II SA/Po 1434/05
Podsumowanie
WSA w Poznaniu odrzucił skargę Gminy S. na decyzję SKO w przedmiocie opłaty adiacenckiej, uznając brak legitymacji procesowej Gminy.
Gmina S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Burmistrza o ustaleniu opłaty adiacenckiej. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując brak legitymacji procesowej Gminy. Sąd podzielił to stanowisko, wskazując, że organ jednostki samorządu terytorialnego orzekający w sprawie nie może reprezentować interesu prawnego Gminy jako osoby prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. dotyczącą ustalenia opłaty adiacenckiej. Gmina S. zarzucała naruszenie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, kwestionując brak podstaw do ustalenia opłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, że Gmina nie posiada legitymacji procesowej do jej wniesienia, powołując się na uchwałę NSA. Sąd, analizując przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz dotychczasowe orzecznictwo, uznał, że Gmina nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, gdy jej organ orzekał w pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że organ jednostki samorządu terytorialnego wykonujący funkcje organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego gminy jako osoby prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia decyzji administracyjnej, gdy jej organ orzekał w pierwszej instancji, ponieważ w takim przypadku nie można mówić o interesie prawnym gminy jako osoby prawnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ jednostki samorządu terytorialnego wykonujący funkcje organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego gminy jako osoby prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdy sam orzekał w sprawie. Powierzenie przez ustawodawcę organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawach indywidualnych wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę wniesioną przez podmiot, który nie posiada legitymacji procesowej.
Pomocnicze
u.g.n. art. 98a
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Nieuprawnione przyjęcie, że nie było podstaw do ustalenia opłaty adiacenckiej.
p.p.s.a. art. 50
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdy jej organ orzekał w pierwszej instancji. Organ jednostki samorządu terytorialnego wykonujący funkcje organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego gminy jako osoby prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami przez nieuprawnione przyjęcie, że nie było podstaw do ustalenia opłaty adiacenckiej.
Godne uwagi sformułowania
powierzenie przez ustawodawcę organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawach indywidualnych w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządowa nie ma w takim przypadku legitymacji procesowej strony, nie jest także podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej. w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej nie jest on [...] uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej.
Skład orzekający
Elwira Brychcy
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu legitymacji procesowej jednostek samorządu terytorialnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza gdy ich organy orzekają w pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ gminy orzeka w pierwszej instancji w sprawie, która mogłaby dotyczyć interesu prawnego gminy jako osoby prawnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z legitymacją procesową jednostek samorządu terytorialnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i samorządowców.
“Czy gmina może skarżyć własne decyzje? Sąd rozwiewa wątpliwości.”
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Po 1434/05 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-02-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-12-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Elwira Brychcy /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej; p o s t a n a w i a odrzucić skargę. /-/ Elwira Brychcy Uzasadnienie Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 r., którą uchylono decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2005 r. wymierzającą ustalenie opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł. W skardze zarzuca się naruszenie art. 98a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przez nieuprawnione przyjęcie, że nie było podstaw do ustalenia opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi argumentując, że Gmina nie jest legitymowana do wniesienia skargi do sądu, a na poparcie takiego stanowiska odwołano się do Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2003 r. Sygn. akt OPS 1/03. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem skargę do sądu administracyjnego może złożyć Gmina, gdy ma interes prawny do wniesienia skargi, nawet jeśli jej organ orzekał w danej sprawie w I instancji /vide: wyrok SN z dnia 7 czerwca 2001 r. OSNP 2002/1/4/. W niniejszej sprawie chodzi o ustalenie przez Gminę opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości w wyniku zatwierdzenia jej podziału, którą miałby uiścić na rzecz Gminy S. – J.S. Z treści skargi wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł skargę jako organ uprawniony do orzekania w tych sprawach, a nie jako reprezentant interesu prawnego Gminy posiadającej osobowość prawną. W ocenie Sądu Burmistrz nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, można mówić co najwyżej o interesie faktycznym rozumianym jako zainteresowanie wpływem środków pieniężnych do kasy Miasta i Gminy. Dodatkowo Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w odpowiedzi na skargę przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o uzasadnienie cytowanej Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, że powierzenie przez ustawodawcę organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawach indywidualnych w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim przypadku legitymacji procesowej strony, nie jest także podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej. Ponadto w zakresie w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej nie jest on /ani żaden z pozostałych organów danej jednostki/ uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje kosztem znacznego ograniczenia jego dominium. Reasumując powyższe rozważania w tym stanie faktycznym Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił jako niedopuszczalną. /-/ Elwira Brychcy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę