
u.d.m. art. 2 § ust. 1
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
u.d.m. art. 6 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
u.d.m. art. 10
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
p.u.s.a. art. 97
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sprawy wniesione do NSA przed 01.01.2004 r. podlegają rozpoznaniu przez WSA.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 a i c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.n.s.a.
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Dotyczy kosztów sądowych w sprawach przejmowanych przez WSA.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaświadczenie lekarskie o potrzebie zamieszkiwania w oddzielnym pokoju przez osobę niepełnosprawną jest wystarczającym dowodem do powiększenia normatywnej powierzchni lokalu. Organy administracji miały obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego w przypadku wątpliwości co do treści zaświadczenia lekarskiego.
Odrzucone argumenty
Orzeczenie o niepełnosprawności żony skarżącego nie wynika konieczność poruszania się na wózku inwalidzkim, bądź też konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Godne uwagi sformułowania
Z przepisu tego nie wynika, jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze i organ I instancji, by konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju musiała wynikać z orzeczenia o niepełnosprawności. Osoba powołująca się na w/w uprawnienie mogła je wykazywać dowolnymi środkami dowodowymi w tym dowodem z dokumentu prywatnego jakim jest zaświadczenie lekarskie. Jeżeli zaś organ orzekający o dodatku mieszkaniowym miał wątpliwości co do treści zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez skarżącego winien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe zgodne z treścią art. 77 § 1 kpa. Zaniedbania organu administracji państwowej polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, jak również jego uproszczona ocena jest wadą postępowania uzasadniającą uchylenie decyzji administracyjnej.
Skład orzekający
Ewa Kręcichwost-Durchowska
sprawozdawca
Ewa Makosz-Frymus
przewodniczący
Maciej Dybowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dodatków mieszkaniowych, w szczególności w zakresie powiększenia normatywnej powierzchni lokalu dla osób niepełnosprawnych oraz obowiązków dowodowych organów administracji."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z 2003 roku i specyfiki ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Orzeczenie WSA, nie NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy problem interpretacyjny przepisów dotyczących świadczeń socjalnych i obowiązków organów administracji w zakresie postępowania dowodowego. Jest to ciekawe dla prawników procesualistów i specjalistów od prawa administracyjnego.
“Zaświadczenie lekarskie wystarczy do powiększenia normatywnej powierzchni lokalu przy dodatku mieszkaniowym.”
Dane finansowe
WPS: 355,52 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 1582/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-10-06 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-07-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Ewa Kręcichwost-Durchowska /sprawozdawca/ Ewa Makosz-Frymus /przewodniczący/ Maciej Dybowski Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Sygn. powiązane I OSK 1382/05 - Wyrok NSA z 2006-10-25 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie sędzia WSA Maciej Dybowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2005 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]kwietnia 2003 roku nr [...]w części w jakiej nie orzeka o prawie do dodatku mieszkaniowego za dodatkową normatywną powierzchnię, 2. określa, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu w zakresie w jakim skarżącemu R. M. przyznano dodatek mieszkaniowy, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. M.10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ M. Dybowski KP/ Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...]powołując się na art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 10071/ w zw. z art. 2 ust. 1, art. 5 i 6 ust. 1 pkt 3 i art. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm./ utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia [...]kwietnia 2003r. nr [...],[...]przyznającej R. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 355,52 zł za okres od 2003.05.01 do 2003.10.31. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło prawidłowość dokonanych obliczeń i ich zgodność z obowiązującymi przepisami. Zgłoszony w odwołaniu zarzut jest chybiony albowiem z orzeczenia o niepełnosprawności żony nie wynika konieczność poruszania się na wózku inwalidzkim, bądź też konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – R. M. wniósł o uchylenie decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu ustalił co następuje: R. M.jest głównym najemcą lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ulicy [...]. Lokal ten ma powierzchnie użytkową 98 m2 W lokalu tym zamieszkuje 6 osób. Łączny dochód członka gospodarstwa w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wyniósł 2510 zł. co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa miesięcznie 139,44 zł. Wydatki za lokal za jeden miesiąc wyniosły 399,69 zł. Żona R. M. orzeczeniem powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P., z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W dniu [...] kwietnia 2003 r. R. M. złożył wniosek do Urzędu Miejskiego w P. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Do wniosku dołączył min. zaświadczenie lekarskie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Z treści w/w zaświadczenia lekarskiego wydanego przez lekarza rodzinnego M. P. wynika, że L. M. jest osobą przewlekle chora wymagającą zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje : Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póź. zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r., o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z póź. zm.). Art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 731) w dacie złożenia wniosku przez R.M. stanowił, że " normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju". Z przepisu tego nie wynika, jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze i organ I instancji, by konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju musiała wynikać z orzeczenia o niepełnosprawności. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 16 września 2002 r. ( OPK 27/02, ONSA 2003, nr 2, poz. 56). Dlatego też osoba powołująca się na w/w uprawnienie mogła je wykazywać dowolnymi środkami dowodowymi w tym dowodem z dokumentu prywatnego jakim jest zaświadczenie lekarskie. Jeżeli zaś organ orzekający o dodatku mieszkaniowym miał wątpliwości co do treści zaświadczenia lekarskiego przedłożonego przez skarżącego winien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe zgodne z treścią art. 77 § 1 kpa. Jak wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie zaniedbania organu administracji państwowej polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, jak również jego uproszczona ocena jest wadą postępowania uzasadniającą uchylenie decyzji administracyjnej ( patrz wyrok z dnia 11.06.1981r. SA 503/81, ONSA 1981, Nr 1, poz. 54). Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1271) orzeczono jak w pkt 1 i 3 sentencji wyroku. Zgodnie też z przepisem art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku. /-/ E.Krecichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ M.Dybowski KP/
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI