II SA/PO 1450/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na decyzję Wojewody dotyczącą pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki Postomii, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Skarżący R.C. zaskarżył decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie wodnoprawne na piętrzenie wód rzeki Postomii, obawiając się podmoknięcia swoich gruntów. Zarzucał naruszenie przepisów KPA, w tym brak uzasadnienia prawnego decyzji organu odwoławczego oraz prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady czynnego udziału strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa. Sąd stwierdził, że choć doszło do naruszenia art. 10 § 1 KPA poprzez dołączenie dokumentów po zamknięciu postępowania, skarżący nie wykazał istotnego wpływu tego naruszenia na wynik sprawy.
Sprawa dotyczyła skargi R.C. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty udzielającą S.W. pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki Postomii w celu wykorzystania ich do celów energetycznych. Skarżący obawiał się, że planowane piętrzenie do rzędnej 73,60 m n.p.m. spowoduje trwałe podmoknięcie jego gruntów rolnych. W odwołaniu podniósł zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA), w tym art. 107 § 1 i 2 KPA (brak uzasadnienia prawnego decyzji organu odwoławczego) oraz art. 8 i 9 KPA (niepodanie przyczyn odmowy wiarygodności pismom skarżącego). Zarzucił również naruszenie art. 10 § 1 KPA przez organ pierwszej instancji, który miał wydać decyzję w oparciu o dokumenty po zamknięciu postępowania bez informowania skarżącego o oględzinach. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa. W odniesieniu do zarzutu braku podstawy prawnej decyzji organu odwoławczego, Sąd wskazał, że organ ten powołał się na art. 138 § 1 pkt 1 KPA, co było prawidłowe w sytuacji utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Sąd przyznał, że doszło do naruszenia art. 10 § 1 KPA, ponieważ po dniu, w którym skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami, dołączono jeszcze notatkę służbową i opinię. Jednakże Sąd uznał, że dokumenty te nie wniosły nic istotnego do materiału dowodowego i skarżący nie wykazał, aby naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, na podstawie art. 151 tego prawa, Sąd oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo powołał się na art. 138 § 1 pkt 1 KPA jako podstawę prawną swojej decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wskazanie przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 1 KPA jako podstawy prawnej utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji jest wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.p.w. art. 37 § 4 i 5
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 122 § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 127
Ustawa - Prawo wodne
u.p.w. art. 128
Ustawa - Prawo wodne
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 1 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 107 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Decyzja organu odwoławczego nie zawiera uzasadnienia prawnego. Naruszenie art. 8 i 9 KPA przez organ odwoławczy. Naruszenie art. 10 § 1 KPA przez organ pierwszej instancji (wydanie decyzji w oparciu o dokumenty po zamknięciu postępowania bez informowania skarżącego o oględzinach). Piętrzenie wód do rzędnej 73,60 m n.p.m. spowoduje podmoknięcie gruntów rolnych skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
nie każde uchybienie przepisom postępowania skutkuje uchyleniem decyzji O istotnym wpływie można mówić w sytuacji, że gdyby naruszenie przepisów nie miało miejsca, to prawdopodobnym było wydanie decyzji o odmiennej treści.
Skład orzekający
Barbara Drzazga
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Kamieńska
członek
Edyta Podrazik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących naruszeń proceduralnych i ich wpływu na wynik sprawy, a także zasady kontroli sądów administracyjnych nad działalnością administracji publicznej w sprawach pozwoleń wodnoprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa wodnego z 2001 r. oraz KPA i PPSA w brzmieniu obowiązującym w 2005 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy spór administracyjny dotyczący pozwolenia wodnoprawnego i interpretacji przepisów proceduralnych. Jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów prawa wodnego.
“Czy naruszenie procedury zawsze unieważnia decyzję? WSA wyjaśnia.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 1450/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-05-25 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-06-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Drzazga /przewodniczący sprawozdawca/ Barbara Kamieńska Edyta Podrazik Symbol z opisem 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne Sygn. powiązane II OSK 1286/05 - Wyrok NSA z 2006-11-08 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi R.C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego; oddala skargę /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska Uzasadnienie II SA/Po 1450/03 UZASADNIENIE Starosta decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 37 ust. 4 i 5, art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 127 i art. 128 ustawy z dnia 18.01.2001r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229) udzielił S.W. pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki Postomii oraz korzystanie z wód do celów energetycznych w km 38+416 w miejscowości O. gm. S., na działce nr [...]. W decyzji określono urządzenia wchodzące w skład węzła hydrotechnicznego, ustalono max rzędną na 73,60 m n.p.m. i nałożono na inwestora zobowiązania w zakresie remontu i konserwacji urządzeń wodnych i prawidłowej eksploatacji istniejących budowli wodnych. W uzasadnieniu decyzji powołano się na ustalenia dokonane w trakcie rozpraw administracyjnych w dniach [...] r. i [...] r. oraz w trakcie oględzin w dniach [...] r. i [...] r. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli R.C. Skarżący podniósł, że spiętrzenie wód do rzędnej 73,60 m n.p.m. spowoduje trwałe podmoknięcie jego gruntów rolnych przyległych do obu brzegów rzeki Postomii. Jego zdaniem rzędna piętrzenia wody winna wynosić 73,10 m n.p.m. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] r., powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że opinia Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. – Inspektorat w S. jednoznacznie stwierdził, że ustalona w decyzji organu pierwszej instancji rzędna piętrzenia wód nie będzie miała negatywnego wpływu na przyległe grunty, a do podtopienia swoich łąk doprowadził R.C. budując nielegalnie staw rybny. Powodem podtopień jest również brak konserwacji urządzeń melioracji szczegółowej przez okres ostatnich 10 lat. Powyższa decyzja Wojewody jest przedmiotem skargi R.C. do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Skarżący podniósł, że decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 i 2 kpa, bo nie zawiera w ogóle uzasadnienia prawnego i nie wskazano żadnych przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę orzekania w sprawie. Ponadto zdaniem skarżącego naruszone zostały art. 8 i 9 kpa, bo organ odwoławczy nie podał przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności pismom skarżącego z [...] r., notatce służbowej z [...] r., zapisom z rozpraw administracyjnych z [...] r. i [...] r. i pismu p. K., a oparł się na treści pisma Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych Inspektoratu w S. Zdaniem skarżącego organ pierwszej instancji naruszył też przepisy art. 10 § 1 kpa, bo wydał decyzję w oparciu o dokumenty po zamknięciu postępowania w dniu [...] r., nie informując skarżącego o oględzinach w dniu [...] r. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W ramach tej kontroli sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, a także czy zastosował prawidłowo przepisy prawa. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały do niego prawidłowe przepisy prawa, a więc zarzuty skargi nie mogły doprowadzić do uchylenia decyzji organów obydwu instancji. W szczególności nietrafny okazał się zarzut skarżącego, jakoby decyzja organu odwoławczego nie zawierała podstawy prawnej: uszło bowiem uwadze skarżącego, że organ odwoławczy wydając decyzję wskazał jako jej podstawę prawną art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Zgodnie z art. 138 kpa następstwem ponownego rozstrzygnięcia sprawy jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji będzie miało miejsce, jeżeli rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji, bowiem w ocenie organu odwoławczego jest ono prawidłowe zarówno pod względem zgodności z prawem, jak również i pod względem celowości. W niniejszej sprawie Wojewoda podzielił ustalenia i ocenę prawną Starosty S. i stąd prawidłowo powołując przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał decyzję z dnia [...] r. w mocy. Zdaniem Sądu również pozostałe zarzuty skarżącego nie stanowiły podstawy do uchylenia decyzji. Wprawdzie faktycznie, po dniu [...] r., do którego zgodnie z zawiadomieniem z dnia [...] r., skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy, załączono jeszcze notatkę służbową z dnia [...] r. spisaną w trakcie oględzin gruntów przyległych do rzeki Postomii, a nadto pisemną opinię Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. Inspektorat w S. z dnia [...] r. oraz komentarz opracowany przez inwestora w dniu [...] r., ale zdaniem Sądu dokumenty nie wniosły nic istotnego do wcześniej zgromadzonego materiału dowodowego. Strony postępowania prezentowały swoje stanowiska w trakcie rozpraw administracyjnych w dniu [...] r. i [...] r., dokonano też oględzin w obecności stron w dniu [...] r. W trakcie tych oględzin przedstawiciel Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Z. Inspektorat w S. zaprezentował swoje stanowisko w sprawie, które zostało jedynie powtórzone w piśmie z dnia [...] r. Dokonane w dniu [...] r. (bez obecności inwestora i skarżącego) oględziny nie wniosły żadnych zmian do wcześniejszych ustaleń dokonanych w trakcie postępowania administracyjnego. W tej sytuacji należało uznać, że jakkolwiek doszło do naruszenia art. 10 § 1 kpa, to jednak skarżący nie wykazał aby istniał związek przyczynowy między tym naruszeniem a wynikiem sprawy. Wskazać bowiem należy, że nie każde uchybienie przepisom postępowania skutkuje uchyleniem decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skutek taki wywołuje jedynie naruszenie przepisów, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O istotnym wpływie można mówić w sytuacji, że gdyby naruszenie przepisów nie miało miejsca, to prawdopodobnym było wydanie decyzji o odmiennej treści. Takich ewentualnych skutków skarżący nie wykazał i stąd Sąd na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska MP
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI