II SA/Po 1408/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę R.P. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy o stwierdzeniu nieważności czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu R.P. oraz odmowie jego zameldowania. Organy administracji obu instancji uznały, że zameldowanie R.P. było wadliwe, ponieważ nie uzyskał on zgody wszystkich współwłaścicieli budynku na pobyt stały, a jedynie jednej ze współwłaścicielek, M.S. Podstawą prawną dla tych decyzji był art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych, który wymagał przedstawienia potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że przepis art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności został uznany za niezgodny z Konstytucją RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. (sygn. akt K 20/01). W związku z tym, sąd uznał, że organy administracji nie mogły oprzeć swojego rozstrzygnięcia na tym przepisie. Sąd wskazał, że ocena prawidłowości zameldowania powinna opierać się na innych przepisach, w szczególności na art. 10 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy, które uzależniają zameldowanie od samego faktu przebywania w lokalu, bez konieczności legitymowania się dokumentem uprawniającym do tego. Sąd stwierdził, że organy nie zbadały, czy R.P. faktycznie przebywał w lokalu z zamiarem stałego pobytu, co było kluczowe w świetle obowiązujących przepisów po utracie mocy przez art. 9 ust. 2.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaStosowanie przepisów uznanych za niekonstytucyjne przez organy administracji.
Dotyczy konkretnego stanu prawnego i orzeczenia TK K 20/01.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ administracji może oprzeć swoje rozstrzygnięcie na przepisie ustawy, który został uznany za niezgodny z Konstytucją?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nie może stosować przepisu, który został uznany za niezgodny z Konstytucją.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że po wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającym niezgodność przepisu z Konstytucją, nie można go stosować do oceny prawidłowości rozstrzygnięcia.
Jakie są przesłanki zameldowania w świetle przepisów ustawy o ewidencji ludności po utracie mocy przez art. 9 ust. 2?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Po utracie mocy przez art. 9 ust. 2, kluczową przesłanką zameldowania jest sam fakt przebywania w lokalu z zamiarem stałego pobytu, bez konieczności legitymowania się dokumentem uprawniającym do tego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że organy powinny były zbadać faktyczne przebywanie skarżącego w lokalu, a nie opierać się wyłącznie na braku zgody wszystkich współwłaścicieli, co było podstawą niekonstytucyjnego przepisu.
Przepisy (9)
Główne
u.e.l. art. 10 § ust. 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Wyłączna przesłanka zameldowania to fakt przebywania w lokalu.
u.e.l. art. 6 § ust. 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. b
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.e.l. art. 9 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją RP i utracił moc obowiązującą.
u.e.l. art. 47 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie przez organy administracji przepisu ustawy uznanego za niezgodny z Konstytucją RP.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności nie może mieć zastosowania, jako regulacja niekonstytucyjna. • Wydając orzeczenia w przedmiotowej sprawie organy administracji obu instancji wskazały na, uznany za niekonstytucyjny, przepis art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności. • W świetle zaś przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych wyłączną przesłanką zameldowania określonej osoby w oznaczonym lokalu jest sam fakt przebywania w nim, bez konieczności legitymowania się dokumentem uprawniającym do tego.
Skład orzekający
Tadeusz Geremek
przewodniczący
Walentyna Długaszewska
sprawozdawca
Marzenna Kosewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie przepisów uznanych za niekonstytucyjne przez organy administracji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i orzeczenia TK K 20/01.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego przez organy administracji i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji.
“Czy można stosować prawo, które Trybunał Konstytucyjny uznał za nielegalne?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.