II SA/Po 157/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w L. dotyczącej planu miejscowego, uznając, że organ stosował nieobowiązujące przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Skarżący D. i H. M. zaskarżyli uchwałę Rady Miejskiej w L. w sprawie planu miejscowego, zarzucając naruszenie ich praw własności i ograniczenie działalności gospodarczej. Sąd stwierdził nieważność uchwały, ponieważ Rada Miejska błędnie zastosowała przepisy ustawy z 1994 r. zamiast obowiązującej od 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która nie przewiduje instytucji zarzutów, a jedynie uwag do projektu planu.
Sprawa dotyczyła skargi D. i H. M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia 25 listopada 2004 r., która nie uwzględniła ich zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podnosili, że część ich nieruchomości została przeznaczona na cele komunikacyjne, co narusza ich prawo własności, ogranicza działalność gospodarczą i obniża wartość działki. Dodatkowo zarzucali niezgodność projektu planu ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz naruszenie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi, argumentując tożsamość zarzutów z tymi podniesionymi w poprzedniej sprawie, która została prawomocnie osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną, stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały. Kluczowym powodem było zastosowanie przez Radę Miejską przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, podczas gdy postępowanie planistyczne, w tym wyłożenie nowego projektu planu i doręczenie zawiadomienia skarżącym, odbyło się już po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa ta nie przewiduje instytucji zarzutów, a jedynie uwag do projektu planu. Sąd odrzucił argument organu o tożsamości sprawy, wskazując na inne projekty planu i inne uchwały, które były przedmiotem postępowań. W konsekwencji, zaskarżona uchwała została uznana za wydaną bez podstawy prawnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie miał podstaw do stosowania przepisów ustawy z 1994 r., lecz winien stosować przepisy ustawy z 2003 r.
Uzasadnienie
Przepisy przejściowe ustawy z 2003 r. (art. 85 ust. 2) stanowią, że do planów, dla których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany i zawiadomiono o terminie wyłożenia, ale postępowanie nie zostało zakończone przed wejściem w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jednakże w niniejszej sprawie zawiadomienie o wyłożeniu nowego projektu planu nastąpiło już po wejściu w życie ustawy z 2003 r., co wyklucza stosowanie przepisów ustawy z 1994 r.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (7)
Główne
u.p.z.p. art. 85 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis ten reguluje stosowanie przepisów dotychczasowych do postępowań rozpoczętych przed wejściem w życie nowej ustawy. Sąd uznał, że nie miał zastosowania w tej sprawie ze względu na moment dokonania kluczowych czynności proceduralnych.
PPSA art. 147 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi i stwierdzenia nieważności uchwały.
Pomocnicze
u.z.p. art. 25
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Organ błędnie stosował ten przepis w sytuacji, gdy postępowanie powinno być prowadzone według nowej ustawy.
PPSA art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
PPSA art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o wykonalności uchwały.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 2 pkt 1 lit. c)
Podstawa do określenia wysokości kosztów zastępstwa adwokackiego.
u.p.o.ś. art. 32 § ust. 1
Ustawa Prawo ochrony środowiska
Skarżący podnosili naruszenie tego przepisu, jednak sąd nie rozstrzygał tej kwestii w kontekście stwierdzenia nieważności uchwały.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie przez organ przepisów ustawy z 1994 r. zamiast obowiązującej ustawy z 2003 r. w postępowaniu planistycznym, gdzie kluczowe czynności proceduralne miały miejsce po wejściu w życie nowej ustawy. Uchwała odrzucająca zarzut do projektu planu, podczas gdy ustawa z 2003 r. nie przewiduje takiej instytucji.
Odrzucone argumenty
Argument Rady Miejskiej o tożsamości sprawy z poprzednim postępowaniem sądowym. Argumenty skarżących dotyczące naruszenia prawa własności, ograniczenia działalności gospodarczej, niezgodności z studium, naruszenia Prawa ochrony środowiska (nie zostały rozstrzygnięte jako podstawa stwierdzenia nieważności).
Godne uwagi sformułowania
Rada Miejska L. nie miała więc podstaw do stosowania w dalszej procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje instytucji zarzutów, a jedynie możliwość wniesienia uwag do projektu planu.
Skład orzekający
Małgorzata Górecka
przewodniczący
Aleksandra Łaskarzewska
członek
Edyta Podrazik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz konsekwencje stosowania nieobowiązujących przepisów w postępowaniach planistycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejścia między dwoma stanami prawnymi dotyczącymi planowania przestrzennego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest stosowanie właściwych przepisów proceduralnych, zwłaszcza w okresach przejściowych między zmianami prawa. Błąd organu doprowadził do stwierdzenia nieważności uchwały.
“Błąd proceduralny organu uchylił uchwałę w sprawie planu miejscowego.”
Dane finansowe
WPS: 540 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 157/05 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-10-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Aleksandra Łaskarzewska Edyta Podrazik /sprawozdawca/ Małgorzata Górecka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6159 Inne o symbolu podstawowym 615 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Sygn. powiązane II OZ 566/05 - Postanowienie NSA z 2005-07-07 II OZ 285/06 - Postanowienie NSA z 2006-03-23 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005r. sprawy ze skargi D. i H. M. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej w L. na rzecz skarżących D. i H. M. kwotę 540zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. /-/E. Podrazik /-/M. Górecka /-/A. Łaskarzewska Uzasadnienie Rada Miejska L. uchwałą nr XXIV/259/2004 z 25.11.2004. nie uwzględniła w całości zarzut D. i H. M. , wniesiony w dniu 17.07.2004 r., do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego L. "[...]" w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP. W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dniu 19.07.2001 r. Rada Miejska L. podjęła uchwałę nr XXXV/367/2001 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP w L. . W dniach 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r. po raz pierwszy wyłożono do publicznego wglądu projekt planu. Ze względu na konieczność dokonania istotnych zmian w projekcie został on ponownie wyłożony do publicznego wglądu w dniach 22.06.2004 r. do 13.07.2004 r. Dnia 17.07.2004 r. D. i H. M. złożyli do powyższego projektu zarzut. Zarzut ten odnosił się jednak do rozwiązań przedstawionych w projekcie planu wyłożonym po raz pierwszy do publicznego wglądu w okresie od dnia 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 25.02.2004 r. w sprawie II SA/Po 2391/03. Projekt planu ponownie wyłożony do publicznego wglądu w dniach 22.06.2004 r. do 13.07.2004 r. nie wprowadza nowych zmian w rejonie nieruchomości składających zarzut. W oparciu o art. 25 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutu. Skargę na powyższą uchwałę złożyli D. i H. M. domagając się jej uchylenia i podnosząc, iż część ich nieruchomości przeznaczono na tereny komunikacyjne, co powoduje naruszenie ich prawa własności. Przy takich rozwiązaniach planu następuje zmniejszenie powierzchni ich posesji, a także ograniczenie ich działalności gospodarczej, uniemożliwi to im również dalszą rozbudowę obiektów ogrodniczych i budynku mieszkalnego syna, a okrojona działka straci na wartości. Ponadto skarżący podnieśli, iż Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta L. z 09.03.2000 r. w strefie III, na której zlokalizowana jest ich nieruchomość nie przewiduje ani rozbudowy linii kolejowej, ani rozbudowy sieci drogowo-ulicznej. Opracowywany projekt jest niezgodny z tym Studium. Skarżący powołali się również na okoliczność, że kwestionowany projekt planu wyłożono do publicznego wglądu po wejściu w życie ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzupełnieniu skargi z dnia [...].02.2005 r. skarżący dodatkowo podnieśli, iż ustalenia projektu planu rażąco naruszają zasadę równości właścicieli nieruchomości wobec prawa miejscowego, zakwestionowali przewidzianą w projekcie planu nieprzekraczalną linię zabudowy, wskazali, iż zapisy projektu odnoszące się do jednostki 25Kr są bardzo niejednoznaczne, brakuje oznaczeń kategorii projektowanej drogi, uchwała nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, uzasadnienie zajmuje opis czynności formalno-prawnych, naruszono również ustawę z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, bowiem na stronie internetowej organu nie zamieszczono zawiadomienia przewidzianego w art. 32 ust. 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska L. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o odrzucenie skargi, bowiem skarżący podnoszą te same zarzuty co w skardze prawomocnie osądzonej wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 25.02.2004 r. sygn. II SA/Po 2391/03. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć z powodów innych niż w niej podniesione. Z akt sprawy wynika, iż uchwała nr XXXV/367/2001 o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego w rejonie ulic [...],[...] i torów PKP w L. została podjęta przez Radę Miejską L. w dniu 19 lipca 2001. W toku postępowania planistycznego sporządzono projekt planu z datą opracowania części tekstowej "listopad 2001- kwiecień 2003", a datą opracowania rysunku planu "kwiecień 2003 r.". Projekt ten wyłożony został do publicznego wglądu w dniach od 09.06.2003 r. do 02.07.2003 r., a zawiadomień o wyłożeniu dokonano na przełomie maja i czerwca 2003 r. Wobec konieczności dokonania w dotychczasowym projekcie planu zmian opracowano nowy projekt planu z datą opracowania części tekstowej i rysunku planu "czerwiec 2004 r.". Projekt ten został wyłożony do publicznego wglądu w okresie od 22.06.2004 do 12.07.2004 r. Zawiadomienie o wyłożeniu do publicznego wglądu nowego projektu planu dokonano w czerwcu 2004 r. a doręczono je skarżącym 11.06.2004 r. Do tego projektu planu skarżący złożyli w dniu 17.07.2004 r. zarzut, który został odrzucony zaskarżoną uchwałą. Z powyższych okoliczności wynika, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęto pod rządami ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), natomiast dalsza procedura planistyczna, już po zmianie projektu planu (data opracowania planu czerwiec 2004), toczyła się pod rządami ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), która weszła w życie w dniu 11 lipca 2003 r. Przepisy przejściowe tej ostatniej ustawy, w szczególności art. 85 ust. 2, stanowią, że "do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe". Tak więc stosowanie procedury z ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym byłoby możliwe gdyby przed 11 lipca 2003 r.: - podjęto uchwałę o przystąpieniu do zmiany planu, co w niniejszej sprawie miało miejsce, - zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, co w niniejszej sprawie uczyniono, w odniesieniu do projektu z datą opracowania "czerwiec 2004", dopiero w czerwcu 2004 r., a więc już pod rządami ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rada Miejska L. nie miała więc podstaw do stosowania w dalszej procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717). Wymieniona ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje instytucji zarzutów, a jedynie możliwość wniesienia uwag do projektu planu, przy czym nieuwzględnione przez burmistrza (wójta, prezydenta miasta) uwagi przedstawiane są radzie gminy wraz z projektem planu, zaś rada gminy uchwalając plan miejscowy rozstrzyga jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu wydana została bez podstawy prawnej, z naruszeniem przepisu art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnosząc się do zarzutu organu, iż skarga winna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) stwierdzić należy, iż nie znajduje on uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 25.02.2004 r. sygn. II SA/Po 2391/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozstrzygnął sprawę ze skargi D. i H. M. na uchwałę Rady Miejskiej L. z dnia 25.09.2003 r. nr XII/109/2003, w której nie uwzględniono zarzutu skarżących z dnia 31.07.2003 r. do wcześniejszej wersji projektu planu. Nie można więc uznać, że w sprawie II SA/Po 2391/03 i w niniejszym postępowaniu zachodzi tożsamość przedmiotu sprawy. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 147 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) skargę należało uwzględnić i stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 powyższej ustawy, przy czym wysokość kosztów zastępstwa adwokackiego określono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Orzeczenie o wykonalności zaskarżonej uchwały oparto na przepisie art. 152 ustawy. /-/ E. Podrazik /-/ M. Górecka /-/ A. Łaskarzewska kk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI