II SA/Po 121/10

II SA/Po 121/10 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2010-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie działalności Wójta i Rady Gminy Z. postanawia odrzucić skargę /-/ A. Łaskarzewska
Uzasadnienie
Pismem sporządzonym dnia 17.01.2010 r. (k.81) A . C. bezpośrednio do sądu administracyjnego wniosła skargę, w której podniosła szereg zarzutów dotyczących działalności Wójta i Rady Gminy Z . Skarżąca wyjaśniła, że jej intencją jest uzyskanie odpowiedzi na pismo z 01.02.2009 r. zawierające żądanie wskazania przepisów prawa, które upoważniały Wójta do "wydawania pisemnych poleceń w kwestii licznika". W dalszej kolejności wskazano, iż pod nieobecność zainteresowanej włamano się do jej piwnicy i zdemontowano licznik wodomierza, celem zamontowania go w mieszkaniu sąsiadki – p. C . W następnej kolejności skarżąca podniosła, że jej intencją jest zobligowanie Wójta Gminy Z. do zamontowania licznika p. C w miejscu ustalonym przez Komisję. Następnie A. C. wniosła do Sądu o udzielenie pomocy w uzyskaniu zgody na wywóz śmieci, co 3 miesiące. Skarżąca poinformowała też, że zwracała się do Przewodniczącego Rady Gminy o pomoc w rozwiązaniu jej problemów z Wójtem. Jak wynika ze zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji skarżąca złożyła skargę na Wójta Gminy Z., a Rada Gminy Z. uchwała nr XXIII/151/09 z 29.10.2009 r. uznała tę skargę za bezzasadną. Podsumowując skierowane do tut. Sądu pismo skarżąca wyjaśniła, że - składa skargę na wszystkie nieprawidłowości i kłamstwa - którymi posłużyła się Rada wraz z Przewodniczącym Rady i Wójtem. Do skargi A. C. załączyła szereg pism kierowanych do: Wójta Gminy Z. (z 01.02.1009 r., 26.10.2009 r.), Rady Gminy i Przewodniczącego Rady Gminy w Z. (z 09.03.2009 r., 06.05.2009 r. 11.05.2009 r., 05.05.2009 r., 04.06.2009 r., 15.09.2009 r., 20.11.2009 r.) Prezesa Miejskiego Zakładu Usług Komunalnych (z 17.11.2009 r., 08.12.2009 r.), Kierownika Zakładu "A" w Z. ( z 09.02.2009 r., 27.07.2009 r.), Sądu Rejonowego w Z . ( z 15.11.2007 r.), Prokuratury Rejonowej w Z. (z 17.04.2009 r.), a także protokoły przesłuchania świadków (k. 63-67), kopię wyroku Sądu Rejonowego w Z. z 09.06.2009 r., sygn. II K 301/09 (k.69), decyzję Wójta Gminy Z. z [...].06.2008 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej (k.21) i z 21.04.2009 r. nakazującą wyposażenie nieruchomości w pojemnik do zbierania odpadów komunalnych (k.14), odpowiedź Wójta Gminy Z. z [...]06.2009 r. na pismo skarżącej w przedmiocie obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemnik na odpady (ze wskazaniem stosownych przepisów prawa) – k. 15, wezwanie przedsądowe do dobrowolnej zapłaty wystosowane 17.09.2009 r. przez Urząd Gminy w Z. do skarżącej (k. 19) oraz pismo Wójta Gminy Z. z 16.04.2009 r. stanowiące odpowiedź na pismo A. C. z 01.02.2009 r. (k.31).
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wskazał, iż skarżąca podniosła szereg zarzutów i okoliczności, jednak jej skargę uznać należy za niedopuszczalną. W pierwszej kolejności wskazano na niedopuszczalność skargi na uchwałę wydaną w trybie art. 228 i 229 kpa. W dalszej kolejności organ odniósł się do kwestii wywozu śmieci, wyjaśniając, że działanie Gminy jest zgodne z prawem, a skarżąca nigdy nie kwestionowała żadnych uchwał w zakresie utrzymania czystości w gminie. Odnosząc się z kolei, do kwestii spornego licznika wodomierza, organ wskazał, iż w piwnicy skarżącej ustanowiona jest służebność dojścia do licznika na rzecz odrębnej własności lokalu p. C., dlatego też brak jest podstaw do kierowania przez skarżącą do Gminy żądania usunięcia przesunięcia tego licznika. Jednakże, uwzględniając wcześniejsze żądania skarżącej – przy jej udziale – uwzględniono nową lokalizację wodomierza i urządzenia z tym związane przeniesiono do części wspólnych budynku, znajdujących się w piwnicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Wielość składanych przez skarżącą wniosków, pism i skarg oraz ich treść rozpatrywana z uwzględnieniem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych prowadzi do wniosku, iż intencją skarżącej było rozpoznanie przez tut. Sąd skargi w przedmiocie działalności Wójta i Rady Gminy Z .
Pomimo, bowiem wielu zarzutów podnoszonych w skardze, wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej uzyskała ona odpowiedź na pismo swoje z 01.02.2009 r. dotyczące wodomierza. Dowodem na okoliczność udzielenia takiej odpowiedzi, jest przekazane tut. Sądowi (przez samą skarżącą) pismo Wójta Gminy Z. z 16.04.2009 r. – k. 31. Wskazać nadto należy, że na temat zasadności zarzutów dotyczących przeniesienia licznika z jednej części piwnicy do drugiej, jak i zarzutów z zakresu gospodarki komunalnej, w zakresie odmowy zgody na wywożenie odpadów komunalnych raz na 3 miesiące Rada Gminy wypowiedziała się w uzasadnieniu uchwały z 29.10.2009 r. (k.38). Podkreślenia przy tym wymaga, iż Miejski Zakład Usług Komunalnych w Z. jest sp. z o.o. specjalizującą się w wywozie nieczystości stałych i płynnych, oczyszczaniu ulic, chodników i placów oraz w świadczeniu szeroko pojętych usług z branży komunalnej, a nie organem administracji publicznej. Z kolei Zakład "A" w Z., z którym skarżąca związana jest umową na dostawę wody (k. 58) jest usługodawcą w jej rozumieniu, zobowiązanym do realizacji dostaw wody. Ocena prawidłowości relacji pomiędzy stronami umowy nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
W świetle powyższego, jedynym – wyraźnie wskazanym przez samą skarżącą – przedmiotem skargi do sądu administracyjnego okazała się działalność Wójta i Rady Gminy Z . Złożona przez skarżącą skarga na działalność Wójta Gminy Z. rozpoznana została uchwałą z 29.10.2009 r., wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Skarga na taką uchwałę jest niedopuszczalna. Akt zaskarżony przez A. C. nie należy, bowiem do żadnej z kategorii wskazanych w art. 3 § 2 ppsa. Zgodnie z art.227 kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art.227 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne kpa), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ppsa.
Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.
/-/ A. Łaskarzewska