II SA/Po 1342/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej, wskazując na naruszenie procedury i brak uwzględnienia wszystkich badań skarżącego.
Skarżący A.M. domagał się stwierdzenia pylicy płuc jako choroby zawodowej, jednak organy sanitarne odmówiły, opierając się na orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy wskazującym na brak pylicy. Sąd administracyjny uchylił te decyzje, stwierdzając naruszenie art. 81 kpa i § 9 ust. 1 rozporządzenia ws. chorób zawodowych, ponieważ skarżący nie został prawidłowo pouczony o możliwości ponownego badania przez inny instytut, a wyniki badań z lat 1996 i 1998 nie zostały uwzględnione.
Sprawa dotyczyła skargi A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiającą stwierdzenia pylicy płuc jako choroby zawodowej. Organy obu instancji, opierając się na orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy w Sosnowcu, uznały, że nie zostały spełnione przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej, mimo że skarżący pracował w warunkach narażenia na pył o dużej zawartości krzemionki. Skarżący zarzucił, że orzeczenie Instytutu nie uwzględniło wyników badań z lat 1996 i 1998. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną. Sąd wskazał, że organy naruszyły art. 81 kpa, nie zapewniając skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, a także § 9 ust. 1 rozporządzenia ws. chorób zawodowych, nie pouczając go o prawie do ponownego badania przez inny instytut naukowo-badawczy. Ponadto, Sąd stwierdził naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego i nieuwzględnienie wszystkich istotnych dowodów, w tym wyników badań z lat 1996 i 1998. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy naruszyły art. 81 kpa i art. 7, 77 § 1 kpa, nie zapewniając stronie możliwości wypowiedzenia się co do dowodów i nie uwzględniając wyników badań z lat 1996 i 1998.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że skarżący nie został prawidłowo poinformowany o przysługujących mu uprawnieniach, w tym o możliwości ponownego badania przez inny instytut, a także nie uwzględniono wszystkich istotnych dowodów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 roku w sprawie chorób zawodowych art. 1 § ust. 1
Określa przesłanki stwierdzenia choroby zawodowej.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 roku w sprawie chorób zawodowych art. 9 § ust. 1
Pracownik niezgadzający się z orzeczeniem lekarskim o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej może wystąpić o ponowne badanie przez właściwy instytut.
PPSA art. 145 § § 1 pkt. 1 a i c
Ustawa z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego.
PPSA art. 152
Ustawa z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia, że decyzje nie podlegają wykonaniu.
Pomocnicze
k.p.a. art. 81
Kodeks postępowania administracyjnego
Strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy powinny dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka dowodowego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy powinny dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka dowodowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie procedury administracyjnej poprzez brak pouczenia o prawie do ponownego badania przez inny instytut. Niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego z uwagi na nieuwzględnienie wyników badań z lat 1996 i 1998.
Godne uwagi sformułowania
Utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest pogląd, że warunkiem wydania decyzji o stwierdzenie choroby zawodowej jest jej rozpoznanie przez uprawnioną placówkę służby zdrowia i potwierdzenie związku przyczynowego rozpoznanej choroby z wykonywaną pracą zawodową. W przedmiotowej sprawie A.M. powinien być pouczony o prawie ponownego przeprowadzenia badań przez inny Instytut Medycyny Pracy.
Skład orzekający
Barbara Koś
przewodniczący
Marzenna Kosewska
sprawozdawca
Walentyna Długaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowań w sprawach o choroby zawodowe, obowiązek informowania stron o przysługujących im prawach, znaczenie kompletności materiału dowodowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań w sprawach o choroby zawodowe i interpretacji przepisów k.p.a. oraz rozporządzenia ws. chorób zawodowych z 1983 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe błędy proceduralne w postępowaniach administracyjnych dotyczących chorób zawodowych, co jest istotne dla praktyków prawa pracy i administracyjnego.
“Błąd proceduralny w sprawie o chorobę zawodową: czy sąd naprawił niesprawiedliwość?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Po 1342/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-10-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-05-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Barbara Koś /przewodniczący/ Marzenna Kosewska /sprawozdawca/ Walentyna Długaszewska Symbol z opisem 620 Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska Marzenna Kosewska ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 08 października2004r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]r. nr [...] 2. stwierdza, że decyzje określone w punkcie I wyroku nie podlegają wykonaniu /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł brak podstaw do stwierdzenia pylicy płuc jako choroby zawodowej u A. M. W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że A. M. pracował od 1967 roku do 1992 roku w charakterze formierza w D. Z. M. "A", a od 1992 roku do 1995 roku w spółce B na stanowisku czyszczenia rdzeni. Praca jaką A.M. wykonywał w obu zakładach odbywała się w warunkach narażenia na pył o stężeniu przekraczającym dopuszczalna normę sanitarną o dużej zawartości wolnej krzemionki. Schorzenie stwierdzone u A.M. w wyniku badań przeprowadzonych przez Instytut Medycyny Pracy w Sosnowcu nie upoważnia do stwierdzenia pylicy płuc- wymienionej jako choroba zawodowa w wykazie chorób zawodowych ( pkt. 2 wykazu), co daje zdaniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego podstawy do stwierdzenia, iż nie zostały spełnione przesłanki określone § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 roku w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.). Odwołanie od decyzji wniósł A.M., zarzucając, iż orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Sosnowcu jest mało wiarygodne, gdyż nie uwzględniono w nim wyników badań z roku 1996 i 1998. Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] roku nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i w całości podzielił stanowisko organu I instancji. A. M. pismem z dnia 28.05.2002 roku złożył skargę od decyzji o Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i wniósł o rozpatrzenie ponownie sprawy. Zdaniem skarżącego w orzeczeniu lekarskim Instytut Medycyny Pracy w Sosnowcu nie wziął pod uwagę wyników badań lekarskich z lat 1996 i 1998, gdzie stwierdzono u skarżącego częściowe zapylenie miąższu w dolnej części płuc. W odpowiedzi na skargę ( k. 8-9 akt) strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest zasadna. Utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest pogląd, że warunkiem wydania decyzji o stwierdzenie choroby zawodowej jest jej rozpoznanie przez uprawnioną placówkę służby zdrowia i potwierdzenie związku przyczynowego rozpoznanej choroby z wykonywaną pracą zawodową. Schorzenie zaś musi występować w wykazie chorób zawodowych. W niniejszej sprawie organy obu instancji dysponowały jedynie orzeczeniem lekarskim Instytutu Medycyny Pracy w Sosnowcu, w którym to orzeczeniu stwierdzono u badanego A.M. brak podstaw do stwierdzenia pylicy płuc. Orzeczenie niniejsze wydano na podstawie obserwacji klinicznej, która odbyła się w dniach od 6.02.2002r. do 12.02.2002r. podczas której przeprowadzono u skarżącego badanie: morfologię krwi, ogólne moczu, spirometrię, gazometrię krwi, mikrobiologiczne plwociny, EKG, pomiar ciśnienia tętniczego, analizie poddano RTG płuc z 21.05.1999r., 7.09.2000r., 28.10.2001r. i stwierdzono, że w aktualnych zdjęciach klatki piersiowej dostarczonych z lat 1999-2001 nie znaleziono zmian radiologicznych upoważniających do rozpoznania pylicy płuc, a wykonane badania czynnościowe układu oddechowego wykazały pełną jego wydolność zarówno w zakresie wentylacji i wymiany gazowej. Zgodnie z art. 81 kpa okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenie się co do przeprowadzonych dowodów. W aktach sprawy brak dowodu zawiadomienia A.M. o prawie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów przed organem I instancji i pouczenia skarżącego, iż zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 roku w sprawie chorób zawodowych pracownik, który nie zgadza się z treścią orzeczenia lekarskiego o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez właściwy instytut naukowo-badawczy resortu zdrowia i opieki społecznej. W przedmiotowej sprawie A.M. powinien być pouczony o prawie ponownego przeprowadzenia badań przez inny Instytut Medycyny Pracy. Zaskarżona decyzja i ją poprzedzająca decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego zdaniem Sądu zostały wydane z naruszeniem prawa, a w szczególności art. 81 kpa gdyż strona skarżąca nie była poinformowana o przysługujących jej uprawnieniach, określonych § 9 ust. 1 cytowanego rozporządzenia i art. 7 i 77 § 1 kpa gdyż organy administracji publicznej winny dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka dowodowego, który może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczny z prawem , w szczególności- dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych i oględziny. W toku rozpatrywania sprawy nie wzięto pod uwagę wyników badań A. M. z lat 1996 i 1998. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 a i c i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270). /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI