II SA/PO 1459/02

Sprawa dotyczyła skargi policjanta A. N. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu, która utrzymała w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji odmawiającą przyznania pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego. Policjant wnioskował o pomoc, powołując się na art. 94 ustawy o Policji, który przewiduje takie wsparcie dla funkcjonariuszy nieotrzymujących lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Policjant podkreślał, że nigdy nie otrzymał mieszkania służbowego na drodze administracyjnej, a zajmowany lokal nabył na własność po wcześniejszym wynajęciu go na podstawie umowy cywilnoprawnej. Organy policji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznały jednak, że policjant nie spełniał przesłanek do otrzymania pomocy finansowej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia była interpretacja przepisów ustawy o Policji dotyczących prawa do lokalu mieszkalnego i pomocy finansowej. Sąd uznał, że prawo do lokalu (art. 88 ustawy) jest powiązane z niezaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza. Skoro policjant posiadał lokal mieszkalny w miejscowości pełnienia służby (nawet jako najemca, a następnie właściciel), jego potrzeby mieszkaniowe zostały uznane za zaspokojone w rozumieniu przepisów, co wykluczało prawo do przydziału lokalu na drodze administracyjnej (art. 90) i w konsekwencji prawo do pomocy finansowej (art. 94). Sąd odwołał się do definicji posiadania z Kodeksu cywilnego (art. 336 k.c.) oraz do uchwały 7 sędziów NSA z dnia 29 marca 1999 r. sygn. OPS 1/99, podkreślając, że pomoc finansowa przysługuje tylko wtedy, gdy policjant spełnia warunki do uzyskania przydziału lokalu, ale go nie otrzymał. W tym przypadku, posiadanie lokalu na podstawie umowy najmu (a następnie własność) było traktowane jako zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, co wykluczało dalsze uprawnienia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający